2 Coríntios 12
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NAA
1 Neŋ nanaŋgat sekŋ mmoti keyet nâma ŋep penaŋ ku mambein. Neŋ kegok mimiyet nâma ŋep benak beme neŋ Amobotnaŋaŋ kie kienok kwitnaŋ kwitnaŋ enzililiŋan tazin ke zikat name ekbak keyet nâmti sekŋ ŋep mmobak.
1 Se é necessário que eu me glorie, ainda que não seja conveniente, vou falar a respeito das visões e revelações do Senhor.
2 — ausente —
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até o terceiro céu. Se isso foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem — se no corpo ou sem o corpo, não sei; Deus o sabe —
4 Âpme neŋ ke totati neŋ zet mamanamaŋ penaŋ nâmban. Msalen pien am zet ŋande igak igak manzemetnup sepem keboŋ yek igagen keyepmti neŋ ŋep ku zenzeyet ma msalen am zet ke zenâ zenâ mimiyet zemkuluŋ neneŋaŋ.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indizíveis, que homem nenhum tem permissão para repetir.
5 Ma neŋ kwitnaŋ kwitnaŋ dolakŋaŋ penaŋ kululuŋen gwaen ekmâban keyet nâmti sek mmobot zet ŋep zewak. Yaŋgut neŋ keyet nâmti sekŋ ku mamimolap. Neŋ nukŋanen met tapma Kawawaŋaŋ manapmukulem mnein keyet nâmtiŋgut sekŋ mamimolap.
5 Desse eu me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, a não ser nas minhas fraquezas.
6 Neŋ zet penaŋ zeyapgapmti neŋ nanaŋgat kwitn mmolap beme neŋ am seoŋ yek. Neŋ an ŋenaŋ nâmneme mobotnaŋ ku bewap. Egaŋ nâlen mama mimi ekti neŋ zet zeyap kapi nâwe. Kok keyet nâme ŋep teŋ beweyeyepmti neŋ nanaŋgat kwitn ku mmobap yek.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei louco, porque estarei falando a verdade. Mas evito fazer isso para que ninguém se preocupe comigo mais do que vê em mim ou do que ouve de mim.
7 Neŋ ekma Kawawaŋaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ dolakŋaŋ zikat naŋge. Keyet neŋ nanaŋgat sekŋ ku mmolap Kawawaŋaŋ Sadaŋ nâmpeme zawat nukŋaŋ sekŋnanen bem neŋge.
7 E, para que eu não ficasse orgulhoso com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte.
8 Miset tuk kapi Amobotnaŋaŋ ikŋaŋ nukŋaŋ sambe bekapi menzempeme mebegat dunduwan.
8 Três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Yaŋgut egaŋ neŋ dundundu nnaŋgat dopmaŋ pigok gilik zemti naŋge, “Geŋ kwitnaŋ kwitnaŋ maolat temanen elak keŋ taolet nnaŋgapmti elak maŋgamâpma delaŋ zemâzin. Geŋ sek sukŋaŋ sukŋaŋ palen mamanigen nâgât windennaŋ geŋmagen ewe windeŋaŋbeŋ matazin.” Kegok dinoyeyepmti neŋ sukŋaŋ palen mama Kilaisiyaŋ manadamuŋ mimnein keyet windeŋaŋ temaŋ tapme Kilaisiyelen winde keyaŋ nabembuluŋti nadamuŋ mme mamayap keyet oloŋen mti sekŋ omba ŋep mmobap.
9 Então ele me disse: “A minha graça é o que basta para você, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza.” De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Neŋ Kilaisiyet tikŋaŋŋ omba penaŋ tazin keyepmti egat kwizet buŋamaŋ mpalakŋaŋ bema keyepmti amnaŋ sisipeŋpeŋ mnamti mene mene nom kupeŋ mme neŋ nukŋaŋ sambe bee timtati tima dukŋnan mopme sebe sugak sugak palen temama Kilaisiyaŋ ikŋaŋ gwatnaŋ mneme egalen windeen katikŋaŋ bemti matalap.
10 Por isso, sinto prazer nas fraquezas, nos insultos, nas privações, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 In papia kumti nâgât sekŋ ku mmobien. In kegok mme neŋ nanaŋgat yaŋŋ kuwan keyepmti ingat tuŋguwinaŋgatnan am notnaŋ ekŋenaŋ nâgât nâme an seoŋ ŋenok mban kegok mambein. Neŋ an tototnaŋ mambak ze in ombemindendeŋaŋŋine dolakŋaŋ manzeip ekŋengat kandaŋinan baen penaŋ ku mambak.
11 Fiz-me louco, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ter sido recomendado por vocês, pois em nada fui inferior a esses “superapóstolos”, ainda que nada sou.
12 Neŋ eweŋan inmak kot mamban kan keyet neŋ Kilaisiyelen ombemindendeŋaŋ mamayap elak eweŋanak ke zemkawaŋ bemti indama nâmbien. Âpme ingat tuŋguwinan sewak sewak palen mamti menok sepem igak igak mti Kawawaŋgalen mulup sepemaŋ igak igak bepi mmepma in ekti maâtâtalip.
12 Pois as minhas credenciais de apóstolo foram apresentadas no meio de vocês, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Neŋ dapmelaŋge notnaŋ ekŋen dolakŋaŋ maindadamuŋ mmelap. Sepem kegogak in indadamuŋ dolakŋaŋ mimkwaban. Mti mulup sambe notnaŋ bee mkwaban yaŋgut kwitnaŋ kwitnaŋgat olat olat mti in ke napmukulem mimiyet kwep kegut ku indayaŋkwesiwan. In keyet nâme neŋ ke myuŋguwan beme in yomm ke katikpewep.
13 Pois em que vocês foram inferiores às demais igrejas, senão no fato de eu não ter sido pesado a vocês? Perdoem-me esta injustiça.
14 Neŋ inmagen sek zut pilak koban. Yaŋ pi ewe naman kot indiksât tapmiyap in nâgât yayaŋ mti mânewin kileŋ ku time mebe. Neŋ inmagen mulup met mimiyet tikŋaŋŋ omba penaŋ matazin keyepmti kobap wa in mânep nanayet nâmti yek. Nemba isikŋaŋ ŋenaŋ mamaŋ bipmaŋ ku maidadamuŋ min. Nemba mamaŋ bipmaŋaŋgut nemba maindadamuŋ mip.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto para visitá-los e não serei um peso para vocês. Pois não estou interessado nos bens de vocês, e sim em vocês mesmos. Não são os filhos que devem juntar riquezas para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Neŋ ingat gogotn omba penaŋ matazin keyepmti neŋ mânepm mee tima mepme in indamukulem mimiyet nâma oloŋenaŋmak beme mulup mamiyap. Keboŋ mma in naman nâgât gogolin belaknik bugan matazin mene?
15 Eu de boa vontade gastarei e me deixarei gastar em favor de vocês. Se eu os amo cada vez mais, será que vou ser amado cada vez menos?
16 In nâgât yaŋŋ ŋep nâmâtâlip neŋ in nukŋaŋ ŋen ku indawan. Keyaŋgut am notnaŋ ekŋenaŋ nâgât pigok manzeip, “Setnaŋ mee e ikŋaŋ ŋep kwitimti kobe. Yaŋgut pien kot mamti nin tetimndemti ŋoktikŋ mme yuŋgume mânepm mee tiwe.”
16 Seja como for, eu não fui um peso para vocês. No entanto, sendo astuto, eu os prendi com astúcia.
17 In nâgât nâme neŋ an notnaŋ zemindema koti ingat zeme in mânep indame ekŋenaŋ mti kot name makwitim niap kegok mambein.
17 Será que eu explorei vocês por meio de alguém que lhes enviei?
18 Neŋ Taitas inmagen kokogat yaŋkwesim nâma egaŋ ŋep zeme nâmti ekmak notnne notnaŋ zemindema kobien. In nâme neŋ an ekŋen ke zemindema koti in zet kelakŋaŋ mimindamti mânewin mee zemtimti kot nanayet zemindewan kegok bein ma? Ekŋenmak neŋ nsakwep mulup yaŋaŋ kwep mimiyet mamnup ma mama mimi dolakŋaŋ sambe bee mmâbenn.
18 Pedi a Tito que fosse até aí e mandei com ele outro irmão. Será que Tito explorou vocês? Não é verdade que temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Nin zet sambe mandiindom kwatnup bee in nâme nin ingat zikalinan kwetetepmaŋ mamayet nâmti etaŋ manzenup kegok mambein ma? E yek penaŋ. Nin Kilaisiyaŋ zet sepem kegok zemti Kawawaŋgat zikatnan mamayet nâmndeye keyepmti notnne dolakŋaŋ in pigok nâmbep. Nin kwitnaŋ kwitnaŋ sambe mam mann egip bee in indamukulem mimiyet etaŋ nâmti mamnup.
19 Há muito vocês podem estar pensando que queremos nos defender diante de vocês. Falamos em Cristo diante de Deus, e tudo isto, meus amados, é para a edificação de vocês.
20 Mneti neŋ ingat sepemin nâmban e ŋen tapme in mama mimi bekanaŋ sambe mti mdândândâ palen ma kwitnaŋ kwitnaŋ bekanaŋ mimiyet eyak ma ŋenzinziŋ palen ma kwitnaŋ kwitnaŋ ilinaŋgat etaŋ time kwaopme nimwiaŋti mama ma lowek zet ma zeok zet ma sek mmoti mama kegok mti dapmelaŋgeyelen set pi kumasekme delaŋ zeme mame neŋ kot indikti endilipemti naman in nâgât nâmbien e tapme neŋ asekti sepem ŋen tapma nikbepmagengat eweŋanak eksemti mambep.
20 Pois tenho receio de que, indo até aí, eu não os encontre na forma em que gostaria de encontrá-los, e que também vocês me achem diferente do que esperavam, e que haja entre vocês briga, inveja, ira, egoísmo, difamação, intriga, orgulho e tumulto.
21 Ingat tuŋguwinaŋgatnaŋ am notnaŋ ekŋenaŋ mama mimi okbi okbiŋaŋmak sambe penaŋ pigok mbien. An imbi set kileŋ mama ma mama mimi bekanaŋ mimiyet sebelaŋ dindiŋ mimi ma nolinaŋgat imbiŋaŋ menzem wawat set sepem kegok mti ekŋenaŋ keŋin gilik zemti kwitnaŋ kwitnaŋ bekanaŋ sambe ke bamkumpepepiŋ mbien. Yom temaŋ kegok ke mkwabien keyepmti maneti neŋ kan ŋeniyet indiksât kotneti indikma in ewe yomenagak tapme indikti Kawawaŋgat ŋeŋzimosetnaŋ sakambuk temaŋ mti ingat tuŋguwinan si temaŋ suma ŋep ku bewemagen zemti kiŋgalap.
21 Tenho receio de que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês, e eu venha a chorar por muitos que, no passado, pecaram e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.