Mateus 22
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NAA
1 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o Jesús ni̱ da̱kíꞌin táꞌan na dao ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon dánaꞌa̱ na̱, ta kaá na̱:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 ―Táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kee iin rey ni̱ kee ra iin víko̱ káꞌano noo̱ tándaꞌa̱ de̱ꞌe ra, ki̱ꞌo dión kée Ndios dándáki na ña̱yuu na̱.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Dá ni̱ ta̱ndaꞌá rey ñoó ta̱ kéchóon noo̱ rá kuaꞌa̱n ra̱ kuaka ra ña̱yuu sa̱ ni̱ kana ra kii noo̱ koo víko̱ veꞌe ra. Tído ni iin na ko̱ ní xíin taꞌon saa̱.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Dá ni̱ xi̱ꞌo ra choon noo̱ dao ka̱ ta̱ kéchóon noo̱ rá, ta ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá: “Kuaꞌán ndo̱ kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín ña̱yuu ñoó ña̱ sa̱ io nduu va ña̱ꞌa kasáꞌan na, chi̱ sa̱ ni̱ saꞌání váí toroi̱ xíꞌín ndidaá kirí ndi̱ꞌí ni̱ da̱ndaꞌíi̱. Ta sa̱ ni̱ choꞌo̱ vá rí. Ta kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín ná ña̱ ná kii na, chi̱ sa̱ ió va víko̱ tándaꞌa̱”, kaá ra̱. Dá ni̱ kee ta̱ kéchóon ñoó kuaꞌa̱n ra̱.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Tído ko̱ ní kékuendá taꞌon ña̱yuu ñoó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ná. Dao na ni̱ kee kuaꞌa̱n kuti, ta dao ka̱ na kuaꞌa̱n nakaꞌán ndaꞌi̱,
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 ta dao ka̱ na̱ ni̱ nda̱kuei ni̱ kendava̱ꞌa xíꞌín ta̱ kéchóon ñoó, ta ni̱ saꞌání ñaá ná.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon rey ña̱ dión ni̱ kuu, kúú ni̱ ka̱ryíí nda̱ꞌo ra. Dá ni̱ ta̱ndaꞌá rá soldado ra̱ ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ saꞌání ndíꞌi ra ña̱yuu kíni ñoó, ta ni̱ chi̱ñóꞌo̱ ra̱ ñoo na̱.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín dao ka̱ ta̱ kéchóon noo̱ rá: “Sa̱ ió nduu va víko̱ viti, tído ndidaá kúú na̱ ni̱ kanai kii, ndá ko̱ káni taꞌan vaan kii na, nda̱ni.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Kuaꞌán ndo̱ noo̱ nákiꞌin táꞌan íchi̱, ta kana ndó ndi ndáa mií vá ña̱yuu ni̱ xini ndo̱ ná kii na víko̱ tándaꞌa̱ yóꞌo”, kaá ra̱.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Dá ni̱ kee ta̱ kéchóon ñoó kuaꞌa̱n ra̱ ndidaá ní íchi̱. Dá ni̱ da̱taká ra̱ ndidaá ña̱yuu ni̱ na̱kiꞌin táꞌan xíꞌín rá, mií ná kúú ná ña̱yuu kíni, o mií ná kúú ná ña̱yuu váꞌa. Ta dión ni̱ kee ra, dá ni̱ chití veꞌe noo̱ ió víko̱ tándaꞌa̱ ñoó.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 ’Dá tá ni̱ ku̱ꞌu rey ñoó ni̱ sa̱ nde̱ꞌé rá ndidaá na̱ ni̱ ka̱sáa̱ víko̱ ñoó, kúú ni̱ xini ra̱ nákaa̱ iin ta̱a ko̱ ndíxi dáꞌo̱n ndíi na̱ ñóꞌo víko̱ tándaꞌa̱.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Dá ni̱ kaa rey ñoó xíꞌín rá: “Amigo, ¿ndi ni̱ kuu ni̱ ku̱ꞌu yoꞌó yóꞌo, ta ko̱ ta̱ꞌón dáꞌo̱n ndíxi na̱ ñóꞌo víko̱ tándaꞌa̱ ndísón?” kaá ra̱. Ta kúú tádi̱ óon íin ta̱a ñoó.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Dá ni̱ kaa rey ñoó xíꞌín ta̱a dánduu ña̱ꞌa noo̱ ió víko̱ ñoó: “Koꞌoni ndo̱ sa̱ꞌá ta̱a yóꞌo, xíꞌín ndáꞌa̱ rá, ta taó ndo̱ rá sata̱ véꞌe noo̱ íin naá, chi̱ ñoó kúú no̱ó ndeiꞌi̱ ña̱yuu xíꞌín ndirá noo̱ ná, ta kuchi táꞌan no̱ꞌo na”, kaá ra̱.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Ta viti, kanaꞌá ndó ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ kana Ndios, tído cháá vá ná ni̱ꞌí ña̱ ka̱ki na ―kaá Jesús.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Dá ni̱ kee ta̱ fariseo kuaꞌa̱n ra̱. Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá ndátóꞌón kueꞌé ra̱ ndí ki̱án kee ra, dá dátu̱ú rá Jesús, dá ya̱ꞌa na noo̱ káꞌa̱n na̱.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ta̱ndaꞌá rá dao ka̱ ta̱ xíonoo xíꞌín mií rá, xíꞌín ta̱ kúú kuendá Herodes kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ nákaa̱ Jesús. Tá ni̱ saa̱ ra̱, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndi kaá mií ní? ¿Á va̱ꞌa ni kée yó chíya̱ꞌi yó saꞌa̱ ñóꞌo̱ yo̱ no̱ó ra̱ kúú kuendá César o ko̱ó? ―kaá ra̱.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Tído ni̱ ka̱ndaa̱ va ini Jesús ña̱ kátoó ra̱ dátu̱ú ñaá rá. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Tei tóo ndó iin di̱ꞌón, táꞌa̱n ña̱ chíya̱ꞌi ndó saꞌa̱ ñóꞌo̱ ndo̱, dá ná kande̱ꞌá ―kaá na̱.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Dá ni̱ kaa ra̱:
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ra ña̱ dión ni̱ kaꞌa̱n na̱, kúú ni̱ naá vá iní ra̱. Dá ni̱ da̱nkoo ñaá rá, dá ni̱ na̱ndió kuéi ra kuaꞌa̱n ra̱.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ta mií kuu̱ dáá ñóó ni̱ na̱tuu yati taꞌani dao ta̱ saduceo noo̱ Jesús. Ta ko̱ kándísa taꞌon ra ña̱ nataki na̱ ni̱ xiꞌi̱.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Ta viti, ni̱ sa̱ ndei usa̱ ñani ñoo yóꞌo. Ta kúú ni̱ ta̱ndáꞌa̱ ta̱ kúú no̱ó ñoó. Ta kúú ni̱ xiꞌi̱ va ra, ta ko̱ ta̱ꞌón de̱ꞌe yií ra̱ ni̱ sa̱ io xíꞌán. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ta̱ndáꞌa̱ ñani ra̱ xíꞌán.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Tído ni̱ xiꞌi̱ taꞌani ta̱ kúú uu̱ ñoó, ta ko̱ ní sá io tuku de̱ꞌe yií ra̱ xíꞌán. Ta ki̱ꞌo dión taꞌani ni̱ ndoꞌo ta̱ kúú oni̱. Ta kúú ndin usa̱ ñani ñoó ni̱ ndoꞌo dión xíꞌín ñáꞌa̱ ñoó.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ xiꞌi̱ taꞌani mií ñáꞌa̱ ñoó.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Sa̱ꞌá ño̱ó, tá ná kasandaá kuu̱ nataki na̱ ni̱ xiꞌi̱, ¿ndi káa iin ta̱a ñoó kakuu yíi̱a̱n, chi̱ ndin usa̱ va ra ni̱ sa̱ kuu yíi̱a̱n?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
29 Jesus respondeu:
30 Chi̱ tá ná kasandaá kuu̱ nataki ña̱yuu ni̱ xiꞌi̱, o̱ kóo ka̱ ña̱ tandaꞌa̱ ná, ta o̱ kíꞌo ka̱ na̱ de̱ꞌe na tandaꞌa̱ xí, dá chi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndéi ángel induú, nda̱ ki̱ꞌo dión vá kandei na.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Tído viti ná koꞌi̱n kasto̱ꞌin xíꞌín ndó ña̱ miía̱n nataki na̱ ni̱ xiꞌi̱. ¿Á ko̱ óon taꞌon kaꞌi ndó to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n mií Ndios, chi̱ diꞌa ni̱ kaa na̱:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 “Yuꞌu̱ kúú Ndios noo̱ Abraham, ta yuꞌu̱ kúú Ndios noo̱ Isaac, ta yuꞌu̱ taꞌani kúú Ndios noo̱ Jacob”? Dión ni̱ kaa na̱, dá chi̱ ko̱ kúú taꞌon na Ndios no̱ó na̱ ni̱ xiꞌi̱, diꞌa no̱ó na̱ ta̱kí vá kúú ná Ndios, chi̱ ndidaá vá ña̱yuu ndéi takí noo̱ ná.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Tá ni̱ seídóꞌo ña̱yuu ñoó to̱ꞌon ni̱ da̱náꞌa̱ Jesús, kúú ni̱ naá vá iní na̱, chi̱ va̱ꞌa nda̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Tá ni̱ seídóꞌo ta̱ fariseo ña̱ ni̱ tu̱ú ta̱ saduceo xíꞌín ña̱ dánaꞌa̱ ra̱ ni̱ kee Jesús, dá ni̱ ka̱sáꞌá rá ndátóꞌón táꞌan ra.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Ta iin ta̱ fariseo ñoó, táꞌa̱n ra̱ náꞌá va̱ꞌa choon saꞌándá ley, ro̱ón kúú ra̱ ni̱ nda̱to̱ꞌón Jesús, dá korndodó ñaá rá, ta kaá ra̱:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 ―Maestro, ¿ndi káa iin choon ndáya̱ꞌi cháá ka̱ noo̱ choon ni̱ saꞌanda Ndios keeá?
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Dá ni̱ kaa Jesús:
37 Jesus respondeu:
38 Ña̱ yóꞌo kúú choon kúú no̱ó, ña̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱ ni̱ saꞌanda Ndios keeá.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ta ña̱ kúú uu̱ kía̱n sa̱ kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ yóꞌo, chi̱ diꞌa kaáa̱n: “Kuꞌu̱ ini ndo̱ sa̱ꞌá ña̱yuu xi̱ꞌín ndó táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndóꞌo ndó xíꞌín míí ndó.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Ta ndi nduú choon yóꞌo kúú míí saꞌa̱ noo̱ ndidaá ka̱ choon saꞌándá ley, xíꞌín ña̱ ni̱ kaꞌa̱n profeta ―kaá Jesús.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Ta ndíta túꞌu ii̱ vá ta̱ fariseo. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Jesús:
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 ―¿Ndi kaá ndo̱ sa̱ꞌá na̱ kúú Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá? ¿Ndá tein na̱ veꞌe kakuu na?
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
43 E Jesus perguntou:
44 Diꞌa ni̱ kaa satoꞌo yo̱ Ndios xíꞌín na̱ kúú satoꞌi̱:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Yóꞌo ni̱ kaꞌa̱n mií David ña̱ satoꞌo na̱ kúú Cristo, sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndiva̱ꞌa káꞌa̱n ndo̱ ña̱ kii Cristo tein na̱ veꞌe rey David, tá dáá? ―kaá Jesús.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Ta ni ko̱ íin taꞌon kándéé nandió néꞌe no̱ó ni̱ kaꞌa̱n na̱, ta ni ko̱ íin ka̱ ra̱ ní chíndaa̱ noo̱ ndato̱ꞌón ñaá rá nda̱ kuu̱ dáá ñóó.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.