Jonas 3
KARIƝƐƐGƐ ƝƆMƐƐ NIVONƆ (MYK) vs VC
1 A Tɛhɛnɛ Baa Kilɛ di Zhonasi pye sanha wu tɔɔɲii shuun wuu ni na:
1 A palavra do Senhor foi dirigida pela segunda vez a Jonas nestes termos:
2 «Yìri, m’a shɛ Ninive kugbɔɔ li fɛni! Jomɔ pemu n’a jo ma mu ge, m’a shɛ pee yɛrɛ pye ni mujuugbɔɔ ni!»
2 Vai a Nínive, a grande cidade, e faze-lhe conhecer a mensagem que te ordenei.
3 Wee tuun wu ni a Zhonasi di yìri, na gari Ninive kulo li ni ba Tɛhɛnɛ Baa Kilɛ ya yi jo wɛ. Kugbɔɔ li bi sii pye Ninive, ma bu jo m’a li ɲaari, cabyaa taanri ma da bye, ma na li círi.
3 Jonas pôs-se a caminho e foi a Nínive, segundo a ordem do Senhor. Nínive era, diante de Deus, uma grande cidade: eram precisos três dias para percorrê-la.
4 A Zhonasi di caŋa nigin ɲara pye na na mujuu waa na yu: «Cabyaa kɛlɛɛ shishɛɛrɛ (40) niɲaa kadugo na Ninive w’a da gyɛɛgi.»
4 Jonas foi pela cidade durante todo um dia, pregando: Daqui a quarenta dias Nínive será destruída.
5 A Ninive shɛɛn di dà Kilɛ Kafila wu na. A p’i yi jo waha kulo li shɛɛn pu bɛɛri mu na pu suun le, na co nɔhɔpiire ti na, na shɛ nɔ sipyilɛyɛ yi na, a pu bɛɛri di bɔrɔyɔ fàya le.
5 Os ninivitas creram {nessa mensagem} de Deus, e proclamaram um jejum, vestindo-se de sacos desde o maior até o menor.
6 Ba pee jomɔ p’a nɔ Ninive fanhafɔɔ wu na wɛ, a wu yìri laha wu saanra koro li na, na wu saannaa fadegbɔhɔ ki wolo yaha, na bɔrɔyɔ fàya le, na diin shɔɔnrɔ ni.
6 A notícia chegou ao conhecimento do rei de Nínive; ele levantou-se do seu trono, tirou o manto, cobriu-se de saco e sentou-se sobre a cinza.
7 A saan wu ni wu fanhafɛɲii p’i we saliya we teŋɛ kan kulo li shɛɛn pu bɛɛri mu na:
7 Em seguida, foi publicado pela cidade, por ordem do rei e dos príncipes, este decreto: Fica proibido aos homens e aos animais, tanto do gado maior como do menor, comer o que quer que seja, assim como pastar ou beber.
8 Sipyii pu bɛɛri di bɔrɔyɔ fàya le, p’i ya le yapɔrɔyɔ yi bɛ na, pu da mɛhɛɛ suu Kilɛ fɛni, p’i daajeŋɛ jo pu kapyeguuŋɔɔ kee ni pu katiibaagaa ki na, p’i ki ɲɔ yaha.
8 Homens e animais se cobrirão de sacos. Todos clamem a Deus, em alta voz; deixe cada um o seu mau caminho e converta-se da violência que há em suas mãos.
9 Kilɛ bi giin wu ba bɔɔngɔ kemu nɔ wù na ge, la wa la ni wu na ba ɲuŋɔ ɲaari wù na, na wu fungɔngɔ ɲɛri, kɔnhɔ wù ganha bu gyɛɛgi wɛ.»
9 Quem sabe, Deus se arrependerá, acalmará o ardor de sua cólera e deixará de nos perder!
10 Ayiwa a Kilɛ di pu ɲa p’a daajeŋɛ jo, na pu kapyeguuŋɔɔ ki ɲɔ yaha. Wu bi bɔɔngɔ kemu gbegele pu kaa na ge, wu ya kee yaha nɔ pu na nige wɛ.
10 Diante de uma tal atitude, vendo como renunciavam aos seus maus caminhos, Deus arrependeu-se do mal que resolvera fazer-lhes, e não o executou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.