Gálatas 2

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kyɨmakma̱jkts jumøjt øts jadɨgojk nnijkxy jam Jerusalén møøt ja Bernabé, jøts ø nayɨdeꞌen nbawa̱a̱y ja Tito.
1 Catorze anos depois, subi novamente a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Paty øts jam nnijkxy ku øts ja Dios xukꞌijxy jøts øts jam nnøjkxy. Jøts øts jam møøt amaaꞌtsk ngajpxy nmadya̱ꞌa̱ky pøn ɨdøꞌøn jam tnɨguba̱jkꞌa̱jttɨp ja kudanaabyɨtøjktɨ Jerusalén. Jøts ndukꞌejxtøø nduknɨja̱ꞌwɨdyøø sa̱ øts ɨdøꞌøn ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm yꞌɨxpøjkɨn nna̱nkyꞌijxyɨ pøn tkanɨja̱ꞌwɨdɨp pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ. Njøpja̱ꞌwɨp øts jaꞌ ku øts ja jotmøñ xkagupøktɨt paty øts ja jadeꞌen nnɨgajpxy jøts øts ja ndunk nugo kyana̱xt midi øts jam wyɨnaty ndumpy.
2 Fui para lá por causa de uma revelação e expus diante deles o evangelho que prego entre os gentios, fazendo-o, porém, em particular aos que pareciam mais influentes, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Xpudøjkɨdɨts øts jaꞌ. Nɨti nɨsa̱ ja Tito kyayiktuuñ, kaꞌap ja ejxpajt ñeꞌkxkøjxp yikpɨkta̱a̱jky sa̱m ja israelɨt ja̱a̱ꞌy ttsøønɨdɨ.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, foi obrigado a circuncidar-se, apesar de ser grego.
4 Kaꞌap øts ya̱ꞌa̱t jeexyɨp nga̱jpxpa̱a̱ty sa̱ ja Tito yja̱jty kuk ɨdøꞌøn kyanøjkxtɨ ja ejxpɨ ja kowbɨ jøts tmadya̱ꞌa̱kwɨdettɨt ma̱ba̱a̱t adøm ɨdøꞌøn ngaꞌukpaduꞌunɨndɨ ja møja̱a̱ꞌbyɨ kutujk midi ja Jesucristo tø xuknɨwa̱a̱jchɨm ku møøt nꞌijtyɨm. Jaꞌ ɨdøꞌøn ja chojktɨp jøts adøm nbaduujnaꞌandɨt ja myaja̱a̱ꞌbyɨ kyutujk sa̱m ja israelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ.
4 Essa questão foi levantada porque alguns falsos irmãos infiltraram-se em nosso meio para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Nɨjuunɨ øøts ja ngayikmøjtøkɨ jøts kaꞌ meets xwɨnmaꞌaty ku jaꞌayɨ ejxpajtɨngøjxp yikpiky ja yiknɨtsoojkɨn. Jaa ku øø ndsøky jøts meets tɨy xmøøtꞌa̱jtꞌettɨtnɨm ja wɨnma̱a̱ꞌñ sa̱ ja yiknɨtsoojkɨn nba̱a̱jtyɨm.
5 Não nos submetemos a eles nem por um instante, para que a verdade do evangelho permanecesse com vocês.
6 Nɨti nɨsa̱ øts ja xkanɨmaadyɨ pøn jam tnɨguba̱jkꞌa̱jttɨp ja kudanaabyɨtøjktɨ pønɨ sa̱ øts ndunkjøøjp nyikyøꞌøy; øy ja yjamøjwɨndsønɨdɨ tukna̱x øts ja møøt nnayja̱ꞌwɨyɨdɨ, jabɨ tum jadeꞌenxɨ adømdɨ Dios wyɨngujkp.
6 Quanto aos que pareciam influentes — o que eram então não faz diferença para mim; Deus não julga pela aparência — tais homens influentes não me acrescentaram nada.
7 Kaꞌap øts ja wenk anaꞌamɨn ja xꞌukmøøñɨdɨ, jabɨ yja̱ꞌgyukɨdɨxɨ jaꞌ ku øts ja Dios køꞌøm tø xanɨpiky jøts øts ja nɨtsoojkɨn ayuujk nga̱jpxyøꞌøty ma̱ pøn kyaꞌisraelɨtja̱a̱ꞌyɨdɨ, sa̱m ja Pedro yiktanɨpøjkmɨ nayɨdeꞌen jøts nay jaꞌabɨ ayuujk tka̱jpxyøꞌøty jam israelɨt ja̱a̱ꞌyjotp.
7 Pelo contrário, reconheceram que a mim havia sido confiada a pregação do evangelho aos incircuncisos, assim como a Pedro, aos circuncisos.
8 Nayɨdeꞌen øts ja Dios myøkꞌa̱jtɨn kudanaabyɨ tø xpɨkta̱jkmɨ jøts øts nga̱jpxwa̱ꞌkxɨt ja yꞌayuujk pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ sa̱m ja Pedro tø yikpɨkta̱jkmɨ kudanaabyɨ jam israelɨt ja̱a̱ꞌyjotp.
8 Pois Deus, que operou por meio de Pedro como apóstolo aos circuncisos, também operou por meu intermédio para com os gentios.
9 Patyxɨ døꞌøn ja Jacobo, ja Pedro jøts ja Juan pøn tnɨguba̱jkꞌa̱jttɨp ja kudanaabyɨtøjktɨ tja̱ꞌgyukɨdɨ ku øts ja Dios tø xmøꞌøy ja øyꞌa̱jtɨn jøts ja yjaꞌ tna̱nkyꞌejxɨt. Ojts øøts nꞌukyikøpa̱tnɨ møøt ja Bernabé, jadeꞌenꞌampy ja jadeꞌen ttundɨ jøts ku øøts ja xmɨguꞌukwa̱ꞌa̱ñ jøts ku ja tꞌøyja̱wɨdɨ jøts øøts ndunk øy nyikna̱xt jam kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌyjotp, ya̱m ja nayɨdeꞌen ja tyunk tyikyøꞌømyɨdɨ jam israelɨt ja̱a̱ꞌyjotp.
9 Reconhecendo a graça que me fora concedida, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, estenderam a mão direita a mim e a Barnabé em sinal de comunhão. Eles concordaram em que devíamos nos dirigir aos gentios, e eles, aos circuncisos.
10 Jaꞌayɨ øøts ɨdøꞌøn xꞌamɨdowdɨ ku øøts nxɨmɨja̱ꞌmyajtsꞌett ja israelɨt ayoobɨtøjktɨ. Ya̱ꞌa̱ts øts ɨdøꞌøn neꞌegɨ nbadunꞌijtpy, kaꞌap øts yøꞌøbɨ wɨnma̱a̱ꞌñ nꞌɨxmach.
10 Somente pediram que nos lembrássemos dos pobres, o que me esforcei por fazer.
11 Ku øts jam møøt nnabya̱a̱jtɨ ja Pedro jam Antioquíɨt ka̱jpjotp, jam øts ojts ndawɨndsøꞌøy midi jam wyɨnaty tyumpy, ku ja kaꞌap yꞌøgyaxɨꞌɨky.
11 Quando, porém, Pedro veio a Antioquia, enfrentei-o face a face, por sua atitude condenável.
12 Ku ja møøt øy tyimyꞌukaagyøjy pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌy jøts ja jaayɨ tmajtstutkojmɨ, jaꞌayɨ ku wɨna̱a̱gɨn ja israelɨtøjk yja̱ꞌa̱ttɨ pøn wyɨnaty tø tkexy ja jaꞌabɨ ja̱a̱ꞌy midi tpadundɨpnɨm ja møja̱a̱ꞌbyɨ kutujk ja møja̱a̱ꞌbyɨ tsɨna̱a̱ꞌyɨn sa̱m ja yꞌijty nayɨdeꞌen tpadumɨ.
12 Pois, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios. Quando, porém, eles chegaram, afastou-se e separou-se dos gentios, temendo os que eram da circuncisão.
13 Nayɨdeꞌen ttumɨdɨ sa̱m ja Pedro pøn jaty jam wyɨnaty kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ, nayɨdeꞌen ɨdøꞌøn ja Bernabé pa̱a̱t ttumɨ.
13 Os demais judeus também se uniram a ele nessa hipocrisia, de modo que até Barnabé se deixou levar.
14 Kuts øts ɨdøꞌøn ja nꞌijxy jadeꞌen ku tkabadundɨ sa̱m ja øgyajpxy ømyadya̱ꞌa̱ky ttanɨbɨkta̱a̱gɨ, yɨdeꞌen øts ɨdøꞌøn ja Pedro nnɨma̱a̱y jøts nɨdukɨꞌɨyɨ tmadoomɨdøø ja janchja̱ꞌwɨbɨtøjktɨ: “¿Tigøjxp mets ya̱ꞌa̱t ja̱a̱ꞌy xukpadunwa̱ꞌa̱ñ ja israelɨt ja̱a̱ꞌy chɨna̱a̱ꞌyɨn? Pø tøts mets ja køꞌøm xꞌɨxma̱tsnɨ jekyɨp o mets jam mjadyimyjaguga̱jpɨ.”
14 Quando vi que não estavam andando de acordo com a verdade do evangelho, declarei a Pedro, diante de todos: "Você é judeu, mas vive como gentio e não como judeu. Portanto, como pode obrigar gentios a viverem como judeus?
15 Israelɨt ja̱a̱ꞌy adømdɨ jaꞌ ku jadeꞌen tø ngueꞌexyɨndɨ, kaꞌap adøm ja pøky nayɨdeꞌen ndyimyikmajada̱a̱jkyɨndɨ sa̱m jaꞌ pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ.
15 "Nós, judeus de nascimento e não ‘gentios pecadores’,
16 Tøts nnɨja̱ꞌwɨndɨ ku kaꞌap adøm ja Dios xkupøjkɨndɨt jaꞌ wyɨngujkp ku jaꞌayɨ nbaduꞌundɨt ja Moisés kyutujk. Ja Jesucristoxɨ døꞌøn ja yjaꞌ njanchja̱ꞌwɨmp patyxɨ døꞌøn adøm ja Dios Teety tø xkupɨjkyɨndɨ, kidi jaꞌagøjxp ku ja Moisés kyutujk nbaduujñɨndɨ. Jabɨ nɨpønxɨ kyayikupøkt Dios wyɨngujkp ku ja Moisés kyutujk jaꞌayɨ tpaduujnɨt.
16 sabemos que o ninguém é justificado pela prática da lei, mas mediante a fé em Jesus Cristo. Assim, nós também cremos em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pela prática da lei, porque pela prática da lei ninguém será justificado.
17 Ku døꞌøn ja Dios tø xꞌukupɨjkyɨndɨ Cristo køjxp, jøts adøm ja Moisés kyutujk tø nꞌawɨmbejtɨgyojmandɨ, ¿ja Cristo adøm ɨdøꞌøn køꞌøm xyiktuuꞌtɨgøøꞌyɨmp? ¡Kaꞌ yjadeꞌenɨ!
17 "Se, porém, procurando ser justificados em Cristo descobrimos que nós mesmos somos pecadores, será Cristo então ministro do pecado? De modo algum!
18 Ku øts ndungojmɨt midi tø nꞌukꞌɨxmach, ngøꞌømbøky øts jaꞌ.
18 Se reconstruo o que destruí, provo que sou transgressor.
19 Kaꞌap øts ja Moisés kyutujk nꞌukyiktunɨ jaꞌagøjxp ku øts ja Dios yꞌøyꞌa̱jtɨn jadeꞌenꞌampy ngapa̱a̱ty; tø nja̱ꞌgyukɨ jøts ku ja Dios yjaꞌ yikpa̱a̱ty ku njanchja̱ꞌwant ja Cristo.
19 Pois, por meio da lei eu morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Kaꞌap øts nugo nꞌuktsɨnaañɨ, tø øts ja Cristo xkuꞌoogɨ kruskøjxp; jaꞌ øts ɨdøꞌøn nduꞌump midi ja Cristo yꞌøyja̱ꞌwɨp jaa ku øts ja chɨna̱a̱ꞌyɨn ndajujkyꞌa̱jtɨ. Janchja̱ꞌwɨngøjxp øts ya̱ꞌa̱t jujkyꞌa̱jtɨn nyiknaxy ya̱ na̱xwiiñ ku ja Dios Uꞌnk tø xjanchøky xjanchpaꞌayøy jøts nayɨdeꞌen tø xkuꞌoogɨ.
20 Fui crucificado com Cristo. Assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. A vida que agora vivo no corpo, vivo-a pela fé no filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Kaꞌap øts ja Cristo yꞌoꞌjkɨn nugo nyikna̱xwa̱ꞌa̱ñ; kuts Dios ja jeexyɨp xagupɨjkyɨndɨ ku ja Moisés kyutujk nbaduꞌunɨnt, nɨti jeexyɨp kyawa̱ꞌa̱ñ ja Cristo yꞌoꞌjkɨn, kaꞌap ja jeexyɨp ma̱ tyuñ.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça vem pela lei, Cristo morreu inutilmente! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.