Mateus 21
Jamiltepec Mixtec NT (MXT_TBL) vs NTLH
1 Cuhva cha cua chaa̱ coyo ra ñuu Jerusalén, ta cachaa̱ ra ñuu Betfagé, yatyin ri nu cuví yucu yutun Olivo. Tyicuan ta tachi̱ ra Jesús tyiño chi uvi ra chicá noo chihin ra.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Ta catyí ra chi ra: ―Cua̱han ndo ñuu cha nyaá ityi nuu ihya. Ta yucuan cunañihi ndo noo burru sɨhɨ, nuhñí tɨ. Ta nyacá tɨ noo burru luhlu. Nda̱chi ndo chi tɨ, ta qui̱chi nyaca ndo chi tɨ chii.
2 com a seguinte ordem:
3 Ta tatu yóó cha catyí ñáá cha catyí chi ndo, ca̱tyi ndo chi ñu: “Vatyi chiñuhú tɨ chi maa ra nyacá ñaha, soco numi ri quichi nanyaca ndi chi tɨ”, ca̱tyi ndo chi ñu ―catyí ra.
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Tyehe caa cuvi̱ tacuhva na chino cava tuhun cha catyí ra profeta nu tyaa̱ ra tyehe caa:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 — ausente —
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Tyicuan ta cuahan coyo ra cachicá noo chihin ra, ta casacuvi̱ ra tari cuhva catyi̱ ra Jesús chi ra.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Caquichi̱ nyaca ra chi tɨ chihin sɨhɨ tɨ. Ta catyiso̱ ra sahma ra sɨquɨ tɨ, ta ndaa̱ ra Jesús chi tɨ.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Ta cuaha xaan ñáyɨvɨ candɨca̱ ñu sahma ñu ityi nu cuahan ra, ta inga ñu catoho̱n ñu numa yutun ta cachacu̱n ñu ityi.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Ta ñáyɨvɨ cha cuahan ityi nuu ta ityi chata, quichaha̱ cana chaa ñu ta catyí ñu: ―¡Cahnu xaan cuví ra vachi tata rey David! ¡Cahnu xaan cuví ra vachi cuenda Sutu yo Nyoo! ¡Ta sacahnú xaan yo chi Nyoo nu nyaá ra ityi andɨvɨ! ―catyí ñu.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Cuhva cha chaa̱ ra Jesús ñuu Jerusalén cuan, tandɨhɨ maa ñáyɨvɨ ñuu naquɨquɨ̱, ta cuaha xaan ñu candacá tuhun ñu chi tahan ñu, ta catyí ñu: ―¿Yóó ra cuví ra ihya?
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Ta ñáyɨvɨ catyí ñu: ―Ra Jesús, ra chahá cuenda tuhun cahan Nyoo, ra ñuu Nazaret nu cuví Galilea cuví ra ―catyí ñu.
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Yaha̱ cuan ta quɨhvɨ̱ ra Jesús chichi vehe ñuhu cahnu Nyoo. Ta tava̱ ñehe ra chi tandɨhɨ ra casatá ta ra caxicó yucuan. Ta sanduva̱ ra mesa ra canasamá xuhun chi ñáyɨvɨ yucuan. Ta sanduva̱ ra tyayu ra caxicó paloma.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ta catyí ra: ―Nu tutu Nyoo catyí chi tyehe caa: “Vehi, vehe nu chicán tahvi ñáyɨvɨ chii cuví, ta tyicuan caa cucunañi chi. Soco nyoho cha nasaha̱ ndo vehe nu nyicú ra suhu” ―catyí ra.
13 Ele lhes disse:
14 Chichi vehe ñuhu cuan catuhva̱ suhva ra cuaa ta ra coxo chi ra Jesús. Ta maa ra sanduvaha̱ ra chi ra.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Soco canyehe̱ ra cacuví nuu chi tata sutu ta ra casacuahá ley vehe ñuhu cuan vatyi savaha̱ ra Jesús milagru, ta canachaa̱ ra cuatyaa chichi vehe ñuhu, ta catyí ndotyin: ―¡Cahnu xaan cuví ra vachi tata rey David! ―catyí ndotyin. Tyicuan ta cacuxaa̱n tata sutu ta inga ra cuan cha canyehe̱ ra ta cha cachiñi̱ ra.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Ta cacatyí ra chi ra Jesús tyehe caa: ―¿Atu chiñún cha cahán ndotyin? Ta nacaha̱n ra Jesús ta catyí ra: ―Chiñí. Soco ¿atu ta sacuaha ca ndo nu tutu Nyoo nu catyí chi tyehe caa?
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Tyicuan ta sandoo̱ ra chi ra, ta quita̱ ra ñuu cuan ta cuahan ra ñuu Betania. Ta yucuan ndoo̱ ra cha cuaa cuan.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Tuvi inga quɨvɨ. Ta cha ñaha ri, cua ndichi ra Jesús nya Jerusalén, ta chaa̱ soco chi ra.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ta nanyehe̱ ra noo tu higo yatyin ri yuhu ityi cuan. Ta tuhva̱ ra nu nanyaá tun, soco ñahri maa nañihi ra nuu tun. Maa maa ri maa numa ri iñi nuu tun. Tyicuan ta catyi̱ ra chi tun tyehe caa: ―¡Ni nonga chaha ma cuhva con chɨtɨ! Ta caa cuhva ri cuan ta na ityi tun.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Ta cha nyehe̱ ra cachicá noo chihin ra cha sacuvi̱ ra, iyo cacuñí ra, ta ndaca̱ tuhun ra chi ra ta catyí ra: ―¿Ñáá tuhun cha numi xaan na ityi tu higo cuan?
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ta nacaha̱n ra Jesús ta catyí ra: ―Cha ndicha catyí chi ndo, vatyi tatu chinó iñi ndo ta ma nacaca uvi iñi ndo, ñima ihya ri cha sacuvi̱ chi tu higo ihya cuví sacuvi ndo, soco cuví catyi ndo chi yucu ihya tyehe caa: “Ca̱nyaha chuun ihya ta cua̱han nya chichi tyañuhu.” Ta tyicuan caa cucuvi.
21 Então Jesus disse:
22 Ta tandɨhɨ cha cacan ndo nu chicán tahvi ndo, tatu chinó iñi ndo tyi cucuhva Nyoo, cuñihi ndo ―catyí ra Jesús.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Yaha̱ cuan ta quɨhvɨ̱ ra Jesús chichi vehe ñuhu cahnu, ta cha nɨ ri ca cha sañahá ra yucuan, tuhva̱ ra cacuví nuu chi tata sutu chi ra, ta ra cacuví mandoñi ñu ñuu Israel, ta candaca̱ tuhun ra chi ra: ―¿Yóó cha tyaa̱ tyiño vatyi sacuvun tyehe caa, ta yóó cha chaha̱ tyiño cuan chuun?
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Ta nacaha̱n ra Jesús ta catyí ra: ―Yuhu tucu cua ndaca tuhin noo tuhun chi ndo. ¿Yóó cha tachi̱ chi ra Juan vatyi sacondutya ra chi ñáyɨvɨ? ¿Atu Nyoo tachi̱ chi ra, o ñáyɨvɨ? Tatu catyi ndo chii, cucatyi tucu yuhu chi ndo yóó cha tyaa̱ tyiño ihya chii ―catyí ra Jesús chi ra. Tyicuan ta quichaha̱ cacuvi yuhu ra chihin ra tahan ra, ta cacatyí ra: ―Tatu catyí yo tyi Nyoo tachi̱ chi ra, cucatyi ra chi yo: “Tu tyicuan caa, ¿ñáá tuhun ña chinó iñi ndo chi ra?”
24 Jesus respondeu:
25 — ausente —
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Ta tatu catyí yo tyi ñáyɨvɨ, ñáyɨvɨ cuví nacanda ñu sɨquɨ yo, vatyi tandɨhɨ ñu chinó iñi ñu tyi ra Juan, cuenda Nyoo caha̱n ra ―catyí ra chi ra tahan ra.
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Tyicuan ta quichaha̱ cacatyí ra chi ra Jesús tyehe caa: ―Ña chitó ndi. Tyicuan ta ra Jesús catyí ra chi ra: ―Ni yuhu, ta ma catyi chi ndo yóó cha tyaa tyiño ihya chii.
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Ra Jesús catyí ra chi ra: ―¿Yoso caa catyí ndo cuenda tuhun cha cua catyi ihya? Noo ra, iyó uvi tahan sehe ra. Ta catyí ra chi noo sehe ra: “Cua̱han cua saha tyiño nu iyó tyiño sahí.”
28 Jesus continuou:
29 Ta nacaha̱n sehe ra ta catyí ra: “¡Ma cuhin!” Soco yaha̱ cuan ta nasama̱ cuhva chicá xiñi ra ta chaha̱n ra chisaha tyiño ra.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Yaha̱ cuan ta sutu ra chaha̱n ra nu nyaá inga sehe ra. Ta catyí tucu ra chi ra na cuhun ra cusaha tyiño ra. Soco ra yucuan numi ri quehe̱n ra tuhun, ta catyí ra: “Vaha, Tata, cuhin.” Soco ña chaha̱n ra.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Chichi cha nɨnduvi tahan ra, ¿nya ra sacuvi̱ ra cha catyi̱ sutu ra? ―catyí ra Jesús. Ta nacaha̱n ra ta cacatyí ra: ―Ra cha caha̱n ra chihin cha xihna ri. Ta catyí ra Jesús chi ra: ―Cha ndicha catyí chi ndo, vatyi xihna ca ra catavá xuhun cuenda gobiernu, ta ñu cata iñi cuquɨhvɨ ñu nu nyacá ñaha Nyoo, ican saha nyoho.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Vatyi ra Juan ra sacondutya quichi̱ ra, quichi sañaha ra chi ndo yoso caa tahán chi coo ndo, soco nyoho ña chino̱ iñi ndo chi ra, soco ra catavá xuhun ta ñu cata iñi cachino̱ iñi ñu chi ra. Ta nyoho vasɨ nyehe̱ ndo ihya, soco ña nasama̱ ndo cuhva iyó ndo, tacuhva chino iñi ndo chi ra.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 ’Tya̱soho ndo inga cuhva ihya: Chiyo̱ noo chitoho noo ñuhú, ta tachi ra yoho tɨchaha ndɨvɨ, ta tyihi̱ ra noo chacu. Ta savaha̱ ra noo nu cuhñi ra tɨchaha ndɨvɨ cuan ta tava ra ndutya chi. Ta savaha̱ tucu ra noo vehe sucun tacuhva vatyi cuvi saha ra cuenda tandɨhɨ. ’Yaha̱ cuan ta chaha̱ noo ra ñuhú cuan chi suhva ra casahá tyiño, ta cuahan ra inga ñuu.
33 Jesus disse:
34 Ta cha chaa̱ quɨvɨ cha iyó tɨchaha ndɨvɨ cuan, tachi̱ ra chi suhva musu, na cucacan ra chi ra casahá tyiño cuan, na cuhva ra suhva tɨchaha ndɨvɨ cha tahán chi chi ra.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Soco ra casaha tyiño cuan, catɨɨ̱n ra chi musu cuan, ta cacañi̱ ra chi noo ra. Ta chi inga ra cachahñi̱ ra, ta catuchi̱ ra yuu chi inga ra.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Tyicuan ta cha inga chaha, cuaha ca musu tachi̱ chitoho chacu cuan ta ñima ca cha xihna ri. Soco tari casacuvi̱ ra chi ra cha xihna ri, sacuvi̱ tucu ra chi ra ihya.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 ’Nu ndɨhɨ tachi̱ ra chi maa maa sehe ra, vatyi cuñí maa ra vatyi cusaha ra ñáyɨvɨ chi sehe ra.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Soco cuhva cha cananyehe̱ ra casahá tyiño cuan chi sehe ra, catyí ra chi ra tahan ra tyehe caa: “Ican ra ihya cundoo chihin tandɨhɨ ihya. Na cahñi yo chi ra tacuhva ndoo maa yo chihin”, cacatyí ra.
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Tyicuan ta catɨɨ̱n ra chi ra, ta catava̱ ra chi ra ityi chata chacu, ta cachahñi̱ ra chi ra ―catyí ra Jesús.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Tyicuan ta ndaca̱ tuhun ra Jesús chi ñu: ―Quɨvɨ quichi chitoho ñuhú cuan, ¿ñáá cha cusacuvi ra chihin ra casahá tyiño quiñi iyó cuan?
40 Aí Jesus perguntou:
41 Ta nacaha̱n ra ta cacatyí ra: ―Ma cuatu ra, soco cahñi ra chi ra caquiñi iyó cuan. Ta cuhva ra ñuhú cuan chi inga ra casahá tyiño. Ta quɨvɨ coo tɨchaha ndɨvɨ, cunacuhva cuenda ra chi chitoho chacu cuan cha tahán chi chi ra.
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Tyicuan ta quichaha catyí ra Jesús chi ñu: ―¿Atu ta sacuaha ca nyoho nu tutu Nyoo nu catyí chi tyehe caa?
42 Jesus então perguntou:
43 ’Yucuan chaha catyí chi ndo vatyi ma cuhva ca Nyoo cuhun ndo nu nyacá ñaha ra, ta cucuhva ra chi ñu cha ndicha nyacá ñaha ra añima. Vatyi maa ñu cunacuhva cuenda ñu cha vaha cha tahán chi chi ra.
43 E Jesus terminou:
44 Ta cha cuenda yuu cuan, yóó ñu cha nduva sɨquɨ chi, yɨquɨn maa cucuvi ñu. Ta tatu yuu cuan ta canacava sɨquɨ yóó ñu, cutaxin nyihi maa ñu ―catyí ra Jesús.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Cuhva cha catuvi̱ iñi ra cacuví nuu chi tata sutu cuan ta ra fariseo vatyi cuenda ra caha̱n ra Jesús cuhva ihya,
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 cacuñí ra catɨɨn ra chi ra, soco cayuhvi ra chi ñáyɨvɨ vatyi ñáyɨvɨ, chitó ñu vatyi ra Jesús cuenda Nyoo cahán ra.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.