Mateus 21
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH
1 Kúú ni̱ ku̱yati na ñoo Jerusalén, chi̱ ni̱ kasa̱ndaá na̱ ñoo naní Betfagé, ña̱ nákaa̱ yati yúku̱ naní Olivos. Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ta kaá na̱ xíꞌín rá:
2 com a seguinte ordem:
3 Tá ndáa na̱ ndato̱ꞌón ñaá: “¿Ndiva̱ꞌa ndaxí ndó ri̱?”, dá kaa ndo̱ xíꞌín ná. “Dá chi̱ xínñóꞌó satoꞌo ndu̱ rí. Ndiꞌi daá, dá ná tandaꞌá ná ndu̱ kii ndu nandaka ndu ri̱”, kaa ndo̱ ―kaá na̱.
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Ta dión ni̱ kuu, dá ni̱ xi̱nko̱o no̱ó ni̱ kaꞌa̱n profeta, chi̱ diꞌa ni̱ taa na:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín na̱ ndéi ñoo Sión,
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Dá ni̱ kee uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó kuaꞌa̱n ra̱. Ta ni̱ kee ra táto̱ꞌon ni̱ saꞌanda na̱ choon noo̱ rá,
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 chi̱ ndáka ra burro diꞌí ñoó xíꞌín de̱ꞌe rí ni̱ ka̱sáa̱ ra̱. Dá ni̱ chi̱kodó rá kotó ra̱ sata̱ ri̱. Dá ni̱ kaa Jesús kánóo na kuaꞌa̱n na̱.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Dá ni̱ ka̱sáꞌá kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu chindei na kotó na̱ íchi̱ no̱ó ve̱i Jesús, ta dao ka̱ na̱ ni̱ saꞌanda ndaꞌá yíto̱, ta ni̱ chi̱ndei naa̱n íchi̱ noo̱ ya̱ꞌa na ñoó.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Ta ndidaá ña̱yuu xió no̱ó kuaꞌa̱n noo̱ Jesús xíꞌín ña̱yuu tákuei ve̱i chí sata̱ káyuꞌú ná kuaꞌa̱n na̱:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Dá tá ni̱ ku̱ꞌu na ñoo Jerusalén, kúú ni̱ naá nda̱ꞌo ini na̱ ñoo ñoó, ta ndáto̱ꞌón táꞌan na:
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Dá ni̱ kaa ña̱yuu kuaꞌa̱n xíꞌín ná ñoó:
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Dá tá ni̱ ku̱ꞌu Jesús yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano Ndios, dá ni̱ taó ndíꞌi na ta̱ díkó xíꞌín ta̱ xíin kuaꞌa̱n ra̱ sata̱ véꞌe. Ta ni̱ da̱kuéi na mesa noo̱ ndéi ta̱a náda̱on di̱ꞌón. Ta ni̱ sata niꞌini na téi̱ noo̱ ndéi ta̱ díkó paloma.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Dá kaá na̱ xíꞌín rá:
13 Ele lhes disse:
14 Dá ni̱ ka̱sáa̱ na̱ ko̱ túu noo̱ xíꞌín na̱ ko̱ ku̱ú kaka ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano ñoó. Dá ni̱ ndu̱va̱ꞌa ñaá Jesús.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Tído ni̱ xido̱ nda̱ꞌo ini ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley tá ni̱ xini ra̱ ndidaá ña̱ náꞌano ni̱ kee na, ta ni̱ seídóꞌo ra ña̱ xíta takuáchí, chi̱ kaá xi̱: “Ná natiin de̱ꞌe na̱ veꞌe rey David ña̱ñóꞌó.”
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Dá ni̱ da̱nkoo ñaá Jesús. Dá ni̱ keta na ñoo ñoó kuaꞌa̱n na̱ ñoo Betania. Ta ñoó ni̱ sa̱ tuu na sa̱kuaá dáá ñóó.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ na̱ndió ko̱o Jesús kuaꞌa̱n na̱ ñoo Jerusalén. Dá ndaꞌí ni̱ ka̱sáꞌá kuíko na.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Kúú ni̱ xini na̱ íin iin ta̱ño̱ꞌó yuꞌú íchi̱ ñoó. Dá ni̱ na̱tuu yati na ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná noo̱ ra̱, tído ko̱ ta̱ꞌón ti̱ño̱ꞌó íin noo̱ ra̱. Sa̱va̱ꞌa ndáꞌa̱ óon va rá íin. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Tá ni̱ xini ta̱a xíonoo xíꞌín ná ña̱ dión ni̱ ndoꞌo rá, ta kúú ni̱ naá vá iní ra̱, ta kaá ra̱:
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
21 Então Jesus disse:
22 Ta ndi ndáa mií vá ña̱ꞌa ná kaka̱ ndo̱ noo̱ Ndios, tá kándéé káꞌano ini ndo̱ ná, ta kúú niꞌi̱ ndisa va ndóa̱n.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Dá tá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Jesús yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano ñoó, kúú ni̱ na̱tuu yati dao ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín dao ta̱ sáꞌano noo̱ nákaa̱ na̱ dánaꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
24 Jesus respondeu:
25 ¿Ndá yoo ni̱ xi̱ꞌo choon noo̱ Juan ña̱ sa̱ da̱kódo̱ ndúta̱ ná ña̱yuu? ¿Á Ndios ni̱ xi̱ꞌoan o ta̱a? ―kaá na̱.
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Tído o̱ kúu taꞌon kaa yo̱ ña̱ ta̱a ni̱ xi̱ꞌo ña, dá chi̱ yuꞌú yo̱ ña̱yuu kuáꞌa̱ yóꞌo, dá chi̱ ndidaá vá ná kándísa ña̱ Juan ni̱ sa̱ kuu iin profeta.
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Dá ni̱ kaá ra̱ xíꞌín Jesús:
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 ’Ta viti nataꞌí iní ndo̱ ña̱ koꞌi̱n kaꞌi̱n xíꞌín ndó. Ni̱ sa̱ io iin ta̱a, ta ni̱ sa̱ ndei uu̱ de̱ꞌe ra. Iin kuu̱, dá ni̱ na̱tuu yati ra no̱ó de̱ꞌe ra, ta kúú no̱ó, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín xí: “De̱ꞌe lóꞌo̱, viti kía̱n kuaꞌán yo̱ꞌó kechóon noo̱ uva yuꞌu̱.”
28 Jesus continuou:
29 Dá ni̱ kaa xi̱: “O̱ kóꞌo̱n taꞌoin.” Tído ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ na̱ndikó iní xi̱. Dá ni̱ kee xi kuaꞌa̱n xi̱ kechóon xi.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Dá ni̱ na̱tuu yati ta̱a ñoó noo̱ nákaa̱ iin ka̱ de̱ꞌe ra, dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ xí ña̱ ná koꞌo̱n xi̱ kechóon xi. Dá ni̱ kaa xi̱ xíꞌín rá: “Joon, vitíꞌón dá koꞌi̱n, tatá”, kaá xi̱. Tído ko̱ ní saꞌa̱n taꞌon xi.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Ta, ¿ndi ndáa takuáchí yóꞌo ni̱ kee ña̱ kóni̱ tatá xi̱, káꞌán ndoꞌó?
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Dá chi̱ ni̱ kii Juan noo̱ ndo̱ꞌó ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ iin íchi̱ ndaa̱, tído ko̱ ní kándísa taꞌon ñaá ndó. Tído ta̱ kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱ xíꞌín na̱ ñáꞌa̱ díkó mií ni̱ ka̱ndísa ñaá ná. Ta va̱ꞌará ni̱ xini ndo̱ ni̱ kuu dión, tído ko̱ ní nándikó taꞌon iní ndo̱ sa̱ꞌá kua̱chi ndo̱, ta ko̱ ní saꞌa̱n taꞌon ndó kandísa ndó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 ’Kueídóꞌo va̱ꞌa ndó, ná koꞌi̱n dákíꞌin táꞌan tukui dao ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon dánaꞌi̱ noo̱ ndo̱. Ni̱ sa̱ io iin ta̱a, ta ni̱ da̱ndée ra yitó uva no̱ñóꞌo̱ rá. Ta ni̱ chi̱káa̱ ra̱ korráa̱n. Dá ni̱ ka̱va̱ꞌa ra noo̱ koꞌóní ndutá uva ñoó. Ta ni̱ ka̱va̱ꞌa ra iin veꞌe dikó noo̱ kanóo ra kandaa uva ñoó. Dá ni̱ di̱kó ndodó ra̱án noo̱ dao ka̱ ta̱a kéchóon. Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n xi̱ká rá.
33 Jesus disse:
34 Dá tá ni̱ xi̱nko̱o tiempo ña̱ taꞌa̱nda̱ uva ñoó, dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ dao mozo ra̱ ña̱ ná koꞌo̱n ra̱ noo̱ ndéi ta̱ kéchóon ñoó natiin ra uva, kirí kánian niꞌi̱ rá.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Tído tá ni̱ saa̱ mozo ñoó, dá ni̱ nda̱kuei ta̱ kéchóon noo̱ uva ñoó ni̱ kani ra iin ra, ta ni̱ saꞌání rá iin ka̱ ra̱, ta iin ka̱ ra̱ ni̱ chi̱yúú rá.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Dá ni̱ ta̱ndaꞌá ta̱ kúú satoꞌo uva ñoó kuaꞌa̱ cháá ka̱ mozo ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ o̱ du̱ú táto̱ꞌon kúú ta̱ ni̱ ta̱ndaꞌá rá taꞌándá mií no̱ó ñoó. Kúú ni̱ kendava̱ꞌa tuku ta̱a kéchóon ñoó xíꞌín rá táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kee ra xíꞌín ta̱ ni̱ saꞌa̱n mií no̱ó ñoó.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ chi̱kaa̱ ini ta̱a kúú satoꞌo uva ñoó tandaꞌá rá de̱ꞌe ra koꞌo̱n xi̱, chi̱ diꞌa ni̱ kaꞌán rá: “Ndá ndi kuu koo va ña̱ñóꞌó rá noo̱ xí.”
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Dá ni̱ kee xi kuaꞌa̱n xi̱. Tído, tá ni̱ xini ñaá ta̱a ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá rá ndátóꞌón kueꞌé ra̱: “Ta̱ káa kúú ra̱ natiin ndidaá kúú ñóꞌo̱ yóꞌo noo̱ tatá xi̱. Kóꞌo̱ kaꞌání yo̱ xí, dá ná kando̱o ñóꞌo̱ yóꞌo noo̱ yo̱”, kaá ra̱.
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Kúú ni̱ tiin ñaá rá, ta ni̱ taó ñaá rá sata̱ korrá noo̱ káa yitó uva ñoó. Ta kúú ñoó ni̱ saꞌání ñaá rá.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Ta, ¿ndí ki̱án kee ta̱a kúú satoꞌo uva ñoó xíꞌín ta̱a kéchóon ñoó viti, káꞌán ndó? ―kaá na̱.
40 Aí Jesus perguntou:
41 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
42 Jesus então perguntou:
43 Sa̱ꞌá ño̱ó káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ koꞌo̱n Ndios di̱tá ná ña̱ mani̱ ni̱ xi̱ꞌo na noo̱ ndo̱ ña̱ kañoꞌo ndó ti̱xi ndáꞌa̱ ná, ta koꞌo̱n na̱ naki̱ꞌo naa̱n noo̱ dao ka̱ ña̱yuu, na̱ miía̱n ndaa̱ ndisa kee ña̱ kóni̱ na̱.
43 E Jesus terminou:
44 Tá ndi ndáa na̱ ná kankao sata̱ yuu̱ yóꞌo, kuachi ndiꞌi na. Ta na̱ kankao yuu̱ yóꞌo sata̱, no̱ón kúú na̱ tadi̱ ndiꞌi na keean ―kaá Jesús.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Tá ni̱ seídóꞌo ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ ñoó xíꞌín ta̱ fariseo ñoó to̱ꞌon ni̱ da̱kíꞌin táꞌan Jesús ni̱ kaꞌa̱n na̱, kúú ni̱ ka̱ndaa̱ ini ra̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ saꞌa̱ míí rá.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaꞌán rá tiin ñaá rá kadi ra̱ veꞌe ka̱a, tído yuꞌú ra̱ ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, chi̱ nákoni na̱ Jesús ña̱ kúú ná iin profeta.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.