Marcos 15
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ACF
1 Dá tá ni̱ tu̱u noo̱, sa̱ ni̱ ka̱ndo̱o va ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo, xíꞌín ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés xíꞌín ndidaá ka̱ ní ta̱ néꞌe choon ndi ki̱ꞌo kee ra xíꞌín Jesús. Dá ni̱ kató ñaá rá ndáka ra ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ na̱ki̱ꞌo ra no̱ó ta̱ néꞌe choon romano naní Pilato.
1 E, logo ao amanhecer, os principais dos sacerdotes, com os anciãos, e os escribas, e todo o Sinédrio, tiveram conselho; e, ligando Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos.
2 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón Pilato Jesús:
2 E Pilatos lhe perguntou: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
3 Ta ndéi ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ dátai̱ kua̱chi ñaá rá sa̱ꞌá kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ꞌa.
3 E os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas; porém ele nada respondia.
4 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón tuku ñaá Pilato ñoó, ta kaá ra̱:
4 E Pilatos o interrogou outra vez, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas testificam contra ti.
5 Ta va̱ꞌará dión ni̱ kaa ra̱, tído ni iin to̱ꞌon ko̱ ní kaꞌa̱n Jesús. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ naá vá iní ra̱.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Tein iin iin víko̱ pascua dáyaa̱ Pilato iin ta̱a nákaa̱ veꞌe ka̱a, táꞌa̱n ra̱ kándo̱o na̱ ñoo Israel saꞌa̱.
6 Ora, no dia da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Daá ñóó nákaa̱ iin ta̱a naní Barrabás veꞌe ka̱a, ta ñóꞌo taꞌani dao ka̱ ta̱a kíꞌin táꞌan xíꞌín rá saꞌání rá ndi̱i. Ro̱ón kúú ta̱a ni̱ nda̱kuei ni̱ na̱á xíꞌín ta̱ néꞌe choon romano.
7 E havia um chamado Barrabás, que, preso com outros amotinado- res, tinha num motim cometido uma morte.
8 Dá ni̱ ka̱sáa̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu noo̱ Pilato. Dá ni̱ ka̱sáꞌá xíka̱ na̱ noo̱ rá ña̱ ná dáyaa̱ ra̱ iin ta̱a nákaa̱ veꞌe ka̱a, táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée ra tein iin rá iin víko̱ pascua.
8 E a multidão, dando gritos, começou a pedir que fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ña̱yuu ñoó:
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que vos solte o Rei dos Judeus?
10 Dión ni̱ kaa ra̱ chi̱ ni̱ ka̱ndaa̱ va ini ra̱ ña̱ sa̱ꞌá ña̱ uꞌu̱ ini vá ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá rá noo̱ ndáꞌa̱ rá.
10 Porque ele bem sabia que por inveja os principais dos sacerdotes o tinham entregado.
11 Tído ni̱ da̱káꞌa̱n kue̱ꞌé ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ ñoó ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, dá ni̱ xika̱ na̱ ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ Barrabás ná dáyaa̱ ra̱.
11 Mas os principais dos sacerdotes incitaram a multidão para que fosse solto antes Barrabás.
12 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Pilato, ta kaá ra̱:
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse outra vez: Que quereis, pois, que faça daquele a quem chamais Rei dos Judeus?
13 Dá ni̱ ka̱yuꞌú ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó:
13 E eles tornaram a clamar: Crucifica-o.
14 Dá ni̱ kaa Pilato:
14 Mas Pilatos lhes disse: Mas que mal fez? E eles cada vez clamavam mais: Crucifica-o.
15 Ta sa̱ꞌá ña̱ kóni̱ Pilato kando̱o va̱ꞌa ra no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱yáa̱ ra̱ Barrabás. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kani soldado Jesús xíꞌín chirrión, dá ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá Pilato noo̱ ndáꞌa̱ rá, dá ná koꞌo̱n ra̱ chirkaa ñaá rá ndi̱ka cruz.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás e, açoitado Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Dá ni̱ na̱kiꞌin ñaá soldado ndáka ra kuaꞌa̱n ra̱ nda̱ ma̱á ini veꞌe chóon ta̱ romano. Dá ni̱ na̱da̱taká ra̱ ndidaá ka̱ soldado kúú kuendá ra̱.
16 E os soldados o levaram dentro à sala, que é a da audiência, e convocaram toda a coorte.
17 Dá ni̱ da̱kuíꞌino ñaá rá iin dáꞌo̱n kuaꞌá to̱ón, ta ni̱ chi̱nóo ra iin corona ni̱ ka̱va̱ꞌa xíꞌín ío̱n dini̱ ná.
17 E vestiram-no de púrpura, e tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá kée ra ña̱ kékáꞌano ñaá rá:
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: Salve, Rei dos Judeus!
19 Ta ni̱ kani ra iin ta̱ñi̱í dini̱ ná, ta ni̱ tu̱u ndaa di̱í ñaá rá. Ta ni̱ sa̱ kui̱ta xi̱tí rá noo̱ ná kée ra ña̱ kékáꞌano ñaá rá.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele e, postos de joelhos, o adoraram.
20 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kedi̱ki ndaa ñaá rá, dá ni̱ di̱tá rá dáꞌo̱n kuaꞌá to̱ón ndíxi na ñoó. Dá ni̱ na̱da̱kuíꞌino ñaá rá dáꞌo̱n míí ná. Dá ví ni̱ taó ñaá rá ndáka ra kuaꞌa̱n ra̱ chirkaa ra ndi̱ka cruz.
20 E, havendo-o escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e o vestiram com as suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de o crucificarem.
21 Ta noo̱ ndáka ñaá rá kuaꞌa̱n ra̱, ñoó ni̱ na̱kiꞌin táꞌan ra xíꞌín iin ta̱a naní Simón, ta̱ kuendá Cirene. Ta de̱ꞌe ra naní Alejandro xíꞌín Rufo. Ta̱ yóꞌo kúú ra̱ ko̱ndii ni̱ saꞌa̱n yúku̱. Kúú ni̱ kendúsa̱ soldado xíꞌín rá ña̱ ná kado̱kó ra̱ cruz Jesús koꞌo̱n ra̱.
21 E constrangeram um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a que levasse a cruz.
22 Ta ndáka ñaá rá ni̱ saa̱ ra̱ iin xíán noo̱ naní Gólgota. To̱ꞌon yóꞌo kóni̱ kaa yikí lásá dini̱ ndi̱i.
22 E levaram-no ao lugar doGólgota, que se traduz por lugar da Caveira.
23 Ñoó, dá ni̱ xi̱ꞌo ra vino ni̱ da̱taká táꞌan xíꞌín ndutá ova̱ koꞌo Jesús, tído ko̱ ní xíin taꞌon na koꞌo na ra̱.
23 E deram-lhe a beber vinho com mirra, mas ele não o tomou.
24 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ chi̱rkaa ñaá rá ndi̱ka cruz, dá ni̱ sa̱ ndei ra ni̱ sa̱dikí ra̱ suerte xíꞌín dáꞌo̱n ná, dá ná kande̱ꞌá ndi ndáa dáꞌo̱n kánian niꞌi̱ iin rá iin ra.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sobre elas sortes, para saber o que cada um levaria.
25 Táto̱ꞌon ka̱ ii̱n dataa̱n ni̱ chi̱rkaa ra Jesús ndi̱ka cruz.
25 E era a hora terceira, e o crucificaram.
26 Ta ndáꞌa̱ iin tabla dini̱ cruz ñoó, ta káꞌa̱n ndá saꞌa̱ kía̱n tákaa na ñoó. Ta diꞌa kaáa̱n: “Ta̱a yóꞌo kúú rey no̱ó na̱ Israel.”
26 E por cima dele estava escrita a sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Dá ni̱ chi̱rkuei taꞌani ra uu̱ ta̱ kui̱ꞌíná ndi̱ka dao ka̱ cruz. Iin ra tákaa xoo kuáꞌa na̱, ta iin ka̱ ra̱ tákaa xoo íti na̱.
27 E crucificaram com ele dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Ta xíꞌín ña̱ yóꞌo dá ni̱ xi̱nko̱o noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios, chi̱ diꞌa kaáa̱n: “Ni̱ na̱da̱kíꞌin táꞌan dáó ñaá rá xíꞌín ta̱ kómí kua̱chi.”
28 E cumprindo-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.
29 Ta ña̱yuu chíkaꞌanda kuaꞌa̱n noo̱ tákaa Jesús ñoó kédi̱ki ñaá ná, ta kaó na̱ dini̱ ná kénóo na Jesús, ta kaá na̱:
29 E os que passavam blasfemavam dele, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! tu que derrubas o templo, e em três dias o edificas,
30 Ño̱ó nda̱ni, dáka̱ki miíón viti. Kuaꞌán noo kíi̱ ndi̱ka cruz xaa̱n ná kande̱ꞌá.
30 Salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.
31 Ta dión taꞌani kédi̱ki ñaá ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés, ta ndátóꞌón rá ndíta rá:
31 E da mesma maneira também os principais dos sacerdotes, com os escribas, diziam uns para os outros, zombando: Salvou os outros, e não pode salvar-se a si mesmo.
32 ¡Kaá ra̱ ña̱ kúú rá Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá! ¡Ta kaá ra̱ ña̱ kúú rá rey no̱ó na̱ ñoo yo̱! ¡Ná noo kíi̱ rá ndi̱ka cruz káa, dá ná nakoni yo̱ rá, dá ná kandísa yó ra̱! ―ka̱á ra̱ ndíta ra.
32 O Cristo, o Rei de Israel, desça agora da cruz, para que o vejamos e acreditemos. Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Tá ni̱ kasa̱ndaá ka̱xuu̱, dá ni̱ na̱kuíi̱n naá iin níí kúú ñayuú nda̱ ka̱ oni̱ sa̱ꞌini.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Dá tá ni̱ kasa̱ndaá ka̱ oni̱ ñoó, kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú Jesús, ta kaá na̱:
34 E, à hora nona, Jesus exclamou com grande voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo dao ka̱ ta̱a ndíta ñoó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, dá ni̱ kaa ra̱:
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Kúú ni̱ ka̱nkono iin ta̱a ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ da̱ndáxi ra iin táꞌí dáꞌo̱n xíꞌín vino iá. Dá ni̱ soꞌoni ra̱án dini̱ iin ta̱ñi̱í. Dá ni̱ chi̱rnee raa̱n yúꞌu̱ Jesús, dá ná koꞌo na ra̱. Dá ni̱ kaa ra̱:
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, deu-lho a beber, dizendo: Deixai, vejamos se virá Elias tirá-lo.
37 Ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú Jesús, dá ni̱ xiꞌi̱ na̱.
37 E Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Ta kúú mií dáá vá ni̱ ndata̱ dao dáꞌo̱n tákaa ndadí ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano. Ni̱ keean nda̱ yúꞌa̱n ni̱no, ta kúú nda̱ yúꞌa̱n nino̱ ni̱ xino̱ no̱ó ni̱ ndata̱ ñá.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Ta mií ta̱a dándáki soldado íin noo̱ tákaa Jesús ñoó. Kúú ni̱ xini ra̱ táto̱ꞌon ni̱ ka̱yuꞌú ná tá ni̱ xiꞌi̱ na̱, dá ni̱ kaa ra̱:
39 E o centurião, que estava defronte dele, vendo que assim clamando expirara, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Ta xíká vá ndíta dao na̱ ñáꞌa̱ ndéꞌé ná ña̱ ni̱ ndoꞌo Jesús. Ta tein no̱ón nákaa̱ María Magdalena, xíꞌín María naná José xíꞌín Jacobo, ta̱ lóꞌo̱ cháá ka̱. Nákaa̱ taꞌani iin ka̱ ñáꞌa̱ naní Salomé.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais também Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Ta na̱ ñáꞌa̱ yóꞌo kúú na̱ ni̱ sa̱ xi̱onoo xíꞌín Jesús, ta sa̱ chi̱ndeé ñaá ná tá ni̱ sa̱ io na̱ chí kuendá Galilea. Ta ndéi kuaꞌa̱ taꞌani dao ka̱ na̱ ñáꞌa̱ tákuei Jesús ni̱ saa̱ na̱ ñoo Jerusalén.
41 As quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galiléia; e muitas outras, que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Sa̱ ni̱ ini va kuu̱ dáá, ña̱ kía̱n mií kuu̱ kénduu na̱ Israel ña̱ꞌa keí ná taa̱n, chi̱ sa̱ kuaꞌa̱n kasandaá va kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ ná.
42 E, chegada a tarde, porquanto era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Ió iin ta̱a naní José, ta kúú rá ta̱ ñoo Arimatea. Ta kúú rá iin ta̱a ndáya̱ꞌi tein ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel. Ta ndáti taꞌani ra ña̱ kasaa̱ Ndios dándáki na ñayuú yóꞌo. Ro̱ón kúú ra̱ ni̱ xi̱ꞌo ndeé iní ni̱ ku̱ꞌu ra noo̱ nákaa̱ Pilato. Dá ni̱ xika̱ ra̱ noo̱ Pilato ña̱ ná naki̱ꞌo ra yikí ko̱ño Jesús noo̱ rá.
43 Chegou José de Arimatéia, senador honrado, que também esperava o reino de Deus, e ousadamente foi a Pilatos, e pediu o corpo de Jesus.
44 Kúú ni̱ naá vá iní Pilato tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini ra̱ ña̱ sa̱ ni̱ xiꞌi̱ va Jesús. Dá ni̱ kana ra ta̱ dándáki soldado ñoó. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá, á ndaa̱ ña̱ sa̱ ni̱ xiꞌi̱ va na.
44 E Pilatos se maravilhou de que já estivesse morto. E, chamando o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Dá ni̱ kaa ta̱ dándáki soldado ñoó ña̱ sa̱ ni̱ xiꞌi̱ va na. Dá ni̱ saꞌanda Pilato choon ña̱ ná naki̱ꞌo ra yikí ko̱ño Jesús noo̱ José.
45 E, tendo-se certificado pelo centurião, deu o corpo a José;
46 Dá ni̱ saꞌa̱n José ñoó ni̱ xiin na iin sábana sa̱á. Dá ni̱ da̱nóo ra yikí ko̱ño Jesús ndi̱ka cruz. Dá ni̱ na̱chi̱tuú ñaá rá xíꞌín sábana ñoó. Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ chi̱káa̱ ñaá rá ini iin yái̱ káꞌano ni̱ ka̱va̱ꞌa ndi̱ka iin káo̱. Dá ni̱ da̱kui̱ó tuú ra̱ iin yuu̱ chi̱káꞌano ni̱ sadi ra̱ yéꞌán.
46 O qual comprara um lençol fino, e, tirando-o da cruz, o envolveu nele, e o depositou num sepulcro lavrado numa rocha; e revolveu uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Ta ni̱ xini va María Magdalena xíꞌín María naná José no̱ó ni̱ chi̱káa̱ ñaá rá.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o punham.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.