Marcos 10
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH
1 Dá ni̱ keta Jesús ñoo ñoó kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ ya̱ꞌa na noo̱ kúú kuendá Judea. Dá ni̱ kasa̱ndaá na̱ iin ka̱ xoo yu̱ta naní Jordán. Ta ñóó ni̱ na̱taka tuku ña̱yuu noo̱ Jesús. Dá ni̱ da̱náꞌa̱ tuku na táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée na.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Dá ni̱ na̱tuu yati dao ta̱ fariseo noo̱ íin na, dá ni̱ kaꞌán rá dátu̱ú ñaá rá no̱ó ña̱yuu ñoó. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Dá ni̱ kaa ta̱ fariseo xíꞌín ná:
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Dá ni̱ kaa Jesús:
5 Então Jesus disse:
6 tído nda̱ míí saꞌa̱, tá kuu̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa Ndios ndidaá ña̱ꞌa, “nda̱ daá vá ni̱ ka̱va̱ꞌa na iin ta̱a xíꞌín iin ñáꞌa̱”.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 “Sa̱ꞌá ño̱ó kánian dánkoo ta̱a tatá ra̱ xíꞌín naná ra̱, dá nakiꞌin táꞌan ra xíꞌín ñadiꞌí ra̱,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 dá kía̱n nduu na nda̱dá iin tóꞌón vá.” Ta ko̱ kúú ka̱ na̱ uu̱, nda̱dá iin tóꞌón vá kúú ná.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Ta mií Ndios kúú na̱ ni̱ da̱kíꞌin táꞌan ñaá, sa̱ꞌá ño̱ó ni iin tóꞌón ña̱yuu ko̱ kánian kaꞌanda táꞌan na ―ka̱á na̱.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Dá tá ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ veꞌe noo̱ ndéi na, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ta̱ xíonoo xíꞌín ná ndi kóni̱ kaa ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
11 E Jesus respondeu:
12 Ta ndi ndáa mií vá ñáꞌa̱ ni̱ da̱nkoo yíi̱a̱n, ta ni̱ ta̱ndáꞌa̱n xíꞌín iin ka̱ ta̱a, dá kía̱n yáꞌa taꞌanián kéeán kua̱chi xíꞌín iin ka̱ ta̱a ñoó noo̱ Ndios ―kaá na̱.
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Ta ndáka ña̱yuu ñoó takuálí ve̱i na noo̱ Jesús, dá ná chinóo na ndáꞌa̱ ná dini̱ xí. Tído ni̱ ka̱sáꞌá ta̱a xíonoo xíꞌín ná dána̱ni ra ña̱yuu ñoó.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Ta ko̱ ní nátaꞌan taꞌon ini Jesús tá ni̱ xini na̱ ña̱ kée ra dión. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ndi ndáa na̱ ko̱ kándía ña̱ dándáki ñaá Ndios táto̱ꞌon ki̱ꞌo kándía takuálí ña̱ dándáki ñaá tatá xi̱, no̱ón kúú na̱ o̱ ko̱ní ndu̱ꞌu na ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios ―ka̱á Jesús.
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Dá ni̱ nomi na takuálí ñoó. Dá ni̱ chi̱nóo na ndáꞌa̱ ná dini̱ xí. Dá ni̱ xika̱ na̱ ña̱ mani̱ noo̱ Ndios saꞌa̱ xí.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Dá ni̱ na̱kiꞌin tuku Jesús íchi̱ kuaꞌa̱n na̱, dá kánkono iin ta̱a ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
18 Jesus respondeu:
19 “Sa̱ náꞌá vá yoꞌó ndi kuaꞌa̱n choon ni̱ saꞌanda Ndios: o̱ sa̱ kéeón kua̱chi xíꞌín iin ñáꞌa̱, ñá ko̱ kúú ñadiꞌóo̱n, ta o̱ sa̱ kaꞌánóo̱n ndi̱i, ta o̱ sa̱ kíꞌin kuíꞌínón, ta o̱ sa̱ káꞌo̱n ña̱ to̱ꞌón, ta o̱ sa̱ dándaꞌávóo̱n ña̱yuu, ta koo ña̱ñóꞌó noo̱ tatóo̱n xíꞌín noo̱ nanóo̱n” ―kaá na̱.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó:
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Dá ni̱ kuꞌu̱ ini Jesús saꞌa̱ rá, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Tá ni̱ seídóꞌo ra ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús, kúú nda̱á ndaꞌí va ni̱ kuu ini ra̱, dá ni̱ nda̱kuíi̱n ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ xíꞌa̱n kúndaꞌí ini ra̱, chi̱ ta̱ kui̱ká nda̱ꞌo kúú rá.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Dá ni̱ na̱nde̱ꞌé Jesús noo̱ ndidaá ña̱yuu ni̱ kao̱ noo ndíta ñoó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñóó:
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Ni̱ naá vá iní ta̱ xíonoo xíꞌín ná tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ra ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión. Tído ni̱ na̱ndió ko̱o tuku Jesús ni̱ kaꞌa̱n na̱:
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Kaon cháá ka̱ chikaꞌanda iin camello yái̱ iin ión tu̱kú o̱ du̱ú ña̱ ndu̱ꞌu iin na̱ kui̱ká ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios ―kaá na̱.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Tá ni̱ seídóꞌo ra to̱ꞌon yóꞌo, kúú kaꞌí ka̱ ví ni̱ naá iní ra̱. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndáto̱ꞌón táꞌan ra:
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Dá ni̱ na̱nde̱ꞌé ñaá Jesús, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín ná:
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Dá ni̱ kaa Jesús:
29 Jesus respondeu:
30 no̱ón kúú na̱ naniꞌi̱ iin ciento ka̱ ña̱ꞌa tiempo viti sa̱ꞌá ña̱ ni̱ da̱nkoo na, chi̱ niꞌi̱ ná kua̱ꞌá ka̱ veꞌe, xíꞌín kua̱ꞌá ka̱ ñani, xíꞌín kua̱ꞌá ka̱ ki̱ꞌo, xíꞌín kua̱ꞌá ka̱ kuꞌu̱, xíꞌín kua̱ꞌá ka̱ naná, xíꞌín kua̱ꞌá ka̱ de̱ꞌe, xíꞌín kua̱ꞌá ka̱ ñóꞌo̱, va̱ꞌará ndoꞌo naní nío̱ ná kee dao ña̱yuu. Tído cháá ka̱ chí noo̱, dá natiin na ña̱ kataki chíchí ná.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Tído kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu kúú no̱ó ñayuú yóꞌo, no̱ón diꞌa kúú na̱ kakuu noo̱ ndíꞌi kuií noo̱ Ndios. Ta na̱ kúú noo̱ ndíꞌi kuií noo̱ ña̱yuu ñayuú yóꞌo, no̱ón diꞌa kakuu na̱ nakuita no̱ó noo̱ Ndios tiempo daá ñóó.
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Dá ni̱ kee Jesús ko̱kaa na kuaꞌa̱n na̱ íchi̱ kuaꞌa̱n ñoo Jerusalén, ta xió no̱ó na̱ kuaꞌa̱n na̱ no̱ó ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Ta naá vá iní ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ná, ta tákuei yuꞌú ñaá rá kuaꞌa̱n ra̱. Dá ni̱ taó xóo tuku Jesús ndin uxi̱ uu̱ ta̱a ñoó tein dao ka̱ ña̱yuu ñoó. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná nákani na xíꞌín rá sa̱ꞌá ndí ki̱án ndoꞌo na:
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 ―Kande̱ꞌé ndó, chi̱ viti kía̱n ko̱kaa yó kuaꞌa̱n yo̱ ñoo Jerusalén. Ta koꞌo̱n iin ta̱a naki̱ꞌo ra na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés. Ta ro̱ón kúú ra̱ kando̱o ña̱ kánian kuu na̱. Dá naki̱ꞌo ñaá rá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ tu̱kú.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Dá kedi̱ki ndaa ñaá rá, ta kani ñaá rá, ta tuu ndaa di̱í ñaá rá, dá kaꞌání ñaá rá. Tído ti̱xi kuu̱ óni̱, dá nataki na̱ ―kaá na̱.
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Dá ni̱ na̱tuu yati Jacobo xíꞌín Juan, ra̱ kúú de̱ꞌe Zebedeo, noo̱ íin Jesús. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Jesús:
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
38 Jesus respondeu:
39 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Tído ña̱ kande̱i ndó xoo kuáꞌa yuꞌu̱ o xoo íti yuꞌu̱, o̱ du̱ú choon saꞌándá yuꞌu̱ kíán. Chi̱ ño̱ó kía̱n ki̱ꞌo Ndios no̱ó na̱ ni̱ ka̱xi mií ná kande̱i ñoó ―kaá na̱.
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Dá tá ni̱ sei̱do̱ꞌo uxi̱ ka̱ ta̱a ñoó ña̱ ni̱ xika̱ Jacobo xíꞌín Juan noo̱ Jesús, kúú ni̱ ka̱ryíí nda̱ꞌo ra xíꞌín rá.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Dá ni̱ kana Jesús ndidaá rá, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Tído ko̱ káni taꞌan vaan kee ndó dión tein mií ndó. Chi̱ ndi ndáa ndoꞌó kátoó kakuu iin ta̱a ndáya̱ꞌi tein mií ndó, dá kía̱n kánian koni kuáchí diꞌa ndó noo̱ dao ka̱ ndo̱.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Ta ndi ndáa ndoꞌó kátoó kakuu noo̱, dá kía̱n kánian koni kuáchí diꞌa ndó noo̱ ndidaá ka̱ ndo̱.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Chi̱ ko̱ ní kásaa̱ taꞌon na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo ña̱ koni kuáchí diꞌa ña̱yuu noo̱ ná. Diꞌa ni̱ ka̱sáa̱ na̱ koni kuáchí diꞌa na no̱ó ña̱yuu, ta naki̱ꞌo na mií ná kuu na̱, ta dión, dá di̱tá ná ndidaá ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ ña̱ kánian ndoꞌo na sa̱ꞌá kua̱chi kée na ―kaá Jesús.
45 Porque até o
46 Dá ni̱ saa̱ na̱ iin ñoo naní Jericó. Dá tá ni̱ keta na ñoo ñoó kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná, kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu tákuei kuaꞌa̱n sata̱ ná. Ta ió iin ta̱a ko̱ túu noo̱ naní Bartimeo, ra̱ kúú de̱ꞌe ra̱ naní Timeo. Ta yuꞌú íchi̱ ñoó ió ra̱ sáti ra.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ra ña̱ ve̱i Jesús, na̱ ñoo Nazaret, kúú ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú rá:
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ ka̱sáꞌá dána̱ni ñaá ná, dá ná kutádi̱ rá, káꞌán ná. Tído ni̱ꞌi cháá ka̱ ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú rá:
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Dá ni̱ sa̱ tuu tóo Jesús, dá ni̱ saꞌanda na̱ choon no̱ó ña̱yuu ñoó ña̱ ná kaꞌa̱n na̱ xíꞌín ta̱a ñoó saa̱ ra̱ noo̱ ná.
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Dá ni̱ da̱kána ra kotó ra̱. Kúú ni̱ na̱kuii̱n ndichi ra̱. Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ íin Jesús.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná:
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.