Gálatas 2
Deus ekawẽntup Kawẽn iisuat ekawẽn (MYU) vs NTLH
1 Catorze koato kap puje, ocepit Jerusalém ka kay. Barnabé eju oju. Tito dak otujowat oweju.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Ibo ka kay oju “Jerusalém ka kay juy eju” i juk adi Deus o'e owebe buye. Jesus kayayũ kukuk'ukayũ o'je'awero wa'ĩjo am. Warara'acayũ eju g̃u juk ocekawẽn―ixeyũ eju acã. Apẽn cuk adi kawẽn idipat og̃uwẽnuwẽn Judeu'ũmayũ be iap og̃uwẽn cebe ip. Apẽn cuk adi ixeyũ og̃utaybitbin iap tak og̃uwẽn ma. Obu'u juk adi og̃uy ixeyũ be “Te'e ma juk adi eg̃utaybitbin ip cedag̃'ũma ẽn imutaybitbin puye” i'e am owebe.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Wuykitpit Tito juk otujowat owebe. Judeu g̃u ixe.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Warara'acayũ bit oõm oce'aweroroap'a be, o'g̃ukũyjo g̃u ma'g̃u ip. “Oceju dak ocetabut Jesus kay” i napa ma e'e'ukayũ oõm ip ocekawẽn co am oca'õxikap ojuy. Jewemukorẽm ojuy ip.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Ixeyũ ekawẽn kay g̃u bit oceju―pũg̃ em tak ka'ũma.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Ig̃o'a be o'je'awero ip itabucayũ kukuk'ukayũ. Soat xe ya'õbuyxi ip osodop. Yobog̃ g̃u ip oxe bit ijodiat pit. Deus kacũg̃ kay g̃u ag̃―badi acã. Iisuan g̃u ixeyũ bit omutaybin.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 — Deus cuk Paulo o'jomuy kawẽn idipat muwẽn ãm Judeu'ũmayũ be. Judeuyũ be bit Pedro o'jomuy kawẽn idipat muwẽn ãm — io'e ip jewewebe.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Deus ja'õbacaap o'g̃ũm owebe jekawẽn muwẽn ãm Judeu'ũmayũ be. Ixe emumuju õn. Judeuyũ be bit jekawẽn muwẽn ãm ja'õbacaap o'g̃ũm Pedro be.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 — Deus Paulo mujujum jekawẽn muwẽn ãm Judeu'ũmayũ be — io'e ip itabucayũ kukuk'ukayũ―Tiago, Pedro dak, João dak.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Pũg̃ ma ip ocemug̃ebu. — G̃ebum cuy epesop tadaybotbocayũ kay―itabucayũ kay―ocexeayũ kay — i juk o'e ip ocewebe. — Dinheiro'in cuy epeg̃udot cekay ip, ka'ũma kug̃ puye — i juk o'e ip ocewebe.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 G̃uyjom ma Pedro oajẽm ocekay, oceju Antioquia ka be bima. Õn pit xeku og̃ukorẽm warara'acayũ etabun ma, warẽmtag̃ ma jekukum puye.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Tiago jebureyũ o'g̃udot ocekay. Antioquia ka be ip oajẽm. Ixeyũ ajẽm'ũm pima, Pedro jekõnkõn'uk osunuy itabucayũ eju―Judeu'ũmayũ eju―Judeuyũ babi dag̃ jekuku'uk'ũmayũ eju―taypu'ag̃obixeedakatkat'ũmayũ eju. Tiago bureyũ ajẽm puje bit, ibu'u o'e jekõn ãm ceweju ip―Judeu'ũmayũ eju. Iparara osunuy Judeuyũ buxim― “Judeu'ũmat jedaypu'ag̃obixeedakacan cuy cũg̃ ma i'e am Deus xe, itabut ma'g̃u ip Jesus kay” i'e'e'ukayũ buxim.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Imẽnpuye Pedro buxim o'e ip warara'acayũ Judeuyũ. Pũg̃ tag̃ ma oeku ip jeweweju Judeuyũ. Jeparara pibun ibu'u o'e ip Judeu'ũmayũ eju jekum. Barnabé dak ixeyũ buxim iparara o'e. Pũg̃ tag̃ ma oeku Judeuyũ eju. Judeu'ũmayũ eju bti ibu'u o'e jekum jeparara pibun.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Cũg̃ g̃u o'e ip jekukum. Kawẽn idipat tag̃ g̃u ip jekukum o'e. Iboap co buje juk ocekawẽn Pedro eju warara'acayũ etabutpe.
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Oceju bit Judeuyũ ocekapap pin ma.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Wuyju bit kuy wuyetabut Jesus Cristo kay. Deus xe wuyju cũg̃ ma wuydobuyũ'ũm'ũm ekawẽn tag̃ wuyekuap tomuju g̃u―wuyetabucap tomuju acã. Deus xe wuyju cũg̃ ma wuydobuyũ'ũm'ũm ekawẽn tag̃ jekukum puye g̃u―wuyetabut puye acã. Ka'ũma ma cũg̃ ma Deus xe jedobuyũ'ũm'ũm ekawẽn tag̃ jekuap tomuju.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 — Cristo kay wuyetabun puje acã cũg̃ ma acesop Deus xe, wuydobuyũ'ũm'ũm ekawẽn tag̃ jekukum g̃u ma'g̃u wuyju — i wuyju e'em.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 — Wuydobuyũ'ũm'ũm ekawẽn tag̃ wuyekukuap tomuju g̃u wuyju cũg̃ ma Deus xe―wuyetabucap tomuju acã — i'e'e'uk cuk adi og̃uy. Imẽnpuye “Wuydobuyũ'ũm'ũm ekawẽn tag̃ cuy ajeku cũg̃ ma wuy'e am Deus xe” o'e buje, kuyat wekawẽn kuka ocepere, wuydobuyũ'ũm'ũm pabi dak kuka og̃upubutbun.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Iba'ore owebe cũg̃ ma i'e am Deus xe wuydobuyũ'ũm'ũm ekawẽn tag̃ wekuap tomuju. Deus ekawẽn tup cocom cuk wetaybin iboam. Iba'ore soat pe wuywebe soat iboap ekawẽn tag̃ jeku am. Wuydobuyũ'ũm'ũm pabi dag̃ wuyekuap tomuju wuyju cũg̃ ma Deus xe ibima apẽg̃ãm Cristo oe'ũ korosa be? Ka'ũma ãm ma!
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Jekpiwan ma Jesus oe'ũ korosa be owebeam iap kay wetabut pima, obikuyap tag̃ g̃u õn jekukum. Cristo biõg̃buk omuy owebe. Kuyje wekukukuap kuy ocepere. Deus ipot kay wetabucap eju õn jekukum g̃asũ bit. Ixe ipot jekpiwan ma oe'ũ we'ũap puxim, okukpin cĩcã cexe buye.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Deus ibikuy soat kuk am xipan.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.