Atos 23
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs NVT
1 Pa̱a̱blʉ tniꞌijxeꞌky diꞌibʉ anaꞌamdʉp mʉj tsa̱jptʉgóty, es tꞌanma̱a̱y:
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Net ja Ananiiʉs diꞌibʉ ijtp teedywyindsʉngópk, tꞌanma̱a̱y ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ tʉnaapy jap Pa̱a̱blʉ pyaꞌa̱a̱y es tꞌabojtsʉꞌʉgʉt ja Pa̱a̱blʉ.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Es ja Pa̱a̱blʉ tꞌanma̱a̱y:
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Es ja ja̱ꞌa̱yʉty ꞌyanma̱a̱yʉdʉ:
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Es ja Pa̱a̱blʉ tꞌanma̱a̱y:
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Ñija̱ꞌa̱p ja Pa̱a̱blʉ ko tamʉ saduseeʉ ja̱ꞌa̱yʉty esʉ fariseeʉ ja̱ꞌa̱yʉty, es tꞌanma̱a̱y mʉk:
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Es ko dʉꞌʉnʉ Pa̱a̱blʉ jyʉnáñ, net ja ja̱ꞌa̱y ñaygyajxytsyiꞌkʉdʉ ak yʉꞌʉjʉty diꞌibʉ naty tʉ ñaymyúkʉdʉ, ta ñaybyʉjtákʉdʉ abekyʉ fariseeʉty es abekyʉ saduseeʉty,
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 mʉt ko yʉ saduseeʉty jyʉna̱ꞌa̱ndʉ ko diꞌibʉ tʉ ꞌyeeky kyaj ñakyjyikypyeky, ko kyaj jyaadyʉ anklʉs es kyaj jyaadyʉ anmʉja̱ꞌa̱n. Per yʉ fariseeʉty myʉbejkypy ko yʉ oꞌkpʉ jyikypyeky jatʉgok, ko jyaaty yʉ anklʉs es jyaaty ja anmʉja̱ꞌa̱n.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Es diꞌibʉ anaꞌamdʉp mʉj tsa̱jptʉgóty nidʉgekyʉ ñayꞌoojʉdʉ ak yʉꞌʉjʉty. Es pyʉdʉꞌktʉ nijaꞌajʉty ja fariseeʉty diꞌibʉty tsa̱jptʉgóty yaꞌʉxpʉjktʉp, es tꞌanma̱a̱ydyʉ:
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Es niꞌigʉ jyantsymyʉjwindʉ́kʉ ko ja̱ꞌa̱y ñayꞌoo ñayya̱ꞌa̱xʉdʉ ak yʉꞌʉjʉty. Ta ja solda̱a̱dʉ windsʉngopk jyotmayꞌeꞌky ko yʉ Pa̱a̱blʉ ja̱ꞌa̱y yaꞌoogʉdʉt. Net ja syolda̱a̱dʉtʉjk tkejxy es nʉjx ja Pa̱a̱blʉ dyajtsoondʉ es dyajmínʉt jatʉgok ma̱ kwartel.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Ja ux ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesús kyʉxeꞌky ma̱ Pa̱a̱blʉ, es ꞌyanma̱a̱yʉ:
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Es jakumbom nijaꞌajʉty ja israelítʉty ñaygya̱jxʉdʉ es dyaꞌooga̱ꞌa̱ñ ja Pa̱a̱blʉ, es jyʉnandʉ:
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Diꞌibʉ dʉꞌʉn tyunándʉbʉ naty naxy nijustyikxy ja yedyʉjkʉty.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Net ñʉjxtʉ ma̱ ja teedywyindsʉ́nʉty es ja mʉjja̱ꞌa̱ydyʉjkʉty, es jyʉnandʉ:
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Tyam miidsʉty es diꞌibʉ anaꞌamdʉp mʉj tsa̱jptʉgóty, amdowdʉ tadʉ solda̱a̱dʉ windsʉngopk es bom dyajmínʉdʉ tadʉ ja̱ꞌa̱y ma̱ miidsʉty, es xywyinꞌʉʉnʉt ko miits xyñijawʉya̱ꞌa̱ndʉ yajxón ja pyeky. Es ʉʉdsʉty, támʉts nꞌawixtʉ esʉts nyaꞌoogʉt ma̱ kyajnʉmʉ naty jyaꞌty.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Es ja Pa̱a̱blʉ ja tsyojma̱a̱nk myʉdoo ti tyunándʉp, net ñejxy ma̱ ja kwartel es tꞌawa̱ꞌa̱nʉ ja Pa̱a̱blʉ.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Net ja Pa̱a̱blʉ tmʉgajxy tuꞌugʉ solda̱a̱dʉ windsʉ́n, es tꞌanma̱a̱y:
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Es ja solda̱a̱dʉ windsʉ́n tmʉnejxy ja Pa̱a̱blʉ tsyojma̱a̱nk ma̱ solda̱a̱dʉ windsʉngopk, es tꞌanma̱a̱y:
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Es ja solda̱a̱dʉ windsʉngopk tkʉꞌʉmʉma̱jtsʉ ja mixy, es dyajnejxy wiink tsoo, es dyajtʉʉy:
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Net ja mixy tꞌanma̱a̱y:
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Kyaj mij xymyʉbʉ́kʉt, jaꞌa ko nijustyikxyñaxy ja jyaꞌayʉty diꞌibʉ awijxp ayuꞌudsyʉ, es tʉ jyʉna̱ꞌa̱ndʉ ko Dios tyukkumʉdówʉdʉt pʉn ka̱a̱ydyʉp es kyajnʉm dyaꞌooktʉ Pa̱a̱blʉ; es tyam tap tꞌawixtʉ na̱ꞌa̱ xyajmíñ.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Net ja solda̱a̱dʉ windsʉngopk ñayjyʉga̱jxʉ mʉt ja mixy es kyaj pʉ́n yaꞌꞌawánʉt éxtʉm tʉ yajmʉmadyaꞌaky.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ta ja solda̱a̱dʉ windsʉngopk tmʉgajxy majtskʉ solda̱a̱dʉ windsʉ́n, es tꞌanma̱a̱y:
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Es nandʉꞌʉn ñayꞌʉxkúkʉdʉt yʉ Pa̱a̱blʉ es ttukpátʉt ja kwa̱a̱y, es yajkwentʉꞌáttʉt kʉdiibʉ ti jyátʉdʉt es yajkʉyákʉt ma̱ ja gobernadoor Felʉs.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Es ja solda̱a̱dʉtʉjkʉty yʉꞌʉ tmʉnʉjxtʉ ja neky ma̱ jyʉnaꞌañ:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Ʉjts Klaudyʉ Lisyʉs, ngéxyʉts tuꞌugʉ neky mʉt mij, gobernadoor Felʉs, es nga̱jxpoꞌxa̱ꞌa̱ñ.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Yʉ israelítʉty tʉ tmatstʉ tadʉ yedyʉjk es dyaꞌooga̱ꞌa̱ñ, per kots ʉj nnija̱ꞌa̱jʉ ko yʉꞌʉdyʉ romanʉ ja̱ꞌa̱y, nétʉts oj nnejxy mʉdʉts ja nsolda̱a̱dʉtʉjk es nyajtsékyʉts.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Nétʉts nyajnejxy ma̱ israelítʉty diꞌibʉ anaꞌamdʉp mʉj tsa̱jptʉgóty, mʉt kots nnijawʉyaꞌañ ti ko tʉ tniꞌʉʉnʉdʉ.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Mʉj ja pyeky tpʉjtákʉdʉ mʉt kʉꞌʉm ja ꞌyanaꞌamʉn; per kyaj tmʉdaty yʉ peky es dyaꞌoogʉt o dyaꞌítʉt pujxndʉgóty.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Kots ʉj nnija̱ꞌa̱jʉ ko yʉ israelítʉty ttukniwinmayʉ dyaꞌooga̱ꞌa̱ñʉ tadʉ ja̱ꞌa̱y, pa̱a̱ty tyámʉts ngexy ma̱ mijts; es nandʉꞌʉn tʉts nꞌanʉʉmʉ ja diꞌibʉ niꞌʉꞌʉnʉp es nʉjx dyaky yʉ tyʉyꞌa̱jtʉn ma̱ mijʉn. Ja nnaybyátʉm.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Net ja solda̱a̱dʉtʉjk dyajnʉjxtʉ ja Pa̱a̱blʉ éxtʉm tʉ yaꞌꞌanʉʉmʉdʉ, es dyajnʉjxtʉ koots extʉ Antípatrʉs.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Jakumbom jyʉmbijttʉ ja solda̱a̱dʉ yeꞌebyʉ ma̱ ja kwartel, es ja kwa̱a̱ygyʉjxypyʉ tꞌakpanʉjxtʉ ja Pa̱a̱blʉ.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Ko jyajty Sesareeʉ, ta tkʉya̱jktʉ ja Pa̱a̱blʉ es ja neky ma̱ ja gobernadoor.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Es ko tꞌijxy ja neky ja gobernadoor, net dyajtʉʉy ja Pa̱a̱blʉ:
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Net ja gobernadoor Felʉs ꞌyanma̱a̱yʉ:
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.