João 4
Nova Almeida Atualizada (NAA, 2017) vs XGS
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
1 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
2 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
3 — ausente —
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
4 “Aga Samariayɨ́ aŋɨ́ tɨ́ŋimanɨ oumɨnɨ.” nɨyaiwimo imanɨ nurɨ́ná
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
5 Samariayɨ́ aŋɨ́ bɨ xegɨ́ yoɨ́ Saikaɨ rɨnɨŋɨ́pɨ —Aŋɨ́ apɨ xwɨ́á eŋíná Jekopo xewaxo Josepomɨ wiŋɨ́pɨ tɨ́ŋɨ́ e aŋwɨ erɨnɨ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
6 Mínɨŋwɨ́ Jekopo iniɨgɨ́ iwinɨ́a nánɨ rɨpɨŋɨ́wá erɨnɨ. Aŋɨ́ apɨ tɨ́e nɨrémómáná sogwɨ́ áwɨnɨ e ŋweaŋáná aŋɨ́ éɨ́ nánɨ eŋɨ́ samɨŋɨ́ uwéagɨ iniɨgɨ́ nánɨ mínɨŋwɨ́ rɨpɨnɨŋɨ́wá tɨ́ŋɨ́ e sá nɨŋwearɨ
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
7 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
8 — ausente —
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
9 í re urɨŋɨnigɨnɨ, “Arɨge simónɨ́agɨ joxɨ ‘Iniɨgɨ́ bɨ niapeɨ.’ nɨrarɨŋɨnɨ? Joxɨ Judayɨ́ woxɨrɨnɨ. Niínɨ Samariayɨ́ apɨxɨ́ wínɨ eŋagɨ nánɨ rɨrarɨŋɨnɨ.” —Judayɨ́ Samariayɨ́ tɨ́nɨ wí kumɨxɨnarɨgɨ́á meŋagɨ nánɨ í e urɨ́agɨ
10 Jesus respondeu:
10 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jíxɨ Gorɨxo ámáyo anɨ́á wiarɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨrɨ nionɨ ‘Iniɨgɨ́ bɨ niapeɨ.’ rɨrɨ́áonɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨrɨ nerɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, jíxɨ yarɨŋɨ́ níáná nionɨ iniɨgɨ́ dɨŋɨ́ sɨŋɨ́ sieweapaxɨ́ imónɨŋɨ́ bɨ siapɨmɨnɨrɨ éárɨnɨ.” urɨ́agɨ
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
11 í re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, iniɨgɨ́ ayɨ́ ná mɨ́mɨ rɨwonɨ. Iniɨgɨ́ iwirɨ nánɨ enɨ mɨmaxɨrɨŋagɨ nánɨ iniɨgɨ́ iwirɨ mimónɨŋɨnɨ. Ayɨnánɨ joxɨ iniɨgɨ́ dɨŋɨ́ sɨŋɨ́ eweapaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ ge iwirɨ́ɨnɨ?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
12 Joxɨ ‘Negɨ́ arɨ́o Jekopomɨ —O mínɨŋwɨ́ rɨwá nɨrɨpɨrɨ iniɨgɨ́ xewanɨŋo nɨrɨ xewaxowa nɨro xegɨ́ sipɨsipɨ́ burɨmákaú amɨpí nɨro eŋorɨnɨ. Omɨ ananɨ wiárɨ́ múroŋáonɨrɨnɨ.’ rɨyaiwinarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ
13 Jesus respondeu:
13 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá iniɨgɨ́ rɨwámɨ nɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ nɨ́nɨ ámɨ iniɨgɨ́ nánɨ winayinɨ́árɨnɨ.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
14 E nerɨ aiwɨ ámá iniɨgɨ́ nionɨ wíápɨ nɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ ámɨ iniɨgɨ́ nánɨ winayinɨ́á menɨnɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Iniɨgɨ́ nionɨ mɨnɨ wíápɨ ámá xwioxɨ́yo iniɨgɨ́ sɨmɨŋɨ́ meaarɨŋe dánɨ úrúrɨmɨ́ yarɨŋɨ́pánɨŋɨ́ nimónɨrɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ íníná ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ wimɨxɨnɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
15 apɨxí re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, niínɨ ámɨ gwɨ́nɨ́ yeáyɨ́ mɨnipa oenɨrɨ iniɨgɨ́ joxɨ rarɨŋɨ́pɨ niapeɨ. Iniɨgɨ́ iwimɨnɨrɨ mɨbɨpa emɨ́a nánɨ enɨ niapeɨ.” urɨ́agɨ
16 Jesus disse:
16 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jíxɨ nurɨ dɨxɨ́ oxomɨ nɨwirɨmeámɨ re nánɨ bɨ́piyɨ.” urɨ́agɨ
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
17 apɨxí re urɨŋɨnigɨnɨ, “Oxɨ́ mayínɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jíxɨ ‘Oxɨ́ mayínɨrɨnɨ.’ nɨrarɨŋɨ́pɨ xɨxenɨ nɨrarɨŋɨnɨ.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
18 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Jíxɨ oxɨ́ wé bɨ nɨpɨnɨ rɨmeagɨ́íxɨrɨnɨ. Jíxɨ ámá agwɨ meánɨŋo dɨxɨ́ oxo meŋagɨ nánɨ xɨxenɨ nepa nɨrarɨŋɨnɨ.” urɨ́agɨ
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
19 apɨxí re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, ‘Joxɨ e nɨrarɨŋagɨ nánɨ wɨ́á rókiamoarɨgɨ́á woxɨrɨ́anɨ?’ nimónarɨnɨ.” nurɨrɨ
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
20 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Eŋíná negɨ́ arɨ́owa Gorɨxomɨ yarɨŋɨ́ wiro yayɨ́ wiro yanɨro nánɨ dɨ́wɨ́ rɨpimɨ nánɨ bagɨ́árɨnɨ. E nerɨ aiwɨ Judayɨ́né re rarɨgɨ́árɨnɨ, ‘Wí e marɨ́áɨ, sa Jerusaremɨ dánɨnɨ yayɨ́ nɨwirɨ́ná ayɨ́ apánɨ yarɨŋoɨ.’ rarɨgɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
21 Jesus respondeu:
21 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ineyɨ, píránɨŋɨ́ arɨ́á niɨ. Sɨ́á wɨyi dɨ́wɨ́ rɨpimɨ dánɨranɨ, Jerusaremɨ dánɨranɨ, ápo Gorɨxomɨ yayɨ́ mɨwipɨ́rɨ́a nánɨ parɨmonɨ́árɨnɨ.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
22 Seyɨ́né yayɨ́ wiarɨgɨ́o arɨgénɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nánɨ majɨ́á imónɨŋoɨ. E nerɨ aiwɨ yayɨ́ wiarɨŋwáo arɨgénɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nánɨ Judayene nɨjɨ́árɨnɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Gorɨxo ámáyo yeáyɨ́ uyimɨxemeámɨnɨrɨ yarɨŋɨ́pɨ gwɨ́ Judayene imónɨŋwárímɨ dánɨ yarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ o, yayɨ́ wiarɨŋwáo nene nɨjɨ́árɨnɨ.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
23 E nɨrɨrɨrɨ aiwɨ sɨ́á ámá e nero yayɨ́ níɨ́rɨxɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ wiarɨgɨ́áyɨ́ ápo Gorɨxomɨ xegɨ́ kwíyɨ́yo dánɨ yayɨ́ wiro xɨxenɨ xɨ́o imónɨŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmoro yayɨ́ wiro wipɨ́rɨ́yi rɨxa aŋwɨ e nerɨ rɨxa parɨmoŋoɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Ámá xɨ́o nánɨ e nero yarɨgɨ́áyɨ́ nionɨ gɨ́ yayɨ́ niarɨgɨ́áyɨ́ imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
24 Gorɨxo kwíyɨ́nɨ eŋorɨnɨ. Ayɨnánɨ omɨ yayɨ́ wiarɨgɨ́áyɨ́ xegɨ́ bɨ epaxɨ́manɨ. Sa kwíyɨ́yo dánɨ yayɨ́ wiro xɨxenɨ xɨ́o imónɨŋɨ́pɨ nánɨ nepa dɨŋɨ́ nɨmoro yayɨ́ wiro epaxɨ́rɨnɨ.” urɨ́agɨ
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
25 apɨxí re urɨŋɨnigɨnɨ, “Mesaiao —Ámá Gorɨxo yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáorɨnɨ. O ámá nimónɨrɨ bɨnɨ́ápɨ nánɨ niínɨ nɨjɨ́árɨnɨ. O nɨbɨrɨ́ná amɨpí nɨ́nɨ áwaŋɨ́ nearɨnɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
26 Então Jesus disse:
26 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Oyɨ, jíxɨ tɨ́nɨ xwɨyɨ́á rɨnarɨgwɨ́í ronɨrɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
27 E urarɨ́ná xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa, aŋɨ́ jɨ́apimɨ nánɨ úɨ́áwa ámɨ nɨbɨro wenɨŋɨ́ éɨ́áyɨ́ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Apɨxɨ́ wí tɨ́nɨ xwɨyɨ́á rɨnarɨŋagɨ́i nɨwɨnɨro ududɨ́ nero aiwɨ wo nɨwiápɨ́nɨmearɨ xwɨyɨ́á bɨ re murɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ pí urápɨmɨnɨrɨ urarɨŋɨnɨ? Pí nánɨ í tɨ́nɨ xwɨyɨ́á rɨnarɨŋiɨ?” murɨpa éáná
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
28 apɨxí xwárɨ́á sɨxɨ́ e nɨtɨmí aŋɨ́ jɨ́apimɨ nánɨ nurɨ ámáyo re urɨŋɨnigɨnɨ,
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
29 “Ámá niínɨ eŋíná dánɨ néra bɨŋápɨ nɨpɨnɨ nánɨ áwaŋɨ́ nɨrarɨŋomɨ nurane sɨŋwɨ́ owɨnaneyɨ. O Kiraiso, ámá yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáo menɨranɨ?” urémeááná
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
30 ayɨ́ aŋɨ́pimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ Jisasomɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨ́e nánɨ ugɨ́awixɨnɨ.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
31 Wiepɨsarɨŋowa apɨxí ámáyo wirɨmeámɨnɨrɨ úáná “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, aiwá bɨ neɨ.” urarɨŋagɨ́a aí
32 Mas ele lhes disse:
32 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aiwá nɨmɨ nánɨ soyɨ́né majɨ́ápɨ tɨ́ŋáonɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
33 wiepɨsarɨŋowa nepa aiwá nánɨ neararɨnɨrɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “None jɨ́amɨ úáná ámá wo nɨbɨrɨ aiwá nɨnɨ nánɨ mɨnɨ rɨ́a wiŋoɨ?” rɨnarɨ́ná
34 Jesus lhes declarou:
34 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ nɨrowárénapɨŋo e éwɨnɨgɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ erɨ xɨ́o ‘Joxɨ e éɨrɨxɨnɨ.’ nɨrɨŋɨ́pɨ xɨxenɨ yárɨrɨ nerɨ́náyɨ́, ayɨ́ gɨ́ aiwánɨŋɨ́ imónɨnɨ.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
35 Seyɨ́né ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ mɨrɨpa yarɨgɨ́árɨnɨ, ‘Emá waú waú sɨnɨrɨnɨ. Rɨxa múróáná aiwá mianɨ́wárɨnɨ.’ mɨrɨpa yarɨgɨ́áranɨ? Seyɨ́né e nɨrɨro aiwɨ nionɨ re seararɨŋɨnɨ, ‘Nɨwiápɨ́nɨmearo omɨŋɨ́yo mɨnɨ mɨnɨ wenɨŋɨ́ emiamópoyɨ. Aiwá rɨxa yóɨ́ nerɨ mipaxɨ́ imónɨnɨ.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
36 Agwɨ aiwá miarɨŋɨ́ go go omɨŋɨ́ nerɨ́ná xegɨ́ éɨ́pɨ nánɨ nɨgwɨ́ nɨmearɨ ayɨ́ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨpɨ́rɨ́a nánɨ rɨxa yarɨnɨ. Aiwá ɨwɨ́á urarɨŋo tɨ́nɨ miarɨŋo tɨ́nɨ nawínɨ nɨwaúnɨ yayɨ́ epɨsi nánɨ e yarɨnɨ.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
37 Xwɨyɨ́á seyɨ́né re rarɨgɨ́ápɨ, ‘Wo ɨwɨ́á urɨrɨ wo mirɨ yarɨgɨ́árɨnɨ.’ rarɨgɨ́ápɨ, ayɨ́ nionɨ rɨrɨ́ápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ rɨnɨnɨ.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
38 Nionɨ gɨ́ seaiepɨsarɨŋáoyɨ́né, aiwá soyɨ́né ɨwɨ́á murɨgɨ́ápɨ mipɨ́rɨ nánɨ searowárɨŋárɨnɨ. Soyɨ́né aiwá wa ɨwɨ́á urɨgɨ́ápɨ nɨmiróná awa anɨŋɨ́ minɨ́ egɨ́ápɨ miarɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
39 Samariayɨ́, aŋɨ́ jɨ́apimɨ dáŋɨ́yɨ́ apɨxí áwaŋɨ́ re urɨ́agɨ “Ámáo niínɨ eŋíná dánɨ néra bɨŋápɨ nɨpɨnɨ nánɨ áwaŋɨ́ nɨrɨŋoɨ.” urɨ́ɨ́ eŋagɨ nánɨ obaxɨ́ o nánɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
40 nɨbɨro nɨwímearóná nene tɨ́nɨ oŋweaaneyɨnɨro yarɨŋɨ́ wíagɨ́a o sɨ́á wɨyaú e weŋɨnigɨnɨ.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
41 Ámá obaxɨ́ wínɨ wínɨ enɨ xwɨyɨ́á o rarɨŋɨ́pɨ arɨ́á nɨwiro nánɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
42 apɨxímɨ re nura ugɨ́awixɨnɨ, “Jíxɨ nearɨ́ɨ́pɨ arɨ́á nɨwirane nánɨnɨ omɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́roarɨŋwɨnɨ. Newanɨŋene enɨ o xwɨyɨ́á rarɨŋagɨ arɨ́á nɨwirane rɨxa nɨjɨ́á nimónɨrɨ re yaiwiarɨŋwɨnɨ, ‘Ámá nɨyonɨ yeáyɨ́ uyimɨxemeámɨ́ánɨrɨ bɨŋorɨ́anɨ?’ yaiwiarɨŋwɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
43 Sɨ́á wɨyaú weŋo aŋɨ́ apimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ Gariri pɨropenɨsɨ́yo nánɨ uŋɨnigɨnɨ.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
44 Jisaso xewanɨŋo re rɨŋo eŋagɨ nánɨ, “Wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ gomɨ ámá xegɨ́ aŋɨ́ e dáŋɨ́yɨ́ wé íkwiaŋwɨ́yo uŋwɨrárɨgɨ́áranɨ? Oweoɨ.” rɨŋo eŋagɨ nánɨ ámɨ Gariri pɨropenɨsɨ́yo nánɨ uŋɨnigɨnɨ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
45 Ayɨnánɨ Gariri pɨropenɨsɨ́yo rémóáná Gariri ŋweáyɨ́ enɨ aiwá sɨ́á Aŋɨ́najo Múroagɨ́yi nánɨ Jerusaremɨyo nánɨ nɨyiro nɨŋwearóná amɨpí xɨ́o yarɨŋɨ́pɨ wɨnɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ wigɨ́ aŋɨ́yo rémóáná umímɨnɨgɨ́awixɨnɨ.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
46 Jisaso Gariri pɨropenɨsɨ́yo aŋɨ́ Kenaɨ rɨnɨŋe —E xámɨ aga iniɨgɨ́ aí wainɨ́ imɨxɨŋɨ́ erɨnɨ. E nɨrémorɨ ŋweaŋáná gapɨmanɨ́ wo xegɨ́ íwo sɨmɨxɨ́ nerɨ aŋɨ́ yoɨ́ Kapaneamɨyo ŋweaŋáná
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
47 xano arɨ́á re wiŋɨnigɨnɨ, “Jisaso Judia pɨropenɨsɨ́yo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nɨbɨrɨ Gariri pɨropenɨsɨ́ tɨyómɨnɨ rémónapɨŋoɨ.” rarɨŋagɨ́a arɨ́á e nɨwirɨ Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨyapɨrɨ xegɨ́ niaíwo rɨxa nɨpémɨnɨrɨ aŋwɨ ayo eŋagɨ nánɨ o nɨweapɨrɨ gɨ́ íwomɨ naŋɨ́ oimɨxɨnɨrɨ yarɨŋɨ́ wíagɨ
48 Então Jesus lhe disse:
48 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né nionɨ emɨmɨ́ mepa erɨ amɨpí ayá rɨwamónɨpaxɨ́ mepa erɨ yarɨŋagɨ nɨnanɨrɨ́náyɨ́, wí dɨŋɨ́ nɨkwɨ́ropɨ́rɨméoɨ.” urɨ́agɨ
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
49 gapɨmano re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, gɨ́ íwo penɨgɨnɨrɨ joxɨ aŋɨ́nɨ weapeɨ.” urɨ́agɨ
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
50 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ aŋɨ́ uɨ. Dɨxɨ́ íwo sɨŋɨ́ unɨŋoɨ.” urɨ́agɨ o xwɨyɨ́á Jisaso urɨ́ɨ́pɨ “Neparɨnɨ.” nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́rorɨ xegɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nurɨ nurɨ
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
51 óɨ́ e sá weŋo wɨ́ápɨ tɨ́nɨ sɨnɨ óɨ́yo warɨ́ná xegɨ́ xɨnáíwánɨŋɨ́ nimónɨro omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́áwa óɨ́ e órórɨ́ ninɨro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Dɨxɨ́ íwo rɨxa sɨŋɨ́ úɨnigɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
52 o yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Gíná naŋɨ́ imónɨ́ɨnigɨnɨ?” urɨ́agɨ awa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Agíná 1:00 p.m. imónáná wará rɨ́á pɨrɨ́ pɨ́nɨ wiárɨ́ɨnigɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
53 xano re yaiwiŋɨnigɨnɨ, “Agíná Jisaso ‘Dɨxɨ́ íwo sɨŋɨ́ unɨŋoɨ.’ nɨrɨ́íná sɨmɨxɨ́ pɨ́nɨ wiárɨ́árɨ́anɨ?” nɨyaiwirɨ xɨ́omɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ xegɨ́ ɨ́wiaxé enɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́rogɨ́awixɨnɨ.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
54 Jisaso Judia pɨropenɨsɨ́yo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ámɨ Gariri pɨropenɨsɨ́yo nemerɨ́ná emɨmɨ́ ámɨ bɨ apɨ eŋɨnigɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.