Lucas 2

Zacatepec Mixtec NT (MZA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ra nàni Augustu kùu ra ña chà'nda ra tiñu tandi'i ñuu ka'nu Roma ma tiempu ikan. Ta tāchi ra ña na nakuiso na sivi, ña naja ta'an ñivi kùu na ña ìyo na ndisaa ñuu nuu chà'nda ra tiñu.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Ma cha'a' nunuu ña yā'a na nākuiso na sivi i'ya, kūu yi ma tiempu kūu ma ra nàni Cirenio kuvienu ma ñu'u' Siria.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Ta ndisaa na ìyo yi ña kunu'u na kutaa na sivi na ta'ii'iin ñuu nuu kāku na.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Cha'a' ña'a kùu yi ña kēe Kusé ma ñuu Nazaret, ña kàndii kuenda ñu'u' Galilea, ta kēe ra kuà'an ra ñuu Belén ña kàndii kuenda ñu'u' Judea, vati ikan kāku ma ra rey David, ra kūu ñivi ma Kusé taji'na.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Tajan chā'an ndio ra chātaa ra sivi ra ma ñuu Belén chi'in Ndiya ñasi'i ra, ña cha ñù'u se'e.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ta takan kūu yi ña ma ora juuni yanga ìyo vi ma ñuu Belén, chāa ndio ma kivi ña ni kàku se'an.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Ta ikan kāku ma ra se'e nunuan. Tajan kāva ndioan ja'ma ra, ta kānindian ra tichi kanuva nuu chàchi kiti, vati tüvi nī ni'an ve'e nuu kàku ra.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Yatin ma ñuu Belén, ìyo ma ndra pato ña ndōo ndra kāva ndra iin chanikuaa tichi ku'u chi'in mvechala jàna ndra ña kùmi ndra.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Ta nunuuni kēta iin tati jà'a tiñu nuu Ndioo ña iin jātachani yi nuu ka'ìin ndra, ta chīkonuu nduva yi ndra. Ta nduva'a kuii yū'vi ndra jà'a yi.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Takan kuu tajan te'en nāka'an yi chi'in ndra:
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 ti vitin cha kāku iin ra ni jakakú kua'a' ñivi ñuu David. Ta rakan ti, Cristu ra chito'o yo kùu ra.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ta kuenda ña na koto ndo ti ña ndicha kùu ma ña kà'in, ni nata'an ndo ra ña kàndii ra isukun ra ja'ma tichi iin kanuva ña kàndii tichi ve'e nuu chàkuiin kiti. ―Takan kàti yi nuu ndra.
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Takan kūu ta juuni ma ora ikan, kàtiun ña chākoyo nduva'a kuii kua'aga ma tati jà'a tiñu Ndioo nuu ndaa ma inga yi. Ta te'en kīcha'a na chìta na ña jàka'nu na Ndioo:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 ¡Na jaka'nu yo Ndioo ra ìyo andivi!
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Tajan kēe ndiko yi kuà'an yi tichi andivi, ta te'en kīcha'a ndio ma ndra pato chìkatu'un ta'an ndra juuni nuu maa ndra:
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Tajan juuni ma ora ikan, numi kuiini kēe ndra kàcha'an ndra. Ta ikan nāta'an ndra ma Ndiya, chi'in Kusé ta ma pa'a ña kàndii ra ma tichi ve'e nuu kìxi kiti.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Yakan va ora nāta'an ndra ra ña kàndii ra takua kātitu'un yi nuu ndra, tajan kīcha'a ndra kàtitu'un ndra nuu vi naja kua kāti ma tati jà'a tiñu nuu Ndioo ora kēta yi nuu ndra cha'a' ma pa'a se'e vi.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Takan kūu ta ndisaa ma ndian ka'ìin ikan, ndava kuà'an tati na ora chīni na ña kà'an ma ndra pato ña kùmi mvechala.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Ta ndisaa ma ña kà'an ndra ndākiva'a Ndiya yi tichi chinitunian. Yakan va endee ñù'uni ña ndisaa ma ña kà'an ndra nani kivi.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Ta ma ndra pato endee jàka'nu ndra Ndioo kuà'an ndiko ndra nuu ka'ìin mvechala jàna ndra, ti ya'a chìsii ndra ña nāta'an ndra ma pa'a ikan takua kātitu'un ma tati jà'a tiñu Ndioo nuu ndra.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Takan kūu ta ora chīnu ma pa'a una kivi ra, tajan chāndaka vi ra na ta'nda ñii nuu ika ra takua kùu ma costumbre ma ñivi judíu. Yakan va ma pa'a se'e vi jākunani vi ra Jesuu, takua kātitu'un ma tati jà'a tiñu nuu Ndioo nuu Ndiya ma ora takä'an kuku'un se'an niku.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Ta ora chīnu ma kivi takua kà'an ma tutu Ndioo ña tāa Moisés, ña ìyo yi ña kuatu vi kuenda ña na nandoo vi, tajan kēe ndio vi kàcha'an vi iti' ñuu Jerusalén ña kuàjana'a vi ra nuu Ndioo ndakan.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Takan jā'a vi ti, nuu tutu ma Racha'nu Ndioo te'en kà'an yi: “Tandi'i ndrakuati se'e ndo ña kàku ma nunuu, ìyo yi ña kundaka ndo ra nuu ma Racha'nu Ndioo na ja'ií ra ra.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Tajan kī'vi ndio vi chāsoko vi uvi livi a uvi pichon, takua kà'an ma tutu Ndioo ña ìyo yi ña jà'a yo.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Takan kūu ta ma tiempu ikan chīyo iin ra'ii chūnani Simeón ma ñuu Jerusalén. Ta rakan ti iin ra ya'a jàka'nu Ndioo kùu ra, ta chìnuni ra. Ta juuni ndàtu ra ma tiempu ña ni jakakú Ndioo ma ñivi ñuu Israel. Yakan va ma Tati Ií Ndioo ìyo yi chi'in Simeón,
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 vati cha kātitu'un yi nuu ra ña na küvi ra tuva takä'an nde'e ji'na ra Cristu, ra ni tachi ma Racha'nu ña ni kichi.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Takan kūu tajan chāa ma Simeón tichi veñu'u ka'nu ikan jā'a ma Tati Ií Ndioo. Ta ndē'e ra ma ravali Jesuu chi'in ma'á ra ta tatá ra ora sōkó vi ma kiti nuu Ndioo takua kàti ma tutu Ndioo.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Ta ora ndē'e Simeón ma ravali, tajan kī'in ra ra sukun nda'a' ma ma'á ra ta chīso ra ra. Tajan te'en kīcha'a ra kà'an ra ña jàka'nu ra Ndioo:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Yo'o Racha'nu chito'i, vitin va cha kùu ku'vaun ña na kuvi va'a yu'u, ra kùu musu̱n,
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Vati cha ndè'i ma ra vàchi jakakú ndi.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Ta chi'in ra'ya, cha kīcha'un jàna'un nuu tandi'i ñivi ìyo ñuñivi, ña vàchi jakakú ra na.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Yakan va ra'ya kùu ra iin ra vàchi jandondichin nuu ñivi yüvi judíu
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Takan kūu ta ora chīni ma tatá Jesuu chi'in ma ma'á ra, ta endee kuà'an tati vi.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Ta ora chinu kā'an Simeón takan, tajan jā'ií ndio ra vi, ta te'en nāka'an ra chi'in Ndiya ma'á Jesuu:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 ta ma ña xe'e chànini na chi'in chinituni na vitin, ni koto tandi'i ñivi yi iti' nuu. Ta yo'o Ndiya, nduva'a kuii nda'vi ni kuuniun cha'a' ña ni ta'an ra se'un ja'a na. ―Takan kàti Simeón chi'an.
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Ta juuni ma ikan ndaa iin ña nàni Ana, ñivi ra chūnani Aser. Ta tatá ña kùu ra nàni Fanuel. Ta yakan ti, iin ña kà'an chi'in tu'un yu'u Ndioo kùan, ta ya'aga cha cha'nuan ndia. Ta juuni ya'a yokoan ora chīyo ma iian, ta ucha kuiyani chīyoan chi'in ra.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Ta vitin cha ya'a kumixiko kumi kuiya ña kīndoo nda'vian. Ta endee tükuii jàña ña ña chàkunuan veñu'u ña kà'an ña chi'in Ndioo nduvi ta niñuu. Ta ìyo ora ndìta yu'an ña jàka'nuan Ndioo ndia.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Takan kūu tajan ma Ana, cha jāyatian ña ma ora ikani, ta kīcha'a ña jàka'nuan Ndioo cha'a' ra, ta kātitu'an nuu ma ndian ñuu Jerusalén ti ni jakakú ra na.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Ta ora cha jāchinu vi jà'a vi ndisaa ña kà'an ma tutu Ndioo, tajan kuànu'u ndiko vi ñuu vi Nazaret ña kàndii ñu'u' Galilea.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Ta ma ravali kuàkua'nu va'a ra, ta kuànindee va'a ra, ta kua koto va'a ra. Ta ya'a chìsii ra ña ìyo ma ñamani Ndioo chi'in ra.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Takan kūu ta ma tatá Jesuu chi'in ma'á ra, ndisaa kuiya chà'an vi chàjaya'a vi viko pakua ma ñuu Jerusalén.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Ta ora chīnu Jesuu uchi uvi kuiya ra, ndisaa vi chā'an ndiko vi ma viko pakua ndakan, takua takani jà'a vi.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Va ora yā'a ma kivi viko, tajan kēe ndiko vi kuànu'u vi ve'e vi, va nī cha'a vi kuenda ña kīndoo ma ravali Jesuu ma ñuu Jerusalén.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Ta vikan chānini vi ña kuà'an ra chi'in inga ñivi vi iti' ve'e vi. Chākuu vi iin kivi ma ti iti' ta kīcha'a ndio vi nànduku vi ra tañu ma ñivi vi, ña kuà'an chi'in vi,
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 va töve nī nata'an vi ra. Yakan va chīkoni'i ndiko vi kuànanduku vi ra ma ñuu Jerusalén.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Ta nda tichi uni kivi, tajan nāta'an vi ra ña nàndi ra tañu ma ndra matru jàna'a tu'un Ndioo tichi veñu'u ka'nu ikan, ña chìni ra ña kà'an ndra, ta chìkatu'un ra nuu ndra ndia.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Ta ndisaa ma ndian chīni ña kà'an ra, ndava kuà'an anima na, ña ya'a ìyo chinituni ra chi'in ma ña kà'an ra.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ta ora ndē'e ma tatá ra chi'in ma'á ra ra, ndava kuà'an tati vi, ta te'en nāka'an ma ma'á ra chi'in ra:
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Tajan te'en nāka'an Jesuu chi'in vi:
49 Ele respondeu:
50 Va töve nī kutunini vi ma ña kà'an ra chi'in vi.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Yakan va chīkoni'i ndiko ra kuànu'u ra chi'in vi iti' ñuu Nazaret, ikan chīyo ra ña jā'a ra ndisaa ma tiñu tāchi vi nuu ra. Ta ma ma'á ra ndākiva'a ña ndisaa ña'a tichi anima ña.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Takan kūu ta Jesuu kuàkua'nu va'a ra chi'in kuñu ra ta chi'in chinituni ra. Ta chìsii ra ti ìyo ñamani Ndioo chi'in ra, ta juuni ìyo ñamani ma ñivi chi'in ra ndia.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.