Lucas 2
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NTLH
1 Ta quɨvɨ cuan iyó noo ra nyacá ñaha, nañí ra Augusto. Tachi̱ ra tyiño natyaa ra sɨvɨ tandɨhɨ ñáyɨvɨ nɨcahnu ñuhu ñayɨvɨ̱.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Ta quɨvɨ cuan ra Cirenio cuví ra ra nyacá ñaha tandɨhɨ ñuu ityi Siria.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Ta tahán chi cuhun tandɨhɨ ñáyɨvɨ nya ñuu ñu. Vatyi cuhva ñu sɨvɨ ñu yucuan.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Yucuan chaha quita̱ ra José ñuu Nazaret ityi Galilea. Ta chaha̱n ra ityi Judea ñuu Belén nu cacu̱ ra David. Yucuan chaha̱n ra vatyi tata ra David vachi ra.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Ta chaha̱n ra chi cuhva ra sɨvɨ ra chihin cu María. Ta cha cuñí tandaha ña chihin ra. Ta ñohó sehe ña.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Ta chiquɨtaha̱n chaa quɨvɨ cha cacu sehe ña cha nɨ ri ca cha ñohó ñu Belén cuan.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Ta yucuan cacu̱ sehe nuu ña. Ta natyihi̱ ña chi cue chichi sahma. Ta nandacu̱n ña chi cue chichi noo nu chachí quɨtɨ. Vatyi cuaha xaan ñáyɨvɨ chaa̱ coyo ñuu cuan. Ta ña nuña ca ni minoo vehe nu cunyaa ñu.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Yatyin ñuu Belén cuan nyicú suhva ra casahá cumi mbee sana ra cha cha cuaa cuan.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Ta sana iñi ra ta tuvi̱ noo ángel Nyoo. Ta cha ndichin Nyoo Sutu Mañi yo ndundichi̱n nɨcachico ri nu canyicú ra. Ta nayuhví xaan ra.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Ta quichaha cahán ángel cuan, ta catyí ra tyehe caa:
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Vatyi vityin cacu̱ ra sacacú añima ndo ñuu ra David. Noo ra cuví Cristo, ra cuví Sutu Mañi yo.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Ta ihya cuví seña chahi chi ndo, cunyehe ndo chi cha lee cuan, sɨquɨ noo cue sahma. Catuví cue chichi noo nu chachí quɨtɨ ―catyí ángel chi ra casahá cumi mbee cuan.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Ta caa cuhva ri cuan chaa̱ coyo cuaha xaan ca ángel casacahnú ra chi Nyoo, ta cacatyí ra:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 Sa̱cahnu yo chi Nyoo nu nyaá ra gloria.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Yucuan ta cuanuhu̱ coyo ángel cuan gloria. Tyicuan ta ra casahá cumi mbee quichaha̱ catyi ra chi ra tahan ra:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Tyicuan ta numi xaan cuahan coyo ra Belén. Ta nañihi̱ ra chi cue chihin cu María ta ra José. Ta catuví cue noo nu chachí quɨtɨ.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Ta yaha̱ cha canyehe ra chi cue, ta canacatyi̱ ra chi ñu ñáá ndɨhɨ tuhun caha̱n ángel chihin ra cuenda cha lee cuan.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Ta tandɨhɨ ñu chiñi̱ tuhun cahán ra, iyo xaan cuñí ñu.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Soco cu María ta cuhva chicá ri xiñi ña tuhun cuan.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Ta ra sahá cumi chi mbee cuan cuanuhu̱ coyo ra. Ta casacahnú ra chi Nyoo cha cuenda cha cachiñi̱ ra ta canyehe̱ ra. Vatyi chino̱ cava tandɨhɨ cha catyi̱ ángel chi ra.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Ta nu cu uña quɨvɨ, saha̱ ñu circuncidar chi cue, tari cuhva tuhva maa ñu. Ta sacunañi̱ ñu chi cue, Jesús. Suri maa sɨvɨ cha catyi̱ ángel chi cu María quɨvɨ cha cumañi ca cohon sehe ña.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Ta cha yaha̱ quɨvɨ cha taha̱n chi vatyi ndundɨɨ ñu nuu Nyoo, tari cuhva catyí maa ley Nyoo cha tyaa̱ ra Moisés, tyicuan ta cuahan ñu Jerusalén. Vatyi cuacuhva cuenda ñu chi cue chi Nyoo.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Sacuvi̱ ñu tyicuan caa vatyi ɨɨn caa maa catyí ley tyehe caa: “Tandɨhɨ rayɨɨ cha cuví sehe nuu ñu, cucuhva cuenda ñu chi Nyoo”, catyí ley cuan.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Ta chaha̱n ñu chicuhva cuenda ñu uvi tahan quɨtɨ tari cuhva catyí maa ley Sutu yo Nyoo nu catyí chi tyehe caa: “Cu̱hva ndo uvi tahan cucu o uvi tahan ndicuiya”, catyí ley cuan.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Ta quɨvɨ cuan iyó noo ra ñuu Jerusalén cha nañí Simeón. Ta cuví ra noo ra vaha, ra sacahnú chi Nyoo. Ta nyatú tuhva ra nya quɨvɨ cusacacu Nyoo chi ñáyɨvɨ Israel. Ta yɨhɨ́ ra Tatyi Ii Nyoo.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Ta sacoto̱ Tatyi Ii Nyoo chi ra vatyi ma cúvi ra cha nɨ ri ca cha ta nyehe ca ra chi ra sacacú chi ñu Israel, ra cuví Cristo, ra cha cusaquichi Sutu yo Nyoo.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Ta ra cuan chaha̱n ra vehe ñuhu cuhva catyi̱ maa Tatyi Ii Nyoo chi ra. Cuhva cuan chaha̱n tucu sutu ta sɨhɨ cha lee cuan chinyaca̱ ñu chi cue vehe ñuhu cahnu, vatyi sacuvi ñu tari cuhva catyí maa ley.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Ta quehe̱n ra Simeón chi ra Jesús. Ta tyihi̱ sucun ndaha ra chi ra. Ta quichaha̱ sacahnu ra chi Nyoo. Ta catyí ra:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 ―Sutu Mañi yuhu. Na cúvi mai vityin chihin cha vaha.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Vatyi cha nyehi̱ chihin nui chi ra cusacacu chi ndi.
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Vatyi sañahu̱n chi ra nuu tandɨhɨ ñáyɨvɨ.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Cha catyi ra ta cucahnu ñáyɨvɨ Israel nuu inga ñáyɨvɨ.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Ta ra José chihin sɨhɨ ra Jesús, iyo xaan cuñi̱ ñu cha caha̱n ra Simeón tuhun cha lee cuan.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Yucuan ta chica̱n tahvi ra Simeón chi Nyoo chaha ñu. Ta catyí ra chi cu María sɨhɨ ra Jesús:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Ta cha tyicuan caa cusanatuvi ra cha caa añima noo noo ñáyɨvɨ. Soco cha cuenda yoho, María. tari cha uhvi cha yahá sava noo tyicaa añima ñáyɨvɨ, tyicuan caa cha uhvi cunyehún cha catyi cha lee ihya ―catyí ra Simeón.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Ta yucuan ñohó tucu noo ñaha cha cuví profeta Nyoo. Ta cha chahnu xaan ña. Nañí ña Ana. Ta sehe ra Fanuel noo ra vachi tata ra Aser cuví chi ña. Luhlu xaan ña ta tandaha ña, ta ucha ri cuiya chiyo̱ ña chihin yɨɨ ña ta chihi̱ ri ra.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Ta cha cumi xico cumi cuiya chihi̱ yɨɨ ña. Ta vehe ñuhu cahnu ña quitá ña, vatyi ndiyaca ta ñiyaca chicán tahvi ña chi Nyoo. Ta iyó cuhva cha ña chachi̱ ña cha nɨ ri ca cha chicán tahvi ña.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Ta cuhva cha ñohó ra José ta cu María chihin cha lee, chaa̱ ña nu canyicú ñu. Ta nacuhva̱ ña tyahvi nyoo chi Nyoo. Ta quichaha̱ cahan ña tuhun ra Jesús chihin tandɨhɨ ñáyɨvɨ cha nyatú tuhva cha quita ñuu Jerusalén chichi ndaha ra ñuu Roma.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Cha yaha̱ cha sacuvi ñu tandɨhɨ maa yoso caa catyí ley Sutu yo Nyoo, ta cuanuhu ñu nya Galilea nya ñuu ñu nu nañí Nazaret.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Ta ra Jesús cuahan chahnu ca ra. Ta cuahan ndunyee ca ra ta cuahan chicoo ca cha chiñi tuñi Nyoo. Vatyi nasoco Nyoo chi ra.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Ra José chihin sɨhɨ ra Jesús ndɨhɨ cuiya ri tuhva ñu chahán nya Jerusalén cha vico pascua.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Ta quɨvɨ ndɨhɨ̱ ra Jesús uchi uvi cuiya, chaha̱n tandɨhɨ ñu Jerusalén tari tuhvá maa ñu chahán cha vico.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Ta quɨvɨ ndɨhɨ̱ vico ta cuandichi ñu, ta ra Jesús ndoo̱ ra Jerusalén. Ta ña saha̱ ñu cuenda.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Cuñí maa ñu vatyi cuandichi ra mahñu nu tuvi ñáyɨvɨ cuan. Yucuan chaha ñahri chicá iñi ñu chicá ityi ñu noo quɨvɨ. Tyicuan ta nanducu̱ ñu chi ra chichi nu tuvi ñáyɨvɨ cuan,
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 ta ña nañihi̱ ñu chi ra. Tyicuan ta cuanuhu chata ñu cuananducu ñu chi ra nya Jerusalén.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Cha yaha̱ cha uñi quɨvɨ ta nañihi̱ ñu chi ra chichi vehe ñuhu cahnu cuan. Nyaá ra chihin ra sacuahá cuenda ley vehe ñuhu. Ta tyasohó ra cuan tuhun cahán ra. Ta ndacá tuhun ra tuhun chi ra.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Ta tandɨhɨ ñu chiñí tuhun cahán ra, iyo xaan cuñí ñu chihin cha chiñi tuñi ra, ta chihin tuhun cha nacahán ra.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Cuhva cha nanyehe̱ sutu ra ta sɨhɨ ra chi ra, iyo xaan cuñí ñu. Ta sɨhɨ ra catyí ña chi ra:
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Tyicuan ta catyí ra Jesús:
49 Jesus respondeu:
50 Soco ña cutuñí iñi ñu tuhun caha̱n ra.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Tyicuan ta cuanuhu̱ ra chihin ñu nya Nazaret. Ta quichahá ra tuhun cahán ñu. Ta sɨhɨ ra naquehen vaha ña tandɨhɨ tuhun ihya chichi añima ña.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Yucuan cuví nu cuacuahnu ca ra Jesús. Ta cuahan chaa ca cha chiñi tuñi xiñi ra. Ta sɨɨ xaan cuví chi Nyoo chihin ra ta ñáyɨvɨ ñandɨhɨ.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.