Marcos 2
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARA
1 Zisasiyaŋ mameti ewe gilik zem Kapaneam mka teman kopataŋ zeme amnaŋ buŋamaŋ nâmbien.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Nâmti am sambeyaŋ kot mka keŋan ma set dembiseen meti gak zem tapme Zisasiyaŋ Zet Zapat Dolakŋaŋ tadiindomaŋge.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Diindomambe tapme an zulak zulagaŋ an wesiŋ luanzamti Zisasmagen kobien.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Koti ekme am sambeyaŋ misik tabiengapm Zisasmagen sokŋan kokogat kwindemti mka nukŋan moti Zisas tageen penaŋ ke mka ŋokŋaŋ ampambelaŋ taiiŋaŋ ke asekbem asekbem mti aimboŋan an wesiŋ ke luaŋaŋ melesiŋ tegen timtapme âlâŋ âlâŋ peme towege.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Zisasiyet kandaŋan towepme Zisasiyaŋ nâmkiŋpepeŋin kaliŋaŋ ke ekmâtâti awesiŋgat zeye, “Nemun, gâlen yomdi katikpeyap.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Zeme zii zet zikat indanda an notnaŋ tapmambien ekŋenaŋ zet ke nâmti keŋinaŋ kapigok otnâmbien,
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “An kapi Kawawaŋgat zet mobotnaŋ penaŋ min! Msalen an ŋen yom katikpepeyelen windeŋaŋ ku tazin; yom katikpepe mulup e Kawawaŋgalen etaŋ!”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Nânâ keboŋ otnâme keyegak Zisasiyaŋ keŋinaŋgat yaŋaŋ ekti pigok diindoye, “Kwilekiyet in nânâ bekanaŋ keboŋ keŋinanen taotnâip?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 In nâme an wesiŋgat zet zigok zenzeyelenaŋ eleŋ beleŋ bein, ‘Yomdi delaŋ zein’; ma ‘Wati luendi gapumti met keyaŋ bein?’
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Pi Angat Nemuŋaŋ neŋ keyepmti neŋ msalen am yomin katikpepeyelen Bien Kawawaŋaŋ windennaŋgayaŋ tatnain, ke mma in nâgât yaŋŋ nâmâtâtâtgalen miap.” Zemti awesiŋmageset ekti zeye,
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 “Geŋ wati sinkwilimbaŋdi ambepelet timti mkandan met.”
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Zeme egaŋ wati keyegak sinkwilimbaŋaŋ ambepelet timtoti tambaŋgumen mepme am sambeyaŋ ekti nâmtemtem temaŋ penaŋ mti zewien, “Nin muluwaŋ kapi mamanamaŋ penaŋ sokbeme eknup. Zemti Kawawaŋgat kwitnaŋ mwati sesewatpewien.”
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Egaŋ mulup ke mme delaŋ zeme mka petapme toti ewe Galili tundua ganzenan negak mepme am sambeyaŋ ek ekti kot ondekti bembuluŋ tapme egaŋ Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ zemzikat indammge.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Tadiindoneti toti met Alipiasiyet nemuŋaŋ Liwai takis mânep mkaen totati mulup tapmme ekti zeye, “Geŋ kopmane medi.” Zeme keyegak mulupmaŋ bee pem wati toti koge.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Koti Zisas aikme ilinsakwep meti mkaŋan pataŋ zewien. Âpme Zisasiyaŋ egalen mkaen ke moti meu tatnime am takis mânep timti butnaŋ kambuŋaŋmak ilinaŋgat matimtemien ekŋen ma am yomtoŋ ekŋenmak Zisas ikŋaŋgat nemuŋane ilinsakwep keyegak motati tu meu tatnimambien.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Mme Palisi ekŋengalen maŋgeengatnaŋ an zikat indanda notnaŋaŋ meti Zisas nembaŋaneyet indayaŋkwesiwien, “Kwilekiyet Zisasiyaŋ tu meu am yomtoŋ ma an mânep takis butnaŋ kambu matip ekŋenmak pi tati tatnin?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Tazeme Zisasiyaŋ nâmti pigok diindoye, “Am zawatpiŋ ekŋenaŋ doktamagen ku mamelip, zawatmak ekŋenaŋgut doktamagen mamelip. Sepem kegogak neŋ wan am ilinaŋgat nâme teŋ mambein ekŋen indatitiyet ku toban. Am yomtoŋ ekŋen yominangatnan gilik zemti indatitiyelen toban.”
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Zuda am ilinaŋgalen set Kawawaŋgat sesewatsasâti tu meu mee manzemkulumpemmatatemien. Kegogak kan ŋengat Zân tu zululut anmak Palisi ekŋengalen nembayaŋ meu zemkulumpemti tapme am notnaŋaŋ Zisasmagen koti yaŋkwesiwien, “Zân tu zululut anmak Palisi ekŋengalen nembaŋineyaŋ meu zemkulumpemti matalip âtnaman gâlen nembayaŋ kegok eneyet ku mip?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Yaŋkwesime Zisasiyaŋ pigok diindoye, “Neŋ ekŋenmak talapgapmti ekŋenaŋ oloŋen mti tu meu zemkulumpemti belak ku talip. Âpme neŋ an ŋenaŋ mge keboŋak an keyaŋ imbiŋaŋmak bet butete kanan beme notnane meuyet indamandame koti meu ninipiŋ belak ku matalip, ekŋenaŋ tu meu nimwiaŋti oloŋen mamip.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Yaŋ maneti kan daŋgome an ke notnanemak tatnepeme kasa ekŋenaŋ kot mandamti mepme kan keyet kembeŋ mti tu meu ninipiŋ ŋep zemkulumpemti tabep.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 Mka tokan tuŋgupmanen etimbembeŋaŋ alakŋaŋ atimti ku weyaŋ bek. Weyaŋsât tapmnepemane egaŋ bululuŋ zemtobodak. Keyepmti alakŋaŋ etaŋaŋ mpemane dolakŋaŋ kaliŋaŋ tadak keboŋ.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Ma am ŋenaŋ siŋgapoŋ sâŋsâŋ busât selik telepmaŋen bunak beme pululuk zemti mulatnak. Keyepmti selik alakŋanen bunak beme egaŋ epeepiŋ; dolakŋaŋ zinak!”
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Sabat tagoŋgo kan ŋengat Zisasmak nembaŋane ekŋenaŋ set wit mulup tuŋgupmaset meti Sabat tagoŋgo kan keyet keŋan kwileki ŋen ku mimiyelen zenzeŋaŋaŋgut nembaŋane ekŋenaŋ mepmambe wit katnaŋ notnaŋ belinaŋ tapmâtâtnimepmambien.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Âpme Palisi ekŋenaŋ indikti Zisasiyet pigok yaŋkwesiwien, “Zisas, pi ekbak, nembandine ekŋenaŋ Sabat tagoŋgo kangalen set bembeŋaŋ notnaŋ pi kwilekiyet taaŋgosoip?”
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Zeme nâmti Zisasiyaŋ pigok indayaŋkwesiye, “In yeŋsokŋ Dewit ma anene meuyet olati meluwaŋ ku mimiŋaŋ mbien. Ke papiaen muluwaŋ mimiŋaŋ e in ku mamaiŋ nâip?
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Abiatayaŋ sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋ maŋge kan keyet amobotnaŋ Dewilaŋ Kawawaŋgalen sesewat mkaen moti Kawawaŋgat zikatnan nupmamaŋ bembeŋaŋ ke mnimti anene notnaŋ indame nimbien. Nupmamaŋ ke am belakŋaŋaŋ ku manimtemien. Sâpe sâpe bumbu an ekŋenaŋ etaŋ matimnimtemien keyaŋgut ekŋenaŋ meuyet penaŋ gakimti kileŋ ke anene timkotindame nimbien.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Zet zapat ke mimindamti zeye, “Amgapmti Kawawaŋaŋ Sabat tagoŋgo kan ke mme sokbeye. Wa Sabat tagoŋgo kan keyepmti Kawawaŋaŋ am ku indaweyaŋge.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Angat Nemuŋaŋ neŋ Sabat tagoŋgo kan ma kwitnaŋ kwitnaŋ sambe wein kapiyelen Amobotnaŋin mayap.”
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.