João 11
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs NTLH
1 Ma̱ ja Betañʉ ka̱jpn, jap tuꞌugʉ yedyʉjkʉ naty pyékyʉty diꞌibʉ xyʉꞌa̱jty Lázarʉ. Majtskʉ myʉgaꞌax toxytyʉjk diꞌibʉ xyʉꞌa̱jttʉp Martʉ esʉ Mariiʉ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Tya̱dʉ Mariiʉ yʉꞌʉ óknʉm tyuknitaam ja Jesusʉ tyeky ja aseytʉ diꞌibʉ pa̱ꞌa̱k xuꞌkp, es dyajtʉ́tsy mʉt ja wyaay.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Net ja Martʉ esʉ Mariiʉ kyajxykyajxtʉ ma̱ Jesús es tꞌanʉʉmʉdʉ:
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Ko tya̱a̱dʉ Jesús tmʉdooy, net ja ꞌyʉxpʉjkpʉty tꞌanma̱a̱ydyʉ:
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Oyʉ naty ja Jesús tjantsytsyoktʉ ja Martʉ esʉ Mariiʉ esʉ Lázarʉ,
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 ko yʉ Jesús yaꞌꞌanma̱a̱y ko Lázarʉ mʉjtaꞌaky pyékyʉty, jamajtsk xʉʉ oj ꞌyakweꞌemy ma̱ ja luga̱a̱r ma̱ naty ꞌyityʉn.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Net tꞌanma̱a̱ydyʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty:
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ja ꞌyʉxpʉjkpʉty ꞌyadsoojʉdʉ:
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Jesús ꞌyadsooy:
9 Jesus respondeu:
10 Per ko jyʉdity koots, kunajpʉp mʉt ko tʉgoyꞌa̱jtp ja ja̱jʉn.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Oknʉm jyʉnáñ ja Jesús:
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Net ja ꞌyʉxpʉjkpʉty ꞌyanma̱a̱yʉdʉ:
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Es ja Jesús jaꞌa jyamadyakypy ko naty ja Lázarʉ tʉ ꞌyoꞌknʉ, per ja ꞌyʉxpʉjkpʉty, jaꞌa dʉn ttijy myadyakypy ja Jesús ja ma̱ꞌa̱y.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Net ja Jesús ttimꞌanma̱a̱ydyʉ ja ꞌyʉxpʉjkpʉty wa̱ꞌa̱ts:
14 Então Jesus disse claramente:
15 Xondákpʉts mʉt ko kyajtsʉ naty jap, mʉt ko dʉꞌʉn niꞌigʉ ꞌyóyʉty es miits xymyʉbʉ́ktʉt. Per joꞌom nꞌokꞌijxʉm.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Net ja Tomás diꞌibʉ tyijpy Xeeñuꞌunk, tꞌanma̱a̱ydyʉ ja myʉꞌꞌʉxpʉjkpʉty:
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Ko jyajty ja Jesús Betañʉ, taxk xʉʉ naty tmʉdaty ma̱ ñaxtʉkʉ Lázarʉ.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betañʉ ka̱jpn tmʉwingonꞌaty ja Jerusalén tʉgʉk mil metrʉn.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Mayʉ naty ja israelítʉty tʉ ñʉjxtʉ ma̱ ja Martʉ esʉ Mariiʉ es tpumayaꞌañ tputa̱jʉyaꞌañ mʉt ko tʉ ꞌyeeky ja myʉgaꞌax.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Ko Martʉ tmʉdooy ko Jesusʉ naty wyingóñ, net tnidsoꞌoñ es oj tjʉjpꞌyoꞌoy, per ja Mariiʉ oj wyeꞌemy ma̱ ja tyʉjk.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Martʉ tꞌanma̱a̱y ja Jesús:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Per ʉj nnija̱ꞌa̱bʉts ko Dios mmooyʉp tʉgekyʉ diꞌibʉ mij mꞌamdeepy.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Jesús ꞌyadsooy:
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Martʉ tꞌadsooy:
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Jesús tꞌadsooy:
25 Então Jesus afirmou:
26 Es nidʉgekyʉ diꞌibʉ jikyꞌa̱jttʉp es xymyʉbʉ́ktʉts, kyaj ꞌyooktʉt ni na̱ꞌa̱. ¿Mmʉbejkypyʉ tya̱a̱dʉ?
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Net ja Martʉ ꞌyadsooy:
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Es ko tya̱a̱dʉ Martʉ dʉꞌʉn jyʉnáñ, net jyʉmbijty es oj twoy ja ꞌyutsy Mariiʉ, es tꞌanma̱a̱y ayuꞌudsyʉ:
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ko Mariiʉ tmʉdooyʉ taadʉ, pojʉn wyaꞌtseꞌky es oj tninejxy ja Jesús.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Jesús kyajnʉmʉ naty tyʉkʉ ka̱jpnóty, támnʉmʉ naty ma̱ ja luga̱a̱r ma̱ Martʉ pyatʉ.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Ko ja israelítʉty tꞌijxtʉ wyaꞌtseꞌky ja Mariiʉ es pyʉdseemy pojʉn, net jyʉnandʉ ko yʉ Mariiʉ ñejxy jʉʉy yaxpʉ ma̱ naty tʉ ñaxtʉkʉ ja Lázarʉ, es oj tpanʉjxtʉ.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Es ko ja Mariiʉ jyajty ma̱ naty ja Jesús, net ñaygyoxtʉna̱a̱ydyákʉ Jesús tyekyꞌʉjxm es tꞌanʉʉmʉ:
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Ko Jesús tꞌijxy jyʉꞌʉy yaxtʉ ja Mariiʉ es ja israelítʉty diꞌibʉ mʉt myiindʉ, net ja Jesús ñayjya̱ꞌa̱jʉ jotmaymyʉʉt es ꞌyamutskꞌa̱jty.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Ta yajtʉʉjʉ:
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Jesús jyʉʉy.
35 Jesus chorou.
36 Net ja israelítʉty jyʉnandʉ:
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Per niduꞌugʉty jyʉnandʉ:
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Jesús ñayjya̱ꞌa̱jʉ jatʉgok jotmaymyʉʉt es tmʉwingooñ ma̱ naty tʉ ñaxtʉkʉ. Jaꞌa dʉn tuꞌugʉ a̱a̱nk diꞌibʉ tsa̱a̱ ꞌyagʉꞌʉyꞌajtypy.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Net ja Jesús jyʉnáñ:
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Es ja Jesús ꞌyadsooy:
40 Jesus respondeu:
41 Net ja tsa̱a̱ dyajjʉgáktʉ. Es ja Jesús pyatꞌijxy tsa̱jpótm es jyʉnáñ:
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Wa̱ꞌa̱dsʉts nnijawʉ kots mij dʉꞌʉñʉm xymyʉdooꞌítyʉts. Dʉꞌʉnʉts njʉna̱ꞌa̱ñ mʉt yʉꞌʉgyʉjxmʉ tya̱dʉ ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ yam, es tmʉbʉ́ktʉt ko ʉjtsʉ dʉꞌʉn mij tʉ xykyexy.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ko dʉꞌʉn jyʉna̱a̱nda̱a̱y, net jyʉnáñ jantsy mʉk:
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Net ja oꞌkpʉ pyʉdseemy, abity ja kyʉꞌʉ tyeky es ja wyiin jyʉjp mʉt ja wyit. Ta Jesús jyʉnáñ:
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Es mʉdʉ tya̱a̱dʉ, net ja israelítʉty diꞌibʉ pyanʉjx ja Mariiʉ tmʉbʉjktʉ ko tꞌijxtʉ diꞌibʉ Jesús tyuun.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Per niduꞌugʉty ja israelítʉty ko tꞌijxy yʉ tya̱a̱dʉ, net oj tninejxy ja fariseeʉty es ttukmʉmadyaktʉ diꞌibʉ naty tʉ ttuñ ja Jesús.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Net ja fariseeʉty es ja teedywyindsʉ́nʉty ñaymyujkʉdʉ mʉt diꞌibʉ anaꞌamdʉp mʉj tsa̱jptʉgóty, es jyʉnandʉ:
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Pʉn nnaꞌijxʉm dʉꞌʉñʉ, nidʉgekyʉ myʉbʉ́kʉdʉt ja ja̱ꞌa̱yʉty. Netʉ romanʉ solda̱a̱dʉty myíndʉt es tjíttʉt yʉ nmʉj tsa̱jptʉjkꞌa̱jtʉm es dyajkutʉgóyʉt yʉ nnaxwiñʉdʉꞌa̱jtʉm.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Net niduꞌugʉty diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Kaifás, yʉꞌʉ naty teedywyindsʉngópk ma̱ ja jʉmʉjt, jaꞌa jʉnán:
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 ni xykyanijáwʉdʉ ko niꞌigʉ ꞌyóyʉty es tuꞌuk jeꞌeyʉ ja̱ꞌa̱y tkuꞌoogʉt ja nja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm es kyaj wyindʉgóyʉt ja nnaxwiñʉdʉꞌa̱jtʉm.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Tya̱dʉ Kaifás kyaj dʉꞌʉn jyʉnáñ mʉt ja kyʉꞌʉm winma̱ꞌa̱ñ. Kom yʉꞌʉ naty ijtp teedywyindsʉngópk ma̱ ja jʉmʉjt, Dios mooyʉ ja winma̱ꞌa̱ñ es jyʉna̱ꞌa̱nʉt ko Jesús ꞌyooga̱ꞌa̱ñ mʉt yʉꞌʉgyʉjxmʉ israelítʉty,
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 es kyaj jeꞌeyʉ tkuꞌoogʉt ja israelítʉty, per nandʉꞌʉn dyajmujkta̱ꞌa̱yaꞌañ ja Diosʉ ꞌyuꞌungʉty ma̱ ꞌyittʉ ma̱jatyʉ naxwíñʉdʉ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Net ja israelitʉ justísʉty tꞌʉxta̱a̱ydyʉ ja winma̱ꞌa̱ñ wiꞌix ja Jesús ꞌyoogʉt.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Pa̱a̱ty ja Jesús kyaj ñakyjyʉdijty nideꞌxy ma̱ Judeeʉ, tim tsoꞌon jap Judeeʉ es oj ñejxy ma̱ myʉwingón ja mʉj it diꞌibʉ ja ka̱jpnuꞌunk xyʉꞌa̱jtypy Efraín. Jap wyʉꞌʉmdʉ mʉt ja ꞌyʉxpʉjkpʉty.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ko naty waanʉ ꞌyaktʉgoyꞌaty ja paskʉ xʉʉ, net may ja ja̱ꞌa̱yʉty tsyoꞌondʉ ma̱jatyʉ ka̱jpn es ñʉjxtʉ Jerusalén es ñayyajwa̱ꞌa̱dsa̱ꞌa̱ñʉty es tjʉjpꞌixa̱ꞌa̱ndʉ ja paskʉ xʉʉ.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Jap tjaꞌʉxta̱a̱ydyʉ ja Jesús. Es ko jya̱jttʉ ma̱ ja mʉj tsa̱jptʉjk, net ñayyajtʉʉjʉ ak jaꞌayʉty ayuꞌudsyʉ:
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ja fariseeʉty es ja teedywyindsʉ́nʉty tʉ naty dyajnigutúkʉ ko ma̱ Jesús tꞌíxtʉt, net tniga̱jxtʉt es yajmátsʉt.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.