João 11

Deus ekawẽntup Kawẽn iisuat ekawẽn (MYU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Lázaro iwãtaxipi o'e. Maria kipit iwãtaxipi o'e―Betânia ka beat. Imẽnpuye iixĩyũ Lázaro wãtaxipiap awẽg̃ o'yawẽg̃muju Jesus kay. Betânia ka watwat osodop ip―Maria, Marta dak, Lázaro dak.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 G̃uyjom ixe Maria wuykukukat i o'suimude'on tide'oatim. Ixe o'suimupuruk jadam. Imẽn o'e jexe Jesus ikukpin cĩcã buye.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 — ausente —
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 — ausente —
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jesus xe Marta ikukpin cĩcã osunuy. Maria dak ikukpin cĩcã osunuy, Lázaro dak.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Inaka Jesus xepxep xet osunuy jenuyap ka be iwãtaxipiat awẽg̃ tobuxik puje. O'ju g̃u buk Lázaro kay. Xet. Xet.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 G̃ebuje Jesus o'jekawẽn 12 beayũ eju―jeweju etaybitbinayũ eju.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 — Ocemutaybitbin'ukat — io'e ip. — Iboceat abug̃ ojuy g̃axĩn ma wita'am―Judeuyũ kukukayũ. Waram tak tu iboce eju pin? — io'e ip Jesus pe.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Waram Jesus o'jekawẽn ceweju ip―doze beayũ eju.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 — Kariwa — io'e ip. — Ixet pima, kuka o'je'ada — io'e ip.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jesus itaybit o'e Lázaro'ũm oe'ũ iam. Imẽnpit — Lázaro ixet — io'e cebe ip.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Imẽnpuye Jesus ibapug̃ o'jekawẽn cebe ip.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 — Oju g̃u cekay ce'ũ awap — io'e. — G̃asũ bit wa'õbacaap og̃ubapuk eywebe eymutabun am okay. Wa'õbacaap kay eyetabut cĩcã bima, ocokcok og̃uy. G̃a'a aju ixe'ũm kay g̃asũ bit — io'e doze beayũ be.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 — G̃a'a wuyju dak aju ceweju. Ãg̃ itakomaayũ wuyju dak wuyaoka Jesus aoka buje — io'e Tomé―jebureyũ be o'e, xepxem ikap'ibit.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Lázaro'ũm ixĩtyũ mudiu ip o'e―Marta, Maria dak. Ade ibureyũ ixeyũ mug̃uycũg̃ap mu'ũm ojuy ip o'e.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Jesus omuyku iap awẽg̃ Marta o'yawẽg̃tobuxik.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Jay. Oajẽm Jesus kay.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 — Imẽnpit Deus emujoojuyjuy je'g̃ũm ewebe. Wetaybit iboam. Deus eju okipit'ũm peam ekawẽn puje, Deus jekawẽn a'ĩjojo — io'e.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 — Ekipit'ũm waram jeu ce'ũ'ũayũ xewi — io'e Jesus Marta be.
23 Jesus disse a ela:
24 — Wetaybit ixe'ũm waram jeu iam — io'e Marta. — Waram wuyeu buje, ixe'ũm tak jeu―wuyebay soat ce'ũ'ũayũ muyuap kabia be — io'e Marta.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 — Õn ma ce'ũ'ũayũ mutaicit'ukat — io'e Jesus. — Wa'õbi ce'ũ'ũayũ waram g̃uto jetait — io'e. — Okay itabucat e'ũ buje, waram g̃uto jetait. Soat em jeedop ip itait Deus xe — io'e Jesus.
25 Então Jesus declarou:
26 — Okay itabucat ce'ũ'ũayũ xe g̃u jeenuy―Deus xe acã. Etabut tu iboap kay? — io'e Jesus Marta be.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 — Hm hm, wetabut, Kariwa — io'e. — Ẽn Deus emunaẽ oxe — io'e. — Deus ipot ẽn — io'e. — Ocemumuwiwi ẽn. Wetabut iboap kay — io'e Marta.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Jesus eju jekawẽn epere buje, Marta o'jepit jekibit tomuwã ãm. Ya'õapĩn ma Maria o'tomuwã uk'a beacat pe ja'ĩjojoap puxim.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria o'ju Jesus dopabe e dag̃at topabe.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Jesus ag̃oka be oexe g̃u mabuk. Wũy mabuk oeku. E dag̃ mabuk oeku. Marta be jedopabijukap pe mabuk osunuy.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Judeuyũ o'ju Maria nomuju―Lázaro'ũm duk'a beacat―iixĩt mug̃uycũg̃ap mu'ũm ojuyayũ. Ixeyũ etabixewi Maria o'jẽm jeduk'a bewi. Imẽnpuye o'jẽm ip ixe nomuju. Tũybe ite witabikũy be cum wa am iãn o'e ip.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Jay. Maria oajẽm Jesus kay. O'jẽg̃'aecõg̃cõg̃ cewap.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Maria o'tõn. Maria eju yajẽm'ibiyũ dak wawa osodop ip Lázaro'ũm cocom. Jesus ig̃uycũg̃ cĩcã o'e wawaayũ jojom. Tadaybotbot cĩcã ip cexe o'e wawaayũ.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 — Poce ixe'ũm epeg̃uõm? — io'e Jesus.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Jesus o'tõn g̃ebuje bit. Ah. Wa. Imẽnpuye:
35 Jesus chorou.
36 — Ak'i cekay — io'e ip Judeuyũ. — Lázaro'ũm ikukpin cĩcã osunuy cexe — io'e ip.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 — Ita'ũm tũibit o'sutadada teku — io'e warara'acayũ ixeyũ'in. — Iba'ore g̃u du juk o'e cebe Lázaro mu'ada am ce'ũap puxim? — io'e ip jewewebe.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 G̃ebuje Jesus o'ju witabikũy kay―Lázaro'ũm muõmapkũy kay. Ig̃uycũg̃ cĩcã o'e. O'ju Marta eju, Maria eju, Lázaro'ũm cocoayũ eju dak. Yabog̃at'a o'yanuy wita'a ikũy nomudip'am. Ikũynomudip cem osunuy.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 — Ikũynomudip'a juy epeyamuwede — io'e Jesus.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 — “Okay etabut pima, Deus ja'õbacaap kuka o'jomõg̃ etabutpe,” i kuy oce ewebe — Jesus o'e. — Etabun cuy eg̃uy — io'e.
40 Jesus respondeu:
41 Ikũynomudip'a o'yamuwede ip ikũy etako bewi. Jesus o'jekawẽn Deus eju.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 — Bay, soat em wekawẽn cocom ẽn — io'e. — Eweju õn kawẽnwẽn ijoceayũ be wa'ĩjo am―ixeyũ mutabut am teku Deus emumudot iap kay — io'e Jesus Deus pe, jebay be.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Jebay eju jekawẽn epere buje, Jesus ya'õberen o'jewãwã Lázaro'ũm kay.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ce'ũ topibit o'jetait waram. O'jẽm witabikũy bewi. Soat tag̃ ijebit tag̃ imũnmũn mabuk oeku pag̃õm. Yamũnmũn mabuk oeku.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Imẽneju oitabun ip Jesus kay Judeuyũ ma―Maria ejuacayũ ma―adeayũ―Jesus Lázaro'ũm o'g̃utait iap o'jojojo'iayũ ma.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Warara'acayũ bit o'ju Fariseuyũ kay.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 G̃ebuje paĩyũ kukukayũ o'je'awero ip Fariseuyũ eju, jewãwẽwẽ'ukayũ eju dak. O'jewãwẽ ip jeweweju.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 — Apẽn kuka dak ace cebe ja'õbacaap mõg̃ap puxim? — io'e ip jewewebe. — Apẽn kuka dak ace adeayũ be jetabucap puxim? — io'e ip. — Itabut puje ip Jesus pe jekukukan je'e ip. Jesus pe jekukukan pima, Roma ka kukat jebekitkit kuka o'g̃udot wuykay — io'e ip. — Wuyka kuka ip o'sukamu'ũm. Deus eju kawẽnwẽnap'a dak kuka ip o'yamu'ũm. Soat ka dag̃ kuka ip wuymuypõg̃põg̃põg̃. Wuydobuyũ'ũm'ũm ekawẽn tag̃ g̃u kuka ajeku — io'e ip jewewebe.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Caifás o'jekawẽn warara'acat eju―jawẽwẽ'ukayũ eju. Ixe Caifás paĩyũ kukukat osunuy ixe koato be.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 — Cũg̃ ma ixe ag̃okatkat e'ũ ãm. Xipat kuka o'e pũg̃ pe ag̃okatkat pe je'ũ ãm soat e'ũap tieg̃―wuye'ũap tieg̃ — io'e―Caifás o'e.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Deus ibikuy osunuy Jesus e'ũ ãm soat e'ũ'ũap puxim. Caifás pit itaybit g̃u osunuy imẽn Deus ibikuy iam.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ixe je'ũ Judeuyũ e'ũ'ũap tieg̃. Warara'acayũ e'ũ'ũap tieg̃ tak je'ũ. Je'ũ Deus ebekitkiyũ be pũg̃ tag̃ ma jeku am.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Imẽneju apẽn paxi Jesus aceyaoka iam jekawẽnwẽn oekuku ip jeweweju Judeuyũ kukukayũ.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Imẽnpuye Jesus ibapug̃ g̃u oeku Judeuyũ kukukayũ etabun Judéia eipi dag̃. O'jẽm ibocewi. Wara'atka be o'ju―Efraim ka be. Ibo ka uk'a'ũmat xe o'sukadop. Iboka be osunuy doze beayũ eju―jeweju etaybitbinayũ eju.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ade Judeuyũ o'ju Jerusalém ka kay. Peta mug̃ẽm ip o'ju. Ig̃o epeta bima apẽn Deus wuydobuyũ'ũm'ũm o'tujujẽm Egito eipi bewi iap kay g̃ebũm ip osodop. Soat ka dag̃wi o'ju ip Jerusalém ka kay. Peta mug̃ẽ awap o'ju ip jewemuisun am jebabi dag̃.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 — ausente —
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.