Mateus 20
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA
1 ’Tá ki̱ꞌo dándáki Ndios ña̱yuu na̱ kíán táto̱ꞌon kée iin ta̱a xíti uva, chi̱ naꞌa nda̱ꞌo ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ ndukú rá ta̱a kechóon noo̱ uva ra̱.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Dá tá ni̱ niꞌi̱ ñaá rá, dá ni̱ ka̱ndo̱o ndaa̱ ra̱ xíꞌín ta̱ kéchóon ñoó ña̱ chiya̱ꞌi ñaá rá tá kuu̱. Dá ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá rá kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ chóon.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku ra kuaꞌa̱n ra̱ ndukú rá cháá ka̱ ta̱ kechóon noo̱ rá táto̱ꞌon ka̱ ii̱n naꞌa. Dá ni̱ xini ra̱ ndéi oon dao ta̱a noo̱ yáꞌi ñoó.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá: “Kuaꞌán ndo̱ꞌó kechóon ndó noo̱ káa uva yuꞌu̱, dá ná chiya̱ꞌi va̱ꞌi ndo̱ꞌó”, kaá ra̱ xíꞌín ta̱a ñoó. Dá ni̱ kee ta̱a ñoó kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ chóon.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Táto̱ꞌon dao nduú ni̱ niꞌi̱ satoꞌo uva ñoó cháá ka̱ ta̱a ni̱ ka̱ndía koꞌo̱n kechóon noo̱ uva ra̱. Ta nda̱ ka̱ oni̱ sa̱ꞌini ni̱ niꞌi̱ rá cháá ka̱ ta̱a kechóon noo̱ uva ra̱.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Dá ni̱ kee tuku ra kuaꞌa̱n ra̱ táto̱ꞌon ka̱ oꞌo̱n sa̱ꞌini, ta ni̱ niꞌi̱ túku ra dao ka̱ ta̱a ndéi oon. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá: “¿Ndiva̱ꞌa ndéi oon ndó iin níí kuu̱ víti?”
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó: “Dá chi̱ ko̱ íin taꞌon xíꞌo choon kee nduꞌu̱.” Dá ni̱ kaa satoꞌo uva ñoó xíꞌín rá: “Kuaꞌán ndo̱ noo̱ káa uvai̱ kechóon ndó, dá ná chiya̱ꞌi va̱ꞌi ndo̱.”
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 Tá ni̱ kuaá, dá ni̱ kaa satoꞌo uva ñoó xíꞌín ta̱ dándáki veꞌe ra: “Nditútí yoꞌó ta̱ kéchóon káa, dá chiya̱ꞌávón ra̱ iin níí kuu̱. Ta dinñóꞌó ka̱ chiya̱ꞌávón ta̱ ni̱ ka̱sáa̱ noo̱ ndíꞌí, dá chiya̱ꞌávón ta̱ ni̱ ka̱sáa̱ mií no̱ó.”
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Dá ni̱ ka̱sáa̱ ta̱a ni̱ ka̱sáꞌá kéchóon táto̱ꞌon ka̱ oꞌo̱n sa̱ꞌini ñoó, ta kúú iin níí vá kuu̱ ni̱ chi̱ya̱ꞌi ñaá rá.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Tá nda̱ noo̱ ndíꞌí, dá ni̱ ka̱sáa̱ ta̱a ni̱ ku̱ꞌu nda̱ naꞌa ñoó. Dá ni̱ kaꞌán rá ña̱ chiya̱ꞌi ñaá rá cháá ka̱. Tído ni̱ chi̱ya̱ꞌi taꞌani ñaá rá iin níí kuu̱ vá.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Dá tá ni̱ niꞌi̱ rá ya̱ꞌi ra, dá ni̱ ka̱sáꞌá rá káꞌa̱n kuáchi̱ ra̱ noo̱ satoꞌo ñoó,
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 ta kaá ra̱: “Táꞌa̱n ta̱a ni̱ ka̱sáa̱ nda̱ noo̱ ndíꞌí ñóó, iin tóꞌón vá hora ni̱ ke̱chóon ra, tído, iin nóó vá ni̱ kana ya̱ꞌi nduꞌu̱ xíꞌín rá, va̱ꞌará ni̱ ku̱ꞌu ndu nda̱ naꞌa, ta ni̱ ndoꞌo nda̱ꞌo ndu, ta ni̱ kei̱ ndu̱ ni̱ kee káꞌa̱ni̱ iin níí ndii yaká.”
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Dá ni̱ kaa satoꞌo ñoó xíꞌín iin ta̱a ñoó: “Amigo, ko̱ ní ya̱ꞌa taꞌon yuꞌu̱ noo̱o̱n, dá chi̱ ni̱ chi̱ya̱ꞌii yo̱ꞌó iin níí kuu̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ ka̱ndo̱o yó.
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Sa̱ꞌá ño̱ó, kiꞌin di̱ꞌón ña̱ kánian ni̱ꞌo̱n, ta kuaꞌa̱n nóꞌo̱n. Chi̱ ni̱ chi̱kaa̱ inii̱ ña̱ chiya̱ꞌi ta̱ ni̱ ka̱sáa̱ noo̱ ndíꞌí yóꞌo táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ chi̱ya̱ꞌii yo̱ꞌó.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 ¿Á ko̱ náꞌá taꞌan voón ña̱ ió va íchi̱ yuꞌu̱ keei ña̱ káꞌán miíí xíꞌín di̱ꞌói̱n? ¿Á táꞌuꞌu̱ va ino̱n sa̱ꞌá ña̱ kúú yuꞌu̱ iin ta̱ va̱ꞌa ini, nda̱ni?”, kaá ra̱.
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Dá chi̱ ña̱yuu kúú no̱ó ñayuú yóꞌo, no̱ón diꞌa kúú na̱ kakuu noo̱ ndíꞌí kuií noo̱ Ndios. Ta na̱ kúú noo̱ ndíꞌí kuií no̱ó ña̱yuu ñayuú yóꞌo, no̱ón diꞌa kakuu na̱ nakui̱ta noo̱ noo̱ Ndios. Dá chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ na̱kana Ndios, tído cháá vá ná natiin ña̱ ka̱ki na.
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Ta no̱ó ko̱kaa Jesús kuaꞌa̱n na̱ íchi̱ kuaꞌa̱n ñoo Jerusalén, dá ni̱ taó xóo na ndin uxi̱ uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná tein ña̱yuu ñoó, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 ―Viti kía̱n ko̱kaa yó kuaꞌa̱n yo̱ ñoo Jerusalén. Ta ñoó koꞌo̱n iin ta̱a naki̱ꞌo ra na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ dánaꞌa̱ ley. Dá kando̱o ra ña̱ kánian kuu na̱,
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 dá naki̱ꞌo ñaá rá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ tu̱kú. Dá kedi̱ki ndaa ñaá rá, ta kani ñaá rá, ta chirkaa ñaá rá ndi̱ka iin cruz. Tído ti̱xi kuu̱ óni̱, kúú nataki va na ―kaá Jesús káꞌa̱n na̱ saꞌa̱ mií ná.
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Dá ni̱ na̱tuu yati ñadiꞌí Zebedeo xíꞌín ndi nduú de̱ꞌán noo̱ Jesús. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tíán noo̱ ná. Dá ni̱ kaꞌa̱n xíꞌín ná ña̱ ná kee na iin ña̱ mani̱ xíꞌán.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Jesús:
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Dá ni̱ kaa na̱:
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo uxi̱ ka̱ ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús ña̱ ni̱ xika̱ ndi nduú ra̱ kúú ñani ñoó noo̱ ná, dá ni̱ ka̱ryíí rá xíꞌín rá.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Dá ni̱ kana Jesús ndidaá rá, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Tído ko̱ káni taꞌan vaan kee ndó dión tein mií ndó. Chi̱ ndi ndáa ndoꞌó kátoó kakuu iin ta̱a ndáya̱ꞌi tein mií ndó, dá kía̱n kánian koni kuáchí diꞌa ndó noo̱ dao ka̱ ndo̱.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Ta ndi ndáa ndoꞌó kátoó kakuu noo̱ tein mií ndó, dá kía̱n kánian koni kuáchí diꞌa ndó noo̱ dao ka̱ ndo̱,
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 ta kee ndó táto̱ꞌon kée na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo, chi̱ ko̱ ní kásaa̱ na̱, dá koni kuáchí ña̱yuu noo̱ ná. Diꞌa ni̱ ka̱sáa̱ na̱ koni kuáchí diꞌa na, ta naki̱ꞌo na mií ná kuu na̱, dá di̱tá ná ndidaá ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ ña̱ kánian ndoꞌo na sa̱ꞌá kua̱chi kée na ―kaá Jesús.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Dá ni̱ keta Jesús ñoo naní Jericó kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín na̱. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu tákuei ñaá kuaꞌa̱n na̱.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Ta yuꞌú íchi̱ no̱ó kuaꞌa̱n na̱ ñoó ndéi uu̱ ta̱a ko̱ túu noo̱. Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ra ña̱ yáꞌa Jesús kuaꞌa̱n na̱ íchi̱ ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú rá:
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Ta dána̱ni ñaá ña̱yuu ñoó, dá ná kandei tádi̱ rá. Tído kúú víꞌí ka̱ ví ndúndéé rá káyuꞌú rá:
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Dá ni̱ sa̱ tuu tóo Jesús, dá ni̱ kana ñaá ná, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Dá ni̱ kaa ra̱:
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Dá ni̱ kuꞌu̱ ini Jesús saꞌa̱ rá. Dá ni̱ ka̱ko̱ꞌon ndáꞌa̱ ná noo̱ rá. Kúú vitíꞌón vá ni̱ na̱tu̱uan. Ta kúú ni̱ kee ra tákuei ra Jesús kuaꞌa̱n ra̱.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.