Marcos 7
Txa²wã¹sũ̱³na² Wãn³txa² (NABNT) vs ACF
1 — ausente —
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 — ausente —
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 — ausente —
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 — ausente —
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Ĩ³ye³kxain¹te³nah¹lxi¹:
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Nxe³nxa²ha¹te¹ Je³su²jah³lai²na² wãn³txi³kxai³lu¹ ĩ³ye³kxain¹te³nah¹lxi¹:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Yxãn¹ta¹ kwa²hãi¹nxe² sa²nẽn¹kxi²sa²ki³lxot3sai¹nhxai²na²hẽ¹li¹. A²wãn³txai²na² ĩ³tih³nxe³nyhain¹jau³xai²na² a²nũ²a² wãn³txa² sa²so¹sxã³ Sũ̱³na² wãn³txi³su² ki³lxo³jau³su² ĩ³tih³nxe³nyhain¹to³hxai²na²hẽ³li¹.”
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Wxãi²na², te²yã¹nxe³sxã³ kãi³yah³lxi³to³hi¹lxi¹. Yah¹lxi¹nha²kxai³ Txa²wã¹sũ̱³na² ĩ³kwa³na³nẽ³jau³xa² sa²yxo²ã³yah³lxi¹nha²kxai³ a²nũ²a² wãn³txa² so¹lxi³ a²nũ²a² ĩ³wẽ̱³no³tũh¹nẽ³jau³xa² so¹lxi³ sa²wai³wait3sxã³ sa²yxo²we¹jah³lxi³to³hi¹lxi¹.
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Wxãi²na², sa²nẽn¹nha² ko̱³nxe³ti³ kãi³yah³lxi³to³hi¹lxi¹. Yah³lxin¹ju³ta²: “Txa²wã¹sũ̱³na² wãn³txi³la³ ĩ³kwa³na³nẽ³jau³la³ o³nxa³wi¹.” Nxe³yah³lxi³to³hi¹lxi¹. Yah³lxi¹nha²kxai³, txa²wã¹si³yah³la²nãu³xu¹tai²na² wxa²wẽ̱³not3so¹yah³lxin¹jau³xa² so¹lxi³, a²nũ²a² wãn³txa² so¹lxi³ sa²wai³wait3sxã³ sa²yxo²we¹jah³lxi³to³hi¹lxi¹.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Jã¹nxa¹jau³su² Moi³se²ah³lu¹tai²na² wãn³txi³kxai³lu¹: “Wxa²wĩ³na² wxa²hã³ka³nu¹na² wi¹kãi³ũh¹xai³jah¹lxi³hẽ¹li¹.” Ta¹hxai²hẽ¹li¹. A²nxe³jau³xa² yã¹nxe³te³nah¹lxi¹: “Wxa²wĩ³na² ta̱³nxa² wxa²hã³ka³na² ta̱³nxa² ko̱³nxe³jau³su² nxe³ti³hi¹txain¹kxai²nãn²tu̱³ nxe³te²su² te²a² ĩ³su²lhã³jah¹lxi³hẽ¹li¹.” Nxe³ta¹hxai²ti³ai¹ti²tu³wi¹.
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Nxe³yãn¹ta¹ wxa²wãn³txa² e³kxah²lxin¹jau³su² nxe³yah³lxin¹te³nah¹lxi¹: “A²nũ²a² ĩ²li³te²su² te²a² a²wĩ³na² ta̱³nxa² a²hã³ka³na² ta̱³nxa² yen³kxa² tau³to³nain¹kxe³su² ĩ³ye³kxi²te³nah¹lxi¹: ‘Wĩ³na², nxe³txi¹. Txa²yen³kxa² ũ³hũ³na¹tũ¹xã¹.’ Nxa¹hẽ¹li¹. Yxãn¹ta¹ sa²yat1sxã³ Txa²wã¹sũ̱³na² so¹lxi³ ũ³hũ¹ai¹na¹tu¹wi¹, txa²yen³kxai²na²su¹.” Nxe³ain¹jau³su².
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 Nxe³ain¹kxai²nãn²tu̱³ wxa²nũ̱³ka̱³txai²na² a²wãn³txi³kxai³lu¹ a²nũ²ai²na² ĩ³ye³kxain¹yah³lxin¹te³nah¹lxi¹: “Wxa²yen³kxai²na² wxa²wĩ³na² wxa²hã³ka³na² ũ³hũ¹ai¹nxa³ju³ta² wain³na³li¹. Sũ̱³na² yen³kxai²la¹wi¹, hĩ¹na²su¹.” Nxe³yah³lxi³to³hi¹lxi¹.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Nxe³yah³lxi¹nha²kxai³, Txa²wã¹sũ̱³na² wãn³txi³khai³xa² ĩ³hxi²ka¹nxa³si¹yhah³lxin¹jau³su² nxe³te²lo³jah³lxi¹nha²kxai³ wxa²si³yah³la²nãu³xu¹tai²na² wãn³txa² sa²wa²lho¹xi²yah³lxi¹nha²kxai³ nxe³yah³lxi³to³hi¹lxi¹. A²yen³kxa² ã̱³xa² te²u¹jã¹nxe³te²a² ka³lxa¹te²a² kãi³yah³lxi³to³hi¹lxi¹. Ta¹hxai²hẽ¹la².
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 — ausente —
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 — ausente —
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 A²ne³nxẽ³na² yũ¹nx2ti³kxai²nãn²tu̱³ ain³kxi¹sah¹lxi³hẽ¹li¹. Ta¹hxai²hẽ¹la².
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Nxe³nxa²ha¹te¹ a²nũ²a²nãu³xai²na² ã³ain¹sxã³ sxi²ha² ã³wi¹hain¹ta¹hxai²hẽ¹la². ówi¹hain¹ka³tu̱³ a²sa³wi³ha³lxi³nãu³khai³xai²na² sa²kxai³lu² Je³su²jah³la² ĩ³ye³kxain¹sxã³ wãn³txai²na² ĩ³yau¹ũ³jau³xai²na² ĩ³wã̱³txain¹ta¹hxai²hẽ¹la².
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Nxa²ha¹te¹ Je³su²jah³la² ĩ³ye³kxain¹te³nah¹lxi¹:
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 A²yain³txai²na² ĩ³yain³sxã³ txa²wã¹ẽ¹nãu³ai²na² ã³wih¹sxã³ tan³sa²tã³ki̱³te²jai¹ti²ti¹. Ta¹hxai²hẽ¹la². Nxe³jau³xai²na² a²si³yxau³tãu³a¹ yain³txa² yxo²ha³kxa¹ wi¹te²ju²hẽ³la².
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Jã¹nxe³sxã³ Je³su²jah³la² wãn³txa² nxe³te³nah¹lxi¹:
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 — ausente —
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 — ausente —
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Tẽ³ki̱³kxai²nãn²tu̱³ a²nũ²a² ne³kxe³kxi²nha²ki̱³kxai²nãn²tu̱³ ko̱³nxe³ju³ta² kãi³ki̱³te²ju²hẽ³li¹. Ta¹hxai²hẽ¹la².
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Nxe³nxa²ha¹te¹ Je³su²jah³lo²su² te²kxai³lu² ĩ³sa²yxau³sxã³ nũ¹ã¹ a³li³ain¹ka³tu̱³ Ti²ro³thĩ³nãn¹ko³nãu³a³ Si³tõ²thĩ³nãn¹ko³nãu³a² ã³nxai³ta¹hxai²hẽ¹la². ónxai³ka³tu̱³ sxi²ha² ã³wih¹ta¹hxai²hẽ¹la².
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 — ausente —
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 — ausente —
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Yxãn¹ta¹ Je³su²jah³lai²na² a²wãn³txi³kxai³lu¹ txu¹ha³ka³lxai²na² ĩ³ye³kxi²te³nah¹lxi¹:
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Yxãn¹ta¹ txu¹ha³ka³lxai²na² ĩ³wa²lũ³xi²te³nah¹lxi¹:
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Nxe³nxa²ha¹te¹ Je³su²jah³la² a²wãn³txi³kxai³lu¹ ĩ³ye³kxi²te³nah¹lxi¹:
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Nxe³ka³tu̱³ txu¹ha³ka³lxai²na² sa²kxai³lu² ĩ³xi²ka³tu̱³ a²wẽ³sai²na² sa²kxai³lu² a²sxa³ka³lo³a² wi¹lain³kxi²nha²sxã³ sxa³ta¹hxai²hẽ¹la². Ko̱³nxe³te² a²yãu³ka³txai²na² yũ³ti³he¹yxe²ta¹hxai²nxa³hẽ¹la².
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Nxe³nxa²ha¹te¹ Je³su²jah³la² Ti²ro³thĩ³nãn¹ko³nãu³xa² wa²li³xi²sxã³ Si³tõ²thĩ³na² ã³wa²to¹ti², sxi²yhen³nãu³xã² hxi²ka² hxan³jen³nãu³xã² ã³wa²to¹ti² nxe³sxã³ ĩ̱³ye³na² Ka³li³le²a²ye³na² ã³nxai³ta¹hxai²hẽ¹la².
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Nxe³nxa²ha¹te¹ in³txa² hxi²kan¹ti³ha²kxai³ ne³ka³tũ³ha²kxai³ nxe³jah¹lo²su² ta¹hxai²hẽ¹la². A²nxe³jah¹la² a²nũ²a²nãu³xa² hi²sen³kxai³lu² tẽ³sxã³ ai³ain¹ka³tu̱³ Je³su²jah³la² ĩ³wã̱³txi³te³nah¹lxi¹:
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 — ausente —
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 — ausente —
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Nxe³sxã³ in³txai²na² sa²kxai³lu² e³xa³ju³ta² yxo²we²nxi²sxã³ wi¹lĩ³ye³i² nẽ³ka³tũ³ju³ta² we²nxi²sxã³ wi¹ne³kat1sa²tã³i² nxe³ta¹hxai²hẽ¹la².
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Nxe³te³na¹, Je³su²jah³la² a²wãn³txi³kxai³lu¹ a²nũ²a²nãu³xai²na² hãi¹nxe³ti³xa¹ ĩ³ye³kxain¹te³nah¹lxi¹:
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Ain¹sxã³ a²nũ²a² yxo²ha³kxa¹ ĩ³wã̱³wã̱³txi³sxã³ ĩ³ye³kxi²yhain¹te³nah¹lxi¹:
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.