Mateus 26
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ACF
1 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n Jesús ndidaá to̱ꞌon yóꞌo, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná:
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 ―Sa̱ náꞌá vá ndó ña̱ kámani̱ uu̱ ka̱ kuu̱, dá koo víko̱ pascua, dá naki̱ꞌo ra na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá, dá chirkaa ñaá rá ndi̱ka cruz ―kaá na̱.
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Daá ñóó ni̱ na̱taka ndidaá ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo ñoó yéꞌé veꞌe ta̱ duti̱ kúú no̱ó naní Caifás.
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 Ta ñoó ni̱ nda̱tóꞌón mañá ra̱ ndi koo kee ra, dá tiin ndakána ra Jesús, dá kaꞌání ñaá rá,
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 ta kaá ra̱:
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Tá nákaa̱ Jesús ñoo Betania noo̱ kúú veꞌe Simón, táꞌa̱n ra̱ ni̱ sa̱ ndoꞌo kueꞌe̱ téíꞌi̱,
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ñáꞌa̱ noo̱ nákaa̱ na̱ ñoó, ta néꞌán iin ti̱ndoꞌo̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa xíꞌín yuu̱ dío̱n naní alabastro. Ta ni̱ chitíán ñóꞌo ndutá támi sáꞌa̱n, ta ndutá yaꞌi nda̱ꞌo kúú rá. Ta kúú ni̱ kuei ndiꞌán ra̱ dini̱ Jesús noo̱ ió na̱ mesa.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Tá ni̱ xini ta̱a xíonoo xíꞌín ná ña̱ ni̱ kee ñáꞌa̱ ñoó dión, kúú ni̱ xido̱ nda̱ꞌo ini ra̱, dá ni̱ kaa ra̱:
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Ta va̱ꞌa ka̱ ví ní di̱kó yó ra̱, chi̱ ndutá yaꞌi nda̱ꞌo kúú rá, ta kando̱o di̱ꞌón ñoó chindeé yó na̱ kúndaꞌí, ní kúu ―kaá ra̱.
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Tído ni̱ ka̱ndaa̱ va ini Jesús ña̱ káꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Chi̱ daá ndéi va ña̱yuu kúndaꞌí xíꞌín ndoꞌó, tído yuꞌu̱, o̱ kóo kuií taꞌon yuꞌu̱ xíꞌín ndó.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Chi̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ da̱kúchián yuꞌu̱ xíꞌín ndúta̱ támi sáꞌa̱n yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kenduua̱n yikí ko̱ñoi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kooi ndu̱xii.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ndeí kúú míí vá noo̱ dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa sa̱ꞌí iin níí kúú ñayuú yóꞌo, nakani taꞌani na sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee ñáꞌa̱ yóꞌo xíꞌín yuꞌu̱, dá ná kañoꞌo ini ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ keeán ―ka̱á Jesús.
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Dá ni̱ kee Judas Iscariote, táꞌa̱n ra̱ nákaa̱ tein ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús, kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ ndéi ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 Tá ni̱ saa̱ ra̱, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Nda̱ kuu̱ dáá ni̱ ka̱sáꞌá Judas ndúkú rá ndi kee ra naki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ rá.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ mií no̱ó, ña̱ kúú víko̱ noo̱ seí na̱ Israel pan, ña̱ ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chía̱n, dá ni̱ na̱tuu yati ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús noo̱ ná, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 Dá ni̱ saꞌa̱n ta̱a ñoó ni̱ kee ra choon ni̱ saꞌanda Jesús noo̱ rá, ta ni̱ kenduu ra̱ ña̱ kadíni na kuendá víko̱ pascua.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 Dá tá ni̱ kuaá kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ saa̱ Jesús veꞌe ñoó ni̱ sa̱ ko̱o na mesa xíꞌín ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Ta tein sásáꞌan na ñoó, ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ta kúndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ kuu ini ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión. Dá ni̱ kaa iin rá iin ra xíꞌín Jesús:
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Dá ni̱ kaa Jesús:
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Ta miía̱n ndaa̱ ndoꞌo na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo táto̱ꞌon ki̱ꞌo káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios. Tído, ¡ndaꞌí va ta̱a naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá! Va̱ꞌa cháá ka̱ vía̱n ní xi̱o dáꞌa ni kaki ta̱a ñoó, ní kúu.
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Dá ni̱ kaa Judas, táꞌa̱n ra̱ koꞌo̱n naki̱ꞌo ñaá:
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Ta tein noo̱ sásáꞌan na ñoó, dá ni̱ tiin Jesús pan. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios sa̱ꞌán. Dá ni̱ saꞌanda dáó na̱án, dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Dá ni̱ tiin na copa. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios saꞌa̱ ra̱, dá ni̱ xi̱ꞌo na ra̱ noo̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 chi̱ kirá xaa̱n kúú nii̱ yuꞌu̱, kirá dáxi̱nko̱o ña̱ ni̱ ka̱ndo̱o Ndios kee na xíꞌín ña̱yuu na̱, chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kuita̱ ra̱, sa̱ꞌá ño̱ó ndoo kua̱chi kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ o̱ nándió ko̱o ka̱i̱ koꞌi ndutá uva yóꞌo nda̱ ná kasandaá kuu̱, dá koꞌo sa̱ái̱ ndutá uva xíꞌín ndó noo̱ ió tatái̱ Ndios dándáki na ―kaá na̱.
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kekáꞌano na Ndios xíꞌín iin yaa, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ dini̱ yúku̱ naní Olivos.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná:
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Tído tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱takii̱, dá kuió no̱ói̱ noo̱ ndo̱ koꞌi̱n chí Galilea diꞌa, dá kasandaá ndo̱.
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Dá ni̱ kaa Pedro:
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Dá ni̱ kaa Pedro:
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Dá ni̱ saa̱ Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná noo̱ naní Getsemaní. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Dá ni̱ kee Jesús ndáka na Pedro xíꞌín ndi nduú de̱ꞌe Zebedeo kuaꞌa̱n na̱ lúꞌu̱ ka̱ noo̱. Dá ni̱ kixian ni̱ ku̱ndaꞌí nda̱ꞌo ini Jesús, ta ni̱ ka̱sáꞌá ndóꞌo nda̱ꞌo nío̱ ná.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a kuaꞌa̱n xíꞌín ná ñoó:
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 Dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ lúꞌu̱ ka̱ chí noo̱. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí ná, ta ni̱ xino̱ taan na̱ nda̱ no̱ñóꞌo̱. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios:
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o na ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ no̱ó ndéi ta̱a kuaꞌa̱n xíꞌín ná ñoó, kúú sa̱ kídi̱ va ra ndéi ra. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Pedro:
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 Kañoꞌo ini ndo̱, ta kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín Ndios, dá ná dáꞌa ni kexíxi ña̱ kini xíꞌín ndó. Chi̱ sa̱ ió nduu nío̱ ndo̱ kee ndó ña̱ kóni̱ Ndios, tído ña̱ kóni̱ ñíi̱ ndo̱ kía̱n chítuu ñaá ―kaá na̱.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku na kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n tuku na xíꞌín Ndios:
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku na ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ noo̱ ndéi ta̱a ñoó. Kúú sa̱ kídi̱ tuku va ra ndéi ra, chi̱ saꞌání nda̱ꞌo ñaá ña̱ ma̱ꞌánó.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku na ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios taꞌándá kúú oni̱, ta ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱ dao ka̱ taꞌándá ñoó.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku na ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ noo̱ ndéi ta̱a kuaꞌa̱n xíꞌín ná ñoó, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 ¡Ndakuei kíi̱ ndo̱, ná koꞌo̱! Kande̱ꞌé ndó, chi̱ sa̱ kúyati ta̱a ve̱i naki̱ꞌo yuꞌu̱ noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá ―kaá na̱.
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Káꞌa̱n i̱í vá Jesús íin na, kúú ni̱ ka̱sáa̱ va Judas, táꞌa̱n ra̱ nákaa̱ tein ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a ve̱i xíꞌín rá. Dao ra néꞌe espada, dao ka̱ ra̱ néꞌe yíto̱. Chi̱ ve̱i ra xíꞌín choon ni̱ saꞌanda ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Sa̱ ni̱ ka̱sto̱ꞌon va Judas xíꞌín ta̱a ñoó ndi kee ra, dá naꞌa̱ ra̱ ndá yoo kúú Jesús, chi̱ ni̱ kaa ra̱:
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Ta kúú vitíꞌón ni̱ na̱tuu yati Judas noo̱ íin Jesús, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Ta iin ta̱a ió xíꞌín Jesús ñoó ni̱ taó rá espada ra̱. Ta kúú ni̱ chi̱tóꞌo̱n ra̱ do̱ꞌo iin ta̱ kéchóon no̱ó ta̱ duti̱ kúú no̱ó.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Dá ni̱ kaa Jesús:
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 ¿Á ko̱ náꞌá taꞌan voon ña̱ kuu va kaꞌi̱n xíꞌín tatái̱, dá tandaꞌá ná uxi̱ uu̱ tuꞌu ángel kii na chindeé ná yuꞌu̱?
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Tído tá ná kee yuꞌu̱ dión, dá kía̱n, ¿ndi koo, dá xi̱nko̱o noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios? Chi̱ káꞌa̱n ña̱ ki̱ꞌo dión kánian ndoꞌi.
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a kuaꞌa̱ ñoó:
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Tído ndidaá ña̱ yóꞌo kúu viti, dá ná xi̱nko̱o no̱ó ni̱ kaꞌa̱n profeta noo̱ tuti ii̱ Ndios ―kaá na̱.
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Ta ta̱a ni̱ tiin Jesús, ro̱ón kúú ra̱ ndáka ñaá kuaꞌa̱n veꞌe Caifás, ra̱ kúú duti̱ kúú no̱ó, chi̱ ñoó ni̱ ndi̱tútí ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Ta Pedro, nda̱á xíká xíká tákaa ra kuaꞌa̱n ra̱. Dá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ ku̱ꞌu ra noo̱ kúú yéꞌé veꞌe ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñóó. Dá ni̱ sa̱ ko̱o ra ió ra̱ tein ta̱ ndaá yéꞌé ñoó, dá koni ra̱ ndi koo.
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Ta ra̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ ñoó xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoó xíꞌín ndidaá ka̱ ta̱ néꞌe choon ñoo Jerusalén ni̱ ndi̱tútí rá ndéi ra ndúkú rá ta̱ kaꞌa̱n to̱ꞌón saꞌa̱ Jesús, dá kuu naki̱ꞌo ñaá rá noo̱ ndaꞌá ta̱ romano, dá kaꞌání ñaá rá.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 Tído ko̱ ní niꞌi̱ taꞌon ra iin kua̱chi káꞌano dákuío ra Jesús, va̱ꞌará kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a ni̱ na̱kui̱ta ni̱ kaꞌa̱n to̱ꞌón saꞌa̱ ná. Tído tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ nda̱kuei uu̱ ka̱ ta̱a ni̱ kaꞌa̱n kua̱chi ra saꞌa̱ ná,
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 ta kaá ra̱:
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Dá ni̱ nda̱kuíi̱n ndichi mií ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Tído tádi̱ óon va íin Jesús.
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Ta kúú ni̱ ndatá ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñóó kotó ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xido̱ téí ini ra̱. Dá ni̱ kaa ra̱:
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 ¿Ndí ki̱án nátaꞌan ini ndo̱ keeá xíꞌín rá?
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Dá ni̱ tu̱u ndaa di̱í dao ra noo̱ ná, ta dao ka̱ ra̱ ni̱ kani ñaá xíꞌín yi̱kí, ta dao ka̱ ra̱ ni̱ koon daꞌa̱nda̱ noo̱ ná,
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Ta ió Pedro sata̱ véꞌe noo̱ ndéi dao ka̱ ña̱yuu ñoó. Dá ni̱ na̱tuu yati iin ñáꞌa̱ kéchóon veꞌe ñoó. Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín rá:
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Tído ni̱ ndata̱ vá Pedro saꞌa̱ Jesús noo̱ ndidaá ña̱yuu ndéi ñoó, ta kaá ra̱:
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ kúú yéꞌé diꞌa. Dá ni̱ xini ñaá iin ka̱ ñáꞌa̱. Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín dao ña̱yuu ndíta ñoó:
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ta kúú tuku va ni̱ ndata̱ rá saꞌa̱ Jesús, ta kaá ra̱:
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ta kúú lúꞌu̱ ka̱ tóó, dá ni̱ na̱tuu yati dao ka̱ na̱ ndíta ñoó, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Dá ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n ndava̱ꞌa ra, ta kaá ra̱:
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Dá ví ni̱ ndi̱sáa̱ ini ra̱ to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá, chi̱ diꞌa ni̱ kaa na̱: “Tá ko̱ ñáꞌa̱ kana chéli, ta kúú sa̱ ndata̱ yo̱ꞌó sa̱ꞌá yuꞌu̱ oni̱ taꞌándá”, kaá na̱. Dá ni̱ keta ra sata̱ véꞌe, ta kúú ndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ saki ra.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.