Marcos 6

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dá ni̱ keta Jesús ñoo ñoó, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná ñoo mií ná, ta tákuei ñaá ta̱a xíonoo xíꞌín ná kuaꞌa̱n ra̱.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel, dá ni̱ ku̱ꞌu na ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ ñoo ñoó. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná dánaꞌa̱ na̱. Ta ndéi kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu seídóꞌo ñaá ná, ta ni̱ naá vá ini na̱ ndéꞌé ñaá ná, ta kaá na̱:
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 ¿Á o̱ du̱ú ta̱ túxí yíto̱ vá kúú ra̱ káa, chi̱ de̱ꞌe María kúú rá, ta ñani ra̱ kúú Jacobo xíꞌín José, xíꞌín Judas, xíꞌín Simón viti? ¿Á o̱ du̱ú ki̱ꞌo ra̱ káa ndéi tein yó yóꞌo? ―kaá ña̱yuu ñoó.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Dá ni̱ kaa Jesús:
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní kúu taꞌon kee na ña̱ꞌa náꞌano xíꞌín na̱ ñoo mií ná, sa̱va̱ꞌa sata̱ dao na̱ kúꞌu̱ vá ni̱ chi̱nóo na ndáꞌa̱ ná, dá ni̱ ndu̱va̱ꞌa na.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kúú ni̱ naá vá iní Jesús xiní na̱, chi̱ ko̱ ní xíin taꞌon na̱ ñoo mií ná kandísa ñaá ná. Dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná xíonoo na dánaꞌa̱ na̱ dao ka̱ ñoo ñóꞌo yati ñoó.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kana na ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñóó. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná tándaꞌá ná uu̱ rá uu̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ kanoo ra dánaꞌa̱ ra̱. Ta ni̱ xi̱ꞌo na choon noo̱ rá ña̱ kandeé rá taó rá espíritu kini ñóꞌo ini ña̱yuu.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ta ni̱ kaa taꞌani na xíꞌín rá:
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Sa̱va̱ꞌa ndisa̱ yíꞌi ndó kayiꞌi ndó koꞌo̱n ndo̱, ta ná dáꞌa ni kaneꞌe ndó iin ka̱ kotó nada̱on ndó ―kaá na̱.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Dá ni̱ kaa taꞌani na xíꞌín rá:
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Tído tá ni̱ saa̱ ndo̱ iin ñoo no̱ó ko̱ ní xíin na natiin va̱ꞌa na ndo̱ꞌó, ta ko̱ ní xíin na kueídóꞌo na to̱ꞌon dánaꞌa̱ ndo̱, dá kía̱n tá kuaꞌa̱n ndo̱ kankuei ndó ñoo ñoó, kidi niꞌini ndó ño̱ya̱ká íin saꞌa̱ ndo̱, ta ño̱ó kía̱n náꞌa̱ ña̱ ko̱ nátaꞌan ini Ndios xiní na̱ na̱ ñoo ñoó. Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ tá ná kasandaá kuu̱ keyíko̱ Ndios saꞌa̱ ndidaá ña̱yuu, dá kía̱n kaꞌí cháá ka̱ ndoꞌo na̱ ñoo ñoó o̱ du̱ú ña̱yuu kíni ni̱ sa̱ ndei ñoo Sodoma xíꞌín ñoo Gomorra ―kaá na̱.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱. Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá kásto̱ꞌon ra xíꞌín ña̱yuu ña̱ ná nandikó iní na̱ saꞌa̱ kua̱chi kée na.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo espíritu kini ni̱ taó rá, ta ni̱ chi̱kodó rá sití dini̱ kua̱ꞌá na̱ kúꞌu̱, dá ni̱ ndu̱va̱ꞌa na.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Kúú ni̱ niꞌi̱ tóꞌon rey Herodes saꞌa̱ Jesús, dá chi̱ ndeí kúú míí vá káꞌa̱n ña̱yuu saꞌa̱ ná. Chi̱ dao ña̱yuu ñoó kaá diꞌa: “Ni̱ na̱taki va Juan, na̱ sa̱ da̱kódo̱ ndúta̱ ña̱yuu, ta no̱ón kúú Jesús, sa̱ꞌá ño̱ó kándéé ná kée na ña̱ꞌa ndato.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Ta dao ka̱ na̱ kaá ña̱ profeta Elías kúú ná. Ta dao ka̱ na̱ ka̱á ña̱ kúú ná iin profeta, o ndá ndi kuu kúú ná iin profeta ni̱ sa̱ io sa̱ naꞌá, kaá na̱.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Tído tá ni̱ seídóꞌo rey Herodes ñoó ña̱ káꞌa̱n na̱ dión, dá ni̱ kaa ra̱:
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Dión ni̱ kaa Herodes, chi̱ mií rá ni̱ saꞌanda choon, dá ni̱ tiin soldado Juan. Dá ni̱ soꞌoni ñaá rá xíꞌín cadena. Dá ni̱ chi̱káa̱ ñaá rá veꞌe ka̱a, chi̱ ki̱ꞌo dión kóni̱ Herodías, ñá ni̱ sa̱ kuu ñadiꞌí ñani ra̱ naní Felipe, tído ni̱ na̱kiꞌin ñaá rá kakuuán ñadiꞌí ra̱.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaa Juan xíꞌín rá ña̱ kua̱chi káꞌano kíán ña̱ ió ra̱ xíꞌín ñadiꞌí ñani ra̱,
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ xini uꞌu̱ ñaá Herodías, ta kóni̱a̱n kaꞌání ñaáán. Tído ko̱ níꞌi̱ taꞌan vaán ndí keeán, dá ná kuu Juan,
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 dá chi̱ yuꞌú va Herodes kaꞌání ñaá rá, chi̱ náꞌá vá rá ña̱ ta̱ ndaa̱, ta̱ kéchóon noo̱ Ndios kúú ná. Sa̱ꞌá ño̱ó ndaá vá ñaá rá noo̱ Herodías. Ta va̱ꞌará ni̱ kutúú iní ra̱ ni̱ kee to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱, tído kátoó ra̱ kueídóꞌo ñaá rá.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Ta tein víko̱ ni̱ na̱xi̱no Herodes kuia̱ rá, dá ni̱ niꞌi̱ Herodías ndí keeán, dá kuu Juan. Chi̱ ni̱ na̱taka ta̱a dándáki xíꞌín Herodes, xíꞌín ta̱a saꞌándá choon noo̱ soldado, xíꞌín ndidaá ta̱a ndáya̱ꞌi ni̱ kii chí kuendá Galilea, ta ndéi ra sásáꞌan ra xíꞌín Herodes.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Ta kúú ñoó ni̱ ku̱ꞌu de̱ꞌe diꞌí Herodías. Dá ni̱ sa̱rsáꞌá xí. Ta kúú ni̱ na̱taꞌan ini Herodes ni̱ kee xi, ta ni̱ na̱taꞌan taꞌani ini ndidaá ta̱ ndéi sásáꞌan xíꞌín rá ñóó. Dá ni̱ kaa rey Herodes ñoó xíꞌín xí:
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Dá ni̱ xi̱ꞌo ra to̱ꞌon ra noo̱ xí, ta kaá ra̱:
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Dá ni̱ keta xi kankono xi kuaꞌa̱n xi̱ ndato̱ꞌón xí naná xi Herodías:
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Dá kánkono xi ni̱ ndu̱ꞌu tuku xi noo̱ ió rey Herodes. Dá ni̱ kaa xi̱ xíꞌín rá:
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Kúú ni̱ ku̱ndaꞌí nda̱ꞌo ini ra̱, tído sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xi̱ꞌo ra to̱ꞌon ra noo̱ xí, ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ seídóꞌo ta̱a ndéi xíꞌín rá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní kúu taꞌon kaa ra̱ ña̱ ko̱ó.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ta kúú vitíꞌón ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ soldado ra̱ ña̱ ná koꞌo̱n ra̱ kaꞌanda ra̱ diko̱ Juan, ta ná kaneꞌe ra dini̱ ná kii ra.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Dá ni̱ saꞌa̱n ta̱a ñoó ni̱ saꞌanda ra̱ diko̱ Juan noo̱ nákaa̱ na̱ ini veꞌe ka̱a. Dá ni̱ chi̱káa̱ ra̱ dini̱ ná ini iin koꞌo̱ néꞌe raa̱n ni̱ ka̱sáa̱ ra̱. Dá ni̱ xi̱ꞌo raa̱n noo̱ tadiꞌí ñoó. Dá ni̱ xi̱ꞌo xia̱n noo̱ naná xi Herodías.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon ta̱ xíonoo xíꞌín Juan ña̱ ni̱ xiꞌi̱ na̱, dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ na̱kiꞌin ra yikí ko̱ño na̱. Ta néꞌe raa̱n ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ da̱ndúxi ra.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Dá ni̱ na̱kiꞌin táꞌan tuku ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús xíꞌín míí ná. Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá nákani ra xíꞌín ná saꞌa̱ ndidaá kúú ña̱ ni̱ kee ra, xíꞌín saꞌa̱ ndidaá ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ ra̱ no̱ó ni̱ saꞌa̱n ra̱.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Dá ni̱ kaa na xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná ini iin barco, dá ni̱ kanxoo na kuaꞌa̱n na̱ iin xíán no̱ó ko̱ íin ndéi.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Tído kuaꞌa̱ vá ña̱yuu ni̱ xini ña̱ kuaꞌa̱n na̱, ta ni̱ na̱koni va na Jesús. Ta kúú ni̱ kee ña̱yuu ndéi ndidaá kúú ñoo ñóꞌo yati ñoó xíka sáꞌá ná kuaꞌa̱n na̱ niꞌi̱ ñaá ná. Ta kúú sa̱ ndéi diꞌa va ña̱yuu ñoó ndáti na tá ni̱ saa̱ Jesús.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Dá tá ni̱ keta Jesús ini barco ñoó, kúú ni̱ xini na̱ ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi ndáti ñaá. Ta kúú ni̱ kuꞌu̱ nda̱ꞌo ini na̱ saꞌa̱ ná, chi̱ ndéi na táto̱ꞌon ndéi léko, kirí ko̱ íin ndáka, ki̱ꞌo dión ndéi na. Dá ni̱ ka̱sáꞌá Jesús dánaꞌa̱ na̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ꞌa no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Dá tá ni̱ ini, dá ni̱ na̱tuu yati ñaá ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Kaꞌanda ní choon no̱ó ña̱yuu yóꞌo ña̱ ná koꞌo̱n na̱ veꞌe túu ndíta káa xíꞌín ñoo kuálí túu ñóꞌo káa, dá ná kuiin na ña̱ꞌa keí ná, chi̱ ko̱ ta̱ꞌón ña̱ꞌa keí ná yóꞌo.
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Dá ni̱ kaa Jesús:
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon ña̱ ná kande̱i tá tuꞌu tá tuꞌu na̱ noo̱ i̱tá kuíi̱ ñoó.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Dá ni̱ sa̱ nde̱i ña̱yuu ñoó. Táto̱ꞌon iin ciento kúú iin iin tuꞌu na̱, ta dao ka̱ tuꞌu kúú uu̱ diko uxi̱.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Dá ni̱ tiin Jesús ndin oꞌo̱n pan xíꞌín ndin nduú ti̱yaká ñóó. Dá ni̱ na̱neꞌe noo̱ ná chí induú. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios. Dá ni̱ saꞌanda na̱ pan ñoó. Dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ dasá ráa̱n noo̱ iin rá iin ña̱yuu ñoó. Dión taꞌani ni̱ kee na xíꞌín ndin nduú ti̱yaká ñóó.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Dá ni̱ sa̱sáꞌan ndidaá ña̱yuu ñoó nda̱ ni̱ ndi̱noo va̱ꞌa ini na̱.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ da̱kútí ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús uxi̱ uu̱ ti̱yika̱ xíꞌín táꞌí pan, xíꞌín táꞌí ti̱yaká ña̱ ni̱ ka̱ndo̱o noo̱ ni̱ sa̱sáꞌan ña̱yuu ñoó.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ta oꞌo̱n mil ni̱ sa̱ kuu ta̱a ni̱ sa̱sáꞌan ni̱ kee Jesús.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ná ña̱ ná kaa ra ini barco, ta ná chikaꞌanda ra koꞌo̱n ra̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱, dá ná saa̱ ra̱ ñoo naní Betsaida. Dá ni̱ ka̱ndo̱o Jesús ni̱ kaꞌa̱n na̱ ndisáꞌán xíꞌín ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ ndisáꞌán, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ dini̱ iin yúku̱ íin ñoó kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Tá sa̱ ni̱ kuaá vá, ta kúú du̱ú ni̱ taꞌi̱ dáo ió barco noo̱ ñóꞌo ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñoó kuaꞌa̱n ra̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱. Ta kúú nákaa̱ iin tóꞌón i̱í vá Jesús no̱ñóꞌo̱.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Kúú ni̱ xini na̱ ña̱ ndóꞌo nío̱ rá dákáka ndáꞌa̱ rá barco ñoó, chi̱ kána nda̱ꞌo tachi̱ chí xoo no̱ó kuaꞌa̱n ra̱.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Tído tá ni̱ xini ra̱ ña̱ xíka Jesús kuaꞌa̱n na̱ no̱ó ta̱kui̱í ñóó, dá ni̱ kaꞌán rá ña̱ kúú ná iin íꞌíná. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú rá,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 chi̱ ndidaá vá rá ni̱ xini ñaá, ta kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ra. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Dá ni̱ kaa na ini barco noo̱ ñóꞌo ra ñoó. Ta kúú ni̱ sa̱ tuu vá tachi̱ ñoó. Kúú ni̱ naá vá iní ra̱, ta ni̱ yu̱ꞌú ra̱,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 dá chi̱ ko̱ kándaa̱ i̱í vá ini ra̱ ndi dándáki ña̱ ndato ni̱ kee na ni̱ da̱ndukuaꞌa̱ ná pan ñoó, chi̱ ndadí i̱í vá ña̱xintóni̱ rá.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ chi̱kaꞌanda na̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱, dá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ kúú kuendá Genesaret. Dá ni̱ soꞌoni na̱ barco yuꞌú ta̱ñoꞌo̱.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Tá ni̱ ka̱nkuei na ini barco ñoó, ta kúú ndidaá ña̱yuu ndéi ñoó ni̱ na̱koni ñaá.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Ta kúú ni̱ taxí táꞌan ña̱yuu ñoó iin rá iin ñoo ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ na̱kiꞌin na ña̱yuu kúꞌu̱ kándodó noo̱ xíto néꞌe na ni̱ saa̱ na̱ no̱ó ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ nákaa̱ Jesús.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Ta ndeí kúú míí vá noo̱ kásandaá Jesús, ñoo kuálí o ñoo náꞌano o yukú ichí kíán, ta kúú chíndei ña̱yuu ñoó na̱ kúꞌu̱ ná yuꞌú íchi̱, ta seí ndaꞌí na̱ noo̱ Jesús ña̱ ná konó ná dákoꞌo̱n ndáꞌa̱ ná yuꞌú kotó na̱. Ta kúú ndidaá vá na̱ ni̱ da̱kóꞌo̱n ndáꞌa̱ yuꞌú kotó na̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.