Lucas 24

Jamiltepec Mixtec NT (MXT_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cundichin timingu quɨvɨ nu quichaha vitya. Ta ñaha cuiri cuahan coyo ñusɨhɨ cuan nya nu ñaña ra Jesús. Ta nyisó ñu ndutya vixi chahán cha sanduvaha̱ ñu.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Ta cuhva cha chaa̱ coyo ñu, nanyehe̱ ñu vatyi ña nyasɨ́ ca yavi yuu cuan tari cuhva chinyasɨ̱ maa.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Ta quɨhvɨ̱ ñu chichi, soco ña nañihi̱ ñu coño ñuhu Sutu Mañi yo Jesús.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ta yucuan tayucú ñu chihin cha yuhví ñu. Ta ña chitó ñu ñáá cunyacuvi ñu. Ta tuvi̱ uvi tahan rayɨɨ nuu ñu. Ta xiño vavaha sahma cañihnó ra.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Ta chihin cha yuhví ñu, ta chicuiñi̱ chɨtɨ ñu chihin nuu ñu nya nu ñuhú. Tyicuan ta quichaha cacatyi ra cuan chi ñu: ―¿Ñáá tuhun nanducú ndo chi ra Jesús ihya nu ñohó ndɨyɨ?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Yori ra ñohó ihya, vatyi cha nandoto̱ ra. Nɨ̱cohon iñi ndo tuhun cha caha̱n ra chihin ndo quɨvɨ chicá noo ra Galilea.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Catyi̱ ra vatyi tahán chi cucuhva cuenda ñu chi ra ndaha ra iyó cuatyi. Vatyi cuví ra Rayɨɨ cha quichi̱ nya gloria. Ta tahán chi cucahñi ra chi ra nu cruzi. Soco nu cu uñi quɨvɨ cunandoto ra. Tyicuan caa catyi̱ ra chi ndo ―catyí ángel cuan chi ñu.
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Tyicuan ta nɨcoho̱n iñi ñu tuhun caha̱n ra Jesús quɨvɨ cuan.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Ta cuanuhu coyo ñu. Ta nacatyi̱ ñu chi ndɨ uchi ɨɨn tahan ra apóstol ra Jesús chihin tandɨhɨ ca ñáyɨvɨ.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Ta ñu sacoto̱ tuhun cuan chi ra cuan cuví ñu cu María, ñaha Magdala, ta cu Juana, ta cu María sɨhɨ ra Jacobo, ta suhva ca ñusɨhɨ.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Soco ra cachica̱ noo chihin ra Jesús cuñí maa ra vatyi cahán ri maa ñu. Ta ña chinó iñi ra tuhun cahán ñu.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Soco ra Pedro nducuita̱ ra ta chino̱ vavaha ra cuahan ra cuanyehe ra nya chichi ñaña ra Jesús tatu ndicha. Ta nanyehe̱ ra chichi yavi yuu cuan tyi sahma ri cayucú ɨnchiyo xiin. Tyicuan ta cuanuhu ra nya vehe. Ta iyo cuñí ra vatyi ñahri ca coño ñuhu ra Jesús catuví chichi ñaña cuan.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Suri maa quɨvɨ cuan, uvi tahan ra chicá noo chihin ra Jesús cuahan coyo ra nya ñuu cha nañí Emaús, tari noo cha uchi ɨɨn kilómetro cha quita yo Jerusalén.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Ta cuahan coyo ra ta ndatuhún ra tuhun ñáá ndɨhɨ cha cuvi̱.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Ta cha nɨ ri ca cha candatuhún ra, ta ra Jesús nataha̱n ra chi ra nu cuahan coyo ra.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Soco nɨ ri maa nyehé ra chi ra Jesús, ña canɨcohon nuu ra chi ra. Vatyi tari cha iyó noo cha chasɨ nuu ra tacuhva cha ma canɨcohon nuu ra chi ra Jesús.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Tyicuan ta quichaha ndaca̱ tuhun ra Jesús chi ra: ―¿Ñáá tuhun ndatuhún xaan ndo? ¿Ñáá tuhun cha cuihya xaan iñi ndo? ―catyí ra chi ra.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Ta ra cha nañí Cleofas, nacaha̱n ra. Ta catyí ra: ―¿Atu ñima nya Jerusalén quichi yoho? ¿Atu ra inga ñuu cuvún? ¿Atu ña chitón cha cuvi̱ ñuu cuan? ―catyí ra.
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Tyicuan ta catyí ra Jesús chi ra: ―¿Ñáá cha cuvi̱? Ta quichaha canacatyi̱ ra chi ra: ―Tuhun ra Jesús ra ñuu Nazaret. Vatyi cuvi̱ ra noo ra profeta Nyoo. Ta chihin tunyee iñi cahnu Nyoo sacuvi̱ ra cha vaha nuu Nyoo ta nuu ñáyɨvɨ.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Soco ra cacuví nuu chi tata sutu ta ra cacuví nuu cuenda vehe ñuhu, nacuhva̱ cuenda ra chi ra chi sɨndaro ñuu Roma. Ta cachahñi̱ ra chi ra. Ta chihi̱ ra nu cruzi.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Ta cha vityin cha iyó uñi quɨvɨ cuvi̱ tuhun cuan. Ta nyuhu cuñí maa ndi vatyi ican ra cuví ra cusacacu chi ñáyɨvɨ Israel.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Soco vityin iyo xaan cuñí ndi cha nacatyi̱ suhva ñusɨhɨ chi ndi. Vatyi maa ñu, ñaha cuii ri chaha̱n coyo ñu nu ñaña ra.
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 Ta nacatyi̱ ñu chi ndi vatyi ñahri ca coño ñuhu ra catuví. Ta nacatyi̱ ñu vatyi nyehe̱ ñu uvi tahan ángel. Ta catyí ángel cuan chi ñu vatyi ra Jesús nyitó ra.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Yaha̱ cuan ta chaha̱n coyo tucu suhva ra tahan ndi nu ñaña. Ta nyehe̱ ra vatyi cha ndicha cuví tari cuhva catyí ñusɨhɨ cuan. Vatyi ñahri ca coño ñuhu ra Jesús catuví ―catyí ra chi ra.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Tyicuan ta ra Jesús catyí ra chi ra: ―Chiin xaan cutuñí iñi ndo. Ta cuee xaan chinó iñi ndo tuhun tyaa̱ ra profeta Nyoo ta cha naha.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 ¿Atu ña chitó ndo vatyi tahán chi cha cunyehe xihna ra Cristo tundoho? Yaha cuan ta tahán chi cuñihi ra tyiño cha cunyaca ñaha ra ―catyí ra Jesús chi ra.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Tyicuan ta quichaha nacuhva ra cuenda yoso caa cuahan tuhun ra nu tutu Nyoo. Ta quichaha cahan ra tuhun cha tyaa̱ ra Moisés ta cha naha. Ta yaha̱ cuan ta caha̱n ra tuhun tandɨhɨ libru cha tyaa̱ ra profeta Nyoo.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Ta cuhva cha chaa̱ ra nya ñuu Emaús cuan nu cuahan coyo ra, ta saha̱ ra Jesús vatyi cañi ca cuahan ra.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Tyicuan ta cacatyi ra chi ra na ndoo ra chihin ra. Ta catyi ra: ―Ndo̱o chihin ndi vatyi cha cua quee ñanyii ―cacatyí ra. Tyicuan ta cuahan ra Jesús nya vehe nɨnduvi ra cuan.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Ta cuhva cha chicunyaa̱ ra yuhu mesa chihin ra, quehe̱n ra pan. Ta chaha̱ ra tyahvi nyoo chi Nyoo. Ta chahnu̱ sava ra, ta chaha̱ ra chi ra.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Ta caa cuhva ri cuan nuña nuu ra canɨcohon nuu ra chi ra Jesús. Soco ra Jesús cuanaa ri ra.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Tyicuan ta quichaha catyí ra chi ra tahan ra: ―Yucuan chaha vaha xaan cuñí añima yo cuhva cha vachi ra chihin yo, ta nacatyi̱ vaha ra yoso caa cuahan tuhun Nyoo cha nyaa nu tutu chi yo, ta nɨcohon nuu yo chi ra ―cacatyí ra.
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Ñahri ca cha canyatu̱ ra, ta cuanuhu coyo ra nya Jerusalén. Ta yucuan nañihi̱ ra chi ndɨ uchi ɨɨn ra chicá noo chihin ra Jesús, canyicú ra.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Tyicuan ta quichaha canacatyi ndɨ uchi ɨɨn tahan ra chi ra cha nɨchaa coyo cuan: ―Ndicha vatyi Sutu Mañi yo, nandoto̱ ra. Vatyi ra Simón nyehe̱ ra chi ra ―cacatyí ra.
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Tyicuan ta ra cha ni nachaa coyo cuan canacatyi̱ tucu ra yoso caa ndatuhu̱n ra Jesús chihin ra ityi cuahan ra ñuu Emaús, ta yoso caa canɨcoho̱n nuu ra chi ra nu chahnu̱ ra pan.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Nɨ cahán ca ra tuhun cuan ta tuvi̱ ra Jesús nu canyicú ra. Ta chaha̱ ra nocumi, ta catyí ra: ―Na coo cha taxi ri añima ndo.
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Tyicuan ta canayuhví xaan ra. Ta cacuñí maa ra vatyi noo tatyi ri cuví.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Tyicuan ta catyí ra Jesús chi ra: ―¿Ñáá tuhun cha nayuhvi ndo? ¿Ñáá tuhun cha chicá uvi iñi ndo?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Nye̱he ndo ndahi. Ta nye̱he ndo chahi. Vatyi suri mai cuví. Tɨ̱ɨn ndo chii ta co̱to ndo. Vatyi tatyi, ñahri coño ñuhu. Ta ñahri yɨquɨ tari cha nyehé ndo tyi yɨhɨ́ chi yuhu ―catyí ra Jesús.
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Ta cuhva cha catyi̱ ra tuhun ihya, sañahá ra ndaha ra ta chaha ra.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Soco maa ra chaha cha iyo cacuñí ra ta sɨɨ cacuñí ra nyacua ña chinó vaha iñi ra. Tyicuan ta catyí ra Jesús chi ra: ―¿Atu iyo cha cachi? ―catyí ra.
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Tyicuan ta chaha̱ ra chiin yuhu tiyaca tyihyo chihin tyañuñu chi ra.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ta quehe̱n ra. Ta quichaha chachi ra.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Ta catyí ra chi ra: ―Tandɨhɨ cha cuvi̱ chii, ican ihya cuví cha catyi̱ chi ndo quɨvɨ cuan. Ta catyi̱ chi ndo vatyi tyicuan caa cucuvi, tari cuhva nyaá tuhun cha tyaa̱ ra Moisés ta ra profeta Nyoo ta cha nyaá nu libru salmo ―catyí ra chi ra.
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Tyicuan ta chaha̱ ra Jesús vatyi na cutuñi iñi tandɨhɨ ra cuan yoso caa catyí nu tutu Nyoo.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Tyicuan ta catyí ra Jesús chi ra vatyi tyicuan caa nyaá nu tutu Nyoo vatyi tahán chi cha cúvi ra Cristo. Ta nu cu uñi quɨvɨ nandoto ra.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Ta tahán chi coto ñáyɨvɨ tuhun sɨvɨ ra Cristo ñuu Jerusalén, ta yaha cuan ta tandɨhɨ ñuu nɨcahnu ñuhu ñayɨvɨ̱. Tacuhva cuvi ndu uvi iñi ñu ta ndachi cuatyi ñu.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 ―Ta nyoho cuví ndo cha ndaa tandɨhɨ tuhun ihya.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ta cusaquichi mai Tatyi Ii Nyoo sɨquɨ ndo tari catyi̱ Suti tyi cuhva ra chi ndo. Soco cu̱nyicu ndo Jerusalén ihya. Ta ma quita maa ndo nyacua nya quichi tunyee iñi Tatyi Ii Nyoo cuquɨhɨ chi ndo ―catyí ra Jesús.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Tyicuan ta ra Jesús cuahan ra chihin tandɨhɨ ra cachicá noo chihin ra ityi chata ñuu, nya ñuu Betania. Ta sandaa̱ ra ndaha ra. Ta nasoco̱ ra chi ra.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Ta cha nɨ ri ca cha nasocó ra chi ra, nandaa̱ xica ra andɨvɨ.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Tyicuan ta tandɨhɨ ra sacahnú xaan ra chi ra. Ta sɨɨ xaan cacuví chi ra, cuanuhu coyo ra Jerusalén.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Ta tyicuan ri chinyicú ra chichi vehe ñuhu cahnu cuan, ta sacahnú xaan ra chi Nyoo.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.