Atos 10
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs ACF
1 Ñuu Cesarea iyó noo ra cha nañí Cornelio. Ta cuví ra capitán cuenda noo ciento sɨndaro. Ta ityi sɨndaro cuan, Italia nañí.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Ta ra Cornelio cuan yuhví ra chi Nyoo ta vaha sacahnú ra chi ra, maa ra ta ñáyɨvɨ chi ra ñandɨhɨ. Ta sɨɨn ri cuaha vavaha xuhun chahá ra chi ñu ndahvi ñu Israel. Ta tyicuan ri chicán tahvi ra chi Nyoo.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Ta cuví noo quɨvɨ cuan cuhva cha caa uñi cha cha iñi, nyehe̱ ra noo visión. Ta yucuan cuvi̱ nu cachi xaan nyehe̱ ra vatyi noo ángel cha tachi̱ Nyoo quɨhvɨ̱ nu nyaá ra, ta catyí ra chi ra:
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Tyicuan ta nanyehe̱ ra Cornelio chi ángel cuan. Ta yuhvi xaan ra cuvi. Ta quichaha̱ ndaca tuhun ra ta catyí ra:
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Ta vityin cuñí chi cha tachun tyiño nya ñuu Jope na cuquehen chi noo ra cha nañí Simón Pedro.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ta maa ra cuan cuacatyi ra chuun ñáá cha tahán chi sacuvun. Ta iyó ra vehe noo ra cha nañí tucu Simón, cuví ra noo ra satyahyú ñɨɨ. Ta iyó vehe ra yuhu tyañuhu ―catyí ángel cuan chi ra Cornelio, ta cuahan ángel cuan.
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ta cha yaha̱ cuahan ángel cuan, ra Cornelio cana̱ ra chi uvi tahan musu ra, ta chi noo sɨndaro cha chinó xaan iñi chi Nyoo. Ta cuví tucu ra noo ra sahá cuenda chi ra Cornelio ñandɨhɨ.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Ndɨɨ cuii tuhun caha̱n ángel cuan chihin ra Cornelio ta nacatyi̱ ra chi nduñi tahan ra cuan. Ta tachi̱ ra chi ra ñuu Jope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Tuvi̱ inga quɨvɨ ta cuahan coyo ra cuan. Ta cuhva cha cuachaa coyo ra yuhu ñuu Jope cuan, ra Pedro ndaa̱ ra xiñi vehe vatyi cuacacan tahvi ra chi Nyoo, ta cha cuñí hora cuví cuhva cuan.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Ta chaa̱ noo soco chi ra ta chisocó vavaha ra. Soco cha nɨri ca cha sanduvahá ñu cha cachi ra, quichaha̱ nyehe ra noo visión.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Ta nyehe̱ ra vatyi nɨcuitacoho andɨvɨ. Ta nyehe ra cua noo̱ noo sahma cahnu vavaha ityi andɨvɨ. Ta tari quɨvɨ nuhñi noo noo tutun sahma cuan ta cuahan noo ityi nu ñuhu.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Ta chichi sahma cuan ñohó tandɨhɨ maa nuu quɨtɨ cha cumi tahan chaha. Ta tandɨhɨ nuu coo, ta tandɨhɨ nuu saa.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Tyicuan ta chiñi̱ ra noo ndusu cha catyí chi ra:
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Soco ra Pedro nacaha̱n ra ta catyí ra:
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Tyicuan ta quichaha catyi tucu ndusu cuan chi ra inga chaha:
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Uñi tahan chaha sañaha̱ Nyoo visión ihya chi ra. Tyicuan ta sahma cahnu cuan nandaa̱ cuanuhu tucu ityi andɨvɨ.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Cha nɨri ca cha chicá xiñi ra Pedro ñáá cha cuñí chi catyi visión cuan, chaa̱ coyo musu cha tachi̱ ra Cornelio. Ta candaca tuhun ra nya nyaá vehe ra Simón.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ta cha chaa coyo ra ityi yuvehe candaca̱ tuhun ra tatu yucuan iyó noo ra cha nañí Simón Pedro.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Ta ra Pedro suri cha chicá xiñi ra ñáá cha cuñí chi catyi visión cha nyehe̱ ra. Tyicuan ta Tatyi Ii quichaha̱ catyi chi ra:
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Ndɨ̱cuita ta cu̱hun chihin ra, ta ma quɨhɨ uvi iñun vatyi mai tachi̱ chi ra ihya ―catyí Tatyi Ii chi ra.
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Tyicuan ta ra Pedro noo̱ ra nu canyicu ra cha tachi̱ ra Cornelio, ta catyí ra chi ra:
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Tyicuan ta canacaha̱n musu ra Cornelio ta catyí ra:
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Tyicuan ta chaha̱ ra Pedro quɨhvɨ coyo ra chichi vehe. Ta candoo̱ ra chihin ra cha cuaa cuan. Ta cha inga quɨvɨ cuan ta cuahan ra Pedro chihin ra. Ta cuahan suhva ra hermano cha iyó Jope cuan ñandɨhɨ.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Cha inga quɨvɨ chaa̱ coyo ra nya Cesarea nu nyatú ra Cornelio chi ra chihin ñáyɨvɨ chi ra, ta chihin tandɨhɨ ra tahan ra.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Cuhva cha chaa̱ ra Pedro vehe ra, ra Cornelio quita̱ ra ta cahan ra chihin ra. Ta chicuiñi̱ chɨtɨ ra nuu ra ta quichaha sacahnu ra chi ra.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Soco ra Pedro nacoñehe̱ ra chi ra, ta catyí ra chi ra:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ta cha nɨri ca cha cahán ra chihin ra, quɨhvɨ̱ ra ta nanyehe ra cuaha ñáyɨvɨ candu ɨɨn ri.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Tyicuan ta catyí ra Pedro chi ñu:
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Yucuan chaha quɨvɨ cha cana̱ ndo chii, numi ri vachi. Ta vityin cuñí cote ñáá cuenda cana̱ ndo chii ―catyí ra Pedro chi ra Cornelio.
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Tyicuan ta nacaha̱n ra Cornelio, ta catyí ra:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Ta catyí ra chii: “Yoho Cornelio, Nyoo chiñí ra cha chicán tahvun. Ta nɨcohón iñi ra cha sacuvún vatyi tyinyeún chi ñu ndahvi.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ta̱chi tyiño nya ñuu Jope na quichi ra Simón Pedro. Nyaá ra vehe inga tucu ra cha nañí Simón, noo ra cha satyahyu ñɨɨ. Ta vehe ra nyaá yatyin ri yuhu tyañuhu. Ta na quichi ra Simón Pedro ta cahan ra chuhun”, catyí ángel cuan chii.
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Tyicuan ta numi ri tachi̱ tyiño vatyi cuquehen chuun. Ta vaha vatyi vachun. Ta vityin tandɨhɨ yo nyicú yo nuu Nyoo. Ta cuñí ndi cuɨñɨ ndi tandɨhɨ cuii maa cha tachi̱ Sutu Mañi yo chuun vatyi nacatyun chi ndi.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Tyicuan ta quichaha cahan ra Pedro ta catyí ra:
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Soco naquehen ra chi yo tatu quichaha yo chi ra, ta sacuví yo cha vaha.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Caha̱n ra chihin nyuhu ñu vachi tata ra Israel, ta sacoto̱ ra vatyi nduvaha coo yo chihin ra cha cuenda ra Jesucristo. Maa ra nyacá ñaha tandɨhɨ maa yo.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Nyoho chitó vaha ndo tandɨhɨ cha cuvi̱ ñuu Israel ñui, yoso caa quichaha̱ chi nu cuví Galilea cha yaha̱ cha caha̱n noo ra Juan nuu ñáyɨvɨ, ta sacondutya̱ ra chi ñu.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Chitó ndo yoso caa chaha̱ Nyoo tunyee iñi Tatyi Ii ra chi ra Jesús, ra Nazaret. Ta chica̱ noo ra sacuvi̱ ra cha vaha, sanduvaha̱ ra chi tandɨhɨ ñu cha nyehé tɨndoho sahá ra ña vaha. Tyehe caa sacuví ra Jesús vatyi Nyoo nyaá ra chihin ra.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Nyuhu cuví ndi cha ndaa tandɨhɨ cha sacuvi̱ ra Jesús nɨcahnu Judea ta ñuu Jerusalén. Yaha̱ cuan ta chahñi̱ ñu chi ra nu cruzi.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Soco sanandoto̱ Nyoo chi ra nu cu uñi quɨvɨ. Ta tuvi̱ ra nuu ndi.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Ña tuvi̱ ra nuu tandɨhɨ ñáyɨvɨ. Soco tuvi̱ ra nuu nyuhu vatyi nacachi̱ ra chi ndi nyata ityi chata ca vatyi cuvi ndi cha ndaa cuenda ra. Nyuhu chachi̱ ndi ta chihi̱ ndi chihin ra cha yaha̱ cha nandoto̱ ra.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Ta tachi̱ ra chi ndi vatyi cahan ndi tuhun ra chihin ñáyɨvɨ. Ta cuví ndi cha ndaa vatyi Nyoo cuatyaa̱ ra chi ra Jesús tyi cuvi ra juez chi ñu cha nyitó ta ñu cha chihi̱.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ta tyicuan caa tucu nyata ityi chata ca, cacaha̱n tandɨhɨ ra profeta Nyoo tuhun ra Jesús. Ta cacatyí ra vatyi tandɨhɨ ñu cha chinó iñi chi ra Jesús, cusandachi Nyoo cuatyi ñu cha cuenda maa ra.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Ni cahán ca ra Pedro ta noo̱ xica ri Tatyi Ii sɨquɨ tandɨhɨ ñu tyasohó tuhun cahán ra.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ta ra Israel cha cayɨhɨ́ cuenda ra Jesús cha chaa̱ coyo chihin ra Pedro iyo xaan cuñí ra vatyi chaha̱ tucu Nyoo Tatyi Ii ra chi ñu cha ñima ñu Israel cuví.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Chitó ra tyi tyicuan caa cuví vatyi chiñí ra cahán ñu inga sahan, ta sacahnú ñu chi Nyoo.
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 Tyicuan ta quichaha̱ catyí ra Pedro chi ra cha chaa̱ coyo chihin ra:
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Tyicuan ta tachi̱ ra Pedro chi ñu nɨ ñihí Tatyi Ii na condutya ñu chihin sɨvɨ ra Jesucristo. Tyicuan ta chacu̱ ndahvi ñu nuu ra Pedro vatyi cuñí ñu cha ndoo ra suhva quɨvɨ chihin ñu.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.