Atos 11
Jamiltepec Mixtec NT (MXT_TBL) vs NVT
1 Ra apóstol ta inga ra hermano cha nyicú Judea, ñihi̱ ra tuhun vatyi nyacua nya ñu cha ñima ñu Israel cuví ta naquehén ñu tuhun Nyoo.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Tyicuan ta nachaa̱ ra Pedro Jerusalén. Ta ra cha catyí vatyi cuñí chi cha sacuvi yo costumbre circuncisión ta cuhva cuvi cacu yo, xaan xaan cuñí ra nyehe ra chi ra Pedro.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 Ta cacatyí ra chi ra tyehe caa: ―¿Ñáá tuhun cha chahu̱n vehe ñu cha ñima ñu Israel cuví ta chachu̱n chihin ñu? ―catyí ra.
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Tyicuan ta ra Pedro nacatyí ra nya nu quichaha tandɨhɨ cha cuvi̱ chi ra ta catyí ra:
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 ―Yuhu nyaí ñuu Jope. Ta cuhva cha chicán tahvi chi Nyoo ta nyehi̱ noo visión. Ta nyehi̱ tari noo sahma cahnu cha noó ityi andɨvɨ. Tari cha nuhñí noo noo tutun ta cuahan noo ityi nu ñuhú nu nyaí.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ta nanyehe̱ vahi ñáá cha ñohó chichi. Ta nyehi̱ quɨtɨ cha cumi chaha, quɨtɨ cuhu, ta coo, ta saa.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ta chiñi̱ noo ndusu cha catyí chii: “Ndɨ̱cuita Pedro. Ca̱hñi quɨtɨ ihya ta ca̱chun”, catyi ndusu cuan chii.
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Ta nacahi̱n ta catyi̱ tyehe caa: “Sutu Mañi yuhu, ma cuvi, vatyi ni noo chaha ta ta cachi que coño quɨtɨ quiñi caa.”
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Tyicuan ta ndusu andɨvɨ nacaha̱n chi chihin inga chaha, ta catyí chi: “Ma catyi yoho vatyi ma cachun noo cha yaha̱ sanduvii̱”, catyí ndusu cuan chi.
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Uñi chaha cuvi̱ tyehe caa. Yaha̱ cuan ta nandaa̱ tandɨhɨ chihin sahma cuan ityi andɨvɨ.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Ta caa cuhva ri cuan chaa̱ coyo uñi tahan ra vehe nu nyaí, quita̱ ra ñuu Cesarea ta nanducu̱ ra chii.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ta Tatyi Ii tachi̱ chii na cuhin chihin ra. Ta catyi̱ ra chii tyi ma caca iñi cha ñima ñu Israel cuví ñu. Ta chaha̱n coyo tucu iñu tahan ra yañi yo ihya chihin. Ta cha chaa̱ ndi nya Cesarea quɨhvɨ̱ ndi chichi vehe noo ra.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ta nacatyi̱ ra cuan chi ndi yoso caa nyehe̱ ra chi noo ángel chichi vehe ra. Nanyaá ángel cuan ta catyi̱ ra chi ra vatyi na tachi ra musu ra ñuu Jope na cana ra chi noo ra cha nañi Simón Pedro.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Vatyi ican ra cucatyi ra chi ra yoso caa cacu añima ra ta añima tandɨhɨ ñáyɨvɨ chi ra, catyí ángel cuan chi ra cuan na.
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Ta sacuvi̱ ra cuan tari cuhva catyi̱ ángel cuan chi ra. Ta cuhva cha chai̱ vehe ra quichaha cahín chihin ñu. Ta quichi̱ ri Tatyi Ii sɨquɨ ñu tari quichi̱ sɨquɨ yo cha xihna ri.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Tyicuan ta nɨcoho̱n iñi cha catyi̱ Sutu Mañi yo quɨvɨ cuan. Ta catyí ra tyehe caa: “Ndicha vatyi ra Juan sacondutya̱ ra chi ñáyɨvɨ chihin ndutya. Soco nyoho cucondutya ndo chihin Tatyi Ii”, catyí ra.
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Nyoo chaha̱ tucu ra Tatyi Ii ra chi ñu cuan tari chaha̱ ra chi maa yo quɨvɨ chino iñi yo chi Sutu Mañi yo Jesucristo. Ta cha tyicuan caa ¿yóó ra cuvi yuhu vatyi casi cha sacuví Nyoo? ―catyí ra Pedro chi ra.
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Tyicuan ta cuhva cha cachiñi̱ ra yañi yo ra Jerusalén tuhun cuan ña nacaha̱n ca ra. Ta casacahnu̱ ra chi Nyoo. Ta cacatyí ra: ―Tu tyicuan caa cuvi̱, cuñí chi catyi vatyi Nyoo chahá tucu ra chi ñu cha ñima ñu Israel cuví vatyi ndu uvi iñi tucu maa ñu cuatyi ñu, ta coo ñu ñayɨvɨ̱ cha ma naa ca maa ―cacatyí ra.
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Quɨvɨ cha cachahñi̱ ra chi ra Esteban, quichaha chica nyicon ra chi inga ñu yɨhɨ́ cuenda ra Cristo. Ta yɨhɨ́ ñu cachino̱ ñu ta cuahan coyo ñu ityi Fenicia. Ta inga ñu nya noo ñuhú cha nyaá mahñu tyañuhu cha nañí Chipre. Ta yɨhɨ́ ñu chaa̱ coyo ñu ñuu Antioquía. Ta suri cahan ñu tuhun ra Cristo soco ɨɨn ri maa chihin ñu Israel.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Ta chihin ñu cha cuahan coyo cuan, ndɨhɨ́ suhva ñáyɨvɨ ñuhú Chipre. Ta yɨhɨ tucu suhva ñu ñuu Cirene. Ta cha chaa̱ coyo ñu ñuu Antioquía, ta quichaha cahan tucu ñu cuan chihin ñu cha ñima ñu Israel cuví. Ta sacoto ñu tuhun Sutu Mañi yo Jesús, ra cha sacacu añima yo.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ta tunyee iñi Sutu Mañi yo nyaa chihin ñu. Ta yucuan chaha cuaha ñáyɨvɨ casandoo̱ ñu tuhun chahnu cha chino̱ iñi ñu. Ta nachino iñi ñu chi Sutu Mañi yo.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Tyicuan ta chaa̱ tuhun cuan nya Jerusalén. Ta ñu yɨhɨ́ cuenda Cristo tachi̱ ñu chi ra Bernabé na cuhun ra nya Antioquía.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Ta cha chaa̱ ra Bernabé Antioquía cuan, nyehe̱ ra yoso caa nasocó Nyoo chi ñu. Ta ndusɨɨ xaan cuñí ra. Ta cahán ra nuu ñu na cunyicon ñu chi Sutu Mañi yo chihin cha nɨɨ iñi ñu.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Tyicuan caa sacuvi̱ ra Bernabé vatyi cuví ra noo ra vaha. Tyitú ra chihin Tatyi Ii. Ta chinó xaan iñi ra chi Nyoo. Ta tyicuan caa ta cuaha ñáyɨvɨ quɨhvɨ̱ ñu cuenda Sutu Mañi yo.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Cha yaha cuan ta cuahan ra Bernabé cuananducu ra chi ra Saulo nya ñuu Tarso. Ta cha nañihi̱ ra chi ra, chinyaca ra chi ra nya ñuu Antioquía.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Ta cachinyicu̱ ra chihin ñu yɨhɨ́ cuenda Nyoo ñuu cuan noo cuiya nanɨɨ ta sañaha̱ ra tuhun Nyoo chi cuaha ñáyɨvɨ. Ta suri ñuu Antioquía cuan cuvi nu quichaha catyi ñáyɨvɨ: Cristiano chi ñu, o ñu yɨhɨ́ cuenda ra Cristo cuví cuan.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Ta quɨvɨ cuan chaa̱ coyo ra cachahá cuenda tuhun cahán Nyoo, ra cacuví profeta. Quita̱ ra ñuu Jerusalén ta chaa̱ coyo ra Antioquía.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Ta noo ra cuan nañí ra Agabo chicuinanyaa̱ ra nu nyicú ra yɨhɨ́ cuenda ra Cristo ta cahan ra tuhun cha chaha̱ Tatyi Ii chi ra. Ta catyí ra vatyi cuquichi noo tama nicacahnu ñayɨvɨ̱. Ta tyicuan caa cuvi̱ quɨvɨ chinyaa̱ ra Claudio cuví ra rey cahnu.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Tyicuan ta ñu yɨhɨ́ cuenda Cristo nya Antioquiá tyihi̱ tahan ñu tuhun vatyi cucuhva ñu yoso cuhva cundaa iñi maa noo noo ñu, vatyi cutyinyee ñu chi ñu yɨhɨ́ cuenda Cristo cha iyó ityi Judea.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Tyicuan caa sacuvi̱ ñu ta sacuhu̱n ñu xuhun chi ra cuví nuu chi ñu yɨhɨ́ cuenda Cristo nya Jerusalén. Ta ra Bernabé ta ra Saulo chinyaca̱ ra xuhun cuan.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.