Apocalipse 16
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NTLH
1 Tyicuan ta chiñi̱ noo ndusu ñihi cha quita̱ vehe ñuhu nu nyaá Nyoo. Ta catyí chi chi ndɨ ucha ángel cuan:
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Ángel cha xihna ri cuan chaha̱n ra ta coyo̱ ra cha ñohó chichi copa cuan sɨquɨ ñáyɨvɨ cha nyaá tuñi quɨtɨ quiñi caa cuan chi, ñu cha sacahnú xiñahñu tɨ. Ta quitá noo nu cahvi xaan chi ñu, ta uhvi xaan.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Ta ángel cu uvi cuan coyo̱ ra cha yɨhɨ́ chichi copa ra nu tyañuhu. Ta ndutya tyañuhu cuan nanduvi̱ nɨñɨ tari nɨñɨ noo ndɨyɨ, ta tandɨhɨ cha nyitó chichi tyañuhu cuan cachihi̱.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Ta ángel cu uñi cuan coyo̱ ra cha yɨhɨ́ chichi copa ra sɨquɨ yuvi nahnu ta sɨquɨ ndohyo ndutya ta cananduvi̱ chi nɨñɨ.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Tyicuan ta chiñi̱ cha cahán ángel cuenda ndutya tyehe caa:
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Vatyi maa ñu cachatɨ ñu nɨñɨ ñáyɨvɨ cuendon ta nɨñɨ ra cacuví profeta cuendon. Ta vityin yoho tari cha cunasacohun nɨñɨ chi ñu vatyi tyicuan caa tahán chi chi ñu ―catyí ángel cuan.
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Ta chiñi̱ tiqui vatyi caha̱n noo cha cahán ityi nu nyaá arta Nyoo tyehe caa:
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Ta ángel cu cumi cuan coyo̱ ra cha yɨhɨ́ chichi copa ra nu ñanyii. Ta chicoo̱ ityi chi ñanyii cuan vatyi cahmi chi chi ñáyɨvɨ chihin ñuhu̱ chi.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Ta tandɨhɨ ñu, quiñi xaan chahmi̱ ñanyii chi ñu. Soco ña canasama̱ ñu cuhva iyó ñu, ni ña casacahnu̱ ñu chi Nyoo. Ta caha̱n ña vaha ñu sɨquɨ Nyoo ra cuví sanyehe tɨndoho chi ñu tyehe caa.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Ta ángel cu ohon cuan coyo̱ ra cha yɨhɨ́ chichi copa ra sɨquɨ tyayu quɨtɨ quiñi caa cuan. Ta nduñaa ri nu nyacá ñaha tɨ. Ta ñáyɨvɨ cuenda tɨ, nyacua nacachi yɨhɨ ñu yaa ñu cha cuenda cha nyehé xaan ñu cha uhvi.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Soco ni tyicuan caa ta ña sandɨhɨ̱ ñu cha sacuví ñu cha ña vaha. Ta caha̱n ña vaha ñu sɨquɨ Nyoo ra nyaá andɨvɨ cha cuenda cha uhvi chi ñu ta cha cuenda nu cahvi chi ñu.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Ta ángel cu iñu cuan coyo̱ ra cha yɨhɨ́ chichi copa ra sɨquɨ yuvi cahnu Eufrates. Ta yuvi cuan na ityi chi tacuhva vatyi nuña noo ityi cha yaha ra cacuví rey cha vachi coyo ityi nu caña ñanyii.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Tyicuan ta nyehi̱ cha quita̱ yuhu quɨtɨ quiñi caa cuan ta yuhu coo cahnu cuan ta yuhu ra cuví profeta cuendu. Vatyi caquita̱ coyo uñi tahan tatyi ña vaha yuhu ra cuan. Tari caá sahva caá tatyi ña vaha cuan.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Ican ihya cuví tatyi cuihna cha casacuví milagru nahnu. Ta quita̱ coyo chi vatyi sandu ɨɨn ri chi tandɨhɨ rey cha iyó sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱, vatyi cacañi tahan ra quɨvɨ cusañaha Nyoo tyi iyó tandɨhɨ tunyee iñi chi ra.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Ta catyí Nyoo:
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Ta cundu ɨɨn ri ra cacuví rey nu nañí chi chihin sahan hebreo Armagedón.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Tyicuan ta ángel cu ucha cuan coyo̱ ra cha yɨhɨ́ chichi copa ra nu tatyi, ta nya vehe ñuhu andɨvɨ nu nyaá Nyoo nu tyayu ra, quita̱ noo ndusu chaa xaan ta catyí chi:
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Tyicuan ta vaa ri maa cuví ta cahán savi ta quɨhvɨ́ tacha. Ta ñihi xaan taa̱n sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱. Ta ndaha chicoo̱ ñáyɨvɨ sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱, ta ña tuhva taan cha ñihi xaan tyicuan caa.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Ta nu taa̱n cuan ndata ñuu cahnu cuan, uñi nu ndata. Ta tandɨhɨ ca ñuu sɨquɨ ñuhu ñayɨvɨ̱ canacoyo̱. Ta Nyoo nɨcoho̱n iñi ra chi ñuu cahnu Babilonia cuan vatyi quiñi xaan sacuví ñu. Ta sanyehe̱ xaan ra tɨndoho chi ñu vatyi cuxaan xaan ra chi ñu.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Tandɨhɨ ñuhú cha iyó chichi tyañuhu ta tandɨhɨ yucu, ndɨhɨ cuanaa.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Ta nahnu xaan tucu savi yuu coon ityi andɨvɨ sɨquɨ ñáyɨvɨ. Ta vee xaan. Tari noo cha uvi xico kilu vee noo noo savi yuu cuan. Ta ñáyɨvɨ caha̱n ña vaha ñu sɨquɨ Nyoo cha cuenda tɨndoho savi yuu cuan, vatyi cuví chi noo tɨndoho cahnu xaan cha cuenda ñu.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.