Marcos 7

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kúú ni̱ na̱tuu yati ta̱ fariseo xíꞌín dao ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés noo̱ Jesús. Ta ta̱a yóꞌo kúú ra̱ ni̱ kii ñoo Jerusalén.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Kúú ni̱ xini ra̱ ña̱ ko̱ ní nákata taꞌon ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús ndáꞌa̱ rá xíꞌín ña̱ñóꞌó, dá kasáꞌan ra. Chi̱ ko̱ ní kée ra táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ da̱náꞌa̱ ta̱ sáꞌano ñoo ra̱ tá sata̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱tái̱ kua̱chi ñaá rá,
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 dá chi̱ ta̱ fariseo xíꞌín ndidaá ka̱ na̱ Israel tíin toon na táto̱ꞌon ni̱ sa̱ kee ta̱ sáꞌano ñoo na̱ tá sata̱, chi̱ dinñóꞌó kánian nakata na ndáꞌa̱ ná xíꞌín ña̱ñóꞌó, dá kasáꞌan na.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Ta dión taꞌani kée na tá ndúsaa̱ na̱ sáꞌa̱n na̱ noo̱ yáꞌi, chi̱ ko̱ sásáꞌan taꞌon na tá ná o̱ nákata na ndáꞌa̱ ná xíꞌín ña̱ñóꞌó. Ta ió kua̱ꞌá ka̱ ví ña̱ꞌa kée na táto̱ꞌon ni̱ da̱náꞌa̱ ta̱ sáꞌano ñoo na̱, chi̱ nákata taꞌani na vaso na̱ xíꞌín ña̱ñóꞌó, xíꞌín ti̱ndoꞌo̱ ná, xíꞌín koꞌo̱ ka̱a na̱, xíꞌín ki̱di na̱.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ nda̱to̱ꞌón ta̱ fariseo xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley Moisés ñoó Jesús, ta kaá ra̱:
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ko̱ ndáya̱ꞌi taꞌon ña̱ ndáño̱ꞌo na yuꞌu̱,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Chi̱ ndo̱ꞌó kúú na̱ dánkoo xoo choon saꞌándá Ndios, ta ndíꞌi cháá ka̱ ini ndo̱ kée ndó choon saꞌándá ta̱a, chi̱ ndíꞌi nda̱ꞌo ini ndo̱ nákata ndó ti̱ndoꞌo̱ ndo̱, xíꞌín vaso ndo̱, ta ndíꞌi taꞌani ini ndo̱ kée ndó cháá ka̱ ña̱ꞌa kuaꞌa̱n táto̱ꞌon kuaꞌa̱n ña̱ yóꞌo.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Dá ni̱ kaa taꞌani na:
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Dá chi̱ diꞌa kaá ley Moisés: “Koo ña̱ñóꞌó ndó noo̱ tatá ndo̱ xíꞌín noo̱ naná ndo̱”, ta “Ndi ndáa mií vá ña̱yuu ni̱ ya̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa xíꞌín tatá na̱ o xíꞌín naná na̱, na̱ yóꞌo kúú na̱ kánian kuu.”
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Tído ndoꞌó kúú ra̱ káꞌa̱n ña̱ kuu va kaꞌa̱n iin ña̱yuu xíꞌín tatá na̱, xíꞌín naná na̱: “O̱ kúu taꞌon chindeéí mií ní xíꞌín ña̱ꞌa néꞌe va̱ꞌi, chi̱ sa̱ ni̱ kaꞌi̱n ña̱ ki̱ꞌoi ña̱ noo̱ Ndios.”
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Ta ndoꞌó kúú ra̱ káꞌa̱n ña̱ ndi ndáa na̱ káꞌa̱n dión, no̱ón kúú na̱ ko̱ káni ka̱a̱n ña̱ chindeé ná tatá na̱ xíꞌín naná na̱.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ta dión kée ndó dátu̱ú ndó choon ni̱ saꞌanda Ndios xíꞌín ña̱ ni̱ ndaki ini mií ndó. Ta kua̱ꞌá ka̱ ví ña̱ꞌa kuaꞌa̱n táto̱ꞌon kuaꞌa̱n ña̱ yóꞌo kía̱n kée ndó ―kaá Jesús xíꞌín rá.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o Jesús ni̱ kana na ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, dá ni̱ kaa na̱:
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Ni iin ña̱ꞌa seí ndo̱ ko̱ dáyako̱ ñaá noo̱ Ndios, chi̱ ña̱ kini kánkuei nío̱ ndo̱, ño̱ó vá kía̱n dáyako̱ ndo̱ꞌó noo̱ Ndios.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Ta ndi ndáa ndoꞌó ió do̱ꞌo, dá kía̱n kueídóꞌo va̱ꞌa ndó ―kaá na̱.
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Dá ni̱ kana xoo na tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó. Dá ni̱ ku̱ꞌu na ini iin veꞌe. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ta̱a xíonoo xíꞌín ná ndi dándáki to̱ꞌon ni̱ da̱kíꞌin táꞌan na ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín ña̱yuu ñoó.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Dá chi̱ o̱ du̱ú nío̱ ná ko̱kee ña̱ꞌa seí na̱. Ini ti̱xi va na kuaꞌa̱n. Ta kúú tá ni̱ ndiꞌi, dá kuaꞌa̱n na̱ sata̱ véꞌe tatá náa̱n.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ta ni̱ kaa taꞌani Jesús xíꞌín rá:
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Dá chi̱ nda̱ ma̱á ini nío̱ vá ná ve̱i ña̱ kini nákani ini na̱ kee na, dá kee na kua̱chi xíꞌín na̱ ko̱ kúú ñadiꞌí na̱ o yíi̱ ná, ta kée na ña̱ kaꞌan noo̱ xíꞌín ñíi̱ ná, ta saꞌání ná ña̱yuu,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 ta kíꞌin kuíꞌíná ná ña̱ꞌa, ta kátoó na̱ ña̱ꞌa ió noo̱ dao ka̱ na̱, ta ió ña̱ xíxi ini na̱, ta ndúkú ná ña̱ dándaꞌí na̱ dao ka̱ ña̱yuu, ta ni lúꞌu̱ ví ko̱ chítuu ini na̱ kée na ña̱ kini, ta uꞌu̱ ini na̱, ta ndéineꞌe táꞌan na, ta chíndaya̱ꞌi na mií ná, ta kúú ná na̱ ko̱ xíkaꞌan noo̱.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Ta ndidaá ña̱ yóꞌo kía̱n kánkuei nda̱ ma̱á nío̱ ná, ta dáyako̱ ñaá noo̱ Ndios.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Dá ni̱ keta Jesús ñoo ñoó, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná chí kuendá ñoo Tiro xíꞌín ñoo Sidón. Tá ni̱ saa̱ na̱ ñoó, dá ni̱ ku̱ꞌu na ini iin veꞌe, chi̱ ko̱ kóni̱ taꞌon na ña̱ kandaa̱ ini ña̱yuu ña̱ ni̱ ka̱sáa̱ na̱ ñoo ñoó. Tído ko̱ ní kúu taꞌon chide̱ꞌé na̱,
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 dá chi̱ yachi̱ vá ni̱ ka̱ndaa̱ ini iin ñáꞌa̱ ña̱ ió na̱ ñoó. Ta nákaa̱ iin espíritu kini ini de̱ꞌe diꞌáa̱n. Ta kúú ni̱ ka̱sáa̱a̱n noo̱ nákaa̱ Jesús, kúú ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tíán noo̱ ná.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Ta kúúán iin ñáꞌa̱ káꞌa̱n to̱ꞌon griego, chi̱ iin ñoo nákaa̱ chí kuendá Sirofenicia diꞌa kúú ñooa̱n. Dá ni̱ seí ndaꞌí ña̱ noo̱ Jesús ña̱ ná taó ná espíritu kini nákaa̱ ini de̱ꞌe diꞌáa̱n.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Dá ni̱ kaa ñáꞌa̱ ñoó xíꞌín ná:
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Dá ni̱ keeán kuaꞌa̱n nóꞌa̱n. Tá ni̱ na̱sáa̱a̱n veꞌán, kúú sa̱ kánduꞌu̱ va̱ꞌa va de̱ꞌe diꞌáa̱n noo̱ xíto, chi̱ sa̱ ni̱ keta va espíritu kini ña̱ ni̱ sa̱ káa̱ ini xi̱ kuaꞌa̱n.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Dá ni̱ keta Jesús no̱ñóꞌo̱ kuendá ñoo Tiro diꞌa. Dá ni̱ chi̱kaꞌanda na̱ ñoo Sidón xíꞌín ñoo ñóꞌo chí kuendá Decápolis kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ na̱sáa̱ na̱ yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ naní Galilea.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ta ñoó ndáka dao ña̱yuu iin ta̱a ko̱ tái̱ do̱ꞌo, ta̱ káꞌa̱n tata̱ ni̱ saa̱ na̱. Dá ni̱ seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná chinóo na ndáꞌa̱ ná dini̱ rá, dá ná nduva̱ꞌa ra.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Dá ni̱ taó xóo Jesús ta̱a yóꞌo no̱ó ko̱ó ña̱yuu ndéi. Dá ni̱ tuu na dini̱ ndáꞌa̱ ná yái̱ do̱ꞌo ra. Dá ni̱ da̱ndáxi na dini̱ ndáꞌa̱ ná xíꞌín ta̱di̱í na̱, dá ni̱ da̱kóꞌo̱n na̱án noo̱ yáa̱ ta̱a ñoó.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Dá ni̱ na̱nde̱ꞌé ná chí induú, kúú ni̱ saka̱ ini na̱. Dá ni̱ kaa na̱:
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Kúú vitíꞌón vá ni̱ na̱tai̱ do̱ꞌo ra, ta ni̱ ke̱xoo ña̱ kedaá xíꞌín yáa̱ rá, ta kúú ni̱ na̱kaꞌa̱n va̱ꞌa va ra.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó ña̱yuu ñoó ña̱ ná o̱ sa̱ kóo ini na̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ndato ni̱ kee na xíꞌín ta̱a ñoó. Ta va̱ꞌará ndidaá ka̱ ví ni̱ saꞌanda na̱ choon no̱ó ña̱yuu ñoó ña̱ ná o̱ sa̱ káꞌa̱n na̱, tído víꞌí ka̱ ví ni̱ dasá tóꞌon ñaá ña̱yuu ñoó.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Ta kúú ni̱ naá va iní ña̱yuu ñoó xiní na̱ ña̱ ni̱ kee Jesús dión, dá kaá na̱:
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.