Lucas 9
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NAA
1 Sandu ɨɨn ri ra Jesús ndɨ uchi uvi tahan ra cachicá noo chihin ra. Ta chaha̱ ra tunyee iñi chi ra vatyi cuví tava ra tatyi ña vaha, ta cuví sanduvaha ra chi ñu cuhví.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Ta tachi̱ ra tyiño chi ra vatyi na sanduvaha ra chi ñu cuhví, ta cahan ra tuhun Nyoo yoso caa nyacá ñaha ra añima ñáyɨvɨ.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ta catyí ra chi tandɨhɨ ra cuan:
3 E disse-lhes:
4 Ta savaha ri vehe cha chaa ndo, cu̱nyaa ndo yucuan nyacua nya cha chaa quɨvɨ cha cuhun ndo inga ñuu.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Ta nu ña cuñí ñu cuɨñɨ ñu tuhun cahan ndo, qui̱ta ndo ñuu cuan. Ta na̱quɨsɨ ndo ñiyaca chaha ndo. Tyehe caa sa̱cuvi ndo na cuvi chi tari minoo seña chi ñu, vatyi ña cuñí ñu tyasoho ñu tuhun Nyoo ―catyí ra Jesús chi tandɨhɨ ra cuan.
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Tyicuan ta cuahan coyo ra tandɨhɨ cuii maa ñuu. Ta cahán ra tuhun vaha Nyoo ta yoso caa cuñí chi ta cacu ñu. Ta sanduvaha̱ ra chi ñu cuhvi̱.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ra Herodes ra cuví ra nyacá ñaha nɨcahnu ityi Galilea, ñihi̱ ra tuhun cha sacuví ra Jesús. Ta ña ñihi̱ vaha ra cuhva yóó ra cuví ra. Vatyi yɨhɨ́ ñu catyí ñu vatyi ra Juan, ican ra nandoto̱.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Ta yɨhɨ́ ñu catyí ñu vatyi ra Elías, ican ra nandoto̱. Ta yɨhɨ́ ñu catyí ñu vatyi inga ra profeta Nyoo ta cha naha, ican nandoto̱.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Soco catyí ra Herodes:
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Ta cuhva cha nachaa̱ coyo ra chicá tyiño nuu ra Jesús, canacatyi̱ ra chi ra Jesús tandɨhɨ cuii maa cha cuvi̱ nu chaha̱n coyo ra. Tyicuan ta tava̱ sɨɨn ra Jesús chi ra ta cuahan coyo ra yatyin ri noo ñuu cha nañí Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Soco cuhva cha ñihi̱ ñáyɨvɨ tuhun vatyi cuahan ra Jesús nyicuan, ta cuahan coyo vavaha ñu nya nu nyaá ra. Tyicuan ta quichaha cahan ra chihin ñu tuhun yoso caa nyacá ñaha Nyoo añima ñáyɨvɨ. Ta sanduvaha̱ ra chi ñu cuhví.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Ta cuhva cha cua iñi xaan, ndɨ uchi uvi tahan ra chicá noo chihin ra quichaha catyí ra chi ra:
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Tyicuan ta quichaha catyí ra Jesús chi ndɨ uchi uvi tahan ra cuan:
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Vatyi ohon mil rayɨɨ nyicú yucuan. (Ta sɨɨn ri nyicú ñusɨhɨ chihin sehe ñu.) Yucuan ta ra Jesús catyí ra chi ra cachicá noo chihin ra:
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Tyicuan ta chicunyicu̱ tandɨhɨ ñu.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Tyicuan ta quehe̱n ra Jesús ohon tahan pan cuan chihin uvi tahan tiyaca cuan. Ta nanyehe̱ ndaa ra andɨvɨ, ta nacuhva̱ ra tyahvi nyoo chi Nyoo. Tyicuan ta tahvi̱ sava ra pan ta tiyaca cuan. Ta chaha̱ ra chi ra cachicá noo chihin ra na casacha ra chi ñáyɨvɨ.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Tyicuan ta tandɨhɨ ñu chachi̱ ñu. Ta chitu chichi ñu. Yaha̱ cuan ta ndoo̱ ca yɨquɨn ta sacutu̱ ra uchi uvi tahan tica chihin yɨquɨn cuan.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Noo quɨvɨ quita̱ sɨɨn ra Jesús chihin ra cachicá noo chihin ra. Ta quichaha chicán tahvi ra chi Nyoo. Ta nu ndɨhɨ chicán tahvi ra, ta quichaha ndaca tuhun ra chi ra chicá noo chihin ra ta catyí ra:
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Tyicuan ta nacaha̱n ra cachicá noo chihin ra, ta catyí ra:
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Tyicuan ta ndaca̱ tuhun ra Jesús chi tandɨhɨ ra, ta catyí ra:
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Ta catyí ra Jesús chi ra cachicá noo chihin ra vatyi yori maa chihin cahan ra tuhun cuan.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Tyicuan ta catyí tucu ra chi ra:
22 dizendo:
23 Tyicuan ta quichaha catyí tucu ra chi tandɨhɨ ra:
23 Jesus dizia a todos:
24 Ta nya ndo ña cuñí ndo nyehe ndo tundoho cha catyi yuhu, cunyehe ndo tundoho anyaya. Soco nya ndo cuhva ndo ñayɨvɨ̱ ndo cha catyi yuhu, cucacu añima ndo.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 ¿Ñáá cuenda quita chi ndo cha saha ganaa ndo tandɨhɨ cha iyó ñayɨvɨ̱, tatu cuhun añima ndo anyaya?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Vatyi tatu cahan nuu ndo cha cahán ñayɨvɨ chi ndo cha catyi yuhu, ta cha catyi tuhun cahín, cucahan tucu nuu mai nyehi chi ndo nachaa quɨvɨ quichi inga chaha. Vatyi cuquichi chihin cha cahnu cuví, ta cha cahnu cuví Sutu yo Nyoo ta ángel cuenda ra. Vatyi yuhu cuvi Rayɨɨ cha quichi̱ nya gloria.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Ta catyí chi ndo vatyi yɨhɨ́ ndo cha nyicú ndo ihya vityin, ma cúvi ndo nyacua nya nyehe ndo yoso caa cuví nu nyacá ñaha Nyoo.
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Uña quɨvɨ yaha̱ cha catyi̱ ra Jesús tuhun cuan. Ta ndaa̱ ra noo yucu vatyi cua cacan tahvi ra chi Nyoo. Ta cuahan ra Pedro, ra Jacobo ta ra Juan chihin ra.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Ta cha nɨ ri ca cha chicán tahvi ra Jesús, nasama cuhva caá sahma ra ta nuu ra. Tyaquɨ xaan cuichin nanduvi sahma ra. Ta xiño xaan.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Tyicuan ta tuvi uvi tahan ra candatuhún chihin ra, ra Moisés ta ra Elías.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Ta ndichin xaan nu tayucú ra. Ta cacahán ra tuhun yoso caa cunyehe ra Jesús tundoho Jerusalén ta cúvi ra.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Ta vasɨ cuñí xaan ra Pedro chihin ra tahan ra cacusu ra, soco ña quixí ra. Ta nyehé ra cha ndichin xaan cuan nu nanyaá ra Jesús chihin ra cha tayucú chihin ra.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Cuhva cha cuahan coyo ra tayucú chihin ra Jesús cuan, catyí ra Pedro:
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Ta cha nɨ ri ca cha cahán ra ta quichi̱ noo vico sɨquɨ ra. Ta yuhví xaan ra cacuví cha caquɨhvɨ ra chichi vico cuan.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Tyicuan ta chichi vico cuan chiñi̱ ra noo ndusu cha catyí:
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Ta cha yaha̱ caha̱n ndusu cuan, nanyehe ra Pedro ta ra ndɨhɨ chihin ra vatyi noo ri ca maa ra Jesús nanyaá yucuan. Ta yori maa chihin cacahan ra tuhun cha nyehe̱ ra.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Ta cha inga quɨvɨ cha noo̱ ra Jesús yucu cuan, cuaha xaan ñáyɨvɨ chisataha̱n chi ra.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Tyicuan ta chichi cha cuaha ñáyɨvɨ cuan, noo ra cana chaa xaan ra, ta catyí ra:
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Ta yɨhɨ́ ndɨhɨ tatyi ña vaha chi ra. Ta sacanachaa chi chi ra. Ta tuchí chi chi ra nyasava. Ta quitá tɨñɨ yuhu ra. Ta quiñi xaan nyacuví chi chihin ra. Ta ña cuñí maa tatyi ña vaha cuan saña chi ra.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Cha cahi̱n chihin ra cachicá noo chuhun na tava ra tatyi ña vaha cuan, soco ña cuví chi ra ―catyí ra.
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Tyicuan ta nacaha̱n ra Jesús ta catyí ra:
41 Jesus exclamou:
42 Ta cuhva cha cua tuhva ra cuehe cuan nu nyaá ra Jesús, ta tuchi̱ tatyi ña vaha cuan chi cue nya sava. Soco ra Jesús tava̱ ra chi tatyi ña vaha cuan. Ta sanduvaha̱ ra chi cue. Tyicuan ta nacuhva̱ cuenda ra chi cue chi sutu cue.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Ta tandɨhɨ ñáyɨvɨ, iyo xaan cuñí ñu cha cahnu cha sacuví Nyoo chihin ñu.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 ―Tya̱soho vaha ndo tuhun cahín. Ta ma naa iñi ndo. Vatyi yuhu Rayɨɨ cha quichi̱ nya gloria, cucuhva cuenda ñu chii ndaha ra xaan iñi chii ―catyí ra Jesús.
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Soco ra cachicá noo chihin ra ña cutuñí iñi ra ñáá tuhun cahán ra. Vatyi Nyoo ña chaha̱ ra cha cacutuñi iñi ra. Ta cayuhví ra ndaca tuhun ra chi ra Jesús ñáá cha cuví cuan.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Yucuan ta ra cachicá noo chihin ra quichaha cacuvi yuhu ra tuhun nya ra cahnu ca cuví chichi cha uchi uvi tahan ra.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Tyicuan ta chitó ra Jesús cha chicá xiñi ra, ta quehe̱n ra chi noo ra cuehe luhlu.
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 Ta quichaha catyí ra chi tandɨhɨ ra cuan:
48 e lhes disse:
49 Yucuan ta ra Juan catyí ra chi ra Jesús:
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Tyicuan ta catyí ra Jesús chi ra:
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Tuvi iñi ra Jesús vatyi cha nyañaa yatyin cha tahán chi cunuhu ra gloria, ta sandunɨɨ ra iñi ra. Ta quehen ra ityi ta cuahan ra Jerusalén nu cucuví ra.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Ta tachi̱ ra tyiño na cuhun coyo ra cachicá noo chihin ra ityi nuu ca noo ñuu ityi Samaria. Vatyi canducu ra nu nyitatu ra.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Soco ñu Samaria cuan, ña cuñí ñu cha ndoo ra yucuan, vatyi tuví iñi ñu vatyi Jerusalén cuahan coyo ra, ta ñu Samaria ña cuví nyehe ñu chi ñu Jerusalén.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Cuhva cha chitó ra Jacobo ta ra Juan cha ña chahá ñu Samaria cuan cha ndoo ra yucuan, cuxaan ra. Ta quichaha catyí ra chi ra Jesús:
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Tyicuan ta nanyehe̱ ra Jesús chi ra. Ta cahan ra chi ra ta catyí ra:
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Vatyi yuhu Rayɨɨ cha quichi̱ nya gloria, ña vachi vatyi sanai añima ñáyɨvɨ, Soco vachi vatyi sacaqui chi ñu ―catyí ra.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Ta cuhva cha cachica ityi ra, quita noo ra, ta catyí ra chi ra Jesús:
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Yucuan ta catyí ra Jesús chi ra:
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Tyicuan ta catyí ra Jesús chi inga ra:
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Tyicuan ta ra Jesús nacaha̱n ra ta catyí ra chi ra:
60 Mas Jesus insistiu:
61 Tyicuan ta quichaha catyí inga ra chi ra Jesús:
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Tyicuan ta ra Jesús catyí ra:
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.