Marcos 15

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cuhva cha cundichin candu ɨɨ̱n ri ra cacuví nuu chi tata sutu chihin ra cacuví mandoñi ta chihin ra casacuahá cuenda ley vehe ñuhu ta tandɨhɨ ra cuví tyiño ñu Israel. Ta ra Jesús nuhñí ra, chinacuhva cuenda ra chi ra chi ra Pilato.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ta ndaca̱ tuhun ra Pilato chi ra, ta catyí ra:
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ta ra cacuví nuu chi tata sutu cuaha xaan cha catyaa̱ ra sɨquɨ ra.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Tyicuan ta quichaha̱ ndaca tuhun tucu ra Pilato inga chaha chi ra, ta catyí ra:
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Soco ra Jesús ña nacaha̱n maa ra. Yucuan chaha ña chitó ra Pilato ñáá cha caca xiñi ra.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Ta vico cuan tuhvá ra Pilato saña ra chi noo ra ñohó vehe caa, noo ra cha cacan maa ñáyɨvɨ.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ta ñohó noo ra nañí Barrabás vehe caa cuan, ɨɨn ri chihin inga ra cha cachahñi̱ chi ñáyɨvɨ noo nu naquɨquɨ̱ ñáyɨvɨ sɨquɨ gobiernu.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Ta quichi̱ coyo ñáyɨvɨ quichaha̱ chican ñu chi ra Pilato na saña ra chi noo ra tari tuhvá maa ra.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Ta nacaha̱n ra Pilato, ta catyí ra:
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Tyicuan caa catyi̱ ra vatyi tuví iñi ra vatyi ra cacuví nuu chi tata sutu cuan tasɨ cuñí ra chi ra Jesús tyi cuaha ñáyɨvɨ nyicón chi ra, yucuan chaha nacuhva cuenda ra chi ra.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Soco ra cacuví nuu chi tata sutu cuan catyiyuhu̱ ra chi ñáyɨvɨ na catyi ñu na saña ra chi ra Barrabás.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Tyicuan ta ndaca̱ tuhun ra Pilato chi ñu, ta catyí ra:
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Tyicuan ta nacanachaa̱ ñu, ta catyí ñu:
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Ta catyí ra Pilato chi ñu:
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Tyicuan ta vatyi cuñí ra Pilato cuvaha ra nuu ñu, saña̱ ra chi ra Barrabás. Tyicuan ta tyihi̱ ra tyiño na ndoho ra Jesús, ta cha yaha cuan chaha̱ cuenda ra chi ra vatyi cúvi ra nu cruzi.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Tyicuan ta chinyaca̱ sɨndaro chi ra nuquehe vehe tyiño cuan. Ta casandu ɨɨ̱n ri ra tandɨhɨ sɨndaro.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ta casacuihno̱ ra noo sahma tyacu nyaa chi ra. Ta caquicu̱ ra noo corona chihin iñu. Ta catyihi̱ ra xiñi ra.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Yaha̱ cuan ta quichaha cacana̱ chaa ra sɨquɨ ra chacú nyaa ra chi ra, ta catyí ra:
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Ta cacañi ra xiñi ra chihin noo yutun, ta tyicú sɨɨ ra chi ra. Ta cachicuiñi̱ chɨtɨ ra casaha ra tyi sacahnu ra chi ra.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Cha yaha̱ cha chacu̱ nyaa ra chi ra tyicuan caa, tinyaa̱ ra sahma nyaa cuan chi ra, ta sandɨhvɨ̱ noo ra sahma maa ra chi ra. Yaha̱ cuan ta cuahan ra chihin ra vatyi cuatyaa ra chi ra nu cruzi.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Yahá noo ra ñuu Cirene, nañí ra Simón. Sutu ra Alejandro ta ra Rufo cuví chi ra. Ni cua nachaa ra cha chaha̱n ra nu chiqui. Ta cuhva cha cua yaha ra ityi cuan, casanɨñɨ̱ sɨndaro chi ra na cuiso ra cruzi ra Jesús.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ta cachinyaca̱ ra chi ra Jesús noo nu nañí Gólgota. Ta cuñí chi catyi: Nu Cuví Yɨquɨ Xiñi Ndɨyɨ.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Ta cachaha̱ ra vinu nasaca̱ chihin noo tatan cha nañí mirra coho ra. Soco ra Jesús ña chihi̱ ra.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Cha yaha̱ catyaa̱ sɨndaro chi ra nu cruzi, cachaha̱n ra sɨhva chihin sahma ra ta nya ra saha̱ ganaa caquehen ra sahma ra.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Caa ɨɨn cha ñaha ri catyaa̱ ra chi ra nu cruzi.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ta letra cha catyaa̱ ra xiñi cruzi cuan, catyí chi ñáá cuatyi ra. Ta catyí chi tyehe caa: “Ican ra ihya cuví Rey cuenda ñu ñuu Israel.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Ta chinanyaa̱ ra uvi ca cruzi nu chitacaa̱ ra uvi tahan ra suhu, noo ra chiyo vaha ra, ta inga ra chiyo satyin ra.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Ta tyicuan caa quita̱ chi tari cuhva catyí nu tutu tuhun Nyoo tyehe caa: “Sahá ñu tuhun tyi cuví ra noo ra quiñi iyó.”
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Ta ñu yahá coyo chacú nyaa ñu chi ra. Ta quɨsɨ́ xiñi ñu, ta catyí ñu chi ra:
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 ¡Sa̱cacu maun chuun ta no̱o nu cruzi chiña! ―catyí ñu.
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ta tyicuan caa tucu ra cacuví nuu chi tata sutu ta ra casacuahá cuenda ley vehe ñuhu, cachacú nyaa ra chi ra, ta catyí ra chi tahan ra:
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Na noo ra nu cruzi vityin, na nyehe yo ta chino iñi yo tyi Cristo Rey cuenda ñu Israel cuví ra ―catyí ra.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Cuhva cha cua cu hora, tandɨhɨ ñuhu ñayɨvɨ̱ nduñaa, nyacua nya caa uñi cha cha iñi.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Ta suri cuhva cuan canachaa̱ ra Jesús chihin tandɨhɨ fuerza ra, ta catyí ra:
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Suhva ra tayucu yucuan cachiñí ra ta catyí ra:
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Tyicuan ta chino̱ noo ra yucuan chiquehe̱n ra noo tari caa xixan ta satyii̱ ra chihin vinu iya. Ta tyaa̱ ra noo nu yutun ta satuhva̱ ra yuhu ra na coho ra, ta catyí ra:
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Tyicuan ta ñihi xaan canachaa̱ ra Jesús, ta chihi̱ ra.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Ta sahma cha tacaá chichi vehe ñuhu cahnu ndata̱ sava maa chi, nya sɨquɨ ta nyacua nya ityi yuvi.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ta noo capitán cuenda sɨndaro Roma nanyaá ra yatyin nuu ra Jesús cuan. Cha nyehe̱ ra yoso caa cana̱ chaa ra, ta yoso caa chihi̱ ra, ta catyí ra:
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Ta nya sava ri tayucú tucu suhva ñusɨhɨ canyehé ñu. Ta mahñu ñu cuan nanyaá cu María ñaha Magdala, ta cu María sɨhɨ ra José ta ra Jacobo ra tyivaa ca. Ta nanyaá tucu cu Salomé.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Ican ñusɨhɨ ihya cachinyico̱n chi ra Jesús, ta tyinyeé ñu chi ra quɨvɨ chica̱ noo ra ityi Galilea. Ta sɨɨn ri nyicú cuaha ca ñu cha chaa̱ coyo chihin ra Jerusalén cuan.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Cuví chi quɨvɨ cha sanduvaha ñu cha cachi ñu vatyi inga quɨvɨ tuhvá ñu nyitatu.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Ta cha cuaa cuan chaa̱ ra José ra ñuu Arimatea. Noo ra cuví tyiño. Nyatú tucu maa ra nu cunyaca ñaha Nyoo. Ta ndachan cuñí ra ta quɨhvɨ̱ ra nu nyaá ra Pilato, ta chica̱n ra coño ñuhu ra Jesús chi ra.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Iyo cuñí ra Pilato cha nacoto̱ ra vatyi cha chihi̱ ra Jesús. Ta cana̱ ra chi capitán vatyi ndaca tuhun ra tatu cha yaha̱ chihi̱ ra.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Ta cha catyi̱ capitán vatyi cha yaha̱ chihi̱ ra, ra Pilato chaha̱ ra coño ñuhu ra chi ra José.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Tyicuan ta sata̱ ra José noo sɨnduhu cha chino̱ chihin sahma finu cha nañi lino, ta sanoo̱ ra coño ñuhu ra. Ta sɨquɨ̱ noo ra chihin sɨnduhu cuan. Yaha̱ cuan ta chityihi̱ ra chi ra noo chichi ñaña cha cachatya̱ ra chichi noo yuu. Ta chasɨ̱ ra yuhu ñaña cuan chihin noo yuu cahnu.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Ta cu María ñaha Magdala cuan ta cu María sɨhɨ ra José, chaa̱ coyo ñu nyehe ñu nu tyihi̱ ra chi ra.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.