Atos 20

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cha yaha̱ tuhun cha naquɨquɨ̱ ñáyɨvɨ ñuu Éfeso cuan, cana̱ ra Pablo chi tandɨhɨ ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo, vatyi cahan ra suhva nuu ñu ta cuhva ca ra tunyee iñi chi ñu. Vatyi maa ra chaa̱ chi quɨvɨ cha cuhun ra inga ityi. Ta caha̱n ra chihin ñu. Tyicuan ta cuaha̱n ra Macedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ta chaha̱n ra tandɨhɨ ityi cuan ta sandunɨɨ̱ ca ra iñi tandɨhɨ ñu yɨhɨ́ cuenda ra Cristo cha iyó ityi cuan chihin tuhun cahán ra. Tyicuan ta chaa̱ ra ityi Grecia.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Ta yucuan ndoo̱ ra uñi yoo. Ta cha nyaá ra cha cuaquehen ra barcu ta cuhun ra Siria, ta chito̱ ra vatyi nducú ñáyɨvɨ Israel chi ra vatyi cahñi ñu chi ra. Yucuan chaha natyaa̱ ra iñi ra cha cuhun ra chihin chaha ra ityi nu ñuhu ri. Ta nayaha̱ ra inga chaha ityi Macedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ta cuaha̱n ra Sópater, ra ñuu Berea chihin ra. Ta cuaha̱n ra Aristarco ta ra Segundo, ta uvi tahan ra ihya, Tesalónica cuví ñuu ra. Ta cuaha̱n ra Gayo, noo ra ñuu Derbe, ta ra Timoteo, ta uvi tahan ra ityi Asia, ra Tíquico ta ra Trófimo.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ra hermano ihya cayaha̱ ra ityi nuu ta canyatú ra chi ndi ñuu Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Ta nyuhu nyatu̱ ndi na yaha vico pascua nu tuhvá ñu Israel chachí ñu pan cha ñahri yuchan iya yɨhɨ́. Tyicuan ta quita̱ ndi ñuu Filipo chihin barcu. Ta nu cu ohon quɨvɨ ta nataha̱n ndi chi ra cha cuaha̱n ityi nuu nya ñuu Troas. Ta yucuan ndoo̱ ndi ucha quɨvɨ.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ta cha timingu cuan ndu ɨɨ́n ri ndi chihin ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo ñuu Troas cuan. Ta quɨvɨ cuan cuacachi ndi pan ta coho ndi vinu vatyi nɨcohon iñi ndi tyi chihi̱ ra Cristo cha cuenda cuatyi yo. Ta ra Pablo cahán ra nuu ñu ta cuvi ora ñuu, vatyi cha nyaá cha cuhun ndi inga quɨvɨ cuan.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Canyicú ndi noo cuarto nu cu uñi piso. Ta ndichin xaan nu canyicú ndi chichi vehe cuan vatyi cuaha xaan ñuhu̱ candil cayú.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Ta noo ra tyivaa cha nañí Eutico nyaá ra ventana tyasohó ra, soco ña cunyee̱ ra ñumahna vatyi ra Pablo, cha vehe xaan cahan ra. Quixí ra Eutico, ta ña chito̱ ra canacava̱ ra nya nu ñuhu. Ta nacoñehé ra chi ra soco cha chihi̱ ra.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Tyicuan ta ra Pablo noo̱ ra ta chaa̱ ra nu catuví ra tyivaa cuan. Ta natyihi nundaha ra chi ra tyivaa cuan, ta catyí ra chi ndɨɨ hermano:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Tyicuan ta nandaa̱ tucu ra Pablo ta chachi̱ ndi pan ta chihi̱ ndi vinu cha cuenda Sutu Mañi yo. Tyicuan ta cahan ca ra Pablo tuhun Nyoo nyacua nya cundichin. Tyicuan ta cuaha̱n ra.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Ta ra tyivaa cuan nandoto̱ ra ta cuanuhu̱ ra nya vehe ra. Ta sɨɨ xaan nanduvi̱ cuñi ñu.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Nyuhu yaha̱ ndi ityi nuu ta cuahan ndi chihin barcu nya ñuu Asón. Vatyi yucuan cuñihi tahan ndi chihin ra Pablo, vatyi tyicuan caa sandaa̱ maa ndi tyiño chihin ra. Vatyi maa ra cuñí ra cuhun ra ityi nu ñuhú ri chihin chaha ra.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Ta cuhva cha nañihi̱ tahan ndi chihin ra nya ñuu Asón cuan, quɨhvɨ̱ ra chichi barcu chihin ndi ta cuahan ndi nya ñuu Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Quita̱ ndi yucuan ta yaha̱ ndi ityi nuu noo ñuhú luhlu cha nañí Quío nyaá mahñu tyañuhu. Ta cha inga quɨvɨ cuan chaa̱ ndi inga ñuhú luhlu cha nañí Samos. Yaha̱ ndi yucuan ta nyitatu̱ ndi ñuu Trogilio. Ta cha inga quɨvɨ chaa̱ ndi nya ñuu Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Tyicuan caa cuvi̱ vatyi ra Pablo ña cuñi̱ ra cunyaa̱ ca ra cuaha quɨvɨ ityi Asia. Ña cuñí ra cuhun ra Éfeso vatyi numi ri cuñí ra chaa ra ñuu Jerusalén, vatyi tatu cuhva chi cuhva cunyaa ra quɨvɨ vico Pentecostés cha sanducahnú ñu Israel.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Ta cuhva cha nyicu ndi ñuu Mileto, cana̱ ra Pablo chi ra yɨhɨ́ ndaha chi ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo Éfeso.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ta cuhva cha chaa̱ coyo ra, catyí ra tyehe caa chi ra:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Tandɨhɨ quɨvɨ cha chinyai̱ chihin ndo ta sacuvi̱ tyiño nuu Sutu Mañi yo chihin cha nduquí cuhva cha ma cahnu sahi chii, vasɨ cuaha tɨndoho chihin cha cuaha tucuihya iñi. Ta cuaha tɨndoho quichi sɨqui sacuvi̱ ñáyɨvɨ Israel.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Soco ña sandɨhí cha cahán noi tuhun Nyoo nuu ndo. Vatyi ihya cuví tandɨhɨ cha chiñuhú chi ndo tacuhva coo vaha ndo. Ta sañahi̱ tuhun Nyoo chi ndo nu ndu ɨɨn ri ndo ta nya vehe ndo ñandɨhɨ.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Ta sañahi̱ tuhun ihya chi ñu Israel ta chi ñu cha ñima ñu Israel cuví. Sañahi̱ chi ñu na nasama ñu cuhva iyó ñu nuu Nyoo ta nachino iñi ñu chi Sutu Mañi yo Jesucristo.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ta vityin cuhin nya ñuu Jerusalén vatyi maa Tatyi Ii catyí. Ta ña chité ñáá cha cucuvi chii yucuan.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Soco noo ri cha chité vatyi tandɨhɨ ri nu cuahín Tatyi Ii catyí chii vatyi nyatú vehe caa chii, ta cuaha tɨndoho ñandɨhɨ.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Soco ni noo ihya ta ña chicá xiñi. Ta ni ñayɨvi̱ ta ña vale cha cuenda mai, tacuhva vatyi chihin tusɨɨ iñi ta cuví sañihi sahatyiñe tyiño cha chaha̱ Sutu Mañi yo Jesús chii, cha sañahi tuhun vaha yoso cuhva cuñí Nyoo chi yo.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Ta vityin chitó vahi vatyi tandɨhɨ nyoho cha cahi̱n tuhun Nyoo chihin ndo, ma nyehe ca maa ndo chii.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Yucuan chaha cuñí catyi chi ndo vityin vatyi ñahri ca cuatyi yuhu cha cuenda ni noo nyoho.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Vatyi chihin cha nɨñɨ cuñí ta cahin tuhun Nyoo chihin ndo ta ñahri cha tixehi̱.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Yucuan chaha sa̱ha ndo cuenda chi ndo. Ta sa̱ha tucu ndo cuenda chi tandɨhɨ ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo. Vatyi maa Tatyi Ii tyatyiño̱ chi ndo vatyi saha cuenda ndo chi ñáyɨvɨ iyó vehe ñuhu Sutu Mañi yo. Maa ra sata̱ ra chi ñu chihin nɨñɨ ra.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Vatyi chité vatyi quɨvɨ cuhin, cuquichi inga ra. Ta cuñi ra satɨvɨ ra chi ñu yɨhɨ́ cuenda Sutu Mañi yo. Tari lobo xaan cha chahñí chi mbee, tyicuan caa cuquichi ra cuan satɨvɨ ra añima ndo.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Ta suri nu nyicu ndo, cundɨcuita suhva ra. Ta cusañaha ra cha ña ndicha tacuhva cunyicon ndo chi ra.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Yucuan chaha sa̱ha vaha ndo cuenda. Nɨ̱cohon iñi ndo vatyi chichi cha uñi cuiya ña sandɨhi̱ cha cahín tuhun Nyoo nuu ndo. Cha ñicahñu ta cha cuaa cahi̱n chihin noo noo nyoho, ta chihin cha cuihya iñi coto sandɨhɨ ndo tuhun Nyoo.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ’Ta vityin nyoho yañi, natyaí chi ndo ndaha Nyoo. Sa̱ha ndo cuenda ndɨɨ tuhun cahan ra chihin yo. Sacotó ra chi yo tyi cuñí xaan ra chi yo. Ta yucuan sandunyeé xaan chi iñi yo tacuhva cuvi yo ñáyɨvɨ yɨhɨ́ vaha cuenda ra chihin tandɨhɨ inga ñu cha nacuhva cuenda ñu chi ñu chi ra.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Yuhu ña nyiyó iñi ni minoo cha iyó chi ndo. Nɨ ri xuhun ndo, nɨ ri sahma ndo.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Nyoho chitó vaha ndo vatyi sahá tyiño xain chihin ndahi tacuhva ñihi cha chiñuhú chii chihin ra chicá noo chihin.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Tyicuan ri sañahí chi ndo vatyi cuñí chi cha sa̱ha tyiño ndo ta tyi̱nyee ndo chi ñu iyó cha chiñuhu chi. Ta nɨ̱cohon iñi ndo tuhun cahán Sutu Mañi yo Jesús nu catyi̱ ra tyehe caa: “Sɨɨ ca cuñi noo ñáyɨvɨ ñu chahá, ta ñima ca ñu ita iñi”, catyí Sutu Mañi yo.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Cha yaha̱ cha catyi̱ ra Pablo tuhun ihya, chicuiñi̱ chɨtɨ ra. Ta chica̱n tahvi ra chihin tandɨhɨ ñu.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ta tandɨhɨ ñu cuihya xaan nduvi iñi ñu ta chacu̱ xaan ñu. Ta nanumi ñu chi ra.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Vatyi ra Pablo catyi̱ ra tyi cuhun ra inga ñuu ta ma cuhun ca ra nu nyicu ñu. Tyicuan ta chinyaca̱ ñu chi ra nyacua nya nu quɨhvɨ ra chichi barcu.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.