Mateus 13
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH
1 Kuu̱ dáá ñóó ni̱ keta Jesús veꞌe ñoó. Dá ni̱ saa̱ na̱ ni̱ sa̱ ko̱o na ió na̱ yuꞌú ta̱ñoꞌo̱.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Ta kúú ni̱ na̱taka kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu noo̱ ió na̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaa Jesús ini iin barco, dá ni̱ sa̱ ko̱o na ini ro̱. Dá ni̱ sa̱ ndei ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ ñoó.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Dá ni̱ ka̱sáꞌá Jesús dákíꞌin táꞌan na dao ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon dánaꞌa̱ na̱, ta kaá na̱:
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ koon niꞌini ra tata ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó dao ña ni̱ kue̱i yuꞌú íchi̱. Kúú ni̱ ka̱sáa̱ laa, ta kúú ni̱ seí vá ría̱n.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Ta dao ka̱ tata ñoó ni̱ kue̱i tein yuu̱, no̱ó ko̱ó ñoꞌó ndéé. Sa̱ꞌá ño̱ó kúú yachi̱ va ni̱ xita̱a̱n, chi̱ ko̱ ní kue̱i taꞌon ña no̱ó kúú ñoꞌó ndéé.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Dá tá ni̱ xi̱nko̱o ndia̱ndii, ta kúú ni̱ dii vaan. Ta sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ta̱ꞌón yo̱ꞌan, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ichi̱ vaan.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Ta dao ka̱ tata ñoó ni̱ kue̱i tein ta̱ꞌíón. Ta ni̱ saꞌano dáó ñá xíꞌín ta̱ꞌíón ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ku̱yáta̱ váán ni̱ kee rá.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Ta kúú dao ka̱ tata ñoó ni̱ kue̱i noo̱ kúú ñoꞌó va̱ꞌa. Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo noni̱ ni̱ xi̱ꞌoan, dá chi̱ iin ciento noni̱ ni̱ xi̱ꞌo dao tata yóꞌo, ta dao ka̱a̱n ni̱ xi̱ꞌo oni̱ diko noni̱, ta dao ka̱a̱n ni̱ xi̱ꞌo oko̱ uxi̱a̱n.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Ndi ndáa ndoꞌó ió do̱ꞌo, ta kueídóꞌo ndó ―kaá Jesús.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Dá ni̱ ka̱sáa̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná noo̱ ió na̱, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
11 Jesus respondeu:
12 Dá chi̱ ndi ndáa na̱ ni̱ na̱tiin to̱ꞌon káꞌi̱n, no̱ón kúú na̱ natiin ña̱ kandaa̱ cháá ka̱ ini na̱. Tído ndi ndáa na̱ ko̱ xi̱ín natiin ña, no̱ón kúú na̱ di̱tá diꞌa Ndios cháá ña̱ kándaa̱ ini na̱.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Sa̱ꞌá ño̱ó dákíꞌin táꞌan yuꞌu̱ dao ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon dánaꞌi̱ no̱ó dao ka̱ ña̱yuu, dá kía̱n, va̱ꞌará ndéꞌé ná, tído o̱ kándaa̱ taꞌon ini na̱ ndi kóni̱ kaaa̱n, ta va̱ꞌará seídóꞌo na to̱ꞌon káꞌi̱n, tído o̱ kátóni̱ taꞌon ini na̱.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Ki̱ꞌo dión, dá xi̱nko̱o to̱ꞌon ni̱ taa profeta Isaías, chi̱ diꞌa kaáa̱n:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Chi̱ ni̱ ndukáxí nda̱ꞌo nío̱ na̱ ñoo yóꞌo,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 ’Tído ndikáꞌán ví noo̱ ndo̱ꞌó, chi̱ túu noo̱ ndo̱ ndéꞌé ndó, ta ndikáꞌán ví do̱ꞌo ndó, chi̱ seídóꞌo ndó.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Chi̱ miía̱n ndaa̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo profeta xíꞌín ña̱yuu ndaa̱ ni̱ sa̱ ndei sa̱ naꞌá ni̱ kaꞌán ná koni na̱ ña̱ xiní ndo̱ viti, tído ko̱ ní xiní taꞌon naa̱n. Ta ni̱ kaꞌán taꞌani na kueídóꞌo na to̱ꞌon seídóꞌo ndó viti, tído ko̱ ní seídóꞌo taꞌon naa̱n ―kaá na̱.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 ―Kueídóꞌo va̱ꞌa ndó, chi̱ koꞌi̱n kasto̱ꞌin xíꞌín ndó ndi dándáki to̱ꞌon ni̱ da̱kíꞌin táꞌin ni̱ da̱náꞌi̱ noo̱ ndo̱ sa̱ꞌá ta̱ xíti ñoó.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Táꞌa̱n ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ ndi kée Ndios dándáki na ña̱yuu, ta ko̱ xíꞌo na mií ná kandaa̱ ini na̱án, dá kía̱n kasaa̱ ña̱ uꞌu̱, ta dítá váán to̱ꞌon Ndios, ña̱ ni̱ ka̱nkao nío̱ ná. Dión dándáki yuꞌú íchi̱ ñoó no̱ó ni̱ kue̱i dao tata ñoó.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Ta tein yuu̱ no̱ó ni̱ kue̱i dao ka̱ tata ñoó kúú ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon Ndios, ta nátiin naa̱n xíꞌa̱n kádii̱ ini na̱.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Tído ko̱ ta̱ꞌón yo̱ꞌan ini nío̱ ná, sa̱ꞌá ño̱ó tóó vá kándísa naa̱n. Chi̱ tá ve̱i ta̱ndóꞌó ndóꞌo na, o tá kásáꞌá ña̱yuu kéndava̱ꞌa na xíꞌín ná sa̱ꞌá ña̱ kándísa naa̱n, kúú dánkoo va naa̱n.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Ta tein ta̱ꞌíón no̱ó ni̱ kue̱i dao ka̱ tata ñoó kúú ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon Ndios. Tído kásáꞌá ndíꞌi cháá ka̱ ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ꞌa ió ñayuú yóꞌo, ta kátoó na̱ koo kuíká ná. Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ sáꞌano na xíꞌín to̱ꞌon Ndios, ta ni iin ña̱ va̱ꞌa ko̱ kée na.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Tído no̱ñóꞌo̱ va̱ꞌa no̱ó ni̱ kue̱i dao ka̱ tata ñoó kúú ña̱yuu seídóꞌo to̱ꞌon Ndios, ta xíꞌo na mií ná ña̱ kándaa̱ ini na̱án. Dao no̱ón kúú táto̱ꞌon tata, ña̱ ni̱ xi̱ꞌo iin ciento noni̱. Ta dao ka̱ na̱ kúú táto̱ꞌon tata, ña̱ ni̱ xi̱ꞌo oni̱ diko noni̱. Ta dao ka̱ na̱ kúú táto̱ꞌon tata, ña̱ ni̱ xi̱ꞌo oko̱ uxi̱ noni̱, chi̱ kée na ña̱ kóni̱ Ndios ―kaá Jesús.
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Dá ni̱ da̱kíꞌin táꞌan Jesús iin ka̱ ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu ñoó, ta kaá na̱:
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Ta tein kídi̱ ta̱ xíti ñoó, ni̱ kii iin ta̱ xiní uꞌu̱ táꞌan xíꞌín rá, ta ni̱ chiꞌi ra tata tirió kuéi̱ noo̱ káa tirió ra̱.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Sa̱ꞌá ño̱ó tá ni̱ ka̱sáꞌá kána yoko tirió, dá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ta̱ kéchóon noo̱ rá ña̱ káa taꞌani tirió kuéi̱ tein tirió ra̱.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ nda̱to̱ꞌón rá satoꞌo ñóꞌo̱ ñoó: “Tatá, ¿á o̱ du̱ú tirió va̱ꞌa ní xíti ní? ¿Ndiva̱ꞌa káa taꞌani tirió kuéi̱ tein tirió ní, tá dáá?”
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Dá ni̱ kaa satoꞌo ñoó xíꞌín rá: “Iin ta̱a xiní uꞌu̱ va ñaá ni̱ kexíxi ni̱ chiꞌan.” Dá ni̱ kaa ta̱ kéchóon ñoó: “¿Á ko̱ kóni̱ ní ná koꞌo̱n ndu̱ toꞌon ndua̱n?”
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Dá ni̱ kaa ra̱: “Ná dáꞌa ni koꞌo̱n ndo̱ toꞌon ndóa̱n, dá chi̱ tá ná toꞌon ndóa̱n, nda̱ tirió va̱ꞌa kana xíꞌán.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Konó ndó ná kuaꞌano dáó ñá xíꞌín tirió va̱ꞌa ñoó nda̱ ná kasandaá kuu̱ nakiꞌin va̱ꞌa yó tirió ñoó. Dá tá ná kasandaá kuu̱ taꞌa̱nda̱a̱n, dá kaꞌandai̱ choon no̱ó ra̱ nákiꞌin va̱ꞌa tirió, ta kaai̱ xíꞌín rá: Toꞌon ndó dinñóꞌó tirió kuéi̱, ta kató ndóa̱n táto̱ꞌon kató ndó ndáyo̱ꞌo, dá chiñóꞌo̱ ndo̱án. Tído ña̱ kúú tirió va̱ꞌa ñoó, ná taán va̱ꞌa ndóa̱n ini yáka̱í” ―kaá Jesús.
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Dá ni̱ da̱kíꞌin táꞌan Jesús iin ka̱ ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon ni̱ da̱náꞌa̱ na̱, ta kaá na̱:
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Ta miía̱n ndaa̱ ña̱ yóꞌo kúú tata pálí cháá ka̱ noo̱ dao ka̱ tata chíꞌi yó no̱ñóꞌo̱ yo̱. Tído tá ni̱ xita̱a̱n, ta kúú sáꞌano dikó ka̱ vía̱n o̱ du̱ú dao ka̱ yuku̱, ta ndúuan iin yíto̱, sa̱ꞌá ño̱ó kásaa̱ laa, ta káva̱ꞌa rí táka̱ ri̱ tein ndáꞌa̱ rá ―kaá Jesús.
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Dá ni̱ da̱kíꞌin táꞌan tuku na iin ka̱ ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu ñoó, ta kaá na̱:
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Ta dión ni̱ da̱kíꞌin táꞌan Jesús dao ka̱ ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó. Ta ko̱ ní sá dánaꞌa̱ taꞌon na tá ko̱ ní sá dákíꞌin táꞌan na dao ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon ni̱ sa̱ da̱náꞌa̱ na̱.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Dión, dá ni̱ xi̱nko̱o to̱ꞌon ni̱ taa profeta, chi̱ diꞌa kaáa̱n:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n Jesús ndisáꞌán xíꞌín ña̱yuu ñoó, dá ni̱ ku̱ꞌu na ini veꞌe íin ñoó. Dá ni̱ na̱tuu yati ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó, dá ni̱ kaa ra̱:
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
37 Jesus respondeu:
38 Ta ñoꞌó xítí ñóó kúú ñayuú yóꞌo, ta tata tirió va̱ꞌa ñoó kúú ndidaá ña̱yuu ñóꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, ta tirió kuéi̱ ñoó kúú na̱ ñóꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ ña̱ uꞌu̱.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Táꞌa̱n ra̱ ni̱ xini uꞌu̱ ta̱ ni̱ xiti ñoó kúú ña̱ uꞌu̱, ta kuu̱ ni̱ na̱kiꞌin va̱ꞌa ra tirió ñoó kúú kuu̱ keyíko̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu. Ta ta̱a ni̱ na̱kiꞌin va̱ꞌa tirió ñoó kúú ángel Ndios.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Dá chi̱ táto̱ꞌon ni̱ kee ra ni̱ toꞌon ra tirió kuéi̱ no̱ñóꞌo̱ rá, ta ni̱ ndiꞌi ni̱ chi̱ñóꞌo̱ ra̱án noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱, ki̱ꞌo dión koo tá ná kasandaá kuu̱ noo̱ ndíꞌi.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Chi̱ tandaꞌá na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo ángel kéchóon noo̱ ná kii na naka̱xi na ña̱yuu ñóꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios, ta taó xóo na ndidaá na̱ kédaá xíꞌín ña̱yuu na̱, dá kée na kua̱chi xíꞌín ndidaá na̱ kée ña̱ kini.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Dá koꞌo̱n ángel ñoó taán ñaá ná noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱ ini xito̱. Ñoó kuaki na, ta ñoó kúú noo̱ kañoꞌo na nakuchi táꞌan no̱ꞌo na.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Ta na̱ kúú ña̱yuu ndaa̱ noo̱ Ndios, ndato natoo̱n na̱ táto̱ꞌon tóo̱n ndi̱ndii kandei na noo̱ ió tatá Ndios dándáki na. Ta na̱ ió do̱ꞌo, ná kueídóꞌo na.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 ’Táto̱ꞌon ki̱ꞌo dándáki Ndios ña̱yuu na̱ kíán táto̱ꞌon iin ki̱di di̱ꞌón nákaa̱ de̱ꞌé no̱ñoꞌó xítí. Chi̱ iin kuu̱, dá ni̱ na̱níꞌi̱ iin ta̱a ki̱di ñoó, dá ni̱ na̱chi̱káa̱ de̱ꞌé tuku raa̱n, ta kádii̱ ini ra̱ kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá. Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ di̱kó ndíꞌi ra ña̱ꞌa ió noo̱ rá, dá ni̱ xiin ra ñóꞌo̱ noo̱ nákaa̱ de̱ꞌé ki̱di di̱ꞌón ñoó.
44 — O
45 ’Táto̱ꞌon ki̱ꞌo dándáki Ndios ña̱yuu na̱ kíán táto̱ꞌon ña̱ ni̱ niꞌi̱ iin ta̱a ni̱ nakaꞌán ndaꞌi̱ xíꞌín yuu̱ dío̱n.
45 — O
46 Chi̱ tá ni̱ na̱níꞌi̱ ta̱a ñoó iin yuu̱ dío̱n ndato cháá ka̱, dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ di̱kó ndíꞌi ra ña̱ ió noo̱ rá, dá ni̱ xiin raa̱n.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 ’Táto̱ꞌon ki̱ꞌo dándáki Ndios ña̱yuu na̱ kíán táto̱ꞌon iin ñóno̱, ña̱ kía̱n chírnee ra ini ta̱ñoꞌo̱, ta ndi ndáa mií vá ti̱yaká sárnee noo̱án.
47 — O
48 Tá ni̱ chití noo̱án, dá taó ra̱án yuꞌú ta̱kui̱í, dá kandei ra ka̱xi ra ti̱yaká taán ra̱ ini ti̱yika̱ rá, ta kirí ko̱ váꞌa taó xóo ra.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Ta dión taꞌani koo kuu̱ noo̱ ndíꞌi, chi̱ kankuei ángel kanoo na taó xóo na ña̱yuu kíni tein ña̱yuu ndaa̱.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Ndiꞌi, dá taán ná ña̱yuu kíni ñoó noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱ ini xito̱. Ta ñoó kuaki na, ta ñoó kañoꞌo na nakuchi táꞌan no̱ꞌo na ―kaá na̱.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón Jesús ta̱ xíonoo xíꞌín ná:
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
52 Jesus disse:
53 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ da̱kíꞌin táꞌan Jesús ndidaá to̱ꞌon yóꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Dá tá ni̱ na̱sáa̱ na̱ ñoo mií ná, dá ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ ñoo ñoó. Ta ni̱ naá ini na̱ ñoo na̱ ndéꞌé ñaá ná, ta kaá na̱:
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 ¿Á o̱ du̱ú de̱ꞌe ta̱a túxí yíto̱ vá kúú ra̱ káa? ¿Á o̱ du̱ú María va kúú naná ra̱ káa, ta ñani ra̱ kúú Jacobo xíꞌín José, xíꞌín Simón, xíꞌín Judas?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 ¿Á o̱ du̱ú ki̱ꞌo ra̱ káa ndéi tein yó yóꞌo? Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndeí ni̱ niꞌi̱ ta̱a káa ña̱ ndi̱chí náꞌá rá? ―kaá ña̱yuu ñoó.
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní nákoni taꞌon ñaá ná. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná:
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Ta ko̱ ní kée kuaꞌa̱ taꞌon na ña̱ náꞌano noo̱ ná sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ní xíin na kandísa ñaá ná.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.