Lucas 19

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Âpme Zisas ma nembaŋane ma am sambe Zeliko mka teman kot pataŋ zemti Zeliko mka tuŋgupmaset moweti mebien.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Âpme mka keyegak mânep takis titiyelen amobotnaŋ ŋen milombi lombiŋaŋ sambe ke matatan kwitnaŋ Zakias.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Ya Zisasiyaŋ selen tapmepme egaŋ, “Zisas an kwi penaŋ?” nâmti eegalen mege. Egaŋ kegok mme am sambeyaŋ bembuluŋme ek an danaŋgapm Zisas ku ekti,
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 “Set kapieset kosem,” ke nâmti kukŋaŋgat meti tep kwitnaŋ sikamo keyet dukŋan Zisas eksât nâmti mowege.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Âpme Zisasiyaŋ tep keyet yaŋaŋ sokŋan kokogalen koti ekme mopme Zakias ekti zeye, “Zakias, geŋ sakwep kwatot; neŋ alak gâlen mkaen geŋmak metaselup.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Egaŋ kegok zeme Zakiasiyaŋ tep dukŋangatnaŋ sakwep kwatoti zemoloŋen mpemti keŋan oloŋen penaŋ beme Zisas aikti egalen mkaen mebun.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Zakiasiyaŋ kegok mme am sambe ke ekbienaŋ zet yupmet yupkot mti zewien, “Zisas ek ayomtoŋ egalen amkup mezin!” zewien.
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Egelaŋ ke meti mka keŋan moti totati tagoun. Kegok mme Zakiasiyaŋ dendaŋ watati Amobotnaŋgat kapigok dunduye, “Amobotnaŋ, geŋ nâmbak! Neŋ milombi lombin butnaŋ kalaŋti am bekopsat indamti am notnaŋmagen tetimae mti mânewin tiwan ke sek zulak zulak dopmaŋ tusum indasap.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Egaŋ kegok zeme Zisasiyaŋ dunduye, “Alak mka kapiyet toŋaŋ geŋmak imbindi nembandine in Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ nâmti yomin bamkumpemti Kawawaŋgalen nemunamba kwalip.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Ma Angat Nemuŋaŋ neŋ am Zakias ek nemboŋ Kawawaŋgat ku manâmkiŋpemti yom mamip ekŋen indamukulem msâgât ma yomin katipepeyelen keyet toban.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Âpme am maŋge temaŋaŋ Zisasiyelen zet nâmdelaŋ zeme egaŋ bemzenze zet ŋen zesât nâye. Kan keyet ekŋen Zelusalem mkaen sokŋan koti ekŋenaŋ otnâwienen Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnan mama alak sakwep sosok sokbesâpm ke otnâme Zisasiyaŋ keŋinan indikmâtâti
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 bemzenze zet ŋen kapigok zeye, “An kwizapatnaŋmak ŋen maŋge yaŋ egaŋ msat beŋaŋen mepme keyelen amobotnaŋaŋ msatnaŋgalen amobotnaŋ kwakwagalen ombempeme gilik zemti msatnaŋ yaŋaŋ kokogalen weyaŋ weyaŋ mge.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Kan egaŋ mebegalen tati mulup anŋane 10 ekŋengat zeme kotondakme mânep kanziŋaŋ golmak ke kwep kwep indamti kapigok diindoye, ‘An ekŋen nâit, mânep kapiyaŋ mulup notnaŋ same mânep tâgâŋaŋ butnaŋ mandamindame neŋ koti ekbap.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Kegok zemindemti mepme am mkaŋaŋ ŋande kwep ekŋenaŋ sekaŋgaŋ nâmpewien keyepm an zet zenze notnaŋ indeme ekmagen meti kapigok zewien, ‘Nin geŋ amobotnaŋ tatagat ku ndembeme wisat mgenup.’
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 Ekŋenaŋ kegok zewien yaŋgut amobotnaŋ ke msat keyelen amobotnaŋ amnaŋ ombempeme gilik zem msatnaŋ yaŋan koge. Kotati mulup anene 10 ekŋen keyet zeme kopme mânep indaye keyet yaŋaŋ nânâyelen indamandaye.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Kegok mti mulup an ŋen kukŋaŋgat koti amobotnaŋgat dunduye, ‘Amobotnaŋ, geŋ mânep golmak kwep nawanan ya ke mulupmaŋ sama mânep tâgâŋaŋ 10 mandawan.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Egaŋ kegok zeme amobotnaŋaŋaŋ dunduye, ‘Geŋ mulup nemba dolakŋaŋ penaŋ keyepm geŋ mulup dolakŋaŋ penaŋ mbanan! Geŋ kwitnaŋ kwitnaŋ isikŋaŋ weyaŋ dolakŋaŋ ekdamuŋ mbanan keyepm neŋ mka ŋande temaŋ 10 geŋ gema indikdamuŋ mbanik.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Sakam kegogak mulup an ŋenaŋ amobotnaŋmagen koti zeye, ‘Amobotnaŋ, geŋ mânep golmak kwep nawanan ya ke mulupmaŋ sama tâgâŋaŋ 5 aikban.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Kegok zeme amobotnaŋaŋaŋ dunduye, ‘Geŋ mka ŋande 5 gema indikdamuŋ mbanik.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 Kegok sokbeme mulup an ŋenaŋ koti zeye, ‘Amobotnaŋ, gâlen mânepdi golmak kwep ke pine. Neŋ saŋgum paŋaŋaŋ kwaikti belak mambema tazin.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Geŋ an keŋdi kaliŋaŋ keyepm neŋ gâgât kiŋgati mânep golmak belak mambema tazin.’ Kegok zemti egaŋ ewe tusum zeye, ‘Geŋ mânep amnaŋ bembeŋaŋ ke geŋ matinik ma suŋem saŋgo amnaŋ tim onzenzeŋaŋ ke geŋ kegogak matinik.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Egaŋ kegok zeme amobotnaŋaŋaŋ dunduye, ‘Geŋ mulup an bekanaŋ penaŋ. Gitaŋgat zedi tazenik keyet neŋ zemgosowap! Geŋ nâgât yaŋŋ nânik. Neŋ an keŋ kaliŋaŋ ma am notnaŋaŋ milawat bembeŋaŋ matiyap ma suŋem saŋgo timonzenzeŋaŋ ke matiniyap.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Ya kegok benak beme kwilekiyet mti nâlen mânepm mânep mkaŋan ku bewanan? Kegok mbanan ze neŋ mânep tâgâŋaŋ notnaŋ mandam nanak.’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Amobotnaŋaŋ kegok zemti am notnaŋ ke tabiengat zeye, ‘In mânep kwep golaŋ mimiŋaŋ ekmagen tasain ke mti an mânep 10 tasain an ke sait.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Egaŋ kegok zeme ekŋenaŋ zewien, ‘Amobotnaŋ, ek mânep golmak 10 tasain. Kulekiyepmti mânep kwep kapi eksasenup?’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Ekŋenaŋ kegok zeme amobotnaŋaŋ zeye, ‘Neŋ diindoma nâit an ŋen kwitnaŋ kwitnaŋ notnaŋ tasame mulupmaŋ masain beme kwitnaŋ kwitnaŋ notnaŋ ewe tusumti same ekmagen polak polak wemsawe. Âk an ŋen kwitnaŋ kwitnaŋ ŋen isikŋaŋ tasawe beme ewe kwitnaŋ kwitnaŋ isikŋaŋ penaŋ bugan tasain ke kogak menzempewep.’
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Kegok zemti ewe kapigok tusum zeye, ‘Neŋ amobotnaŋ msat ŋengalen takwapma am nâgât zekuku mti nâgât ku nâmtikŋaŋ mbien ekŋen ke indatim kot nâgât zikatnnaŋ indome gakit!’”
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Âpme Zisasiyaŋ bemzenze zet kegok zemdelaŋ zemti egaŋ ŋeŋaŋ mepme nembaŋane ma am sambe ekŋenaŋ Zelusalem mowewegalen mâti mowebien.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Moweti Betpage ma Betani mka ŋande teman mobogalen moti kalaŋ ŋen kwitnaŋ Olip Kalaŋ ke motati nembaŋane zut kukŋaŋgat ideme mebegalen
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 buŋam zet kapigok zemideye, “An zut, Betani mka ŋanden sokŋan kanda meti keŋan moweseluwen doŋki nembaŋaŋ tegen opempepeŋaŋ amnaŋ ku mim mamaŋaŋ ke ekti kaluti neŋmagen pien tetim koselup.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 It kegok mmalut toŋaŋaŋ kapigok idayaŋkwesisem, ‘It kwilekiyet doŋki tekŋaŋ takwalelup?’ zeme it kapigok dunduselup, ‘Amobotnaŋŋnaŋ kapiyaŋ mulupmaŋ sasayelen zemndep,’ kegok zeselup.”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Kegok zemideme egelaŋ meti mkaen pataŋ zemalut kwitnaŋ kwitnaŋ Zisasiyaŋ kabem idaye keyet katnaŋ sokbeye.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Kan keyet ke metati doŋki ŋen ekti tegaŋ takwalepmalut doŋki keyet toŋaŋaŋ koti idayaŋkwesiye, “It kwilekiyet doŋki tekŋaŋ takwalelup, e?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Egaŋ kegok idayaŋkwesime egelaŋ zewun, “An nodi, Amobotnaŋ kapiyaŋ mulupmaŋ sasem.” Egelaŋ zet dopmaŋ kegok zemti
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 doŋki nembaŋaŋ piwan Zisasmagen teti meti tâgâ melakandu teepmaŋ gulumti doŋki palaŋan yaŋgempemti Zisas mukulem mti doŋki palaŋan ambepeme moge.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Âpme kan Zisasiyaŋ doŋki dukŋan motati megeen am sambe penaŋaŋ tâgâ melakandu teepmaŋ gulumti doŋkiyaŋ set megeen yaŋgempeme mege.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Kegok sokbeme Zisas ma am ekŋenaŋ Zelusalem mka temaŋmagen sokŋan koti set isikŋaŋ Olip Muluwen towezinen ke pataŋ zewien. Ke koti am sambe Zisas mâti kobien ekŋen keyaŋ yaŋbemti Zisasiyaŋ menok temaŋ mzikat indaye keyet Kawawaŋgat wisikŋ zemti kwizet palen zemsesewati kapigok kuwien,
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 “‘Kawawaŋaŋ Nemuŋaŋ Amobotnaŋ ombempeme kozin keyet nin oloŋen penaŋ mnup;’ (Sam 118:26)
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Kegok sokbeme Palisi an notnaŋ am ekŋengat tuŋguwinan ke tati Zisas ekti kapigok yaŋkwesiwien, “An zikat indanda, geŋ maŋgendine ekŋen kapi zemkulumindemane kwizetpiŋ buzak talit!”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Ekŋenaŋ kegok zeme Zisasiyaŋ diindoye, “Notnne, neŋ zema nâit, ekŋenaŋ kwizet kukupiŋ mseip beme nanzaŋ ekŋenaŋ Kawawaŋgat kwitnaŋ zemsesewatseip.”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Ke meti Zelusalem mka temaŋmagen sokŋan kwati Zisasiyaŋ Zelusalem ekti egaŋ keŋaŋ bekanaŋ beme sumti
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 kapigok zeye, “Zelusalem am, neŋ nâyawen in kwileki mti keŋ sewakŋaŋ aiikgalen ke in ku nâip alak keŋ sewakŋaŋ aiikgalen kan delaŋ zein.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Âpme bamgat kasaŋineyaŋ inmagen kot nembet nembet indabembuluŋti sepaloŋ teepmaŋaŋ ingalen kimbalen tim onzemti keyet dukŋaset moti nembet nembet kwatobep.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Ke kwatoti mka temaŋ kapi kasaŋineyaŋ walebep ma am keŋan matalip ekŋenaŋ kegogak walebep. Ma mka nanzaŋaŋ walalatnaŋ ma kimbat ma sesewat mka temaŋ nanzaŋaŋ walalatnaŋ ekŋen keyaŋ mundumin katipemti lala bubuk totemebep enenogat alak Kawawaŋaŋ An in yomengatnaŋ gilik zemindatitiyet zempeme kozin ke in ku mkipmaŋ beip!”
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Âpme Zisasiyaŋ kegok zemdelaŋ zemti Zelusalem mka temaŋ keŋan ke moti sesewat mka temaŋ keŋan moweti ekme amnaŋ keŋan ke aem kwaem tapmme yaŋbemti indamâti zeye,
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 “Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen pigok zeme meluwaŋ mimiŋaŋ,
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Kegok mdelaŋ zemti msasa kataŋ sesewat mka temaŋ keŋan am zezapat dolakŋaŋ mzikat indaye. Kegok tapmme sâpe sâpe bumbu an ekŋengalen an ŋeŋaŋ bembe ekŋen ma an zii zet zikat indanda ekŋen ma sesewat mka temaŋgalen an damuŋ ekŋenaŋ Zisas kume gakikiyelen setgat timabien.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Ekŋenaŋ kegok mimiyet nâwien keyaŋgulak am sambe ekŋenaŋ egalen mzikat indandaŋaŋgat nâmtikŋaŋ penaŋ mti ekŋenaŋ egalen zet sambe ke nânâyelen etaŋ nâwien keyepm kegok ku mbien.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.