Lucas 8

Jamiltepec Mixtec NT (MXT_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Cha yaha̱ tuhun cuan, ta cuahan ra Jesús chicá noo ra noo noo ñuu cahnu ta noo noo ñuu luhlu. Ta cahan noo ra nuu ñáyɨvɨ. Ta sacoto ra chi ñu tuhun vaha yoso cuhva cuñí Nyoo cunyaca ñaha ra chi ñu. Ta ndɨ uchi uvi tahan apóstol, ra cha tyatyiño̱ ra chi, cuahan coyo ra chihin ra.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Ta cuahan coyo tucu suhva ñusɨhɨ cha sanduvaha̱ ra, ñu cuhvi̱ ta ñu yɨhɨ̱ tatyi ña vaha chi. Ta chihin ñu cuahan cu María noo ñaha ñuu Magdala, cha yɨhɨ̱ ucha tahan tatyi ña vaha chi ta nduvaha̱ ña.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Ta cuahan tucu cu Juana ñasɨhɨ ra Chuza ra cuví tyiño cuenda ra Herodes, ta cu Susana chihin cuaha xaan ca ñu cha tyinyeé chi ra chihin ñáá cha iyó chi ñu.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Ta cuaha xaan ñáyɨvɨ quitá noo noo ñuu, vatyi cua nyehe ñu nu cahan ra Jesús tuhun Nyoo. Ta tuvi xaan ñu nyicú ñu, ta quichaha catyi ra chi ñu chihin noo cuhva:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 ―Quita̱ noo ra vehe ra. Ta cuahan ra nu iyó tyiño sahá ra, vatyi cua quɨtɨ ra chɨtɨ trigu nu ñuhú ra. Ta cuhva cha quɨtɨ ra canacoyo̱ suhva chɨtɨ cuan yuhu ityi. Ta chañi̱ ñáyɨvɨ sɨquɨ. Ta quichi̱ saa ta chachi̱ tɨ.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Ta suhva ca chɨtɨ cuan canacoyo̱ tɨcu yuu. Caña̱ chɨtɨ cuan. Soco na ityi ri vatyi chiin xaan ñuhu yɨhɨ́ chaha. Ta sɨɨn ri ña cachin.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Ta suhva ca chɨtɨ canacoyo̱ chichi chɨtɨ iñu, soco quɨvɨ caña̱ tun ɨɨn ri, tu iñu cuan chahñi̱ chi tun.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Soco suhva ca chɨtɨ canacoyo̱ nu ñuhú vaha ta quɨvɨ chahnu tun, vaha xaan chaha̱ tun chɨtɨ. Vatyi noo ri chɨtɨ cuan, cientu chɨtɨ quita̱ chihin ―catyí ra Jesús. Ta cha yaha̱ catyí ra tuhun cuan. Ta quichaha cana chaa ra vatyi na cuɨñɨ ñáyɨvɨ, ta catyí ra: ―Tatu cutuñí iñi ndo, tya̱soho ndo tuhun cahín ―catyí ra.
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Yaha̱ cuan ta ra cachicá noo chihin ra, ndaca̱ tuhun ra chi ra ñáá cha cuñí chi catyí tuhun cha nacatyi̱ ra chi ñáyɨvɨ.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Tyicuan ta quichaha catyí ra: ―Chi nyoho sacotó Nyoo tuhun xehe, yoso caa nyacá ñaha ra. Soco chi tandɨhɨ ca ñu cuan, cuhva ri chahí chi ñu. Tacuhva nyehe ñu ta cuví chi tari cha ña ndichin nyehé ñu, ta cuɨñɨ ñu soco ma cutuñi iñi ñu ñáá tuhun cuví.
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 ’Cuhva cha catyi̱ chi ndo, cuñí chi catyí tyehe caa: chɨtɨ cuan tari tuhun Nyoo cuví.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Ta tari nu canacoyo̱ chɨtɨ trigu cuan yuhu ityi, tyicuan caa cuví noo ñu chiñi tuhun Nyoo. Soco quichi̱ cuihna ta tinyaa̱ ra tuhun Nyoo chi ñu tacuhva cha ma chino iñi ñu. Ta ma cacu ñu.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Ta tari nu canacoyo̱ chɨtɨ cuan tɨcu yuu, tyicuan caa tucu inga ñáyɨvɨ cha chiñí tuhun Nyoo. Ta sɨɨ xaan cuví chi ñu suhva ri quɨvɨ. Soco vatyi ña yɨhɨ́ vaha yoho ñu, suhva ri quɨvɨ chino̱ iñi ñu, soco quɨvɨ cha quichaha nyehe ñu tɨndoho, ta sandɨhɨ ri ñu tuhun cha chinó iñi ñu.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Tari nu canacoyo̱ chɨtɨ chichi iñu, tyicuan caa cuví tucu inga ñu chiñi̱ tuhun Nyoo. Chiñí ñu tuhun Nyoo soco ña cuñí ñu sacuvi ñu tari cuhva chiñi̱ ñu. Vatyi yɨhɨ́ ñu, nyaá ca xiñi ñu tuhun tɨndoho ican saha tuhun Nyoo. Ta nonga ñu nyiyo ca iñi ñu cha tyayɨɨ. Ta nonga tucu ñu sɨɨ ca cuñí ñu chica noo yanga ri ñu. Ta tari cha ña chicoo chɨtɨ nuu ñu cuví cuan.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Soco tari nu canacava chɨtɨ nu ñuhú vaha, tyicuan caa cuví noo ñu cha chiñí tuhun Nyoo. Ta vaha añima ñu vatyi chinó iñi ñu chihin tandɨhɨ añima ñu. Ta vaha tyasohó ñu tuhun Nyoo, ta ña naa maa iñi ñu tuhun ra. Ta sacuví ñu tandɨhɨ tuhun cahán ra.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 ’Yori yo cha natyaa yo ñuhu̱ tima ta tixehe yo xiu chito o nonga nu xehe. Natyaa yo ñuhu̱ tima soco cha cananyaa yo noo nu sucun. Ta cuhva quɨhvɨ ñáyɨvɨ chichi vehe soco ndichin.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Vatyi ñahri noo cha ñohó xehe, ta cuñún, tyi ma natuvi. Ta ni noo tuhun xehe, ta cuñun, tyi ma quita nu ndichin ta coto yo.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Yucuan chaha tya̱soho ndo tuhun cahín. Vatyi tatu quichaha ndo tuhun cahín, cuaha ca cusañahi chi ndo. Soco tatu ma tyasoho ndo, tyicuan ta cutinyaa Nyoo tandɨhɨ maa chi ndo nyacua nya cha chiin ri cha cuñí maa ndo tyi cumí ndo.
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Tyicuan ta chaa̱ sɨhɨ ra Jesús chihin yañi ra nu nyaá ra. Soco ña cuvi̱ chaa ñu vatyi tuví xaan ñáyɨvɨ.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Tyicuan ta sacoto ñáyɨvɨ canyicú cuan chi ra Jesús, ta catyí ñu: ―Sɨhun chihin yañun nyicú ñu chata vehe. Ta cuñí ñu cahan ñu chuhun.
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Tyicuan ta nacaha̱n ra Jesús, ta catyí ra: ―Tandɨhɨ maa ñáyɨvɨ cha chiñí ta sacuví tuhun Nyoo cha cahín, ican ñu cuví sɨhi, ta ican ñu cuví yañi ―catyí ra Jesús.
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Cuví chi noo quɨvɨ cuan quɨhvɨ̱ ra Jesús chichi noo canoa chihin ra cachicá noo chihin ra. Ta quichaha catyí ra chi ra: ―Co̱ho ndo inga chiyo miñi ihya. Yucuan ta cuahan coyo ra chihin canoa cuan.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Ta cha nɨ ri ca cha cuahan ra mahñu miñi cuan, tɨɨ̱n ñumahna chi ra Jesús. Tyicuan ta sana iñi ra ta chaa̱ noo tatyi ñihi vavaha. Ta quichaha tyihi chi ndutya chichi canoa cuan. Ta quichaha cuñí nyee canoa cuan vatyi cama xaan ndutya quɨhvɨ̱.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Tyicuan ta casandoyo̱ ra chi ra Jesús. Ta quichaha catyi ra: ―¡Maestro! ¡Maestro! Cha cuñí nyee yo chichi ndutya ―catyí ra. Tyicuan ta nducuita̱ ra Jesús. Ta quichaha catyí ra chi tatyi cuan ta chi ndutya cuan, na cutaxin chi. Ta cutaxi̱n ri.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Tyicuan ta quichaha catyí ra chi ra cachicá noo chihin ra: ―¿Ñáá tuhun yuhví ndo? ¿Atu ña chinó iñi ndo vatyi yuhu sahá cuende chi ndo? ―catyí ra. Soco ra cuan, yuhvi xaan ra. Ta iyo xaan cuñí ra. Ta quichaha ndaca tuhun ra chi ra tahan ra: ―¿Yóó ra cuví ra ihya? Vatyi nyacua nya tatyi ta ndutya ta quichahá tuhun cahán ra.
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Tyicuan ta chaa̱ coyo ra ityi Gadara cha nyaá inga chiyo miñi ityi nuu Galilea.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Ta quita̱ ra chichi canoa cuan. Ta yucuan chaa̱ noo ra cha quichi noo ñuu ityi cuan chisatahan ra chi ra. Ta yɨhɨ́ tatyi ña vaha chi ra. Ta cha naha xaan ña ñihnó maa ra sahma. Nɨ ri ña iyó ra vehe ra. Chicá noo ri maa ra nu ñaña calavari cuan.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Ta tuhvá tatyi ña vaha cuan naquɨquɨ chi ra. Ta yucuan chaha chahñí ñu ndaha ra ta chaha ra chihin cadena. Soco tatyi ña vaha cuan chahá fuerza chi ra cha cahnya ra. Ta sacono chi chi ra. Ta chinyaca̱ chi chi ra noo nu yori maa ñáyɨvɨ iyó. Ta cuhva cha nyehe̱ ra chi ra Jesús, chicuɨñɨ̱ chɨtɨ ra nuu ra. Ta quichaha canachaa ra, ta catyí ra: ―¿Ñáá tuhun tyihún chuun chihin yuhu, yoho Jesús, Sehe Nyoo cahnu? Chiquén chuun vatyi ma sanyehun tundoho chii ―catyí ra yɨhɨ́ tatyi ña vaha cuan chi ra Jesús. Ta catyí ra tyehe caa vatyi ra Jesús tachi̱ ra chi tatyi ña vaha cuan, na quita chi ra ndahvi cuan.
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Ta quichaha ndaca tuhun ra Jesús chi tatyi ña vaha cuan, ta catyí ra: ―¿Ñáá nañún? Ta tatyi ña vaha cuan sacahan chi ra cuan, ta catyí ra: ―Nyuhu nañí ndi, Legión. Tyicuan caa catyí ra vatyi cuaha xaan tatyi ña vaha yɨhɨ́ chi ra. Cuenda mil tatyi ña vaha cuan yɨhɨ́ chi ra.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Tyicuan ta tatyi ña vaha cuan catyí chi ra Jesús vatyi ma tuchi ra chi chi nu tɨndoho nu ma cuvi maa quita chi.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Ta chicán tatyi ña vaha cuan chi ra Jesús nacuhva ra caquɨhvɨ chi chichi quɨnɨ cha canyicú yuhu miñi cuan. Tyicuan ta chaha ra Jesús permiso cha caquɨhvɨ chi chichi quɨnɨ cuan.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Ta quita̱ tatyi ña vaha cuan chi ra ndahvi cuan. Ta caquɨhvɨ̱ chi chichi quɨnɨ cuan. Tyicuan ta cachino quɨnɨ cuan. Ta yatyin cuan nyaá noo xahva yuhu miñi cuan. Yucuan canacoyo̱ tɨ chichi miñi cuan. Ta cachihi tɨ chihin ndutya cuan.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Tyicuan ta ra casahá cumi chi quɨnɨ cuan, yuhví xaan ra. Ta cuahan coyo vavaha ra cua nacatyi ra chi ñáyɨvɨ nya ñuu. Ta tandɨhɨ ri ñáyɨvɨ cha nyehe ra, ta nacatyi ra tuhun cuan.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Tyicuan ta chaa̱ coyo ñáyɨvɨ cua nyehe ñu ñáá cha cuvi̱ cuan. Tyicuan ta chaa̱ ñu nu nyaá ra Jesús. Ta nañihi̱ ñu chi ra cha yɨhɨ̱ tatyi ña vaha cuan chi. Nyaá ra nuu ra Jesús. Ta ñihnó ra sahma ra. Ta vaha cuñí ra. Ta yuhví xaan ñu cuví.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Tyicuan ta tandɨhɨ ñu cha nyehe̱ cha cuvi̱ cuan, nacatyi̱ ñu chi tandɨhɨ ca ñáyɨvɨ yoso caa quita̱ tatyi ña vaha chi ra ndahvi cuan, ta nduvaha̱ ra.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Yucuan ta tandɨhɨ ñáyɨvɨ ityi Gadara cuan quichaha catyi ñu chi ra Jesús na cunuhu ra ityi nu quichi ra. Vatyi yuhví xaan ñu chihin cha sacuvi̱ ra chihin tatyi ña vaha cuan. Tyicuan ta ra cha quita̱ tatyi ña vaha cuan chi, catyi̱ ra chi ra Jesús, na cuhva ra cha cuhun ra chihin ra. Soco catyí ra Jesús chi ra: ―Cua̱nuhu nya vehun. Ta na̱cuhva cuendon chi ñáyɨvɨ chuun ñáá cha sacuvi̱ Nyoo chuhun ―catyí ra. Yucuan ta ra Jesús nandɨhvɨ̱ ra chichi canoa cuan. Ta cuanuhu ra chihin ra cachicá noo chihin ra. Tyicuan ta ra ndahvi cha nduvaha cuan, cuanuhu ra nya ñuu ra. Ta ityi cuahan ra nacatyí ra chi tandɨhɨ ñáyɨvɨ ñuu cuan yoso caa sanduvaha̱ ra Jesús chi ra.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 — ausente —
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Quɨvɨ cha nachaa̱ ra Jesús cha chaha̱n ra inga chiyo miñi cuan, cuaha xaan ñáyɨvɨ nyatú ñu chi ra. Ta sɨɨ xaan cuñí ñu vatyi nachaa̱ ra.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Tyicuan ta chaa̱ noo ra cha nañí Jairo, ra cuví nuu vehe ñuhu, ta chicuɨñɨ̱ chɨtɨ ra nuu ra. Ta quichaha chacu ndahvi ra nuu ra, na cuhun ra vehe ra.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Vatyi iyó noo tuhun ri sehe ra, ta iyó uchi uvi cuiya ña. Ta cha cuñí cúvi ña chihin cuehe. Ta cuahan ra Jesús vehe ra. Ta cuaha xaan ñáyɨvɨ cuahan chihin ra Jesús, ta tɨhɨn xaan cuahan ra mahñu ñu.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Ta chihin ñáyɨvɨ cuan cuahan noo ñaha cuhví. Cha iyó uchi uvi cuiya ndoho ña noo cuehe nɨñɨ. Ta cha ndɨhɨ maa xuhun ña sanaa̱ ña, ta ña nduvahá ña.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Soco chaa̱ ña nu nyaá ra Jesús ityi chata ra. Ta tɨɨ̱n ña sahma ra. Ta caa cuhva ri cuan, ta chicunyasɨ cha chatɨ nɨñɨ ña.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Tyicuan ta quichaha catyí ra Jesús: ―¿Yóó cha tɨɨ̱n sahme? Ta tandɨhɨ ñu cuahan chihin ñu catyí ra: ―Yori. Ta catyí ra Pedro ta ra tahan ra chi ra Jesús: ―Maestro, cuaha xaan ñáyɨvɨ cuahan chuhun, ta tɨhɨn xaan cuahun. Ta suri maa ñu tyandahá ñu chuun. Ta ndacá tuhun con “¿Yóó cha tɨɨ̱n sahme?” ―catyí ra.
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Soco ra Jesús catyí ra: ―Chitó mai vatyi iyó noo cha tɨɨ̱n sahme. Vatyi tuvi̱ iñi cuahan suhva tunyee iñi cha iyó chii ―catyí ra.
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Tyicuan ta ñaha sɨhɨ cuan nyehe̱ ña vatyi cha chitó ra. Ta quichaha nɨhɨ ña chihin cha yuhví ña. Ta chicuɨñɨ̱ chɨtɨ ña nuu ra. Ta quichaha nacatyí ña chi ra ñáá tuhun cha tɨɨ̱n ña sahma ra, ta yoso caa nduvaha̱ ña caa cuhva ri cuan. Ta chiñí tandɨhɨ ñáyɨvɨ cuan cha nacatyi ña.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Yucuan ta catyí ra Jesús chi ña: ―Yoho sɨhi, cha nduvahu̱n vatyi chinó iñun chii. Cua̱han chihin cha vaha ―catyí ra.
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Nɨ cahán ca ra Jesús tuhun ihya, ta chaa̱ noo ra quita̱ vehe ra cuví nuu vehe ñuhu cuan. Ta quichaha catyí ra chi ra Jairo cuan: ―Sehun cha yaha̱ chihi ña. Ma sayanga con chi Ra Sacuaha chiña ―catyí ra.
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Soco cha chiñi̱ ra Jesús tuhun cuan. Ta quichaha catyí ra: ―Ma yuhvun. Chi̱no iñun. Ta sehun cua nduvaha ña ―catyí ra.
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Ta cuhva cha chaa̱ ra Jesús vehe ra Jairo, ña chaha̱ ra quɨhvɨ ñáyɨvɨ chichi vehe. Maa ri maa ra Pedro ta ra Jacobo ta ra Juan ta maa ra Jairo chihin ñasɨhɨ ra, quɨhvɨ̱ ñu chichi vehe cuan nu catuví cuehe luhlu cha chihi̱ cuan.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Ta tandɨhɨ ñu chacú chaa ñu cha cuenda vatyi chihi̱ cue. Soco ra Jesús catyí ra chi ñu: ―Ma cua̱cu ca ndo. Vatyi ña chihi̱ cue. Quixí cue ―catyí ra.
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Soco chacú nyaa ñu tuhun caha̱n ra. Ta ña chinó iñi ñu. Vatyi chitó ñu tyi cha chihi̱ cue.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Tyicuan ta tɨɨ̱n ra Jesús ndaha cue. Ta ñihi cahan ra ta catyí ra chi cue: ―Ndu̱cuita, cuehe luhlu ―catyí ra.
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Tyicuan ta nandoto̱ cue. Ta caa cuhva ri cuan ndɨcuita̱ cue. Ta quichaha catyí ra Jesús: ―Cu̱hva ndo cha cachi cue.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Ta sutu cue ta sɨhɨ cue, iyo xaan cuñí ñu. Soco catyi̱ ra Jesús chi ñu vatyi yori maa chihin cahán ñu tuhun cha cuvi̱ cuan.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.