Marcos 2

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tá ni̱ ya̱ꞌa dao kuu̱, dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Jesús ñoo Capernaum. Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu ña̱ ni̱ ndi̱sáa̱ Jesús veꞌe na,
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo na ni̱ na̱taka ñoó. Ta ko̱ ní kéta ka̱ veꞌe ñoó kañoꞌo na. Ta kúú nda̱ sata̱ véꞌe ndíta ña̱yuu seídóꞌo na to̱ꞌon dánaꞌa̱ Jesús.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Dá ni̱ ka̱sáa̱ dao ka̱ ña̱yuu xíꞌín iin ta̱a ni̱ na̱tií saꞌa̱, ta yíꞌi ñaá komi̱ ta̱a ni̱ ka̱sáa̱ ra̱.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Tído ko̱ ní kúu taꞌon ku̱ꞌu ra xíꞌín ta̱ kúꞌu̱ ñoó ini veꞌe noo̱ nákaa̱ Jesús, chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ñóꞌo. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱káa ñaá rá dini̱ véꞌe. Dá ni̱ sonó rá iin yái̱. Dá ni̱ kuu ni̱ da̱nóo ra xi̱to kánóo ta̱ kúꞌu̱ ñoó ini veꞌe noo̱ ió Jesús.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Tá ni̱ xini Jesús ña̱ kándéé ini ñaá rá, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱ ko̱ ku̱ú kaka ñoó:
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Ta kúú ñoó ndéi dao ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés seídóꞌo ra. Dá ni̱ ka̱sáꞌá nákani kuáchi̱ ini ra̱:
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “Ta, ¿ndiva̱ꞌa káꞌa̱n ta̱a káa dión? Ta̱a káa kúú ra̱ yáꞌa káꞌa̱n ndava̱ꞌa xíꞌín Ndios. Chi̱ ni iin tóꞌón taꞌon ta̱a o̱ kúu dándóo kua̱chi ña̱yuu. Iin tóꞌón dini̱ mií vá Ndios kúú na̱ kuu kee dión.”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Tído vitíꞌón diꞌa va ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jesús ña̱ ki̱ꞌo dión nákani ini ra̱. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná:
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 ¿Ndí ki̱án ko̱ úꞌu̱ cháá ka̱ kaꞌi̱n xíꞌín ta̱a ko̱ ku̱ú kaka yóꞌo, káꞌán ndó? “Sa̱ ni̱ ndoo va kua̱chón”, o kaꞌi̱n xíꞌín rá, “Ndakuii̱n ndichi, ta nakiꞌin xi̱to̱n kaneꞌe kuaꞌa̱n nóꞌo̱n.”
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Tído viti dá ná koꞌi̱n dánaꞌi̱ noo̱ ndo̱ ña̱ kómí ndisa na̱ ni̱ nduu ta̱a ña̱yuu yóꞌo choon ña̱ dándóo na kua̱chi kómí ña̱yuu ndéi ñayuú yóꞌo.
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 ―Ta káꞌi̱n xíꞌín yo̱ꞌó viti. Ndakuii̱n ndichi, ta nakiꞌin xi̱to̱n, ta kuaꞌán nóꞌo̱n veꞌón.
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Ta kúú ni̱ na̱kuíi̱n ndichi ra̱. Dá ni̱ na̱kiꞌin ra xi̱to no̱ó ni̱ sa̱ nóo ra néꞌe ra ni̱ kiꞌin ra kuaꞌa̱n ra̱ no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó. Ta kúú ndidaá vá ná ni̱ naá iní. Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá ná kékáꞌano na Ndios, ta kaá na̱ diꞌa:
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kuu dión, dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Jesús kuaꞌa̱n na̱ yuꞌú ta̱ñoꞌo̱. Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ na̱tuu yati ñaá. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná dánaꞌa̱ na̱ noo̱ ná sá xíka na kuaꞌa̱n na̱.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Ta noo̱ yáꞌa na kuaꞌa̱n na̱ ñoó, kúú ni̱ xini na̱ ió iin ta̱a naní Leví, de̱ꞌe ta̱ naní Alfeo, ta ió ra̱ kíꞌin ya̱ꞌi ra sa̱ꞌá ñóꞌo̱. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Diꞌa ni̱ kuu tein noo̱ ió Jesús sásáꞌan na xíꞌín Leví ñoó ini veꞌe ra. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi sa̱ꞌá ñóꞌo̱ xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu kaá ra̱ kómí kua̱chi ni̱ sa̱ ndei xíꞌín Jesús. Ta ndéi taꞌani ta̱a xíonoo xíꞌín ná, chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndíko̱ ñaá.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Tá ni̱ xini ta̱ fariseo xíꞌín dao ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés ña̱ sásáꞌan dáó Jesús xíꞌín ta̱ kíꞌin ya̱ꞌi sa̱ꞌá ñóꞌo̱, xíꞌín ña̱yuu, táꞌa̱n na̱ kaá ra̱ kúú na̱ kini ñoó, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús:
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Tá ni̱ seídóꞌo Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Iin kuu̱, dá ni̱ sa̱ ndei ta̱ sa̱ xi̱onoo xíꞌín Juan, na̱ sa̱ da̱kódo̱ ndúta̱ ña̱yuu, ni̱ sa̱ neꞌe ii̱ rá xíꞌín ta̱ fariseo. Dá ni̱ ka̱sáa̱ dao ña̱yuu noo̱ nákaa̱ Jesús. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná:
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Tído kasandaá iin kuu̱, dá nakiꞌin ra tono̱ kandaka ra koꞌo̱n ra̱. Nda̱ daá ví, dá kía̱n kánian kaneꞌe ii̱ ña̱yuu ñoó.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 ’Ta ko̱ íin taꞌon nákoto no̱ó ni̱ ndata̱ iin doꞌo̱no̱ yatá xíꞌín iin táꞌí dáꞌo̱n sa̱á. Dá chi̱ tá ná nakata na doꞌo̱no̱ ñoó, ta kúú natiꞌin va dáꞌo̱n sa̱á ñóó, ta kúú víꞌí ka̱ ví ndata̱ doꞌo̱no̱ yatá ñóó.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 ’Ta ko̱ íin taꞌon taán vino sa̱á ini ñíi̱ yatá. Dá chi̱ tá ná kee na dión, dá kía̱n dákaꞌándí vino sa̱á ñíi̱ yatá ñoó, ta kúú ndiꞌi vino ñoó kuita̱, ta kúú tu̱ú oon va ñíi̱ ñoó. Sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa cháá ka̱ ná taán yó vino sa̱á ini ñíi̱ sa̱á ―kaá Jesús.
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Ta tein iin kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel, chíkaꞌanda Jesús kuaꞌa̱n na̱ no̱ñóꞌo̱ noo̱ káa tirió. Kúú ni̱ ka̱sáꞌá ta̱ xíonoo xíꞌín ná tóꞌon ra yoko tirió, ta seí ra̱ noni̱án kuaꞌa̱n ra̱.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Dá ni̱ kaa ta̱ fariseo xíꞌín Jesús:
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Chi̱ kaáa̱n ña̱ ni̱ ku̱ꞌu na veꞌe Ndios. Ta daá ñóó kúú ta̱a naní Abiatar duti̱ kúú no̱ó. Ta ni̱ seí David pan, ña̱ dóko̱ ta̱ duti̱ noo̱ Ndios, ña̱ ko̱ kánian keí ña̱yuu óon, chi̱ sa̱va̱ꞌa ta̱ duti̱ kuu keí ñá. Ta nda̱ ta̱ xíonoo xíꞌín David ñoó ni̱ xi̱ꞌo na ni̱ seí.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Dá ni̱ kaa taꞌani Jesús xíꞌín rá:
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Ta viti kanaꞌá ndó ña̱ ió choon noo̱ ndáꞌa̱ na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo ña̱ dándáki na tein kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱ ―kaá Jesús káꞌa̱n na̱ saꞌa̱ mií ná.
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.