Marcos 15

Jamiltepec Mixtec NT (MXT_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cuhva cha cundichin candu ɨɨ̱n ri ra cacuví nuu chi tata sutu chihin ra cacuví mandoñi ta chihin ra casacuahá cuenda ley vehe ñuhu ta tandɨhɨ ra cuví tyiño ñu Israel. Ta ra Jesús nuhñí ra, chinacuhva cuenda ra chi ra chi ra Pilato.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ta ndaca̱ tuhun ra Pilato chi ra, ta catyí ra: ―¿Atu rey cuenda ñu Israel cuví yoho? Ta nacaha̱n ra Jesús ta catyí ra: ―Ican, yuhu cuvi. Ndicha cha cahún.
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Ta ra cacuví nuu chi tata sutu cuaha xaan cha catyaa̱ ra sɨquɨ ra.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Tyicuan ta quichaha̱ ndaca tuhun tucu ra Pilato inga chaha chi ra, ta catyí ra: ―¿Atu ña nacahan maun? Nye̱he yoso cha cuaha cha tyaá ra sɨcun.
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Soco ra Jesús ña nacaha̱n maa ra. Yucuan chaha ña chitó ra Pilato ñáá cha caca xiñi ra.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Ta vico cuan tuhvá ra Pilato saña ra chi noo ra ñohó vehe caa, noo ra cha cacan maa ñáyɨvɨ.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Ta ñohó noo ra nañí Barrabás vehe caa cuan, ɨɨn ri chihin inga ra cha cachahñi̱ chi ñáyɨvɨ noo nu naquɨquɨ̱ ñáyɨvɨ sɨquɨ gobiernu.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Ta quichi̱ coyo ñáyɨvɨ quichaha̱ chican ñu chi ra Pilato na saña ra chi noo ra tari tuhvá maa ra.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Ta nacaha̱n ra Pilato, ta catyí ra: ―¿Atu cuñí nyoho cha sañe chi Rey cuenda ñu Israel?
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Tyicuan caa catyi̱ ra vatyi tuví iñi ra vatyi ra cacuví nuu chi tata sutu cuan tasɨ cuñí ra chi ra Jesús tyi cuaha ñáyɨvɨ nyicón chi ra, yucuan chaha nacuhva cuenda ra chi ra.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Soco ra cacuví nuu chi tata sutu cuan catyiyuhu̱ ra chi ñáyɨvɨ na catyi ñu na saña ra chi ra Barrabás.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Tyicuan ta ndaca̱ tuhun ra Pilato chi ñu, ta catyí ra: ―¿Ta ñáá cha cuñí ndo sacuvi chihin ra cha catyí nyoho Rey cuenda ñu Israel chi? ―catyí ra chi ñu.
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Tyicuan ta nacanachaa̱ ñu, ta catyí ñu: ―¡Na cúvi ra nu cruzi! ―catyí ñu, canachaá ñu.
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Ta catyí ra Pilato chi ñu: ―Soco ¿ñáá cha ña vaha sacuvi̱ ra? ―catyí ra. Soco canachaa̱ ca ñu ta catyí ñu: ―¡Na cúvi ra nu cruzi! ―catyí ñu.
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Tyicuan ta vatyi cuñí ra Pilato cuvaha ra nuu ñu, saña̱ ra chi ra Barrabás. Tyicuan ta tyihi̱ ra tyiño na ndoho ra Jesús, ta cha yaha cuan chaha̱ cuenda ra chi ra vatyi cúvi ra nu cruzi.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Tyicuan ta chinyaca̱ sɨndaro chi ra nuquehe vehe tyiño cuan. Ta casandu ɨɨ̱n ri ra tandɨhɨ sɨndaro.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Ta casacuihno̱ ra noo sahma tyacu nyaa chi ra. Ta caquicu̱ ra noo corona chihin iñu. Ta catyihi̱ ra xiñi ra.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Yaha̱ cuan ta quichaha cacana̱ chaa ra sɨquɨ ra chacú nyaa ra chi ra, ta catyí ra: ―¡Nocumi chuun, yoho Rey cuenda ñu Israel! ―catyí ra.
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ta cacañi ra xiñi ra chihin noo yutun, ta tyicú sɨɨ ra chi ra. Ta cachicuiñi̱ chɨtɨ ra casaha ra tyi sacahnu ra chi ra.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Cha yaha̱ cha chacu̱ nyaa ra chi ra tyicuan caa, tinyaa̱ ra sahma nyaa cuan chi ra, ta sandɨhvɨ̱ noo ra sahma maa ra chi ra. Yaha̱ cuan ta cuahan ra chihin ra vatyi cuatyaa ra chi ra nu cruzi.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Yahá noo ra ñuu Cirene, nañí ra Simón. Sutu ra Alejandro ta ra Rufo cuví chi ra. Ni cua nachaa ra cha chaha̱n ra nu chiqui. Ta cuhva cha cua yaha ra ityi cuan, casanɨñɨ̱ sɨndaro chi ra na cuiso ra cruzi ra Jesús.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Ta cachinyaca̱ ra chi ra Jesús noo nu nañí Gólgota. Ta cuñí chi catyi: Nu Cuví Yɨquɨ Xiñi Ndɨyɨ.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Ta cachaha̱ ra vinu nasaca̱ chihin noo tatan cha nañí mirra coho ra. Soco ra Jesús ña chihi̱ ra.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Cha yaha̱ catyaa̱ sɨndaro chi ra nu cruzi, cachaha̱n ra sɨhva chihin sahma ra ta nya ra saha̱ ganaa caquehen ra sahma ra.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Caa ɨɨn cha ñaha ri catyaa̱ ra chi ra nu cruzi.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ta letra cha catyaa̱ ra xiñi cruzi cuan, catyí chi ñáá cuatyi ra. Ta catyí chi tyehe caa: “Ican ra ihya cuví Rey cuenda ñu ñuu Israel.”
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Ta chinanyaa̱ ra uvi ca cruzi nu chitacaa̱ ra uvi tahan ra suhu, noo ra chiyo vaha ra, ta inga ra chiyo satyin ra.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Ta tyicuan caa quita̱ chi tari cuhva catyí nu tutu tuhun Nyoo tyehe caa: “Sahá ñu tuhun tyi cuví ra noo ra quiñi iyó.”
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Ta ñu yahá coyo chacú nyaa ñu chi ra. Ta quɨsɨ́ xiñi ñu, ta catyí ñu chi ra: ―¡Jaan! ¡Yoho cha catyu̱n tyi cusatanun vehe ñuhu cahnu, ta chichi cha uñi quɨvɨ cunacoñehun inga chaha!
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 ¡Sa̱cacu maun chuun ta no̱o nu cruzi chiña! ―catyí ñu.
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Ta tyicuan caa tucu ra cacuví nuu chi tata sutu ta ra casacuahá cuenda ley vehe ñuhu, cachacú nyaa ra chi ra, ta catyí ra chi tahan ra: ―¡Chi inga ñu sacacu̱ ra, soco ña cuví sacacu ra chi maa ra!
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Na noo ra nu cruzi vityin, na nyehe yo ta chino iñi yo tyi Cristo Rey cuenda ñu Israel cuví ra ―catyí ra. Ta nyacua nya ra tacaá inga cruzi ɨnchiyo ɨnchiyo xiin ra ta cacahán ra chi ra.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Cuhva cha cua cu hora, tandɨhɨ ñuhu ñayɨvɨ̱ nduñaa, nyacua nya caa uñi cha cha iñi.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Ta suri cuhva cuan canachaa̱ ra Jesús chihin tandɨhɨ fuerza ra, ta catyí ra: ―Eloi, Eloi, ¿lama sabactani? ―ta cuñí chi catyí: Nyoo Suti, Nyoo Suti, ¿ñáá tuhun sandoo̱ noo tuhun maun chii? ―catyí ra.
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Suhva ra tayucu yucuan cachiñí ra ta catyí ra: ―¡Xihna! Caná chaa ra chi ra profeta Elías ―catyí ra.
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Tyicuan ta chino̱ noo ra yucuan chiquehe̱n ra noo tari caa xixan ta satyii̱ ra chihin vinu iya. Ta tyaa̱ ra noo nu yutun ta satuhva̱ ra yuhu ra na coho ra, ta catyí ra: ―Cua̱tu ndo. Na nyehe yo tatu quichi ra Elías sanoo ra chi ra ―catyí ra cuan.
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Tyicuan ta ñihi xaan canachaa̱ ra Jesús, ta chihi̱ ra.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Ta sahma cha tacaá chichi vehe ñuhu cahnu ndata̱ sava maa chi, nya sɨquɨ ta nyacua nya ityi yuvi.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Ta noo capitán cuenda sɨndaro Roma nanyaá ra yatyin nuu ra Jesús cuan. Cha nyehe̱ ra yoso caa cana̱ chaa ra, ta yoso caa chihi̱ ra, ta catyí ra: ―Cha ndicha ndicha cuii vatyi Sehe Nyoo cuví chi ra ihya ―catyí ra.
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Ta nya sava ri tayucú tucu suhva ñusɨhɨ canyehé ñu. Ta mahñu ñu cuan nanyaá cu María ñaha Magdala, ta cu María sɨhɨ ra José ta ra Jacobo ra tyivaa ca. Ta nanyaá tucu cu Salomé.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Ican ñusɨhɨ ihya cachinyico̱n chi ra Jesús, ta tyinyeé ñu chi ra quɨvɨ chica̱ noo ra ityi Galilea. Ta sɨɨn ri nyicú cuaha ca ñu cha chaa̱ coyo chihin ra Jerusalén cuan.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Cuví chi quɨvɨ cha sanduvaha ñu cha cachi ñu vatyi inga quɨvɨ tuhvá ñu nyitatu.
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Ta cha cuaa cuan chaa̱ ra José ra ñuu Arimatea. Noo ra cuví tyiño. Nyatú tucu maa ra nu cunyaca ñaha Nyoo. Ta ndachan cuñí ra ta quɨhvɨ̱ ra nu nyaá ra Pilato, ta chica̱n ra coño ñuhu ra Jesús chi ra.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Iyo cuñí ra Pilato cha nacoto̱ ra vatyi cha chihi̱ ra Jesús. Ta cana̱ ra chi capitán vatyi ndaca tuhun ra tatu cha yaha̱ chihi̱ ra.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Ta cha catyi̱ capitán vatyi cha yaha̱ chihi̱ ra, ra Pilato chaha̱ ra coño ñuhu ra chi ra José.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Tyicuan ta sata̱ ra José noo sɨnduhu cha chino̱ chihin sahma finu cha nañi lino, ta sanoo̱ ra coño ñuhu ra. Ta sɨquɨ̱ noo ra chihin sɨnduhu cuan. Yaha̱ cuan ta chityihi̱ ra chi ra noo chichi ñaña cha cachatya̱ ra chichi noo yuu. Ta chasɨ̱ ra yuhu ñaña cuan chihin noo yuu cahnu.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Ta cu María ñaha Magdala cuan ta cu María sɨhɨ ra José, chaa̱ coyo ñu nyehe ñu nu tyihi̱ ra chi ra.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.