Mateus 27
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NAA
1 Tá ni̱ tu̱u noo̱, dá ni̱ nda̱tóꞌón kueꞌé ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo ndi koo kee ra, dá naki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ néꞌe choon romano, dá kaꞌání ñaá rá.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Dá ni̱ kató ñaá rá ndáka ra ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ na̱ki̱ꞌo ra noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ néꞌe choon romano naní Pilato.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Kúú ni̱ ka̱ndaa̱ ini Judas, táꞌa̱n ra̱ ni̱ na̱ki̱ꞌo Jesús noo̱ ndaꞌá ta̱a xiní uꞌu̱ ñaá, ña̱ sa̱ ni̱ ka̱ndo̱o ra̱ néꞌe choon ña̱ kaꞌání rá Jesús. Kúú ni̱ na̱ndió néꞌe ra oko̱ uxi̱ di̱ꞌón plata no̱ó ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ sáꞌano, dá chi̱ ni̱ na̱ndikó iní ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ya̱ꞌa ra ni̱ kee ra,
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 dá kaá ra̱:
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Dá ni̱ koꞌono niꞌini ra di̱ꞌón plata ñoó noo̱ kúú yéꞌé ño̱ꞌo ñoó. Dá ni̱ keta ra kuaꞌa̱n ra. Ta kúú ñoó ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ chi̱rkaa ra mií rá, dá ni̱ xiꞌi̱ ra̱.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Dá ni̱ ndi̱tútí ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ ñoó di̱ꞌón ñoó, dá ni̱ kaa ra̱:
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ nda̱tóꞌón kueé ra̱, dá ni̱ xiin ra iin ñóꞌo̱ no̱ó ta̱ káva̱ꞌa ki̱di, dá ná koo no̱ó ndu̱xi na̱ tu̱kú xíꞌi̱.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Sa̱ꞌá ño̱ó nda̱ kuu̱ víti naní ñóꞌo̱ ñoó, no̱ñóꞌo̱ nii̱.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Dión, dá ni̱ xi̱nko̱o to̱ꞌon káꞌa̱n ña̱ ni̱ taa profeta Jeremías: “Ni̱ kiꞌin ra oko̱ uxi̱ di̱ꞌón plata, ña̱ ni̱ chi̱ya̱ꞌi ra saꞌa̱ ná táto̱ꞌon ni̱ chi̱kaa̱ ini ta̱ ñoo Israel kakuu ya̱ꞌi na,
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 ta xíꞌín di̱ꞌón ñoó ni̱ xiin ra ñóꞌo̱ no̱ó ta̱a káva̱ꞌa ki̱di. Dión ni̱ kaa satoꞌo yo̱ Ndios xíꞌín yuꞌu̱.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Tá ni̱ sa̱ kuíi̱n Jesús noo̱ Pilato, ra̱ dándáki ñoo ñóꞌo kuendá Judea ñoó, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Ta va̱ꞌará dátai̱ kua̱chi ñaá ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo, tído ni iin tóꞌón to̱ꞌon ko̱ ní kaꞌa̱n na̱.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Dá ni̱ kaa tuku Pilato xíꞌín ná:
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Tído ni iin tóꞌón to̱ꞌon ko̱ ní kaꞌa̱n na̱. Sa̱ꞌá ño̱ó kúú ni̱ naá vá iní Pilato.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Ta iin iin tein víko̱ pascua dáyaa̱ Pilato iin ta̱a nákaa̱ veꞌe ka̱a, táꞌa̱n ra̱ kándo̱o na̱ ñoo Israel saꞌa̱.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Ta daá ñóó nákaa̱ iin ta̱a naní Barrabás veꞌe ka̱a, ta iin níí kúú káꞌa̱n na̱ saꞌa̱ rá ña̱ kúú rá iin ta̱ kini.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ na̱taka kua̱ꞌá ña̱yuu noo̱ Pilato, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Dión ni̱ kaa Pilato, chi̱ ni̱ ka̱ndaa̱ ini ra̱ ña̱ sa̱ꞌá ña̱ uꞌu̱ iní vá ta̱ duti̱ ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ na̱ki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ rá.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Ta nda̱ noo̱ ió ra̱ saꞌándá ra̱ choon ñoó, ni̱ ta̱ndaꞌá ñadiꞌí ra̱ choon ni̱ saa̱a̱n noo̱ rá, ta kaáa̱n: “Ná dáꞌa ni kendava̱ꞌón xíꞌín ta̱a xaa̱n, chi̱ ta̱a ndaa̱ kúú rá. Dá chi̱ ndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ sa̱níi̱ saꞌa̱ rá ni̱ tu̱u noo̱ kuu̱ víti.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Tído ni̱ ka̱sáꞌá ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo dákaꞌa̱n kue̱ꞌé ra̱ ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó ña̱ ná kaka̱ na̱ ña̱ dáyaa̱ ra̱ Barrabás, ta ná kaꞌání rá Jesús.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Pilato ni̱ nda̱to̱ꞌón rá ña̱yuu ñoó:
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Dá ni̱ kaa Pilato xíꞌín ná:
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Dá ni̱ kaa Pilato xíꞌín ná:
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Kúú ni̱ ka̱ndaa̱ ini Pilato ña̱ ko̱ kándeé ka̱ ra̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, chi̱ diꞌa ni̱ na̱kui̱na vaa̱ cháá ka̱ ví ná. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kiꞌin ra cháá ta̱kui̱í, ta ni̱ na̱kata ra ndáꞌa̱ rá noo̱ ndidaá na̱ ñoo Israel ñoó, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Dá ni̱ kaa ndidaá na̱ ñoo ñoó:
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Dá ni̱ da̱yáa̱ Pilato Barrabás. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kani soldado Jesús xíꞌín chirrión, dá ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá Pilato noo̱ ndáꞌa̱ rá, dá ná koꞌo̱n ra̱ chirkaa ñaá rá ndi̱ka cruz.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Dá ni̱ na̱kiꞌin ñaá soldado kuendá Pilato ndáka ra kuaꞌa̱n ra̱ nda̱ ma̱á ini veꞌe chóon ta̱ romano. Dá ni̱ na̱da̱taká ra̱ ndidaá ka̱ soldado kúú kuendá ra̱, dá ni̱ kao̱ noo ra Jesús noo̱ íin na ñoó.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Dá ni̱ taó rá dáꞌo̱n ná. Dá ni̱ da̱kuíꞌino ñaá rá iin dáꞌo̱n kua̱ꞌá to̱ón.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Dá ni̱ chi̱nóo ra iin corona ni̱ ka̱va̱ꞌa xíꞌín ío̱n dini̱ ná. Ta ni̱ chi̱rnee ra iin ta̱ñi̱í ndáꞌa̱ xoo kuáꞌa na̱. Dá ni̱ ka̱sáꞌá sá kui̱ta xi̱tí rá noo̱ ná, dá kedi̱ki ñaá rá, dá kaá ra̱ xíꞌín ná:
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Ta ni̱ tu̱u ndaa di̱í ñaá rá, ta ni̱ xi̱o ndaa ra̱ ta̱ñi̱í néꞌe na ñoó ni̱ koon ra dini̱ ná.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kedi̱ki ñaá rá, dá ni̱ di̱tá rá dáꞌo̱n ñoó. Dá ni̱ na̱da̱kuíꞌino ñaá rá dáꞌo̱n míí ná. Dá ví ni̱ kee ra ndáka ñaá rá kuaꞌa̱n ra̱ chirkaa ra ndi̱ka cruz.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ta noo̱ ndáka ñaá rá kuaꞌa̱n ra̱ ñoó, ni̱ na̱kiꞌin táꞌan ra xíꞌín iin ta̱a naní Simón, ta̱ kúú kuendá Cirene. Dá ni̱ kendúsa̱ ra̱ xíꞌín ta̱a yóꞌo ña̱ ná kado̱kó ra̱ cruz koꞌo̱n ra̱.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Dá ni̱ saa̱ ra̱ noo̱ naní Gólgota. To̱ꞌon yóꞌo kóni̱ kaa yikí lásá dini̱ ndi̱i.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Dá ni̱ xi̱ꞌo ra vino ni̱ daká táꞌan xíꞌín ndiró ova̱ koꞌo Jesús. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ xirndodó ná ra̱, kúú ko̱ ní xíin taꞌon na koꞌo na ra̱.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ chi̱rkaa ñaá rá ndi̱ka cruz, dá ni̱ sa̱ ndei ra ni̱ sa̱dikí ra̱ suerte xíꞌín dáꞌo̱n ná, dá ná kande̱ꞌá ndi ndáa dáꞌo̱n kánian niꞌi̱ iin rá iin ra. Dión ni̱ kee ra, dá ni̱ xi̱nko̱o to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n profeta, chi̱ diꞌa ni̱ kaa na̱: “Ni̱ na̱kaꞌanda ra̱ dáꞌámáí, chi̱ ni̱ sa̱dikí ra̱ suerte xíꞌán.”
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ sa̱ ndei ra ndéi ra ndaá ra̱ Jesús.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Ta ni̱ kani ra iin tabla yati dini̱ cruz ñoó, ta káꞌa̱n ndá saꞌa̱ kía̱n tákaa na ñoó. Ta diꞌa kaáa̱n: “Ta̱a yóꞌo kúú Jesús, ta̱ kúú rey no̱ó na̱ ñoo Israel.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Ta ni̱ chi̱rkuei taꞌani ra uu̱ ta̱ kui̱ꞌíná ndi̱ka dao ka̱ cruz. Iin ra tákaa xoo kuáꞌa na̱, ta iin ka̱ ra̱ tákaa xoo íti na̱.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ta ña̱yuu chíkaꞌanda kuaꞌa̱n no̱ó tákaa na ñoó kédi̱ki ndaa ñaá ná, ta kaó na̱ dini̱ ná kénóo na Jesús,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 ta kaá na̱:
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Ta dión taꞌani kédi̱ki ñaá ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ ñoó, xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley Moisés, xíꞌín ta̱ fariseo ndíta ra, ta kaá ra̱:
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 ―Dao ka̱ va ña̱yuu sa̱ ka̱ndeé rá sa̱ da̱káki ra, tído ko̱ kándéé taꞌon ra dáka̱ki ra mií rá viti. Tá nda̱ rey yo̱ kúú rá, dá kía̱n ná noo kíi̱ rá ndi̱ka cruz káa, dá ná kandísa yó ra̱.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Ni̱ ka̱ndeé iní ta̱ káa Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ná dáka̱ki ñaá Ndios viti tá miía̱n ndaa̱ kúꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱ rá, chi̱ kaá ra̱ ña̱ kúú rá de̱ꞌe Ndios ―ka̱á ra̱ ndíta ra.
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Ta kána̱ꞌá taꞌani nda̱ uu̱ ta̱ kui̱ꞌíná tákuei iin iin xoo díi̱n ná xíꞌín ná.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Ta nda̱ ka̱xuu̱ kuu̱ dáá ñóó ni̱ na̱kuíi̱n naá iin níí kúú ñayuú nda̱ ka̱ oni̱ sa̱ꞌini.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Tá kuaꞌa̱n kasandaá ka̱ oni̱ sa̱ꞌini, kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú Jesús, ta kaá na̱:
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo dao ka̱ ta̱a ndíta ñoó ña̱ ni̱ kaa na̱ dión, dá ni̱ kaa ra̱:
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Ta kúú vitíꞌón ni̱ ka̱nkono iin ta̱a ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ da̱ndáxi ra iin táꞌí dáꞌo̱n xíꞌín vino iá. Dá ni̱ soꞌoni ra̱án dini̱ iin ta̱ñi̱í. Dá ni̱ chi̱nee raa̱n yúꞌu̱ Jesús, dá ná koꞌo na ra̱.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Dá ni̱ kaa dao ka̱ ña̱yuu ndíta ñoó:
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú tuku Jesús, dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na mií ná ni̱ xiꞌi̱ na̱.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Ta kúú mií hora daá ñóó ni̱ ndata̱ dao dáꞌo̱n tákaa ndadí ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano. Ni̱ keean nda̱ yúꞌán ni̱no, ta kúú nda̱ yúꞌán nino̱ ni̱ xino̱ no̱ó ni̱ ndata̱ ñá. Ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni ta̱an, ta kúú ni̱ ndata̱ dao ña̱ kúú yuu̱ ndáá,
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 ta ni̱ nono̱ yéꞌé káo̱ noo̱ ñóꞌo ndi̱i, ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu Ndios, na̱ ni̱ xiꞌi̱, ni̱ na̱taki.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱taki Jesús, dá ni̱ kuu ni̱ ka̱nkuei ña̱yuu ñoó ini káo̱ ñoó, dá ni̱ saꞌa̱n na̱ ñoo Jerusalén, ña̱ kúú ñoo ii̱, ta ñoó ni̱ naꞌa̱ noo̱ ná no̱ó kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Ta mií ta̱ dándáki soldado íin ra xíꞌín dao ka̱ soldado ndaá ra̱ Jesús noo̱ tákaa na ndi̱ka cruz ñoó. Dá tá ni̱ xini ra̱ ña̱ ni̱ ta̱an xíꞌín dao ka̱ ña̱ꞌa ni̱ kuu, kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ra, ta ni̱ kaa ra̱:
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Ta xíká vá ndíta kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ ñáꞌa̱ ndéꞌé ná ña̱ ni̱ ndoꞌo Jesús. Ta no̱ón kúú na̱ ni̱ xi̱onoo xíꞌín Jesús nda̱ rá ni̱ ka̱sáꞌá ná kuendá Galilea xíonoo na, ta sa̱ chi̱ndeé ñaá ná.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Ta tein na̱ ñáꞌa̱ ñoó nákaa̱ María Magdalena, xíꞌín María, naná Jacobo xíꞌín José, xíꞌín naná ta̱a kúú de̱ꞌe Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Tá ni̱ kuaá kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ saa̱ iin ta̱a kui̱ká naní José, ta̱ ñoo Arimatea, ta sa̱ xi̱onoo taꞌani ra xíꞌín Jesús.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Ta ni̱ saꞌa̱n ra̱ noo̱ nákaa̱ Pilato, dá ni̱ xika̱ ra̱ ña̱ ná naki̱ꞌo ra yikí ko̱ño Jesús noo̱ rá. Dá ni̱ saꞌanda Pilato choon noo̱ soldado ra̱ ña̱ ná koꞌo̱n ra̱ naki̱ꞌo ra yikí ko̱ño Jesús noo̱ José ñoó.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Dá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ da̱nóo ñaá rá ndi̱ka cruz. Dá ni̱ na̱kiꞌin ñaá José, dá ni̱ na̱chi̱tuú ñaá rá xíꞌín iin sábana ni̱ ndoo.
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ chi̱káa̱ ñaá rá ini iin yái̱ sa̱á, ña̱ ni̱ kaan mií rá ndi̱ka káo̱. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sadi ra̱ yuꞌú yái̱ ñoó xíꞌín iin yuu̱ chi̱káꞌano, dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Ta yuꞌú yái̱ ñoó ni̱ ndo̱o María Magdalena xíꞌín iin ka̱ María ñoó ndéi na.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Sa̱ ni̱ ya̱ꞌa kuu̱ kénduu na̱ Israel ña̱ꞌa kasáꞌan na. Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ na̱taka ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ fariseo noo̱ Pilato,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Sa̱ꞌá ño̱ó kaꞌanda ní choon ña̱ ná kandaa va̱ꞌa soldado ní yuꞌú yái̱ noo̱ nákaa̱ ra̱ nda̱ ná kasandaá kuu̱ óni̱. Dá chi̱ oon ni ví kasaa̱ ta̱ sa̱ xi̱onoo xíꞌín rá iin sa̱kuaá nataó kuíꞌíná ñaá rá, dá kaa ra̱ xíꞌín na̱ ñoo ndu̱ ña̱ ni̱ na̱taki ra̱, dá kía̱n tu̱ú cháá ka̱ choon o̱ du̱ú taꞌándá mií no̱ó.
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Dá ni̱ kaa Pilato xíꞌín rá:
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ sadi toon ra yuꞌú yái̱ ñoó, chi̱ ni̱ kani ra sello yéꞌán, ta ni̱ chi̱kata ra soldado ndíta ra ndaá ra̱án.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.