Romanos 9

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cahín cha ndicha, tari tuhvá cahán noo ra chinó iñi chi ra Cristo. Ña sandaví ñahi, vatyi Tatyi Ii Nyoo ican saquehén ityi cha chiñi tuñi xiñi. Yucuan chaha chitó vahi vatyi cha ndicha cahín nu catyí tyi
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 cuihya xaan cuñí ta tyicuan ri uhvi cuñí añime
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 cha cuenda ñu ñui ñu Israel. Cuñí xain chi ñu. Ta nyacua cuhve añime na cuhun maa nu uhvi, tyehe ta cuví cacu añima ñu cha tyicuan caa.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Ta maa ñu, tata ra Israel vachi ñu. Ta Nyoo naquehe̱n cuenda ra chi ñu tari cha sehe ra. Ta sañaha̱ ra cuhva caá ra chi ñu, tyi cahnu xaan ra cuví ra, vatyi chinyaa̱ ra chihin ñu. Ta natyihi̱ tahan ra tuhun chihin ñu, ta chaha̱ ra ley ra chi ra Moisés vatyi cuhva ra chi ñu. Ta sañaha̱ ra cuhva cuñí ra cha sacahnú ñu chi ra. Ta catyí ra chi ñu yoso caa cusacuvi ca ra cha vaha chihin ñu nu cuahan ca chi.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Tata ñu sutu chahnu yo cuví chi ñu, ta tata ñu, ican cuví chi ra Cristo cuenda coño ñuhu ra. Ican ra cuví Nyoo. Ta ican ra cuví ra nyacá ñaha tandɨhɨ cha iyó. ¡Na sacahnu yo chi ra tyicuan ri maa! ¡Ta na cuvi chi tyicuan caa!
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 ¿Atu catyí vatyi ña sacuvi̱ Nyoo tari cuhva catyi̱ ra chi ñu Israel ta cha naha? Ñima. Soco cuñí chi coto yo tyi ña tandɨhɨ ñáyɨvɨ Israel cuví ñu ñu Israel cha ndicha.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Ña tandɨhɨ ñu tata ra Abraham ta cuví ñu sehe ra cha ndicha. Vatyi tuhun cha caha̱n maa Nyoo chihin ra, cahán chi cha cuenda noo ri sehe ra. Vatyi catyi̱ Nyoo chi ra tyehe caa: “Cha cuenda ra Isaac sehun cucoo ñáyɨvɨ chuun.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ihya sañahá chi yo vatyi ñima cha cuenda tata cha vachi ñáyɨvɨ ta cuví ñu ñáyɨvɨ cuenda Nyoo. Soco tandɨhɨ ñáyɨvɨ chinó iñi tuhun catyí Nyoo tyi cusacuvi ra, ican ñu cuví ñu sehe ra cha ndicha.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Vatyi cha catyi̱ Nyoo tyi cuhva ra chi ra Abraham, ican cuví ihya: “Quɨvɨ cha tahán chi, cuquichi nu nyicú ndo ta cu Sara cucoo noo sehe ña”, catyi Nyoo chi ra.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Ta ñima yucuan ri. Vatyi nɨ nduvi sehe cu Rebeca, ɨɨn ri sutu ra, sutu chahnu yo, ra Isaac.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Tari catyí ra nu tutu ra tyehe caa: “Cuñí que chi ra Jacob, ta chi ra Esaú ña cuñí.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Tu tyicuan caa ñáá cha cucatyi yo? ¿Atu cuví catyi yo tyi ña vaha cha sacuví Nyoo? ¡Ma cuvi!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Vatyi catyí ra chi ra Moisés tyehe caa: “Cu cundahvi cuñi yóó ñáyɨvɨ cuñí mai cundahvi cuñi.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Ta tyicuan caa chitó yo vatyi ma cundahvi cuñi Nyoo nyehe ra chi ñáyɨvɨ cha cuenda cuhva cuñí maa ñu, o cha cuenda cha sacuvi̱ ñu. Soco cuhva cuñí maa Nyoo cucuvi. Vatyi maa ra cuví ra cundahvi iñi yóó chi cuñí maa ra.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Vatyi nu tutu ra, catyi̱ ra chi rey Egipto tyehe caa: “Sacuví rey chuun tacuhva sañahí tunyee iñi cha iyó chii chi ndo, ta tandɨhɨ ñáyɨvɨ cucoto ñu yóó ra cuví yuhu”, catyí Nyoo.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Ta tyicuan caa Nyoo cundahvi cuñí ra yóó ñáyɨvɨ cuñí maa ra. Ta suri sandundavá tucu ra añima ñu cuñí maa ra sandundava ra.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Ta cu catyun chii: “Tatu tyicuan caa, ¿ñáá tuhun cha tyaa̱ Nyoo cuatyi sɨquɨ ñáyɨvɨ? Vatyi ¿yóó cha cuví nacahnu cuhva cuñí ra? ¡Yori!”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Soco ña vaha cuhva chicá iñun cha tyicuan caa. Vatyi yori cuví catyi tyi ña vaha cha sacuví Nyoo. ¿Yóó ra cuví yoho vatyi nacahun nu cahán Nyoo? ¿Atu cuví catyi quɨsɨ ñuhú cuan chi ñu cha savaha̱ chi chi vatyi ña tahán iñi chi cuhva cha savaha̱ ñu chi chi? Ma cuvi.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Vatyi ñu cha savahá ndaha tyiño iyó ityi chi ñu savahá maa ñu ñáá cha cuñí ñu chihin nyahyu cuan. Chihin nyahyu cuan cuví savaha ñu noo quɨsɨ finu xaan. Ta cuví savaha tucu ñu noo cha ndahvi ri.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Tyicuan caa tucu Nyoo, iyó ityi chi ra cha tachi tuñi ra chi ñáyɨvɨ quiñi iyó cha cuenda cha sacuví ñu cha ña vaha. Ta cuví sañaha ra chi ñu tyi iyó xaan tunyee iñi chi ra. Soco sanyee̱ xaan ra iñi ra chihin ñáyɨvɨ cuan. Ta chi maa ñu tahán chi tachi tuñi ra. Ta tahán chi sanaa ra chi ñu.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Ta iyó tucu ityi chi ra cha saha̱ ra tucahnu iñi chi ñu savaha̱ maa ra vatyi sañahá ra tyi cahnu ra cuví ra. Maa ñu cuví ñu ñu cachi̱ ra vatyi cuñihi ñu tandɨhɨ cha vaha, ta cucoo ñu gloria chihin ra.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Ta suri maa yo cuví ñu cuan. Vatyi Nyoo cana̱ ra chi yo. Yɨhɨ́ yo cuví yo ñu Israel, ta yɨhɨ́ yo cha ñima ñu Israel cuví yo.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Tari catyí Nyoo nu tutu cha tyaa̱ ra Oseas tyehe caa:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Ta suri nu catyi̱ Nyoo chi ñu tyehe caa: “Nyoho ñima ñáyɨvɨ chii cuví ndo.” Ta suri yucuan cunacatyi tucu ra chi ñu: “Sehe yuhu, ra cuví Nyoo nyito, cuacuvi ndo.”
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Soco cha cuenda ñu Israel catyí ra Isaías tyehe caa: “Vasɨ cuaha xaan ñáyɨvɨ ñu Israel tari cha cuaha niyɨtɨ iyó yuhu tyañuhu, soco suhva ri ñu cucacu.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Vatyi Sutu Mañi yo numi ri cusacuvi ra tandɨhɨ cha catyi̱ ra tyi cusacuvi ra sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱ chihin cha cachi.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Tari catyi̱ tucu ra Isaías ta ityi chata ca tyehe caa:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿Tatu tyicuan caa, ñáá cha catyí yo? Ñáyɨvɨ cha ñima ñu Israel cuví, ña nanducu̱ ñu cuhva cuvaha ñu nuu Nyoo, ta ican ñu cuví ñu cuvahá nuu ra cha cuenda cha chinó iñi ñu chi ra.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Ta ñu Israel nyicón xaan ñu ley, tyi cuñí maa ñu tyi cuvaha ñu nuu Nyoo chihin cuan, soco ña cuvi̱.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Ñáá tuhun? Vatyi cuñí ñu cuvaha ñu nuu Nyoo chihin cha sacuví ñu ley cuan, ta ña cuñí ñu cuvaha ñu nuu ra chihin cha chinó iñi ñu chi ra. Yucuan chaha vatyi tari cha catyihí chaha ñu chihin noo yuu cuví chi cuan.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Yuu cuan cahán Nyoo tuhun nu tutu ra tyehe caa:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.