Atos 16

Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ra Pablo ta ra Silas chaa̱ coyo ra ñuu Derbe, ta ñuu Listra. Ta yucuan nañihi̱ ra chi noo ra yɨhɨ cuenda Cristo. Nañí ra Timoteo. Ta sɨhɨ ra cuví ña noo ñaha Israel. Ta suri yɨhɨ́ tucu ña cuenda ra Cristo. Soco sutu ra ra Grecia cuvi ra.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Vaha xaan chicá ra Timoteo chihin Nyoo catyí ñu yɨhɨ cuenda Cristo ñuu Listra ta ñuu Iconio.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Ta ra Pablo cuñí ra cha cuhun ra Timoteo chihin ra. Ta saha̱ ra circuncidar chi ra Timoteo. Vatyi coto ma cuɨñɨ ñu Israel cha iyó ityi cuan tuhun ra Cristo cha cahán ra. Vatyi tandɨhɨ ñu chitó ñu vatyi sutu ra cuví ra ra ñuu Grecia.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Tyicuan ta cuahan coyo ra noo noo ñuu. Ta nacatyi̱ ra chi ñu yɨhɨ cuenda ra Cristo tuhun cha chaha̱ ra apóstol ta ra yɨhɨ ndaha chi ñu nyicu vehe ñuhu Jerusalén chi ra.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ta tyicuan caa ta ndunɨɨ̱ ca iñi ñu yɨhɨ́ cuenda ra Cristo ta chino ca iñi ñu chi Nyoo. Ta tahan quɨvɨ ta cuahan nducuaha ca ñu.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Ña chaha̱ Tatyi Ii cha cahan ra tuhun Nyoo ityi Asia. Yucuan chaha yaha̱ sava ra ityi Frigia nu iyó xahñi ñuhu chihin ityi Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ta chaa̱ coyo tucu ra ityi Misia. Ta cuñí tucu ra cuhun coyo ra ityi Bitinia, soco Tatyi Ii ra Jesucristo ña chaha̱ cuhun coyo ra.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Tyicuan ta nya sava ri yaha̱ ra ñuu Misia ta canoo̱ coyo ra ñuu Troas cha nyaá yuhu tyañuhu.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Cañohó ra ñuu Troas cuan, ta noo cha cuaa nyehe̱ ra Pablo noo visión. Nyehe̱ ra chi noo rayɨɨ ityi Macedonia. Nanyaá ra ta chacú ndahvi ra nuu ra, ta catyí ra chi ra: “Ña̱ha, vatyi tyinyeun chi ndi”, catyi ra.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Ta cha nyehe̱ ra Pablo visión cuan, yuhu ra Lucas chihin ra Pablo ta inga ra sanduvaha̱ ndi chi ndi ta cuahan ndi nya Macedonia cuan. Vatyi chitó vaha ndi vatyi Nyoo cana̱ chi ndi, vatyi cahan ndi tuhun ra yoso caa sacacú ra añima yo chihin ñáyɨvɨ ityi cuan.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Quɨhvɨ̱ ndi noo barcu ñuu Troas. Ta chaha̱n ndoo ityi ri ndi nya Samotracia noo ñuhú luhlu iyó mahñu tyañuhu. Ta cha inga quɨvɨ chaa̱ ndi ñuu Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Ta yucuan quita̱ ri ndi ta cuahan ndi ñuu Filipos cha cuví noo ñuu cuenda ñu Roma. Ta cuví chi noo ñuu cahnu ca cha nuu tandɨhɨ ñuu ityi Macedonia cuan. Ta yucuan chinyicu̱ ndi suhva quɨvɨ.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Noo quɨvɨ cha nyitatu ñáyɨvɨ ta quita̱ ndi ityi chata ñuu, yatyin noo yutya nu tuhvá ñu chican tahvi ñu chi Nyoo. Chicunyaa̱ ndi yucuan ta caha̱n ndi tuhun Nyoo chihin ñusɨhɨ cha candu ɨɨn ri yucuan.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Noo ñaha nañí ña Lidia. Ta ñuu ña cuví Tiatira. Ta tuhvá ña xico ña sahma finu, tyacu nyaa. Yucuan cuví tyiño sahá ña. Ta sacahnú ña chi Nyoo tari ñu Israel. Ta chiñí ña cha cahán ra Pablo. Ta Nyoo nuña ra añima ña na quichaha ña cha cahan ra.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Ta condutya̱ ña chihin ñáyɨvɨ chi ña. Ta yaha̱ cuan ta chacu̱ ndahvi ña nuu ndi, ta catyí ña:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ta cuvi̱ noo chaha cha cuahan ndi nu chicán tahvi ndi. Ta cha nɨri ca cha cuahan ndi, tahan ndi chi noo ñaha tyivaa. Yɨhɨ́ noo tatyi ña vaha chi ña. Yucuan chaha cuví nacoto ña ñáá ndɨhɨ cha cucuvi ityi nuu. Ta cuví ña noo ñaha iyó chitoho. Ta cuaha xaan xuhun sahá ganaa ña cuenda chitoho ña, vatyi cuví nacotó ña.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ta ñaha tyivaa cuan quichaha̱ nyicon ña chi ndi, ta chi ra Pablo ñandɨhɨ. Ta cana̱ chaa ña ta catyí ña:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Cuaha quɨvɨ sacuvi̱ ñaha tyivaa cuan tyicuan caa. Tyicuan ta ra Pablo ña cunyee̱ ca iñi ra, ta nanyocava̱ ra ta catyí ra chi tatyi ña vaha cha yɨhɨ́ chi ña:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Soco cuhva cha canyehe̱ chitoho ña vatyi ma cuvi ca saha ganaa ra xuhun chihin ña, catɨɨ̱n ra chi ra Pablo ta ra Silas chinyaca̱ ra chi ra nya vehe tyiño.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Ta cachica̱n ra cuatyi chaha ra nuu ra cacuví tyiño. Ta catyí ra:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Ta sañahá ra costumbre cha ña cuví naquehen yo, nɨri ña cuví sacuvi yo vatyi ñu cuenda ñuu Roma cuví yo ―catyí ra.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Tyicuan ta nduxaa̱n ñáyɨvɨ chi ra Pablo ta ra Silas. Ta ra cacuví tyiño cuan chahnya̱ ra sahma ra Pablo ta ra Silas ta tachi̱ ra tyiño nacañi ra chi ra chihin yutun.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Cha yaha̱ cha cañi̱ vavaha ra chi ra, ta catyihi̱ ra chi ra vehe caa. Ta tachi̱ ra chi ra sahá cumi chi ra na saha vaha ra cuenda chi ra.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Cuhva cha quehe̱n ra sahá cumi cuan tuhun, tyihi̱ ra chi ra nya chichi cuii vehe caa. Ta tyihi̱ vaha ra chaha ra tɨcu vitu.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Soco ñáá cuhva hora ñuu cuan cachitá vavaha ra Pablo ta ra Silas. Ta cachicán tahvi ra chi Nyoo. Ta ra cañohó vehe caa cuan catyasohó ra.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ta saná iñi ra ta quichi̱ noo cha taan ñihi vavaha. Ta naquɨsɨ chi cimientu vehe caa cuan, ta caa cuhva ri cuan nuña̱ tandɨhɨ yuvehe, ta ndachi cadena tandɨhɨ ra ñohó vehe caa cuan.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ta cha ndoyo̱ ra sahá cumi cuan, nyehe̱ ra vatyi tacoho yuvehe. Tyicuan ta tava̱ ra mityi ra vatyi cahñi maa ra chi ra. Vatyi chicá xiñi ra vatyi ndɨhɨ ra ñohó vehe caa cuan cachino̱.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Soco ra Pablo cana̱ chaa ra chi ra, ta catyí ra:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Tyicuan ta ra sahá cumi cuan chica̱n ra noo ñuhu̱. Ta quicono̱ ra quɨhvɨ̱ ra nu cañohó ra. Ta nɨhɨ́ ra chihin cha yuhví ra. Ta chicuiñi̱ chɨtɨ ra nuu ra Pablo ta ra Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Numi ri tava̱ ra chi ra nu ñoho̱ ra yucuan. Ta ndacá tuhun ra chi ra ta catyí ra:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ta ra cuan canacaha̱n ra ta cacatyí ra:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Ta cacaha̱n ra tuhun Sutu Mañi yo chihin ra ta chihin tandɨhɨ ñu nyicu vehe ra.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ta suri maa cha cuaa cuan ra sahá cumi vehe caa cuan nacatya̱ ra nu cahvi chi nduvi tahan ra nu cañi̱ ra chi ra. Yaha̱ cuan ta maa ra ta tandɨhɨ ñáyɨvɨ chi ra condutya̱ ñu suri cha cuaa cuan.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Tyicuan ta chinyaca̱ ra chi ra nya vehe ra. Ta chaha̱ ra cha cachi ra. Ta maa ra chihin ñáyɨvɨ chi ra sɨɨ xaan cuñí ñu vatyi chinó iñi ñu chi Nyoo. [Tyicuan ta cuanuhu coyo ra nya vehe caa cuan coto cuxaan ra cuví tyiño chihin ra saha cumi chi ra.]
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Tuvi̱ inga quɨvɨ ta catachi̱ ra cacuví tyiño chi policia nu nyaá ra sahá cumi cuan, ta catyí ra vatyi na saña ra chi ra Pablo.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Tyicuan ta ra sahá cumi vehe caa cuan catyí ra chi ra Pablo:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Soco ra Pablo catyí ra:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ta ra policia nacatyi̱ ra chi ra cacuví tyiño. Ta ra cuan cayuhvi ra cuvi̱ cha cachitó ra vatyi ra cuenda ñuu Roma cuví ra Pablo.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Ta chaha̱n coyo ra chinandaca̱n ra tɨcahnu iñi chi ra Pablo ta chi ra Silas. Tyicuan ta catava̱ ra chi ra ta cachacu̱ ndahvi ra nuu ra na quita ra ñuu cuan.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Ta cha quita̱ coyo ra vehe caa, chaha̱n coyo ra vehe cu Lidia. Ta yaha̱ cuan ta chinyehe̱ ra chi ra hermano ta sandunɨɨ̱ ra iñi ra ta cuahan coyo ra.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.