João 4
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs ARA
1 Myʉdoodʉ ja fariseeʉ ja̱ꞌa̱yʉty ko niꞌigʉ naty dyajmáyʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty es yajnʉbéty niꞌigʉ kʉdiinʉm ja Fwank Yajnʉbajtpʉ.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Oy kyaj ja Jesús kʉꞌʉm yajnʉbejty, yʉ ꞌyʉxpʉjkpʉty yʉꞌʉjʉty yajnʉbajttʉ ja ja̱ꞌa̱yʉty.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Ko Jesús tnija̱ꞌa̱jʉ tya̱a̱dʉ, net tsyoꞌoñ Judeeʉ es jyʉmbijnʉ Galileeʉ.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ko tyuꞌuyoꞌoy, koonʉm ñaxy samaritanʉ ña̱a̱xóty.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Jya̱jttʉ jap ma̱ ka̱jpn diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Sikar, diꞌibʉ naty japyʉ myʉwingón yʉ Jakoobʉ ñax diꞌibʉ ꞌyuꞌunk Josee tyukkuma̱a̱y ja ñax.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Es jap tuꞌugʉ nʉda̱jñ diꞌibʉ Jakoob ñʉda̱jñꞌa̱jt jékyʉp. Es ko jyajty jap nʉda̱jñ agʉꞌp ja Jesús, jaꞌa ko anuꞌxʉbʉ naty mʉt ko tʉ yoꞌoy, ta ñaxweꞌtsy nʉda̱jñbyʉꞌa̱a̱y. Kijkyxyʉʉ natyñʉ.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Net myiiñ ma̱ ja nʉda̱jñ tuꞌugʉ samaritanʉ toxytyʉjk es tjuuda̱ꞌa̱ñ ja nʉʉ. Net ja Jesús tꞌanma̱a̱y:
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tʉ naty ñʉjxtʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty ka̱jpnóty es tjuya̱ꞌa̱ndʉ diꞌibʉ ꞌyagijxyʉꞌáttʉp.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Es ja toxytyʉjk ꞌyadsoojʉ:
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Jesús ꞌyadsoojʉ:
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ja toxytyʉjk ꞌyadsoojʉ:
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ja nꞌapteetyꞌa̱jtʉm Jakoob xytyukmʉwʉꞌʉmʉmʉ tya̱dʉ nʉda̱jñ, ma̱ yʉꞌʉ ijty ñʉꞌuuktʉ mʉt ja ꞌyuꞌunk ꞌyʉna̱ꞌkʉty esʉ jyʉyujk tsya̱jka̱a̱. ¿Tii waꞌanʉ da mij niꞌigʉ mʉ́jʉty kʉdiinʉm jaꞌa?
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Esʉ Jesús ꞌyadsoojʉ:
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 per diꞌibʉ ꞌyikypy ja nʉʉ diꞌibʉts ʉj nmeepy, ni na̱ꞌa̱ tʉʉdsʉ kyanakypya̱a̱dʉdʉt. Jaꞌa ko diꞌibʉts ʉj nʉʉ nmeepy, jap myujxtʉ́wʉt jyodoty es myoꞌoyʉdʉt ja jikyꞌa̱jtʉn diꞌibʉ winʉ xʉʉ winʉ tiempʉ.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Net ja toxytyʉjk tꞌadsooy ja Jesús:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jesús ꞌyadsooy:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Ja toxytyʉjk ꞌyadsooy:
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 jaꞌa ko nimʉgoxk tʉ xyꞌokmʉda̱jtpʉ mñaꞌay, es diꞌibʉ jam tyam mmʉda̱jtypy jatuꞌugʉ myedyʉjk, kyaj yʉꞌʉ xyñaꞌayʉty. Pa̱a̱ty tʉyꞌa̱jtʉn éxtʉm mjʉna̱ꞌa̱ñ.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ko ja toxytyʉjk tmʉdooy, net tꞌanma̱a̱y ja Jesús:
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Ja nꞌaptʉjkʉty diꞌibʉ jékyʉp jyikyꞌa̱jttʉ, jaꞌa ꞌyawda̱jttʉ ja Dios ya̱a̱ ma̱ tya̱dʉ kopk. Per miits israelítʉty mjʉna̱ꞌa̱ndʉ ko jaayʉ Jerusalén ja it luga̱a̱r ma̱ nꞌawda̱jtʉm.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesús tꞌadsooy ja toxytyʉjk:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Miits samaritanʉ ja̱ꞌa̱yʉty, kyaj xyñijáwʉdʉ ti mꞌawda̱jttʉp, per ʉʉdsʉty israelítʉty, nnija̱ꞌa̱dʉpts tits nꞌawda̱jttʉp, jaꞌa ko tsyooñ ja nitsokʉn ma̱ ja israelítʉty.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Per mina̱a̱mp ja tiempʉ, es tyamʉ dʉꞌʉn, ko ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ sitʉy yꞌawda̱jttʉp ja Dios, tꞌawdáttʉt mʉt winʉ jyot jya̱ꞌa̱jʉn es mʉdʉ tʉyꞌa̱jtʉn, mʉt ko dʉꞌʉnʉ dʉn ttseky ja Dios es ꞌyawdátʉdʉt ja ja̱ꞌa̱yʉty.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Dios yʉꞌʉ dʉꞌʉn ja Ja̱ꞌa̱jʉn, es diꞌibʉ ꞌyawda̱jttʉp ja Dios, ꞌyawdáttʉp mʉt winʉ jyot jya̱ꞌa̱jʉn es mʉdʉ tʉyꞌa̱jtʉn.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Net ja toxytyʉjk tꞌanma̱a̱y ja Jesús:
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Net ja Jesús tꞌadsooy ja toxytyʉjk:
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Es net jya̱jttʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty. Es ko tꞌijxtʉ ja Wyindsʉ́n myadyaꞌaky mʉt tuꞌugʉ toxytyʉjk, dʉꞌʉñʉ wyʉꞌʉmʉdyaaydyʉ. Per ni pʉ́n oj tkayajtʉ́y: “¿Ti mdsejpy?” o “¿Ti ko xymyʉtmadyaꞌaky yʉ toxytyʉjk?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Net ja toxytyʉjk tnaswijtsʉ tsyiy es oj ñejxy ka̱jpnóty es oj tꞌawánʉdʉ ja kuga̱jpn es tꞌanʉʉmʉdʉ:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Min xyꞌokꞌixtʉ tyápʉdʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉts tʉ xyꞌawanʉ tʉgekyʉ diꞌibʉts tʉ nduñ. ¿Kyajʉ dʉꞌʉn jyaꞌadyʉ tya̱a̱dʉ ja Kristʉ?
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Net ja ja̱ꞌa̱yʉty tsyoꞌondʉ jap ka̱jpnóty es tninʉjxtʉ mʉt ja toxytyʉjk ja Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Ko naty ja toxytyʉjk tʉ ñejxy ka̱jpnóty, net ja Jesusʉ ꞌyʉxpʉjkpʉty ꞌyanma̱a̱yʉ:
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Ta ja Jesús ꞌyadsooy:
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Net ja ꞌyʉxpʉjkpʉty ak jaꞌajʉty ñayyajtʉʉjʉdʉ:
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Esʉ Jesús tꞌanma̱a̱ydyʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty:
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 ’Miits mꞌayukꞌa̱jttʉbʉ dʉꞌʉn: “Ko tyʉgoyꞌaty taxk poꞌo es nyajpʉdʉꞌkʉm ja pʉjtaꞌaky.” Per ʉjts miits nꞌanma̱a̱ydyʉp: “¡Ixtʉ kam! Tʉ pʉjtaꞌaky tyʉtsnʉ es tʉ tpa̱a̱ty ja tiempʉ es pyʉdʉꞌʉgʉt.”
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Diꞌibʉ yajpʉdeꞌkypy ja pyʉjtaꞌaky, ꞌyaxá̱jʉp ja myʉjuꞌuñ; esʉ pyʉjtaꞌaky diꞌibʉ yajpʉdeꞌkypy, jaꞌa dʉꞌʉn ítʉp winʉ xʉʉ winʉ tiempʉ. Es dʉꞌʉn diꞌibʉ wyijpy ja triigʉ es diꞌibʉ yajpʉdeꞌkypy, nimajtsk xyonda̱ꞌa̱ktʉ.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Es dʉꞌʉn dyaꞌíxyʉty ko tyʉyꞌa̱jtʉnʉty diꞌibʉ ꞌyayukꞌa̱jttʉp éxtʉmʉ tya̱a̱dʉ: “Wiinkpʉ wyijpy ja triigʉ es wiinkpʉ yajpʉdeꞌkypy.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Ʉjts miidsʉty tʉ ngaxtʉ es xyajpʉdʉꞌʉktʉt ja diꞌibʉ kyaj tʉ xyñiduungʉdʉ. Wiingátypyʉ tʉ tniduungʉdʉ, es miidsʉdyʉ net myajpʉdʉꞌktʉp.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 May ja samaritanʉ ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ tsoꞌondʉp ka̱jpnóty tmʉbʉjktʉ ja Jesús, jaꞌa ko ja toxytyʉjk tʉ naty ꞌyanʉꞌʉmxʉdʉ: “Tadʉ yedyʉjk xyꞌanma̱a̱yʉts tʉgekyʉ diꞌibʉts tʉ nduñ.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Es ko myiindʉ ma̱ Jesús, net tmʉnuꞌxtáktʉ es wyʉꞌʉmʉt mʉt yʉꞌʉjʉty. Es ja Jesús oj wyeꞌemy ma̱ ja ka̱jpn majtsk xʉʉ mʉt yʉꞌʉjʉty.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ko ja kuga̱jpnʉty tmʉdoodʉ ja ꞌyʉxpʉjkʉn ja Jesús, niꞌigʉ mayjyaꞌay oj tꞌakmʉbʉktʉ ja Jesús.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Net ja toxytyʉjk tꞌanma̱a̱ydyʉ:
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ja kyumdʉgʉk xʉʉ ja Jesús tsyoꞌoñ Sikar es oj ñejxy Galileeʉ.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Kʉꞌʉmʉ naty jayʉjp tʉ jyʉnaꞌañ yʉ Jesús: “Ni tuꞌugʉ Diosʉ kyuga̱jxpʉ kyaꞌity windsʉꞌʉgʉ mʉt ja myʉguga̱jpn.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Es ko ja Jesús jyajty Galileeʉ, ja ja̱ꞌa̱yʉty oj ꞌyaxá̱jʉdʉ tsuj, jaꞌa ko nimayʉ naty diꞌibʉ oj tʉ pyaskʉxʉꞌattʉ Jerusalén. Jap tꞌijxtʉ ti Jesús tyuun tʉgekyʉ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Net ja Jesús jyajty Kanaa, Galileeʉ ña̱a̱xóty, ma̱ naty ja nʉʉ tʉ dyajjʉmbíty vinʉ. Es net tuꞌuk jyajty ja yajkutujkpʉ tyuumbʉ diꞌibʉ mʉjʉ kyutujkʉn. Jam jaꞌa tsyʉʉnʉ Kafarnaúm es ja ꞌyuꞌunktʉmʉ naty tʉ pya̱ꞌa̱mbéty jantsy mʉk.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ko tadʉ ja̱ꞌa̱y tmʉdooy ko Jesús tʉ jyʉmbity Judeeʉ es ko tʉ naty myiñ Galileeʉ, ta tnimiiñ es tmʉnuꞌxtáky es jyʉjpta̱ꞌa̱gʉt, es nʉjx ja ꞌyuꞌunk yaꞌꞌagʉdákxʉty, jaꞌa ko tim oogánʉbʉ naty.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Ta ja Jesús tꞌanma̱a̱y ja ja̱ꞌa̱y:
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Net ja yajkutujkpʉ tyuumbʉ ꞌyadsooy:
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ta Jesús ꞌyanma̱a̱yʉ:
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Es ko naty tyuꞌuyoꞌoy, oj jyʉjpkuba̱a̱dʉty ja tyuumbʉ diꞌibʉ naty tsoꞌondʉp ma̱ ja puma̱ꞌa̱yʉn. Ta ꞌyanma̱a̱yʉ:
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Ta ja yajkutujkpʉ tyuumbʉ ꞌyadsooy:
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Net ja uꞌunkteety tjamyejtsy ko nan janakxyʉʉ naty tʉ ꞌyanʉꞌʉmxʉty ja Jesús: “Ja mꞌuꞌunk tʉ ꞌyagʉdaꞌaky.”
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn ja myʉmajtskpʉ ijxwʉꞌʉmʉn diꞌibʉ myʉda̱jtypy ja mʉjꞌa̱jtʉn diꞌibʉ Jesús tyuun ko jyʉmbity Judeeʉ es ñejxy Galileeʉ.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.