Marcos 11
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVT
1 Kúú ni̱ ku̱yati na ñoo Jerusalén, chi̱ sa̱ ni̱ kasa̱ndaá yati na ñoo naní Betfagé xíꞌín ñoo naní Betania. Ta ñoó kúú noo̱ néꞌe táꞌan yati xíꞌín iin yúku̱ naní Olivos. Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon no̱ó uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ta kaá na̱ xíꞌín rá:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Tá ndáa na̱ ndáto̱ꞌón ñáá: “¿Ndiva̱ꞌa ndáxí ndó ri̱?”, dá kaa ndo̱ xíꞌín ná: “Dá chi̱ xínñóꞌó satoꞌo ndu̱ rí, ndiꞌi daá, dá tandaꞌá ná ndu̱ kii ndu ndaka ndu ri̱”, kaa ndo̱ ―ka̱á Jesús xíꞌín rá.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱. Ta kúú ni̱ na̱níꞌi̱ rá noo̱ ndíko̱ burro ñoó yati yéꞌé veꞌe íin yuꞌú íchi̱ ñoó. Dá ni̱ ndaxí rá ri̱.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Tá ni̱ xini dao ña̱yuu ndíta ñoó, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná:
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Dá ni̱ kaa ra̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá. Dá ni̱ sonó vá ná néꞌe ra burro ñoó kuaꞌa̱n ra̱.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ta ndáka ra ri̱ ni̱ saa̱ ra̱ noo̱ ió Jesús, dá ni̱ chi̱kodó rá kotó ra̱ sata̱ ri̱. Dá ni̱ kaa Jesús kanóo na kuaꞌa̱n na̱.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Dá ni̱ ka̱sáꞌá kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu chíndei na kotó na̱ me̱ꞌí íchi̱ no̱ó ve̱i Jesús ñoó. Ta dao ka̱ na̱ ni̱ saꞌanda ndáꞌa̱ yíto̱, dá ni̱ chi̱ndei naa̱n íchi̱ no̱ó ya̱ꞌa na ñoó.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ta ña̱yuu xió no̱ó kuaꞌa̱n noo̱ Jesús xíꞌín ña̱yuu tákuei ve̱i chí sata̱ ná ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú ná:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Na̱ káꞌano kúú na̱ yóꞌo, chi̱ ve̱i na dándáki na ñoo yo̱ táto̱ꞌon ni̱ da̱ndáki ñaá rey David tá sa̱ naꞌá! ¡Ná natiin Ndios ña̱ñóꞌó nda̱ noo̱ ió na̱ noo̱ dikó! ―ka̱á ña̱yuu ñoó.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Dá ni̱ ku̱ꞌu Jesús ñoo Jerusalén. Dá ni̱ saꞌa̱n na̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌano. Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná ndidaá ña̱ꞌa ió ñoó, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ ñoo naní Betania xíꞌín ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná, chi̱ sa̱ ni̱ ini va.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱ ñoó, dá ni̱ ka̱nkuei na ñoo Betania kuaꞌa̱n na̱. Dá ndaꞌí ni̱ ka̱sáꞌá kuíko Jesús.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ta kúú ni̱ xini xíká vá ná íin iin ta̱ño̱ꞌó, ta ndato kuíi̱ íin ndáꞌa̱ ra̱. Dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ noo̱ íin rá, ná kande̱ꞌá á íin ti̱ño̱ꞌó keí ná. Tído tá ni̱ saa̱ na̱ ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná, kúú ko̱ ta̱ꞌón ti̱ño̱ꞌó íin noo̱ ra̱. Sa̱va̱ꞌa ndáꞌa̱ óon va rá íin, chi̱ ko̱ ñáꞌa̱ taꞌon kasandaá yoo̱ kuiin rí.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱ño̱ꞌó ñoó:
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ na̱sáa̱ na̱ ñoo Jerusalén. Dá ni̱ ku̱ꞌu na yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌano. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná taó ndíꞌi na ta̱ díkó xíꞌín ta̱ xíin kuaꞌa̱n ra̱ sata̱ véꞌe. Kúú ni̱ da̱kuéi na ndidaá mesa noo̱ ndéi ta̱a náda̱on di̱ꞌón. Kúú ni̱ sata niꞌini na téi̱ kándíꞌi ta̱a ndéi díkó paloma.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Kúú ko̱ ní sónó taꞌon na ña̱ chikaꞌanda ni iin tóꞌón ña̱yuu ini yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo ñoó xíꞌín ña̱ꞌa néꞌe na kuaꞌa̱n na̱.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ta kúú ñoó ni̱ ka̱sáꞌá Jesús dánaꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu ñoó, ta kaá na̱:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ ña̱ ni̱ kee na dión, dá ni̱ ka̱sáꞌá rá ndúkú rá ndi kee ra, dá kaꞌání ñaá rá. Tído yuꞌú ra̱, chi̱ ndidaá kúú vá ña̱yuu ñoó ni̱ naá iní seídóꞌo na ña̱ dánaꞌa̱ Jesús.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Dá tá ni̱ kuaá kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ keta Jesús ñoo Jerusalén kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ ya̱ꞌa yati na noo̱ íin ta̱ño̱ꞌó ñóó, kúú ni̱ xini ta̱a xíonoo xíꞌín ná ña̱ nda̱ yo̱ꞌo ví rá ni̱ ichi̱.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Dá ni̱ ndu̱sáa̱ ini Pedro ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín yíto̱ ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱:
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Miía̱n ndaa̱ kuiti ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó; ndi ndáa ndoꞌó ni̱ kuu va ná kaꞌa̱n xíꞌín yúku̱ káa: “Kuxoo, ta kuaꞌán dáke̱tón miíón ini ta̱ñoꞌo̱ káa”, ta torá ko̱ nákani kuáchi̱ ini ndo̱, ta kándísa ndaa̱ ndo̱ ña̱ ki̱ꞌo dión koo, dá kía̱n kasandaá ndisa va ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Sa̱ꞌá ño̱ó káꞌi̱n ña̱ ndidaá kúú vá ña̱ꞌa ná kaka̱ ndo̱ noo̱ Ndios, ta kándeé káꞌano ini ndo̱ ná, ta kúú niꞌi̱ ndisa va ndóa̱n.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Tído tá tein káꞌa̱n ndo̱ xíꞌín Ndios, kuꞌu̱ káꞌano ini ndo̱ saꞌa̱ ña̱yuu naá táꞌan xíꞌín ndó, dá kía̱n nda̱ tatá ndo̱ Ndios, na̱ ió induú, ki̱ꞌo káꞌano taꞌani ini na̱ sa̱ꞌá kua̱chi mií ndó.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Chi̱ tá ná o̱ kúꞌu̱ káꞌano ini ndo̱ sa̱ꞌá ña̱yuu ñoó, dá kía̱n ni tatá Ndios, na̱ ió induú, o̱ kúꞌu̱ káꞌano taꞌon ini sa̱ꞌá kua̱chi mií ndó ―kaá Jesús.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Dá ni̱ ka̱sáa̱ tuku Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñoo Jerusalén. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná xíonoo na noo̱ íin veꞌe ño̱ꞌo káꞌano ñoó. Dá ni̱ na̱tuu yati ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley Moisés xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón rá Jesús:
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ¿Ndá yoo ni̱ xi̱ꞌo choon noo̱ Juan ña̱ sa̱ da̱kódo̱ ndúta̱ ná ña̱yuu? ¿Á Ndios ni̱ xi̱ꞌoan, o ta̱a? Kaꞌa̱n ndo̱ ná kande̱ꞌá ―kaá na̱.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón táꞌan mií rá ndíta ra:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Tído, o̱ kúu taꞌon kaa yo̱ ña̱ ta̱a ni̱ xi̱ꞌo ñaá.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.