Mateus 21
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NVT
1 Cuhva cha cua chaa̱ coyo ra ñuu Jerusalén, ta cachaa̱ ra ñuu Betfagé, yatyin ri nu cuví yucu yutun Olivo. Tyicuan ta tachi̱ ra Jesús tyiño chi uvi ra chicá noo chihin ra.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Ta catyí ra chi ra:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Ta tatu yóó cha catyí ñáá cha catyí chi ndo, ca̱tyi ndo chi ñu: “Vatyi chiñuhú tɨ chi maa ra nyacá ñaha, soco numi ri quichi nanyaca ndi chi tɨ”, ca̱tyi ndo chi ñu ―catyí ra.
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Tyehe caa cuvi̱ tacuhva na chino cava tuhun cha catyí ra profeta nu tyaa̱ ra tyehe caa:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Ca̱tyi ndo chi ñu ñuu Sión:
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Tyicuan ta cuahan coyo ra cachicá noo chihin ra, ta casacuvi̱ ra tari cuhva catyi̱ ra Jesús chi ra.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Caquichi̱ nyaca ra chi tɨ chihin sɨhɨ tɨ. Ta catyiso̱ ra sahma ra sɨquɨ tɨ, ta ndaa̱ ra Jesús chi tɨ.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Ta cuaha xaan ñáyɨvɨ candɨca̱ ñu sahma ñu ityi nu cuahan ra, ta inga ñu catoho̱n ñu numa yutun ta cachacu̱n ñu ityi.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Ta ñáyɨvɨ cha cuahan ityi nuu ta ityi chata, quichaha̱ cana chaa ñu ta catyí ñu:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Cuhva cha chaa̱ ra Jesús ñuu Jerusalén cuan, tandɨhɨ maa ñáyɨvɨ ñuu naquɨquɨ̱, ta cuaha xaan ñu candacá tuhun ñu chi tahan ñu, ta catyí ñu:
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Ta ñáyɨvɨ catyí ñu:
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Yaha̱ cuan ta quɨhvɨ̱ ra Jesús chichi vehe ñuhu cahnu Nyoo. Ta tava̱ ñehe ra chi tandɨhɨ ra casatá ta ra caxicó yucuan. Ta sanduva̱ ra mesa ra canasamá xuhun chi ñáyɨvɨ yucuan. Ta sanduva̱ ra tyayu ra caxicó paloma.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Ta catyí ra:
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Chichi vehe ñuhu cuan catuhva̱ suhva ra cuaa ta ra coxo chi ra Jesús. Ta maa ra sanduvaha̱ ra chi ra.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Soco canyehe̱ ra cacuví nuu chi tata sutu ta ra casacuahá ley vehe ñuhu cuan vatyi savaha̱ ra Jesús milagru, ta canachaa̱ ra cuatyaa chichi vehe ñuhu, ta catyí ndotyin:
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Ta cacatyí ra chi ra Jesús tyehe caa:
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Tyicuan ta sandoo̱ ra chi ra, ta quita̱ ra ñuu cuan ta cuahan ra ñuu Betania. Ta yucuan ndoo̱ ra cha cuaa cuan.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Tuvi inga quɨvɨ. Ta cha ñaha ri, cua ndichi ra Jesús nya Jerusalén, ta chaa̱ soco chi ra.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Ta nanyehe̱ ra noo tu higo yatyin ri yuhu ityi cuan. Ta tuhva̱ ra nu nanyaá tun, soco ñahri maa nañihi ra nuu tun. Maa maa ri maa numa ri iñi nuu tun. Tyicuan ta catyi̱ ra chi tun tyehe caa:
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Ta cha nyehe̱ ra cachicá noo chihin ra cha sacuvi̱ ra, iyo cacuñí ra, ta ndaca̱ tuhun ra chi ra ta catyí ra:
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Ta nacaha̱n ra Jesús ta catyí ra:
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Ta tandɨhɨ cha cacan ndo nu chicán tahvi ndo, tatu chinó iñi ndo tyi cucuhva Nyoo, cuñihi ndo ―catyí ra Jesús.
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Yaha̱ cuan ta quɨhvɨ̱ ra Jesús chichi vehe ñuhu cahnu, ta cha nɨ ri ca cha sañahá ra yucuan, tuhva̱ ra cacuví nuu chi tata sutu chi ra, ta ra cacuví mandoñi ñu ñuu Israel, ta candaca̱ tuhun ra chi ra:
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 — ausente —
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 — ausente —
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Ta tatu catyí yo tyi ñáyɨvɨ, ñáyɨvɨ cuví nacanda ñu sɨquɨ yo, vatyi tandɨhɨ ñu chinó iñi ñu tyi ra Juan, cuenda Nyoo caha̱n ra ―catyí ra chi ra tahan ra.
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Tyicuan ta quichaha̱ cacatyí ra chi ra Jesús tyehe caa:
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Ra Jesús catyí ra chi ra:
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Ta nacaha̱n sehe ra ta catyí ra: “¡Ma cuhin!” Soco yaha̱ cuan ta nasama̱ cuhva chicá xiñi ra ta chaha̱n ra chisaha tyiño ra.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Yaha̱ cuan ta sutu ra chaha̱n ra nu nyaá inga sehe ra. Ta catyí tucu ra chi ra na cuhun ra cusaha tyiño ra. Soco ra yucuan numi ri quehe̱n ra tuhun, ta catyí ra: “Vaha, Tata, cuhin.” Soco ña chaha̱n ra.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Chichi cha nɨnduvi tahan ra, ¿nya ra sacuvi̱ ra cha catyi̱ sutu ra? ―catyí ra Jesús.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Vatyi ra Juan ra sacondutya quichi̱ ra, quichi sañaha ra chi ndo yoso caa tahán chi coo ndo, soco nyoho ña chino̱ iñi ndo chi ra, soco ra catavá xuhun ta ñu cata iñi cachino̱ iñi ñu chi ra. Ta nyoho vasɨ nyehe̱ ndo ihya, soco ña nasama̱ ndo cuhva iyó ndo, tacuhva chino iñi ndo chi ra.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 ’Tya̱soho ndo inga cuhva ihya: Chiyo̱ noo chitoho noo ñuhú, ta tachi ra yoho tɨchaha ndɨvɨ, ta tyihi̱ ra noo chacu. Ta savaha̱ ra noo nu cuhñi ra tɨchaha ndɨvɨ cuan ta tava ra ndutya chi. Ta savaha̱ tucu ra noo vehe sucun tacuhva vatyi cuvi saha ra cuenda tandɨhɨ.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Ta cha chaa̱ quɨvɨ cha iyó tɨchaha ndɨvɨ cuan, tachi̱ ra chi suhva musu, na cucacan ra chi ra casahá tyiño cuan, na cuhva ra suhva tɨchaha ndɨvɨ cha tahán chi chi ra.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Soco ra casaha tyiño cuan, catɨɨ̱n ra chi musu cuan, ta cacañi̱ ra chi noo ra. Ta chi inga ra cachahñi̱ ra, ta catuchi̱ ra yuu chi inga ra.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Tyicuan ta cha inga chaha, cuaha ca musu tachi̱ chitoho chacu cuan ta ñima ca cha xihna ri. Soco tari casacuvi̱ ra chi ra cha xihna ri, sacuvi̱ tucu ra chi ra ihya.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 ’Nu ndɨhɨ tachi̱ ra chi maa maa sehe ra, vatyi cuñí maa ra vatyi cusaha ra ñáyɨvɨ chi sehe ra.
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Soco cuhva cha cananyehe̱ ra casahá tyiño cuan chi sehe ra, catyí ra chi ra tahan ra tyehe caa: “Ican ra ihya cundoo chihin tandɨhɨ ihya. Na cahñi yo chi ra tacuhva ndoo maa yo chihin”, cacatyí ra.
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Tyicuan ta catɨɨ̱n ra chi ra, ta catava̱ ra chi ra ityi chata chacu, ta cachahñi̱ ra chi ra ―catyí ra Jesús.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Tyicuan ta ndaca̱ tuhun ra Jesús chi ñu:
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Ta nacaha̱n ra ta cacatyí ra:
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Tyicuan ta quichaha catyí ra Jesús chi ñu:
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 ’Yucuan chaha catyí chi ndo vatyi ma cuhva ca Nyoo cuhun ndo nu nyacá ñaha ra, ta cucuhva ra chi ñu cha ndicha nyacá ñaha ra añima. Vatyi maa ñu cunacuhva cuenda ñu cha vaha cha tahán chi chi ra.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Ta cha cuenda yuu cuan, yóó ñu cha nduva sɨquɨ chi, yɨquɨn maa cucuvi ñu. Ta tatu yuu cuan ta canacava sɨquɨ yóó ñu, cutaxin nyihi maa ñu ―catyí ra Jesús.
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Cuhva cha catuvi̱ iñi ra cacuví nuu chi tata sutu cuan ta ra fariseo vatyi cuenda ra caha̱n ra Jesús cuhva ihya,
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 cacuñí ra catɨɨn ra chi ra, soco cayuhvi ra chi ñáyɨvɨ vatyi ñáyɨvɨ, chitó ñu vatyi ra Jesús cuenda Nyoo cahán ra.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.