Mateus 9

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dá ni̱ kaa tuku Jesús xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná ini barco ñoó. Dá ni̱ chi̱kaꞌanda na̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱ kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ na̱sáa̱ na̱ ñoo mií ná.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Dá ni̱ ka̱sáa̱ dao ta̱a, ta yíꞌi ra iin xi̱to noo̱ kánóo iin ta̱a ni̱ na̱tií saꞌa̱. Tá ni̱ xini Jesús ña̱ kándéé nda̱ꞌo ini ñaá rá, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a ni̱ na̱tií saꞌa̱ ñoó:
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Dá ni̱ ka̱sáꞌá nákani kuáchi̱ ini ta̱a dánaꞌa̱ ley ndíta ra: “Ta̱a káa kúú ra̱ yáꞌa káꞌa̱n ndava̱ꞌa xíꞌín Ndios.”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Tído ni̱ ka̱ndaa̱ va ini Jesús ña̱ dión nákani ini ra̱. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 ¿Ndí ki̱án ko̱ úꞌu̱ cháá ka̱ kaꞌi̱n xíꞌín ta̱a yóꞌo, káꞌán ndó? “Sa̱ ni̱ ndoo va kua̱chón”, o kaꞌi̱n xíꞌín rá, “Ndakuii̱n ndichi, ta kuaꞌa̱n nóꞌo̱n.”
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Tído viti dá ná koꞌi̱n dánaꞌi̱ noo̱ ndo̱ ña̱ kómí ndisa na̱ ni̱ nduu ta̱a ña̱yuu yóꞌo choon ña̱ dándóo na kua̱chi kée ña̱yuu ndéi ñayuú yóꞌo.
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Ta kúú ni̱ nda̱kuíi̱n ndichi ra̱. Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Kúú ndidaá vá ña̱yuu ñoó ni̱ naá iní tá ni̱ xini na̱ ña̱ ni̱ kee Jesús, ta ni̱ kekáꞌano na Ndios, na̱ ni̱ xi̱ꞌo choon yóꞌo noo̱ iin ta̱a.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Dá ni̱ keta Jesús veꞌe ñoó kuaꞌa̱n na̱. Kúú ni̱ xini na̱ ió iin ta̱a naní Mateo, ta ió ra̱ kíꞌin ya̱ꞌi ra saꞌa̱ ñóꞌo̱. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Diꞌa ni̱ kuu tein noo̱ ió Jesús sásáꞌan na veꞌe ra, dá ni̱ ka̱sáa̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱, xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu kaá ra̱ kómí kua̱chi, ta ni̱ sa̱ ndei na mesa sásáꞌan na xíꞌín Jesús, ta ndéi taꞌani ta̱ xíonoo xíꞌín ná.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Dá tá ni̱ xini ta̱ fariseo ña̱ ió Jesús sásáꞌan na xíꞌín ña̱yuu ñoó, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñóó:
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Ta kuaꞌán ndo̱ dákuáꞌa ndó ndi kóni̱ kaa ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndios noo̱ tuti ii̱ ná, chi̱ diꞌa kaáa̱n: “Kóni̱ yuꞌu̱ ña̱ kuꞌu̱ ini ndo̱ saꞌa̱ dao ka̱ ña̱yuu, ta o̱ du̱ú ña̱ doko̱ ndo̱ ña̱ꞌa noo̱í”, kaáa̱n. Chi̱ yuꞌu̱, ko̱ véi taꞌon yuꞌu̱ kanai na̱ káꞌán ña̱ kúú ña̱yuu ndaa̱. Ve̱i yuꞌu̱ kanai na̱ nákoni ña̱ kómí ná kua̱chi, dá ná nandikó iní na̱ saꞌa̱ kua̱chi kée na ―kaá Jesús.
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Dá ni̱ ka̱sáa̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Juan, na̱ dákodo̱ ndúta̱, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Dá ni̱ kaa taꞌani Jesús xíꞌín rá:
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 ’Ta ko̱ íin taꞌon taán vino sa̱á ini ñíi̱ yátá, dá chi̱ tá ná kee na dión, dá kía̱n dákaꞌándí va vino sa̱á ñoó ñií yátá ñóó, ta ndata̱ vá ñíi̱ ñoó, ta kuita̱ ndiꞌi va vino ñoó. Sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa cháá ka̱a̱n ná taán yo̱ vino sa̱á ini ñií sa̱á, dá kía̱n ni iin tóꞌán ná o̱ túú.
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Ta nani ió na̱ dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon yóꞌo, dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a néꞌe choon. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ Jesús, dá kaá ra̱:
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Dá ni̱ nda̱kuíi̱n Jesús, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá. Ta kuaꞌa̱n taꞌani ta̱ xíonoo xíꞌín ná.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Ta kúú chí sata̱ diꞌa Jesús ni̱ na̱tuu yati iin ñáꞌa̱ ndóꞌo kueꞌe̱ tái̱ nii̱. Ta sa̱ ni̱ xi̱no uxi̱ uu̱ kuia̱ ndóꞌán kueꞌe̱ ñoó. Dá ni̱ ka̱ko̱ꞌon ndáꞌa̱n yúꞌu̱ dáꞌo̱n ná,
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 dá chi̱ diꞌa ni̱ na̱kani inia̱n: “Sa̱va̱ꞌa rá dáꞌo̱n oon na ná kako̱ꞌin, ta kúú ná nduva̱ꞌi.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o Jesús, dá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ñaá ná, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Dá ni̱ saa̱ na̱ veꞌe ta̱ néꞌe choon ñoó. Ta kúú ni̱ xini na̱ ndéi ta̱a tuú flauta, ta nína vaa̱ nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi na ndéíꞌi̱ na̱ saꞌa̱ tadiꞌí ñoó.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná:
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ ka̱nkuei ña̱yuu ñoó sata̱ véꞌe, dá ni̱ ku̱ꞌu Jesús. Dá ni̱ tiin na ndáꞌa̱ tadiꞌí lóꞌo̱ ñoó, ta kúú ni̱ nda̱ko̱o va xi.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi yati ñoó ni̱ niꞌi̱ tóꞌon ña̱ ni̱ kuu dión.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Dá ni̱ keta Jesús veꞌe ñoó kuaꞌa̱n na̱. Kúú ni̱ ka̱sáꞌá tákuei ñaá uu̱ ta̱a ko̱ túu noo̱ kuaꞌa̱n ra̱, ta kaá ra̱ káyuꞌú ñaá rá:
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Dá tá ni̱ saa̱ Jesús veꞌe no̱ó kuaꞌa̱n na̱ ñoó, dá ni̱ na̱tuu yati ndi nduú ta̱ ko̱ túu noo̱ ñoó. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Jesús:
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Dá ni̱ ka̱ko̱ꞌon ndáꞌa̱ ná noo̱ rá, ta kaá na̱ xíꞌín rá:
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Ta kúú ni̱ na̱tu̱u va noo̱ rá. Dá ni̱ saꞌanda na̱ choon noo̱ rá, ta kaá na̱:
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Tído tá ni̱ ka̱nkuei ra veꞌe ñoó, ta kúú ni̱ na̱kani ra xíꞌín ndidaá ña̱yuu ndéi ñoó ña̱ ni̱ kee Jesús xíꞌín rá.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ ka̱nkuei ta̱a ni̱ ndu̱va̱ꞌa ñoó kuaꞌa̱n ra̱, dá ni̱ ka̱sáa̱ dao ña̱yuu, ta ndáka na iin ta̱a ni̱ ka̱ndo̱o ñíꞌi̱ ni̱ kee espíritu kini nákaa̱ ini ra̱.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Dá ni̱ taó Jesús espíritu kini nákaa̱ ini ta̱a ñoó, ta kúú ni̱ na̱kaꞌa̱n va ra. Ta kúú ni̱ naá vá iní ña̱yuu ndéi ñoó, ta kaá na̱:
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Dá kaá dao ta̱ fariseo ndíta ñoó:
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Ta ni̱ xi̱onoo Jesús ndidaá ñoo náꞌano xíꞌín ñoo kuálí, ta sa̱ da̱náꞌa̱ na̱ ini iin rá iin veꞌe noo̱ ndítútí na̱ Israel. Ta dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa, ña̱ káꞌa̱n ndi koo ndu̱ꞌu ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios. Ta sa̱ ndu̱va̱ꞌa na ndidaá na̱ ndóꞌo kueꞌe̱ xíꞌín na̱ uꞌu̱ ñíi̱.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Tá xiní na̱ ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, kúú kúꞌu̱ nda̱ꞌo ini na̱ saꞌa̱ ná, chi̱ ndóꞌo nda̱ꞌo nío̱ ná, ta ndéi ndava̱ꞌa na, chi̱ ndóꞌo na táto̱ꞌon ndóꞌo léko, kirí ko̱ íin ndáka.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Sa̱ꞌá ño̱ó kaka̱ ndo̱ noo̱ Ndios, na̱ kúú satoꞌo ñoꞌó xíti yóꞌo, dá ná tandaꞌá ná cháá ka̱ ña̱yuu kii kechóon noo̱án.
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.