Atos 7
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NVT
1 Tyicuan ta ra cuví nuu chi tata sutu ndaca̱ tuhun ra chi ra Esteban, ta catyí ra:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Tyicuan ta nacaha̱n ra Esteban ta catyí ra:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Ta catyí ra chi ra: “Sa̱ndoo ñuun, ta chi tandɨhɨ ñáyɨvɨ chuun. Ta cu̱nuhu inga ñuu cha cusañahi chuun”, catyí Nyoo chi ra Abraham.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Tyicuan ta ra Abraham quita̱ ra ñuu Caldea ityi Mesopotamia cuan, ta cuanuhu̱ ra nya ñuu Harán. Ta yucuan cuví nu chihi̱ sutu ra. Yaha cuan saquichi̱ Nyoo chi ra ñuhú nu iyó yo vityin.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Soco ñahri ñuhú chaha̱ Nyoo chi ra quɨvɨ cuan. Ni noo nu cuinanyaa chaha ra ta ña chaha̱ ra. Soco catyi̱ Nyoo chi ra vatyi cucuhva ra. Ta cutahan chi chi sehe ra chata cha yaha cúvi ra. Tyicuan caa catyi̱ Nyoo chi ra Abraham, vasɨ ta coo ca sehe ra quɨvɨ cuan.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Ta sɨɨn ri catyi̱ Nyoo chi ra vatyi ñáyɨvɨ chi ra cucoo ñu inga ñuu. Ta cusacuvi ñu tyiño nuu ñáyɨvɨ ñuu cuan, ta ma tyiyahvi ñu chi ñu. Ta cunyehe ñu tɨndoho cumi cientu cuiya.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Soco catyi̱ tucu Nyoo chi ra tyehe caa: “Ñáyɨvɨ ñuu cuan cusanyehe ñu tɨndoho chi ñáyɨvɨ chuun. Yucuan cuenda cuatachi tuñi yuhu chi ñu. Ta yaha̱ cuan ta cuquita ñáyɨvɨ chuun ñuu cuan ta cuquichi ñu ihya. Ta cusacuvi ñu tyiño nuu mai ihya”, catyi̱ Nyoo chi ra Abraham.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 ’Tyicuan caa natyihi̱ tahan Nyoo tuhun chihin ra. Ta chaha̱ Nyoo noo costumbre cha cuasacuvi ñu coto naa iñi ñu. Chaha̱ ra tyi cutahnya chiin ñɨɨ xiñi ndɨvɨ cha lee sehe ñu, o cha sahá ñu circuncidar chi sehe ñu cuví cuan. Ta cha yaha̱ uña quɨvɨ cha cacu̱ ra Isaac sehe ra Abraham, tyicuan caa chinyacuvi̱ ra chihin ra. Ta suri tyicuan caa sacuvi̱ tucu ra Isaac chihin ra Jacob sehe ra. Ta ra Jacob tucu chihin uchi uvi tahan sehe ra, tyaa ra noo seña cuan chi noo noo sehe ra. Ta ican ra cuan cacuví sutu chahnu yo.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Ta ican uchi ɨɨ́n tahan ra sehe ra Jacobo ihya catasɨ cuñí ra nyehe ra chi ra José yañi ra cha cuenda vatyi vaha ca ra nuu sutu ra. Yucuan chaha caxico̱ ra chi ra na cuhun ra Egipto. Soco Nyoo ña sandoó ra chi ra José.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ta sacacu̱ ra chi ra nu nyehé ra tɨndoho. Ta chaha̱ ra cha chiñi tuñi ra chi ra. Ta chaha̱ ra cha vaha coo ra nuu ra Faraón, ra cuví rey Egipto. Ta rey cuan chaha̱ ra cha cuvi ra José gobiernu Egipto cuan. Ta chinyaca̱ ñaha tucu ra vehe maa rey ñandɨhɨ.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Tyicuan ta chiyo̱ tama nɨcahnu ityi Egipto ta ityi Canaán. Ta nyehe̱ xaan ñáyɨvɨ tɨndoho. Ta tandɨhɨ sutu chahnu yo cha chicoo tyembu cuan ña cañihi̱ ra cha cachi ra.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Soco quɨvɨ chito̱ ra Jacob vatyi iyó trigu nya Egipto, ta tachi̱ ra chi sehe ra na cuquehen ra. Ta chaha̱n coyo ra noo chaha.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Ta cha cu uvi chaha cha chaha̱n coyo ra, ra José sacoto̱ ra chi ra vatyi yañi ra cuví chi ra. Yucuan quɨvɨ chito̱ ra Faraón yóó chi tata vachi ra José.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Tyicuan ta tachi̱ ra José tyiño na quichi sutu ra, ra Jacob, chihin tandɨhɨ ñáyɨvɨ chi ra, uñi xico chahun tahan ñu.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Ta tyicuan caa cuvi cha cuahan ra Jacob cuacoo ra Egipto cuan. Yaha̱ cuan ta chihi̱ ra yucuan. Ta chihi̱ tucu sehe ra, ra cacuví sutu chahnu yo.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Tyicuan ta chaa̱ quɨvɨ cha chinanyaca̱ ñu yɨquɨ ra Jacob ta yɨquɨ sehe ra nya Siquem. Ta yucuan quɨhvɨ ra chichi ñuhú nu sata̱ ra Abraham noo ñaña chi sehe ra Hamor ta cha naha.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Soco cha ni cumañi ca quita ñu Egipto, ñáyɨvɨ chi ra Abraham cha iyó Egipto cuan cuaha xaan nanduvi ñu. Ta cha nyañaa yatyin quɨvɨ cha cuacuhva Nyoo ñuhú chi ñu tari cuhva catyi̱ cachi ra chi ra Abraham.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Tyicuan ta quichaha̱ nyaca ñaha noo rey cha ña ñohó nuu chi ra José.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Rey cuan sandavi̱ ñaha ra chi ñáyɨvɨ chi yo cuan. Ta sanyehe̱ xaan ra tɨndoho chi ñu, ta sanɨñɨ̱ ra chi ñu na sanandoo ñu chi sehe ñu cha ni cacu vatyi na cúvi ndotyin.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Ta suri quɨvɨ cuan cacu̱ ra Moisés. Ta tahan xaan iñi Nyoo chi ra lee cuan. Ta uñi yoo sacuahnu̱ sɨhɨ ra chi ra nya vehe ña.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Yaha cuan ña cuví ca tixehe sɨhɨ ra chi ra. Ta sandoo ña chi ra chichi noo tica yuhu yutya. Tyicuan ta sehe maa rey Egipto cuan nañihi̱ ña chi ra. Ta naquehe̱n ña chi ra. Ta sacuahnu̱ ña chi ra, tari cha sehe ña cuví chi ra.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Yucuan chaha cutuhva̱ ra Moisés tandɨhɨ cha chitó ñu Egipto. Ta sɨɨn ri nyee xaan cuhva cahan ra, ta cuhva sacuví ra ñandɨhɨ.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Ta quɨvɨ cha chaa̱ uvi xico cuiya ra Moisés quichi cuvi iñi ra cuhun ra cunyehe ra nu nyicú ñu Israel, ñáyɨvɨ chi ra.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Tyicuan ta noo quɨvɨ nyehe̱ ra nu cañí noo ra Egipto cuan chi noo ra Israel cuan. Tyicuan ta chahñi̱ ra Moisés chi ra Egipto cuan vatyi satasɨ iñi ra chi ra Israel ra ñuu ra.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Cuñí maa ra Moisés cuan vatyi ñáyɨvɨ Israel cuan cutuñi iñi ñu tyi Nyoo tachi̱ chi ra vatyi cusacacu ra chi ñu. Soco maa ñu ña tuví iñi ñu cha tyicuan caa cucuvi.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Tyicuan ta cha inga quɨvɨ cuan nyehé ra Moisés chi uvi tahan ra Israel cha cacañí tahan ra. Ta ra Moisés, cuñi ra cha ma cacañi tahan ca ra, ta quichaha catyi ra: “Ña vaha cha cacañi tahan nyoho, vatyi suri yañi ndo cuvi”, catyi ra chi ra.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Tyicuan ta ra cha cañí chi tahan cuan tyandaha̱ ra chi ra Moisés, ta catyi ra chi ra: “¿Yóó cha tyatyiño chi yoho vatyi cunyaca ñahun ta cuvun juez chi ndi?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Atu cuñun cahñun chii tari chahñu̱n chi ra Egipto cuan icu?” catyi ra chi ra Moisés.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Cuhva cha chiñi̱ ra Moisés cha catyi̱ ra, chino̱ ra. Ta cuahan ra nya ñuu Madián. Yucuan ñihi̱ ra ñasɨhɨ ra. Ta yucuan chiyo̱ uvi tahan sehe ra.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Yaha̱ uvi xico cuiya. Tyicuan ta noo quɨvɨ chicá noo ra Moisés chiqui ndɨɨ yatyin noo yucu cha nañí Sinaí. Ta nyehe̱ ra noo taca iñu cha cayú. Tyicuan ta tuvi noo ángel chichi ñuhu̱ cha cayu cuan.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Iyo xaan cuñí ra Moisés cha nyehé ra yucuan. Ta cuhva cha tuhva̱ yatyin ca ra vatyi tacuhva nyehe vaha ra, chiñi̱ ra noo ndusu Sutu Mañi yo. Ta catyí ra tyehe caa:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Yuhu cuví Nyoo cuenda sutu chahnun, Nyoo cuenda ra Abraham, ta ra Isaac, ta ra Jacob”, catyí Nyoo chi ra. Tyicuan ta ra Moisés quichaha̱ nɨhɨ ra chihin cha yuhvi ra. Ta ña caña iñi ra nanyehe ra.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Ta quichaha catyi tucu Sutu Mañi yo chi ra: “Ta̱va ndichan chahun vatyi ñuhú nu chañun, ñuhú ii cuví.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Yuhu nyehí tandɨhɨ tɨndoho cha nyehé ñáyɨvɨ cuende ñuu Egipto chiña. Ta chiñí ndusu ñu cha chacú chaa ñu. Yucuan chaha noó xique vityin vatyi sacaqui chi ñu. Ña̱ha, vatyi cutachi chuun nya Egipto”, catyí Nyoo chi ra Moisés.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Quɨvɨ cuan ña cuñi̱ ñáyɨvɨ Israel chi ra Moisés cha cunyaca ñaha ra chi ñu, ta catyi̱ ñu chi ra: “¿Yóó cha tyatyiño̱ chi yoho vatyi cunyaca ñahun ta cuvun juez chi ndi?”, catyi̱ ñu chi ra. Ta vasɨ ña cuñi̱ ñu cha cunyaca ñaha ra chi ñu, soco Nyoo tachi̱ chi ra vatyi cuvi ra nuu, ta sacacu ra chi ñu. Vatyi tyicuan caa catyí ángel cha tuvi̱ nuu ra nu taca iñu cha cayu cuan.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Ta ican ra Moisés cuan tava̱ chi ñáyɨvɨ Israel Egipto cuan. Ta cha yaha savaha̱ ra milagru ta seña ñuu cuan, ta sacuvi̱ tucu ra nu yaha̱ ñu Tyañuhu Cuaha. Ta nu chica̱ noo ñu ñuhú ityi chichi cha uvi xico cuiya sacuvi̱ tucu ra ñandɨhɨ.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Ta suri maa ra Moisés cuan cuví ra cha catyi̱ chi ñu Israel ta cha naha tyehe caa: “Nyoo cutachi ra noo profeta ra tari tachi̱ ra chi mai. Ta cucuvi ra noo ra Israel tari maa ndo. Qui̱chaha ndo chi ra”, catyí ra.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Ta suri maa ra Moisés cuan ndɨhɨ ra chihin ñáyɨvɨ chahnu yo nu chica noo ñu ñuhú ityi cuan. Ta ican ra cuví ra cha caha̱n ángel cuan chihin nya yucu Sinaí. Ta ican ra quehe̱n cuenda ra tuhun yoso caa coo ñáyɨvɨ ta sañaha̱ ra chi yo.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Soco ñáyɨvɨ chahnu yo ña quichaha̱ ñu chi ra. Tava̱ xiin ñu chi ra. Ta cacuñi ñu cunuhu coyo ñu nya Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Yucuan chaha cuhva cha nyaá ca ra Moisés yucu Sinaí ta caha̱n ñáyɨvɨ chihin ra Aarón ta catyí ñu: “Sa̱vahun suhva nyoo cha cuhun coyo ityi nuu ndi. Vatyi ña chitó ndi ñáá cha cuvi̱ chi ra Moisés, ra cha tava̱ chi ndi Egipto”, catyi ñu.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Tyicuan ta casavaha̱ ñu noo becerru xuhun cuaan. Tyicuan ta cachahñi̱ ñu quɨtɨ vatyi cuhva cuenda ñu chi xitohyo cuan. Ta sɨɨ xaan cuñi̱ ñu cachiyo̱ ñu vico cuenda xitohyo cha casavaha ñu chihin ndaha ñu.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Tyicuan ta Nyoo cuachiyo̱ ra chi ñu. Ta saña̱ ndaha ra chi ñu vatyi cusacahnu ñu chi ñanyii, chi yoo, ta ñáá ndɨhɨ tiñoo cha iyó ityi andɨvɨ. Vatyi tyehe caa catyaa̱ ra profeta cuenda Nyoo nu libru ta cha naha:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Soco sacahnu̱ ndo chi nyoo cha nañí Moloc, ta sacahnu̱ tucu ndo chi nyoo cha nañí Renfán cha caá tari caá tiñoo andɨvɨ.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Nu chicá noo sutu chahnu yo ñuhú ityi cuan, chicumi ra noo vehe ñuhu cha chino̱ chihin ñɨɨ quɨtɨ. Ta chichi vehe cuan chicumi ra tabla yuu cha nyaá ley Nyoo nuu. Ta ra Moisés tachi̱ ra tyiño na savaha ñu vehe ñuhu cuan ta ityi chata ca tari cuhva sañaha̱ maa Nyoo chi ra.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Yucuan ta ra Josué nanduvi̱ ra nuu chi ñu. Ta quehe̱n ñu vehe ñuhu ta chicoo ñu chihin nu nyaá yo ihya vityin. Vatyi Nyoo tava̱ ñehe ra chi ñáyɨvɨ chiyo̱ ñuhu ihya ta nacuhva̱ cuenda ra chi ñu Israel ñáyɨvɨ chi yo. Ta chotyiño̱ ñu vehe ñuhu cuan nyacua nya quɨvɨ chiyo̱ rey David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Ta rey David ñihi̱ ra tumañi iñi nuu Nyoo. Ta cuñi̱ ra savaha ra noo vehe vaha nu coo Nyoo. Suri Nyoo ihya sacahnu̱ ra Jacob ta cha naha.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Soco ra Salomón savaha̱ vehe Nyoo.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Vasɨ ña iyó Nyoo chichi vehe ñuhu cha savahá ñáyɨvɨ. Tari catyi̱ ra chihin yuhu ra profeta ta cha naha tyehe caa:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Andɨvɨ cuví tyayu nu nyaí ta nyacá ñahi tandɨhɨ. Ta ñuhu ñayɨvɨ̱, yucuan cuví nu chañí chahi.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 ¿Atu ña chitó ndo vatyi mai savahi andɨvɨ ta ñuhu ñayɨvɨ̱? catyí Nyoo.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 ’Soco nyoho ―catyí ra Esteban― tyicuan ri tuhvá ndo sandava ndo iñi ndo. Ta ña cuñí ndo naquehen ndo tuhun cahán Nyoo. Tyicuan ri ña quichahá ndo chi Tatyi Ii. Ɨnuu ri caa ndo chihin sutu chahnu ndo.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Sutu chahnu ndo satasɨ̱ iñi ra ta cachahñi̱ ra chi tandɨhɨ ra profeta cuenda Nyoo ta cha naha. Ta ican ra cuan cacatyi̱ vatyi cuquichi noo ra vaha. Ta cha quichi̱ ra vityin, nyoho ña cuñí nyehe ndo chi ra, ta cachahñi̱ ndo chi ra.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Nyoho naquehe̱n cuenda ndo ley Nyoo cha chaha̱ ángel chi ndo, soco ña cuñí ndo sacuvi ndo cuhva catyí ley cuan ―catyí ra Esteban.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Cuhva cha chiñi̱ ra cacuví tyiño vehe ñuhu cahnu tuhun ihya, xaan xaan cuñi̱ ra, nyacua casacahñi noho ra nyehé ra chi ra Esteban.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Soco ra Esteban tyitú cuii maa ra chihin Tatyi Ii ta nanyehé ra ityi andɨvɨ. Ta nyehé ra cha cahnu cuví Nyoo. Ta suri nyehe̱ ra chi ra Jesús nanyaá ra chiyo vaha Nyoo.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Tyicuan ta catyí ra Esteban:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Soco ra cuan cachasɨ ra soho ra, cha ma cuɨñɨ ra tuhun cahán ra Esteban. Tyicuan ta vaa ri cananduvi ra. Ta tandɨhɨ ra cuahan coyo ra sɨquɨ ra Esteban.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Tyicuan ta catava̱ ra chi ra yuhu ñuu. Ta ca chahñi̱ ra chi ra chihin yuu. Ta ra cha casacuví cha ña vaha cuan, casandoo̱ ra sahma cha nyaa chata ra vatyi sahacumi noo ra tyivaa cha nañi Saulo.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Cha nɨri ca cha cacañi ra yuu chi ra Esteban, quichaha̱ chican tahvi ra Esteban chi Nyoo, vatyi tuvi iñi ra cuacúvi ra. Ta catyi ra tyehe caa:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Yaha̱ cuan, tyicuan ta chicuɨñɨ chɨtɨ ra, ta chaa canachaa̱ ra ta catyi ra:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.