Atos 28
Juquila Mixe NT (MXQ_TBL) vs ARIB
1 Ko nbʉdsʉʉmda̱a̱ydyʉts nidʉgekyʉ ma̱ jikymyejyñʉn, nétʉts nnija̱ꞌa̱dʉ ko ja islʉ txʉꞌaty Maltʉ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Es ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ jap kuga̱jpnʉty jantsy oyjyaꞌayʉty, oj dyajmʉ́jʉdʉ jʉʉn, jaꞌa ko xyuxy es tyuꞌuyʉ naty, es xywyooda̱a̱ydyʉts nidʉgekyʉ es njokxpʉ́kʉdʉts.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Net ja Pa̱a̱blʉ dyajmiiñ yʉ ja̱ꞌa̱xyʉ tʉꞌʉtspʉ es tpʉjtáky ma̱ jʉʉnʉn. Es tuꞌugʉ awa̱ꞌa̱ndsa̱ꞌa̱ñ pyʉdseemy ma̱ ja ja̱ꞌa̱xyʉn, ja jʉʉnʉ naty kyugekypy, ta tkʉmʉdsuꞌtsʉ ja Pa̱a̱blʉ, es jamyʉ oj wyʉꞌʉmʉ kyʉꞌʉgʉjxm.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Es ko tꞌijxtʉ ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ jam kuga̱jpn ko Pa̱a̱blʉ tʉ tsyuꞌudsyʉty yʉ tsa̱ꞌa̱ñ es tam tyʉʉyñʉ kyʉꞌʉgʉjxy, net ñayꞌanma̱a̱yʉ ak yʉꞌʉjʉty: —Pa̱a̱ty dʉꞌʉn tʉ jyatyʉ tya̱dʉ yedyʉjk ko tʉyꞌa̱jtʉn axʉk ja̱ꞌa̱y yʉꞌʉ. Oy tʉ jyatseꞌeky jikymyejyñóty, perʉ Dios kyaj tʉ pyʉjtaꞌagyʉty es jyikyꞌátʉt.
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Perʉ Pa̱a̱blʉ jeꞌeyʉ twinxijty ja tsa̱ꞌa̱ñ jʉʉnóty es kyaj ti jya̱jtʉ.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ja ja̱ꞌa̱yʉty nidʉgekyʉ tꞌawixtʉ na̱ꞌa̱ ja Pa̱a̱blʉ kyʉꞌʉ kyixeꞌeky o pojʉn ꞌyoogʉt. Es ko jeky ꞌyijty es kyaj ti jyátyʉty ja Pa̱a̱blʉ, net dyajtʉga̱jtstʉ wyinma̱ꞌa̱ñ es jyʉnandʉ ko Pa̱a̱blʉ yʉꞌʉ tuꞌugʉ dios.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Es wingón ma̱ ja it, tam tuꞌugʉ yuudáknʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Publyʉ, es anaꞌamp ma̱ tadʉ islʉ. Yʉꞌʉts xymyooy yʉ ja̱jttákn es xyajka̱a̱ydyʉts jantsy oy tʉgʉk xʉʉ.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Es ja Publyʉ tyeety tap kyoꞌknʉ mʉt ja neꞌpyñbya̱ꞌa̱m esʉ jʉʉn. Net ja Pa̱a̱blʉ oj tkuꞌixy ja puma̱ꞌa̱y, es kya̱jxtáky es ja kyʉꞌʉ tpʉjtáky ma̱ ja puma̱ꞌa̱y. Es net ꞌyagʉdaky.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Net dyajmiinda̱a̱ydyʉ yʉ pyuma̱ꞌa̱y diꞌibʉ jap tsʉna̱a̱ydyʉp ma̱ islʉ, es ꞌyagʉdakta̱a̱ydyʉ nidʉgekyʉ.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Es xyjantsywyindsʉꞌkʉdʉts, es ok kots ndʉjkʉ ma̱ jatuꞌugʉ barkʉ, xymyooydyaayʉts tʉgekyʉ diꞌibʉts nniduꞌuyoꞌoyʉp.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Es ko nꞌijttʉts tʉgʉk poꞌo jap Maltʉ, taats ndʉjkʉ ma̱ tuꞌugʉ Alejandriiʉ byarkʉ diꞌibʉ jap yajna̱jx yʉ xuxpoꞌo es tmʉdaty kʉxtsetsy diꞌibʉ yʉꞌʉ dyiosꞌa̱jttʉp, diꞌibʉ tyukxʉꞌa̱jtypy dios xeeñ, Kástor esʉ Póluks.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Nétʉts ʉʉdsʉty nja̱jttʉ Sirakusʉ. Es jápʉts nwʉꞌʉmʉdʉ tʉgʉk xʉʉ.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Jápʉts ndsoꞌondʉ es nduꞌuyoꞌoyʉts ma̱ tʉgekyʉ mejyñbya̱ꞌa̱ extʉ nja̱jtyʉts Rejyʉ. Es jakumbom ndsoꞌondʉts, es kom jʉmbojp, myʉmajtsk xʉʉ nja̱jttʉts Puteoli.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Es jápʉts nbattʉ nijaꞌadyʉ nmʉguꞌuktʉjkʉts diꞌibʉts xyajwʉꞌʉmdʉ tuk sʉma̱a̱n, es óknʉmts nja̱ꞌttʉ Romʉ.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Ko ja nmʉguꞌuktʉjkʉts jap Romʉ tʉ tmʉdowdʉ ko ʉʉdsʉty nnʉjxtʉ, net tsyoꞌondʉ es xyjʉjpꞌyoꞌoya̱ꞌa̱ndʉts tuꞌa̱a̱y. Jamts nnaybyátʉdʉ ma̱ txʉꞌaty Apyʉ Ma̱a̱y. Es óknʉmts nnaybyátʉdʉ mʉt ja wiinkpʉ nmʉguꞌuktʉjkʉty ma̱ txʉꞌaty Tʉgʉʉgʉ Ja̱jttákn. Ko Pa̱a̱blʉ tꞌijxy, net jyotkujkʉ es tja̱ꞌa̱ygyʉdáky ja Dios.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Kots nja̱ꞌttʉ Romʉ, net ja Pa̱a̱blʉ yajmooy yʉ kutujkʉn es abeky tsyʉʉnʉt mʉt tuꞌugʉ solda̱a̱dʉ diꞌibʉ kwentʉꞌátʉdʉp.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Es ko ꞌyijty tʉgʉk xʉʉ, Pa̱a̱blʉ tnigajxʉ ja israelítʉdyʉ myʉjja̱ꞌa̱ydyʉjk diꞌibʉ ijttʉp Romʉ. Es ko ñaymyujkʉdʉ, net tꞌanma̱a̱y: —Mʉguꞌuktʉjkʉty, ni ti tsípʉts ngatúñ mʉt ja nmʉꞌisraelítʉty es ni jaꞌa diꞌibʉ jaayʉm tyuundʉp ja nꞌaptʉjkʉdyʉts. Per ja nja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm diꞌibʉ Jerusalén xymya̱jtstʉts es xykyʉyajkyʉts ma̱ romanʉ ja̱ꞌa̱y.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Es ko xyajtʉʉda̱a̱yʉts yʉꞌʉjʉty, net jyʉnandʉ ko kyajtsʉ nbeky wiꞌixʉts nꞌoogʉt. Es nétʉts xyjanasmatsʉyándʉts.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Perʉ nja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm kyaj ttsojktʉ esʉts nyajnasmátsʉt. Pa̱a̱dyʉts ʉj nꞌamdooy esʉts nmínʉt ya̱ Romʉ es yʉ yajkutujkpʉ kopk ttúnʉt yʉ njustísʉts, óyʉts ni tits wiꞌix ngatukniꞌʉʉnʉ ngʉꞌʉm ja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉm.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Pa̱a̱ty tʉ nyaxʉdyaꞌaydyʉ es nnayꞌijx nnaybyátʉm es nmʉga̱jxʉt. Kadenʉ kʉꞌʉxótsyʉts ʉj nꞌity jaꞌagyʉjxm diꞌibʉ njʉjpꞌijxʉm, ʉdsa̱jtʉm israelitʉ ja̱ꞌa̱yʉty.
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Net jyʉnandʉ ja israelítʉdyʉ mʉjja̱ꞌa̱ydyʉjk: —Ʉʉdsʉty kyajnʉmts nꞌaxa̱jʉ ni tuꞌugʉ neky mijtskyʉjxm diꞌibʉ tsoꞌomp Judeeʉ, es ni pʉ́n nmʉguꞌukꞌa̱jtʉm israelítʉty diꞌibʉ ja̱jtp kyaj jyʉnaꞌañ ko axʉʉk mij tʉ mduñ.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Ʉʉdsʉty nmʉdowaambyʉts diꞌibʉ mij mwinmaapy es diꞌibʉ mij mga̱jxaampy, jaꞌa ko nnija̱ꞌa̱bʉts ko oytyim ma̱a̱ty ja ja̱ꞌa̱y jyʉna̱ꞌa̱ndʉ ko kyaj ꞌyóyʉty nmʉbʉjkʉm ko Jesús yʉꞌʉ Kyrístʉty.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Net tpʉjtáktʉ tuꞌugʉ xʉʉ es jya̱jttʉ may ja ja̱ꞌa̱y ma̱ yʉ Pa̱a̱blʉ. Es jépyʉp tsyondaky es extʉ kyudsuꞌujʉ Pa̱a̱blʉ tnigajxy ja Diosʉ kyutujkʉn, es dʉꞌʉn ttukꞌijxtʉ ja ja̱ꞌa̱y pʉn wiꞌix jyʉnandʉ yʉ Moisés es ja Dios kyuga̱jxpʉty es ja ja̱ꞌa̱y ttukmʉbʉ́ktʉt ko yʉ Jesús yʉꞌʉ dʉꞌʉn ja Kristʉ.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Es nijaꞌajʉty tkupʉjktʉ éxtʉm ja Pa̱a̱blʉ jyʉnáñ, per yʉ wiinkpʉ kyaj tmʉbʉjktʉ.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Es ko kyaj tiꞌigyʉ tʉ ñaygya̱jxʉdʉ, net tsyoꞌonnʉdʉ oga̱ꞌa̱n, tʉ ja Pa̱a̱blʉ jyʉnaꞌañ: —Oy tʉ jyʉnaꞌañ yʉ Espíritʉ Santʉ mʉt ja nꞌaptʉjkꞌa̱jtʉm éxtʉm yaꞌꞌanʉʉmʉ yʉ Diosʉ kyuga̱jxpʉ Isaiiʉ:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 — ausente —
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 — ausente —
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Esʉ Pa̱a̱blʉ ꞌyakjʉnáñ: —Jaygyúkʉdʉ miidsʉty ko tyam Dios tꞌawanʉyaꞌañʉ tya̱dʉ nitsokʉn mʉt diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty, es yʉꞌʉjʉty myʉdowándʉp.
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Ko Pa̱a̱blʉ dʉꞌʉn jyʉnáñ, net ja israelítʉty ñaygya̱jxʉdʉ ak yʉꞌʉjʉty es ñʉjxtʉ.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Es ja Pa̱a̱blʉ ꞌyijty majtsk jʉmʉjt kaꞌpxy ma̱ tyʉjk ajuydyiky es tꞌaxa̱jʉ nidʉgekyʉ diꞌibʉ nimiinʉp,
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 es tka̱jxwaꞌxy wiꞌix ja Diosʉ kyutujkʉn. Es ttukꞌʉxpʉktʉ nandʉꞌʉn mʉt yʉꞌʉgyʉjxm ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesukristʉ. Ni pʉ́n kyaꞌꞌadsípyʉty.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.