Lucas 16

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Âpme Zisasiyaŋ nembaŋane ekŋengat zet kapigok diindoye, “An mânep milawatnaŋ temaŋmak ŋen maŋge. Egaŋ an ŋen mulup damuŋ peye ya maneti am notnaŋaŋ mulup damuŋ keyaŋ mânep kambu mip kegok zemti an mulup toŋaŋmagen zem kuwien.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Kegok zeme an mulup toŋaŋ keyaŋ mulup damuŋ ke zemandaye, ‘Geŋmagen zet nâya ke kwilekiyelen? Geŋ meti nâlen kwitnaŋ kwitnaŋ sambe ke kabemane topme nen kotna enenogat geŋ nâlen mulup damuŋ ewe ku tatagalen.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Kegok zeme mulup damuŋ keyaŋ ikŋaŋgat kapigok zeye, ‘An mulup toŋaŋ muluwen zemnen ya neŋ zigok penaŋ mbap? Neŋ an pembenaŋ msat enzuŋaŋ walalatgalen winde ku tatnain ma neŋ amgat mânepgat wekukuyet sakambuk penaŋ miyap.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Oo neŋ kwileki mbap ke alakŋati nâyap. An mulup toŋaŋ zemneme notnne sambe ekŋenaŋ nikdamuŋ mbep.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Keyepmti am an mulup toŋaŋgalen mânep butnaŋ belak tiwien ekŋen inda zemandame egalen mkaen koondakbien. Kegok sokbeme kwep kukŋaŋgat koge keyet yaŋkwesiye, ‘Geŋ mânep amobotnaŋmagen zigok tiwanan?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Yaŋkwesime egaŋ zeye, ‘Neŋ kelakŋaŋ tuŋaŋ nukŋaŋaŋ 800galen tiwan.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Kegok mti an damuŋ keyaŋ an ŋengat yaŋkwesiye, ‘Geŋ an mulup toŋaŋgalen mânep belak zigok tiwanan?’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Kegok mme an damuŋ keyelen an mulup toŋaŋ an damuŋ keyaŋ ikŋaŋgat kambuŋaŋ aŋgalalaŋgalen zet nâmâtâtâtnaŋmak zeye keyet nâmti nâme moge. Enenogat am msalen Kawawaŋgat ku manâmkiŋpeip ekŋenaŋ mama mimiŋin bekanaŋ mimenzililiyelen nânâŋin pembenaŋ matatindame am Kawawaŋgat manâmkiŋpeip ekŋen sebem indeip.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Zisasiyaŋ nembaŋane zet ewe kapigok tusum zeye, “In nâwienen neŋ sakam kegok ku mimiyelen zemindewan, yek penaŋ. Neŋ notn notn tetimaeyaŋ kwititiyelen ku zemindewan. Ma tetimae keyaŋ nânâ dolakŋaŋ game mama kanzizit ke mti kwesiŋ kwesiŋ mambanik? Yek penaŋ!
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 An ŋenaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ isikŋaŋgat dâsuki ku zewe beme egaŋ kegogak kwitnaŋ kwitnaŋ temaŋgat dâsuki ku zewe. Ma an ŋenaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ isikŋaŋgat dâsuki zewe beme temaŋgat kegogak dâsuki zewe.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 In msatgalen kwitnaŋ kwitnaŋ weyaŋti dolakŋaŋ ku ekdamuŋ mbep beme Kawawaŋgalen mulup ŋep ku nâmindeme ekdamuŋ mbep.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ma in nolin ŋengalen kwitnaŋ kwitnaŋ weyaŋti dolakŋaŋ ku ekdamuŋ mbep beme kululuŋengalen kwitnaŋ kwitnaŋ Kawawaŋaŋ in ŋep ku nâmindeme ekdamuŋ mbep.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Mulup an ŋenaŋ mulup damuŋ zutgat kandaŋidaŋ ŋep ku mamayelen. Egaŋ kegok mnak beme ŋengat sekaŋgaŋ mpemti ŋengat gogot mnak. In kegogak Kawawaŋgalen mulup ma mânep milawatmak mama eget temakwep idapepebemti ku mimidadayelen.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Âpme Zisasiyaŋ zet kegok zeme Palisi ekŋenaŋ zet ke nâmâtâti ekŋenaŋ mânepgat nâmtikŋaŋ mamip keyepmti Zisasiyet zetnaŋgat wisat mbien.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Ekŋenaŋ kegok mme Zisasiyaŋ indik mâtâti zeye, “In amgat zikalinan ilinaŋgat nâme mobotnaŋ penaŋ mambein yaŋgut Kawawaŋaŋ ingat keŋin maekmâtâzin. Amnaŋ in kwilekiyet nâme mobotnaŋ mambein ke Kawawaŋgat zikatnan okbi okbi mambein.”
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Zisasiyaŋ zet ewe tusum zeye, “Itnaŋaŋ baen Mosesiyelen zii zelen ma golaŋ zenze an notnaŋaŋ meluwaŋ mbien amnaŋ ke mâpmane peme kan Zân tu zulutindende an egaŋ koge. Kan keyet Zânaŋ Kawawaŋgalen zemâtâtât katnanen mama keyelen zezapat dolakŋaŋ mkawaŋ beme amnaŋ zezapat dolakŋaŋ keyet nâmtikŋaŋ penaŋ mti mâbien.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Kululuŋ ma msat ke Kawawaŋaŋ eleŋ beleŋ penaŋ asekbe keyaŋgut Kawawaŋ ikŋaŋgalen zet ke ku asekbe.”
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Zisasiyaŋ zet ewe kapigok tusum zeye, “An ŋenaŋ imbiŋaŋ asekpemti imbi ŋen wabe beme egaŋ awembiŋ mama ke kalaŋti yom tiwe. Ma an ŋenaŋ imbi apmaŋ asekpepeŋaŋ wabe beme an keyaŋ awembiŋ kalalaŋ mti egaŋ Kawawaŋgat zikatnan yom tiwe.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Âpme Zisasiyaŋ zet ewe kapigok tusum zeye, “An mânep milawatnaŋmak ŋen maŋge. Egaŋ kâlâp teepmaŋ dolakŋaŋ penaŋ tosaŋaŋ temaŋ mamunduŋ mamtan ma kan kataŋ egalen tatat mimiŋaŋ dolakŋaŋ penaŋ matakwatan.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Âpme an ŋen peweweŋaŋ penaŋ kwitnaŋ Lasalus egaŋ Kawawaŋgat gogot penaŋ mamtan. Ma ek sekŋaŋ ilindiŋ liŋgilaŋ pesak pepeŋaŋ ke wakoti an mânep milawatnaŋmak ke egalen kimbat setokwakwalen peme mawemtan.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Ke matapme, ‘An mânep milawatnaŋmak egalen meu butnaŋ temepme makumtimti kot name nsap,’ kegok otnâmti matatan. Ma tam ekŋenaŋ koti egalen liŋgitnaŋ mambesemtemien.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Kegok sokbeme Lasalus ek gakime Kawawaŋgalen ensel ekŋenaŋ kopmti Abalaamak kululuŋen gwaen mopewien. Kegok mme an mânep milawatnaŋmak keyaŋ kegogak gakime sumen mebewien.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Kegok sokbeme an keyaŋ teziŋ ŋandaŋen metoti sindem temaŋ tiye. Kegok mti ekme mopme Lasalus ya Abalaamgat ganzenan beŋan tabalut idige.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ke tapmalut egaŋ idikti kwizet kapigok kume moge, ‘Bipm Abalaam, geŋ nâgât kembeŋ nâmti Lasalus zempemane tu bugan betnaŋaŋ olekti nambalam mnan olekme kipmaŋ kapiyaŋ ombem tolak enenogat tewen kapi tati sindem omba penaŋ tiyap!’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Egaŋ kegok zeyeyaŋgut Abalaamaŋ dunduye, ‘Nemun, geŋ kapi otnâmbak, geŋ msat palen baenen mamandi dolakŋaŋ penaŋ mambanan âpme Lasalus ek an peme weweŋaŋ penaŋ maŋge. Yaŋgut egaŋ pienen nenmak oloŋen tapme geŋ teziŋ ŋandaŋen sindem tatinik.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Âpme ŋen kapi, ningat tuŋgupmnan ma gâgât tuŋgupdan ŋandaŋ temaŋ penaŋ tazin keyepmti an ŋenaŋ piengatnaŋ geŋmagen kainde kwakwagalen nâin beme ŋep ku kwadak. Ma ŋenaŋ geŋmagengatnaŋ ninmagen pien ŋep ku kwakwagalen.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Abalaam kegok zeme an mânep milawatnaŋmak keyaŋ kapigok zeye, ‘Bien, neŋ gâgât gawekuyap, geŋ Lasalus pemane nâlen bipmnaŋgalen mkaen melak.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Mkaen ke notnne 5 ekŋenmagen meti mama mimiŋin bekanaŋ mamip keyet golaŋin timti diindome ekŋenaŋ mundum bekanaŋ sindemaŋmak neŋ talap kapi ku kobep.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Kegok zeme Abalaamaŋ dunduye, ‘Mosesiyelen zii zet ma golaŋ zenze an notnaŋgalen golaŋ zet kumpepeŋaŋ ke maiŋti nânâyelen. Zet keyaŋ ekŋengat golaŋin titiyelen.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Kegok zeme an mânep milawatnaŋmagaŋ kapigok zeye, ‘Bipm Abalaam, zet keyaŋ ekŋen ku mkawaŋ bem indendeyelen yaŋgut an ŋenaŋ gakikiengatnaŋ wati Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ mkawaŋ bewe beme keyaŋ mme keŋin yominaŋgatnaŋ gilik zewep.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Egaŋ kegok zeyeyaŋgut Abalaamaŋ dunduye, ‘Âpme ekŋenaŋ Mosesiyelen zii zet ma golaŋ zenze an ekŋengalen zet wisat mbiek beme ekŋenaŋ an gakikiengatnaŋ wadak egalen zet ku nâmti mâbiek.’”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.