Mateus 18

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ñɨñayɨ wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús pyabøjkpɨtøjk ñɨmejnɨyɨ, jøts ja ojts yiktɨɨyɨyɨ:
1 Naquela hora, os discípulos se aproximaram de Jesus e perguntaram: — Quem é o maior no Reino dos Céus?
2 Wɨnets ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús tya̱a̱jxɨyɨɨꞌñ tuꞌuk mutsk mixyuꞌnk, jøts ja tyikwa̱ꞌkꞌøyɨyɨɨꞌñ jaꞌ yꞌagujkꞌa̱mdɨ,
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles
3 jøts ja tnɨma̱a̱y ja pyabøjkpɨtøjk:
3 e disse:
4 Patyts jaꞌ myøjtøkɨt jam ma̱ Dios ja kyutujk ttanɨtanɨ ja na̱xwiiꞌñɨt ja̱a̱ꞌy jaꞌ pøn yikꞌayowɨm ja̱a̱ꞌyꞌa̱jtp, pøn jadeꞌen nabyɨkta̱a̱jkɨp sa̱m ya̱ꞌa̱t mutskuꞌngɨn.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no Reino dos Céus.
5 Jøts øy pøn pønɨ xukpøjkɨdɨp øts ja njaꞌ midi yikꞌayowɨm ja̱a̱ꞌyꞌa̱jttɨp sa̱m ya̱ꞌa̱t mutskuꞌngɨn, øts ɨdøꞌøn ja wyɨnaty køꞌøm xkupøjkp.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, é a mim que recebe.
6 ’Jøts pønɨ pøn tꞌukyikpøktyuꞌump øts ja njaꞌ pøn ø xjanchja̱ꞌwɨdɨp, neꞌegɨ ja øyɨk yꞌijty jøts ja mejyjøtpy yikuwɨbejpɨt, ku møj pa̱a̱nda̱a̱k ja yꞌukyiktayukxotsɨt.
6 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse afogado na profundeza do mar.
7 ¡Janch kawɨndøøp yø na̱xwiiꞌñɨt ku ja yꞌity midi ja̱a̱ꞌy tyikpøkpyajtp! Nøjkx na̱xpyɨm yø jadeꞌen, jøts ¡yjanchꞌayøøy jaꞌ pøn ja myɨguꞌuk yikpøktyundɨp!
7 — Ai do mundo por causa das pedras de tropeço! Porque é inevitável que elas existam, mas ai de quem é responsável por elas!
8 ’Paty nayɨdeꞌen pønɨ myikpøkpyajttɨp mgøꞌ mdeky, jaꞌayɨ ku xtyimwyɨboottɨt jøts jagam xpɨkta̱ꞌa̱ktɨt; neꞌegɨ øyꞌa̱tp ku køtuk paktuk mdøkɨt jap ma̱ Dios jam, jøts kidi kaꞌpxy xmɨnijkxy ja mgøꞌ mdeky jap infierno.
8 — Se a sua mão ou o seu pé leva você a tropeçar, corte-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Jøts pønɨ yø mween myikpøktyuujnɨp, nawyeenjuudɨts jøts abiky xpɨkta̱ꞌa̱kt; neꞌegɨts øyꞌa̱tp ku neꞌegɨ wenduꞌuk mdøkɨt jap ma̱ ja Dios, jøts kidi yø mween kaꞌpxy xmɨdøkɨ ku myikuwɨbepɨt jap jønjøtpy midi jap infierno.
9 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida com um só dos seus olhos do que, tendo os dois, ser lançado no inferno de fogo.
10 ’Kidits øts ja nꞌuꞌnk nꞌuna̱ꞌjk xmɨjotma̱ꞌjtɨdɨ. Janch øts ɨdøꞌøn nwa̱ꞌa̱ñ jøts ku yꞌa̱nkɨlɨs ja jap tsa̱jpjøtpytɨ Dios Teety wyɨngujkpy.
10 — Fiquem atentos, para não desprezarem nenhum destes pequeninos! Porque eu afirmo a vocês que os anjos deles, lá nos céus, veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 Pø jaꞌaxɨ tø nnɨmiñ jøts øts ja nyiknɨtsoꞌokꞌa̱ttɨt pøn ja pyøky yikwɨndɨgøꞌøyɨñɨdɨp.
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.
12 ’¿Sa̱ mee mꞌukwa̱ꞌa̱ñ? Ku ja̱a̱ꞌy jam wyɨnaty tmøøtꞌaty nɨmagøꞌpxy ja borreegɨ, jøts kuts ja tuꞌuk tyɨgøꞌøty, ¿ti kaꞌap ja tꞌatsꞌɨxa̱ꞌa̱t? Kuwa̱nɨxɨ ja jam kojpkøjxp tyikta̱ꞌa̱nt ja ñɨmaktaꞌpxy myakta̱xujkpɨ, jøts ja tꞌatsꞌɨxa̱ꞌa̱t midi tø tyɨgøy.
12 — O que vocês acham? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se desgarrou?
13 Kuts ja tpa̱a̱tt, neꞌegɨ tyaxonda̱ꞌa̱kpts jaꞌ midi tø yꞌuktɨgøy jøts nɨkaꞌap ja jadeꞌen neꞌegɨ yiktaxonda̱ꞌa̱ktɨ ja ñɨmaktaꞌpxy myakta̱xujkpɨ midi kadɨgøødyɨp.
13 E, se consegue encontrá-la, em verdade lhes digo que ficará mais alegre por causa desta do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 Jadeꞌents meets ɨdøꞌøn ja Dios Teety mja̱wɨyɨdɨ pøn jap tsa̱jpjøtpy, kaꞌap ja ttsøky jøts yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjk ja jadeꞌen tyɨgøꞌøty.
14 Assim, não é da vontade do Pai de vocês, que está nos céus, que se perca um só destes pequeninos.
15 ’Pønɨ jam mmɨguꞌuk mgaꞌødyuñɨyɨ, nagya̱jpxɨdɨts anadyuꞌuk jøts xukwɨnja̱wɨt ja pyøky. Pønɨ kyupijkpyts, tøts ja mjaꞌ wyɨnaty myajada̱ꞌa̱ky jøts ja pyøky nayɨdeꞌen tkaguꞌayoꞌomba̱a̱dɨt.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e repreenda-o em particular. Se ele ouvir, você ganhou o seu irmão.
16 Kuts mgagupøkɨt ku kaꞌ mmadoowa̱ꞌa̱nɨt, wɨnets tuꞌuk majtsk ja̱a̱ꞌy xwa̱a̱dsoꞌot jøts ja tꞌejxtɨt tnɨja̱wɨdɨt pønɨ sa̱ jam pøn wya̱ꞌa̱ñ.
16 Mas, se não ouvir, leve ainda com você uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda questão seja decidida.
17 Kuts ja kyayikmøjpɨkta̱kmɨdɨt, wɨnets xukmadoꞌot ja mayja̱a̱ꞌy pøn tjanchja̱ꞌwɨdɨp ja Dios; jøts ku nɨ jaꞌba̱a̱t kyayikmøjpɨkta̱kmɨdɨt, wɨnets ja jadeꞌen xpɨkta̱ꞌa̱ktɨt sa̱m ja ja̱a̱ꞌy pøn Dios tkajanchja̱ꞌwɨdɨp, uk jadeꞌen sa̱m yikugubajtpɨtøjk yikwa̱ꞌa̱ndɨ yiktejtɨ.
17 E, se ele se recusar a ouvir essas pessoas, exponha o assunto à igreja; e, se ele se recusar a ouvir também a igreja, considere-o como gentio e publicano.
18 ’Janch meets ɨdøꞌøn nnøjmɨ, pønɨ pøn meets ya̱ ja pyøky maaꞌkxuujkɨp, nayɨdeꞌen ja tsa̱jpjøtpy yikmaaꞌkxukt. Jøts pønɨ pøn mets ya̱ mgamaaꞌkxujkpy, nayɨdeꞌen ja tsa̱jpjøtpy kyayikmaaꞌkxukt.
18 — Em verdade lhes digo que tudo o que ligarem na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligarem na terra terá sido desligado nos céus.
19 ’Nayɨ ndukmadoodɨp ɨxya̱m, pønɨ pøn tuꞌuk majtsk nagya̱jpxɨdɨp, jøts tꞌamɨdoowa̱ꞌa̱ndɨ tpøktsoowa̱ꞌa̱ndɨ tigati ja Dios Teety, moꞌojɨdɨpts jaꞌ.
19 Em verdade também lhes digo que, se dois de vocês, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que vierem a pedir, isso lhes será concedido por meu Pai, que está nos céus.
20 Pønɨ ma̱ tuꞌuk majtsk ñamyukyɨdɨ ja ja̱a̱ꞌy øts køjxp, jamts øts ja møøt nꞌity.
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Xjats ja Pedro ojts tnɨnijkxy ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús, jøts ja ttɨɨbyɨjky:
21 Então Pedro, aproximando-se, perguntou a Jesus: — Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yꞌadsøøy:
22 Jesus respondeu:
23 ’Jadeꞌen ɨdøꞌøn ja Dios kyutujk sa̱m tuꞌuk ja wɨndsønɨn pøn ja tyumbɨtøjk ojts tyojpayøꞌøy.
23 — Por isso, o Reino dos Céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Ɨxam ɨdøꞌøn wyɨnaty tnɨbøkɨnɨm, ku ja ojts yiktanɨway tuꞌuk ja tyumbɨ midi ja wyɨnaty kawɨneꞌen mɨyojꞌa̱jtɨyɨp.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Kumɨ kaꞌats ja tyumbɨ myeeñ ti ja tyagubatp ja yoj, wɨnets ja wɨndsøn wya̱a̱ñ jøts wan tyiknɨtooktɨ møøt yꞌuꞌnk ñɨdøꞌøxy, jøts pønɨ ti jaty jam pyɨkta̱ꞌa̱kyꞌa̱jttɨp. Jøts pønɨ wɨneꞌen ja chooba̱a̱ttɨ, jaꞌats ja yoj kyudøkɨp.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, o senhor desse servo ordenou que fossem vendidos ele, a mulher, os filhos e tudo o que possuía e que, assim, a dívida fosse paga.
26 Xjats ja tumbɨ tmɨnuuꞌkxa̱a̱jky ja wyɨndsøn, ojts ja twɨnguxanɨ, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y: “Wɨndsøn, mɨduda̱ꞌa̱kyꞌa̱jtk øts, ngubatp øts ja tukɨꞌɨyɨ.”
26 Então o servo, caindo aos pés dele, implorava: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo ao senhor.”
27 Xjats ja wɨndsøn ja ojts yꞌayoꞌijxyɨ, jøts ja yoj ja tyamaaꞌkxuujkɨyɨ jøts ja yikꞌawa̱ꞌa̱tspɨdsøøjmɨyɨ.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 Kuuyɨ ja tumbɨ jaꞌayɨ pyɨdsɨɨmy, jøts ja ojts tuꞌuk tmɨnabya̱a̱dyɨyɨ ja myɨguꞌuk ja myøøtumbɨ, jaꞌ ja mɨyojꞌa̱jtɨyɨp tuꞌuk pesɨ majtsk pesɨ. Yukpa̱jkijxpy ja ojts tyimyach jøts ja jadiꞌiñɨ tyukpanɨ, yɨdeꞌen ja møkꞌampy tnøjmɨ: “¡Peꞌtpy xkubatt ja yoj, ya̱k putyɨ!”
28 — Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários. Agarrando-o, começou a sufocá-lo, dizendo: “Pague-me o que você me deve.”
29 Wɨnets ja myɨguꞌuk ñagyuxendya̱a̱jkøø jaꞌ wyɨndum jøts ja ojts myɨnuuꞌkxa̱ꞌa̱gyɨyɨ: “Mɨduda̱ꞌa̱kyꞌa̱jtk øts, ngubatp øts ja tukɨꞌɨyɨ.”
29 Então o seu conservo, caindo aos pés dele, pedia: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo a você.”
30 Jøts ja yjaduꞌukpɨ, kaꞌap ja tkupɨjky, ojts ja ñijkxy jøts ja ojts tpɨkta̱ꞌa̱ky ja myɨguꞌuk jap puxøjkjøtpy kunɨm ja tyimgyubatt ja yoj.
30 Ele, porém, não quis. Pelo contrário, foi e o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Kuts ja yjaduꞌukpɨ ja jadeꞌen tꞌejxtøø, tyimyꞌayojɨdɨ jaꞌ jøts ja ojts tꞌatstukmadowdɨ ja wyɨndsøn sa̱ jaty ja wyɨnaty tø tꞌejxtɨ.
31 — Vendo os seus companheiros o que havia acontecido, ficaram muito tristes e foram relatar ao seu senhor tudo o que havia acontecido.
32 Wɨnets ja wɨndsøn ja tyumbɨ tna̱nkwya̱dsojøø midi ɨdøꞌøn jadeꞌen adøtsp, jøts ja tnɨma̱a̱y: “¡Mets mɨkuꞌ, burrɨ! Tø mets ja myoj ndameeꞌkxy ku me tø xmɨnuuꞌkxa̱ꞌa̱ky.
32 Então o senhor, chamando aquele servo, lhe disse: “Servo malvado, eu lhe perdoei aquela dívida toda porque você me implorou.
33 Nayɨdeꞌen me ndijy jeexyɨp ja mmɨguꞌuk xꞌayoꞌijxy sa̱ me tø nꞌayoꞌijxyɨn.”
33 Será que você também não devia ter compaixão do seu conservo, assim como eu tive compaixão de você?”
34 Yikxon ja wɨndsøn yjantyimyꞌa̱mbɨjky, jøts ja tkejxy ayoobɨ kunɨm ja myɨgubajtkøxɨt.
34 E, indignando-se, o senhor entregou aquele servo aos carrascos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Jøts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús yɨdeꞌen myadya̱kꞌaba̱jtɨyɨɨꞌñ:
35 Assim também o meu Pai, que está no céu, fará com vocês, se do íntimo não perdoarem cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.