Romanos 4
Juquila Mixe NT (MXQ_TBL) vs NAA
1 ¿Wiꞌixʉ dʉꞌʉn ko yʉ nꞌapteetyꞌa̱jtʉm Abra̱a̱n oj wyeꞌemy oy mʉt ja Dios?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Pʉn oy wyeꞌemy mʉt yʉꞌʉgyʉjxm yʉ oybyʉ tyuꞌunʉn, pes myʉda̱jtypy wiꞌix tsoo myʉj pya̱a̱dʉt. Per tim tʉyꞌa̱jtʉn ko kyaj tmʉdaty ti mʉʉt myʉj pya̱a̱dʉt Dios wyindum.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Pes ja Diosʉ jyaaybyajtʉn jyʉnaꞌañ: “Abra̱a̱n myʉbʉjk ja Dios, es pa̱a̱ty oj oy wyeꞌemy mʉt ja Dios.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Nnija̱ꞌa̱m ko yʉ tuumbʉ pátʉp ja myʉjuꞌuñ diꞌibʉ tʉ tnidúñ, kyaj dʉꞌʉn yajmoꞌoy éxtʉmʉ mayꞌa̱jtʉn.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Niꞌigʉ, ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ ja Dios myʉbʉjktʉp, ja Dios diꞌibʉ kyaj tpekypyʉjtaꞌaky ja pekyjyaꞌayʉty, Dios oy wyeꞌemy mʉt tadʉ ja̱ꞌa̱yʉty jaꞌagyʉjxm ko myʉbʉ́kʉdʉ.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn diꞌibʉ Davit jʉnán ko jotkujk ja ja̱ꞌa̱y pʉ́n oy wʉꞌʉmp mʉdʉ Dios myʉbʉjkʉngyʉjxm es kyaj jyaꞌagyʉjxmʉty diꞌibʉ ja ja̱ꞌa̱y tyiimpy.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Dʉꞌʉnʉ Davit jyʉnáñ:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Tii yʉ tya̱dʉ jotkujkꞌa̱jtʉn yʉꞌʉyʉ yajmoꞌoya̱a̱mp ja diꞌibáty tʉ yajtsúktʉ waanʉ ma̱ yʉ yedyʉjkꞌa̱jtʉn, o nandʉꞌʉn yajmoꞌoyándʉp diꞌibáty kyaj tsyíkyʉty? Pes nan yajmoꞌoyándʉp diꞌibáty myʉbʉjktʉp ja Dios oy kyatsikyꞌa̱jtpʉdʉ. Mʉt ko tʉ nꞌokmadyákʉmbʉ éxtʉm ja Diosʉ jyaaybyajtʉn jyʉnaꞌañ ko mʉt ko Abra̱a̱n tmʉbejky ja Dios, pa̱a̱ty oj oy wyeꞌemy mʉt ja Dios.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 ¿Per na̱ꞌa̱ dʉꞌʉnʉ Abra̱a̱n oj wyeꞌemy oy mʉt ja Dios? ¿Tii ma̱ naty tʉ yajtsíkyʉ, o ma̱ naty kyajnʉmʉ? Kyaj ꞌyókʉty, jaa ma̱ naty kyajnʉm yajtsíky.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Pes jawyiinʉ Abra̱a̱n tmʉbejky ko Dios tkuydyuna̱ꞌa̱ñ diꞌibʉ naty tʉ twa̱ndaꞌaky, pa̱a̱dyʉ Abra̱a̱n oy wyeꞌemy mʉt ja Dios. Es extʉ óknʉmʉ dʉꞌʉn ja Dios tꞌanma̱a̱y ja Abra̱a̱n es yajtsúkʉt waanʉ éxtʉmʉ ijxwʉꞌʉmʉn ko Abra̱a̱nʉ naty oy oj wyeꞌemy mʉt ja Dios. Pa̱a̱ty mba̱a̱t njʉna̱ꞌa̱nʉm ko yʉ Abra̱a̱n yʉꞌʉ dʉꞌʉnʉ ꞌyaptʉjkʉty nidʉgekyʉ diꞌibáty myʉbʉjktʉp ja Dios oyʉ naty kyayajtsujkpʉ.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Esʉ Abra̱a̱n nandʉꞌʉn ꞌyaptʉjkꞌátʉdʉ nidʉgekyʉ israelítʉty diꞌibátyʉ naty tʉ yajtsúktʉ waanʉ es nandʉꞌʉn myʉbʉjktʉp ja Dios éxtʉmʉ Abra̱a̱n tmʉbejky ma̱ naty kyayajtsíkyñʉm.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Pes ja Dios tyukwa̱ndak ja Abra̱a̱n es ja tyʉʉmp ꞌya̱a̱dsʉty ja naxwíñʉdʉ diꞌibʉ yajmoꞌoyándʉp éxtʉmʉ kyuma̱ꞌa̱ñʉty. Pes dʉꞌʉnʉ tya̱a̱dʉ yajwa̱ndáky kyaj jyaꞌajʉty mʉt ko Abra̱a̱nʉ naty tʉ tkuydyúñ ja anaꞌamʉn, jaꞌa dʉꞌʉn mʉt ko tmʉbejky ja Dios. Pa̱a̱ty oj wyeꞌemy oy mʉt ja Dios.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Pes pʉn ja Dios tʉ naty twa̱ndaꞌaky ja kyunuꞌxʉn yʉꞌʉyʉ mʉt diꞌibáty kyuydyuundʉp ja ꞌyanaꞌamʉn, pes ja Diosʉ wya̱ndakʉn ni tiixyʉp tkatsooty, mʉt ko ni pʉ́n mba̱a̱t tkakuydyúñ, es nanʉgoobʉ nmʉbʉjkʉmxyʉp.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Pes ja diꞌibáty kyaj tkuydyundʉ ja anaꞌamʉn, pátʉp ja tyʉydyuꞌunʉnʉ Dios; es ma̱ kyaj jyaaty ja anaꞌamʉn, kyaj mba̱a̱t yajpekymyoꞌoydyʉ jaꞌagyʉjxm ko tkakuydyundʉ.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Es dʉꞌʉn xytyukꞌijxʉm ko nmʉda̱jtʉm ja wa̱ndakʉn diꞌibʉ Dios myooy ja Abra̱a̱n jaꞌagyʉjxm ko nmʉbʉjkʉm ja Dios éxtʉmʉ Abra̱a̱n tmʉbejky. Dios xykyunuꞌxʉm namayꞌa̱jtʉn, kyaj yʉꞌʉyʉty jeꞌeyʉ diꞌibʉ yajmooydyʉ ja anaꞌamʉn. Pa̱a̱ty mba̱a̱t njʉna̱ꞌa̱nʉm ko Abra̱a̱n yʉꞌʉ dʉꞌʉn aptʉjk ma̱ nidʉgekyʉ diꞌibáty myʉbʉjktʉp ja Dios.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn diꞌibʉ myadyakypy ja Diosʉ jyaaybyajtʉn: “Ʉjtsʉts mij tʉ nbʉjtaꞌaky éxtʉmʉ uꞌunkteety ma̱ may ja naxwíñʉdʉ.” Esʉ tya̱dʉ wa̱ndakʉn tsobatp mʉt ko Dios kʉꞌʉm pyʉjták, ja Dios diꞌibʉ yajjikypyejkypy ja oꞌkpʉty es tkojy diꞌibʉ kyajnʉm ꞌyity.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Es oy kyʉxeꞌky ko kyaj mbya̱a̱dʉty, Abra̱a̱n myʉbʉjk ja Dios es dʉꞌʉn ꞌyaptʉjkꞌátʉdʉ mayñaxwíñʉdʉ. Dʉꞌʉn éxtʉm ja Diosʉ naty tʉ ꞌyanʉꞌʉmxʉty: “Yʉ mdʉʉmp mꞌa̱a̱dsʉty jyantsymyáyʉt.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abra̱a̱n myʉbʉjk ko Diosʉ naty tkuydyuna̱ꞌa̱ñ yʉ wya̱ndakʉn oy ja Abra̱a̱nʉ naty tmʉda̱jnʉ mʉgoꞌpx jʉmʉjtʉn es jya̱ꞌa̱jʉnʉp ko kyaj ꞌyokꞌuꞌunkpátnʉt, mʉt ko mʉjja̱ꞌa̱yñʉ niꞌigʉ mʉt ja ñʉdoꞌoxy Saarʉ.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Abra̱a̱n kyaj oj tmʉꞌamajtsk tmʉjotmajtskʉ diꞌibʉ Dios wya̱ndak, waanʉ niꞌigʉ tꞌaktimmʉbejky es oj ja Dios tmʉjjáwʉ.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Pesʉ Abra̱a̱n tim tʉyꞌa̱jtʉnʉ naty tmʉdaty ko mʉt ja myʉkꞌa̱jtʉnʉ Dios kyuydyunaambyʉ naty diꞌibʉ wya̱ndak.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Pa̱a̱dyʉ Dios oj oy wyeꞌemy mʉt ja Abra̱a̱n jaꞌagyʉjxm ko tmʉbejky.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ko ja Diosʉ jyaaybyajtʉn jyʉnaꞌañ: “Abra̱a̱n myʉbʉjk ja Dios, es pa̱a̱ty oj oy wyeꞌemy mʉt ja Dios”, tya̱a̱dʉ kyaj oj yajkʉxja̱ꞌa̱y mʉt yʉꞌʉyʉ Abra̱a̱n;
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 yajkʉxja̱a̱y nandʉꞌʉn mʉt ʉdsa̱jtʉmgyʉjxm diꞌibʉ nmʉbʉjkʉm ja Dios diꞌibʉ yajjikypyʉjk ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesukristʉ ko ꞌyeꞌky. Pa̱a̱ty nandʉꞌʉn ʉdsa̱jtʉm nwʉꞌʉmʉm oy mʉt ja Dios.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Jesús yajkʉya̱jk es ꞌyoogʉt mʉt ʉdsa̱jtʉmʉ nbojpʉꞌa̱jtʉm, es óknʉm jyikypyejky es dʉꞌʉn oy nwʉꞌʉmʉm mʉt ja Dios.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.