Marcos 9

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dá ni̱ kaa taꞌani Jesús xíꞌín rá:
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Tá ni̱ ya̱ꞌa iño̱ kuu̱, dá ni̱ kee Jesús ndáka na Pedro, xíꞌín Jacobo, xíꞌín Juan kuaꞌa̱n na̱ dini̱ iin yúku̱ dikó íin ñoó. Ta ñoó ni̱ na̱da̱on na táto̱ꞌon káa na no̱ó ta̱a ñoó.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Kúú ni̱ na̱yeꞌe̱ ndaa dáꞌo̱n ná. Ta kúú ni̱ ndu̱ku̱xí kachi̱án táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndéꞌé yiꞌo̱. Ta ni iin ña̱yuu nákata dáꞌo̱n ndéi ñayuú yóꞌo ko̱ kándeé taꞌon dándúkuxía̱n táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndato kuxí ni̱ nduu dáꞌo̱n Jesús.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Dá ni̱ naꞌa̱ noo̱ profeta Elías xíꞌín Moisés, ta ndíta na ndátóꞌón ná xíꞌín Jesús.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín Jesús:
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Dión ni̱ kaa ra̱, chi̱ ko̱ náꞌá taꞌon ra ndí ki̱án káꞌa̱n ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ yu̱ꞌú ra̱.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Kúú ni̱ na̱xino̱ iin viko̱. Ta kúú ni̱ chi̱káti̱án noo̱ ndíta na. Ta tein viko̱ ñoó ni̱ kaꞌa̱n tachi̱ Ndios:
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Tá ni̱ na̱nde̱ꞌé tuku ra, kúú sa̱ ko̱ó ka̱ va ta̱a ñoó ndíta. Nda̱dá iin tóꞌón míí vá Jesús íin.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Ta noo̱ ko̱noo na kuaꞌa̱n na̱ ndi̱ka yúku̱ ñoó, dá ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó ta̱a ni̱ saꞌa̱n xíꞌín ná ñoó ña̱ ná o̱ sa̱ kóo ini ra̱ nakani ra xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ra̱ dini̱ yúku̱ ñoó nda̱ ná kasandaá kuu̱ nataki na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní nákani taꞌon ra sa̱ꞌán. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón míí rá kuaꞌa̱n ra̱ ndi kuaꞌa̱n ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ña̱ nataki na̱.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Tído yuꞌu̱ kúú na̱ ka̱á ña̱ sa̱ ni̱ kixi va Elías, ta ni̱ kee ra xíꞌín ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌán rá kee ra, chi̱ ki̱ꞌo dión káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios saꞌa̱ ná ―ka̱á Jesús.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Tá ni̱ na̱xino̱ na̱ no̱ó ni̱ ka̱ndo̱o dao ka̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná, kúú ni̱ xini na̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndíta noo̱ ndéi ra. Ta ndíta taꞌani dao ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés dándichi̱ ñaá rá.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Tá ni̱ xini ña̱yuu ñoó ña̱ ve̱i Jesús, kúú ni̱ naá vá iní na̱ ndéꞌé ñaá ná. Dá ni̱ kee na taxí táꞌan na kuaꞌa̱n na̱ kaꞌa̱n na̱ ndisáꞌán xíꞌín ná.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón Jesús ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Dá ni̱ kaa iin ta̱a nákaa̱ tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó xíꞌín ná:
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Ndeí kúú míí vá noo̱ nákaa̱ xi̱, ta tíin ñaá espíritu kini yóꞌo, ta dánkao ñaáán nda̱ no̱ñóꞌo̱, ta kánkuei chiꞌi̱o̱n yúꞌu̱ xí, ta chíchi táꞌan no̱ꞌo xi, ta kúyito xi̱ kéean. Sa̱ ni̱ seí ndaꞌávíi̱ no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ní ña̱ ná taó ráa̱n, tído ko̱ ní kándeé taꞌon ra ―kaá ra̱.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Dá néꞌe ña̱yuu ñoó tayií lóꞌo̱ ñoó ni̱ ka̱sáa̱ na̱ noo̱ íin Jesús. Dá tá ni̱ xini espíritu kini ñoó Jesús, ta kúú ni̱ saꞌání yi̱ꞌí va ñaáán, ta kúú ni̱ ka̱nkao xi nda̱ no̱ñóꞌo̱ ni̱ keean, ta ni̱ da̱ndió tuú ñaáán. Ta kúú kánkuei chiꞌi̱o̱n yúꞌu̱ xí.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón Jesús tatá xi:
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo taꞌándá dánkao ñaá espíritu kini yóꞌo noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱, no̱ó ta̱kui̱í viti, dá chi̱ kaꞌání ñaáán kóni̱a̱n. Tá kandeé ní nduva̱ꞌa ní xi̱, dá kía̱n kuꞌu̱ ini ní sa̱ꞌá nduꞌu̱, ta chindeé ní nduꞌu̱.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Dá ni̱ kaa Jesús:
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Kúú ni̱ ka̱yuꞌú tatá xi:
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Tá ni̱ xini Jesús ña̱ ni̱ ka̱sáꞌá nátaka kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu, dá ni̱ saꞌanda na̱ choon noo̱ espíritu kini ñoó, ta kaá na̱:
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Dá ni̱ ka̱yuꞌú kóꞌóán. Ta kúú tuku va ni̱ saꞌání yi̱ꞌí ñaáán. Dá ví ni̱ ketaan kuaꞌa̱n ini xi̱. Ta kúú táto̱ꞌon kánduꞌu̱ iin ndi̱i, ki̱ꞌo dión ni̱ na̱ndúꞌu̱ xí ni̱ kee espíritu kini ñoó. Sa̱ꞌá ño̱ó kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ñoó káꞌa̱n ña̱ ni̱ xiꞌi̱ va xi.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Dá ni̱ tiin Jesús ndáꞌa̱ xí. Dá ni̱ nda̱neꞌe ñaá ná. Ta kúú ni̱ na̱kuíi̱n ndichi xi.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ ku̱ꞌu Jesús ini iin veꞌe íin ñoó. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Dá ni̱ keta Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñoó, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ chí kuendá Galilea diꞌa. Ta ko̱ kóni̱ taꞌon Jesús ña̱ kandaa̱ ini dao ka̱ ña̱yuu ndeí koꞌo̱n na̱,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 chi̱ kóni̱ na̱ dánaꞌa̱ na̱ sa̱va̱ꞌa no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñoó, ta diꞌa ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Tído ko̱ kátóni̱ taꞌon ini ra̱ ndiva̱ꞌa káꞌa̱n na̱ dión, chi̱ yuꞌú ra̱ ndato̱ꞌón ñaá rá.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Dá ni̱ saa̱ na̱ ñoo káꞌano naní Capernaum. Ta noo̱ ndéi na ini iin veꞌe, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón Jesús ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Tído ni iin tóꞌón rá ko̱ ní kaꞌa̱n, dá chi̱ no̱ó ve̱i ra íchi̱ ñoó ndátóꞌón kuáchi̱ ra̱ saꞌa̱ ndi ndáa ra kúú ta̱a ndáya̱ꞌi cháá ka̱ tein mií rá.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Dá ni̱ sa̱ ko̱o Jesús. Dá ni̱ kana na ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñóó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Dá ni̱ tiin Jesús ndáꞌa̱ iin tayií lóꞌo̱. Dá ni̱ chi̱kani ñaá ná no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñóó. Dá ni̱ nda̱neꞌe ndaa ñaá ná. Dá ni̱ kaa na̱:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 ―Ndi ndáa miíó ña̱yuu natiin va̱ꞌa iin ta lóꞌo̱ táto̱ꞌon kúú ta yóꞌo sa̱ꞌá ña̱ kúú ná kuendá yuꞌu̱, dá kía̱n nda̱ mií vá yuꞌu̱ ni̱ na̱tiin va̱ꞌa na. Ta na̱ ni̱ na̱tiin va̱ꞌa yuꞌu̱, nda̱ tatá Ndios ni̱ na̱tiin na, chi̱ mií ná ni̱ ta̱ndaꞌá yuꞌu̱ ve̱ii ñayuú yóꞌo ―kaá na̱.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Dá ni̱ kaa Juan xíꞌín ná:
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Chi̱ na̱ ko̱ na̱á xíꞌá, no̱ón kúú na̱ ndíta xoo yó.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ta ndi ndáa miíó ña̱yuu naki̱ꞌo, va̱ꞌará iin yáxi̱ lóꞌo̱ ta̱kui̱í ná koꞌo ndó saꞌa̱ ña̱ kúú ndó kuendá yuꞌu̱, na̱ kúú Cristo, ta kúú miía̱n ndaa̱ kuiti káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ nandió néꞌe Ndios ña̱ va̱ꞌa noo̱ ná ―kaá Jesús.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 ―Ndi ndáa mií vá ña̱yuu ni̱ ka̱ndeé ni̱ da̱káꞌa̱n kue̱ꞌé takuálí kándísa yuꞌu̱ ña̱ ná ya̱ꞌa xi kee xi kua̱chi, no̱ón kúú na̱ va̱ꞌa cháá ka̱ ná kandiko̱ yuu̱ molino diko̱ ná, ta ná dáke̱ta ñaá ná ini ta̱ñoꞌo̱.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Tá yáꞌa ndó kée ndó kua̱chi xíꞌín ndáꞌa̱ ndo̱, dá kía̱n kaꞌanda ndo̱ iin xooan. Chi̱ va̱ꞌa cháá ka̱ ví ña̱ ku̱ꞌu ndó noo̱ ió Ndios xíꞌín iin xoo ndáꞌa̱ ndo̱, ta o̱ du̱ú ka̱a̱n koꞌo̱n ndo̱ xíꞌín ndin nduú xoo ndáꞌa̱ ndo̱ indayá noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱, táꞌa̱n ña̱ ni iin kuu̱ o̱ ndáꞌo̱,
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 noo̱ ñóꞌo ti̱ku̱dí seí ñaá, kirí ko̱ xíꞌi̱, dá ri ñóꞌo̱ kei̱ ñoó, ni iin kuu̱ o̱ ndáꞌo̱ ña̱.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Tá yáꞌa ndó kée ndó kua̱chi xíꞌín saꞌa̱ ndo̱, dá kía̱n kaꞌanda ndo̱ iin xooan. Chi̱ va̱ꞌa cháá ka̱ ña̱ ku̱ꞌu ndó xíꞌín iin xoo saꞌa̱ ndo̱ noo̱ ió Ndios, ta o̱ du̱ú ka̱a̱n koꞌo̱n ndo̱ xíꞌín ndin nduú xoo saꞌa̱ ndo̱ indayá noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱, táꞌa̱n ña̱ ni iin kuu̱ o̱ ndáꞌo̱,
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 noo̱ ñóꞌo ti̱ku̱dí seí ñaá, kirí ko̱ xíꞌi̱, dá ri ñóꞌo̱ kéi̱ ñoó, ni iin kuu̱ o̱ ndáꞌo̱ ña̱.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Ta tá yáꞌa ndó kée ndó kua̱chi xíꞌín iin nduchí nóó ndo̱, dá kía̱n taó ndóa̱n. Chi̱ va̱ꞌa cháá ka̱ ña̱ ku̱ꞌu ndó xíꞌín iin xoo nduchí nóó ndo̱ noo̱ ió Ndios dándáki na, ta o̱ du̱ú ka̱a̱n koꞌo̱n ndo̱ xíꞌín ndin nduú nduchí nóó ndo̱ indayá,
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 noo̱ ñóꞌo ti̱ku̱dí seí ñaá, kirí ko̱ xíꞌi̱, dá ri ñóꞌo̱ kéi̱ ñoó, ni iin kuu̱ o̱ ndáꞌo̱ ña̱.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 ’Chi̱ ndidaá vá ña̱yuu kando̱o vii kee ñii̱ xíꞌín ñóꞌo̱, ta ndidaá ña̱ꞌa dóko̱ ná noo̱ Ndios kando̱o vii kee ñii̱.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Ta iin ña̱ va̱ꞌa kúú ñii̱, tído tá ni̱ ndiꞌi ña̱ oꞌo̱va̱a̱n, ¿ndi koo keeá, dá keꞌoꞌo̱va̱ tuku yóa̱n? Choꞌon ini ndo̱ kechóon va̱ꞌa ndó táto̱ꞌon kéchóon va̱ꞌa ñii̱, dá koni ndo̱ kandei va̱ꞌa ndó xíꞌín iin ndó xíꞌín iin ka̱ ndo̱ ―kaá Jesús.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.