Lucas 5
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVT
1 Iin kuu̱ nákaa̱ Jesús yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ naní Genesaret. Ta ndéi kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu seídóꞌo ñaá ná. Ta ni̱ ka̱sáꞌá dándútí ná Jesús, dá chi̱ kátoó na̱ kueídóꞌo na to̱ꞌon Ndios.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Dá ni̱ xini Jesús ña̱ ndíta oon uu̱ barco yuꞌú ta̱ñoꞌo̱ ñoó, dá chi̱ sa̱ ni̱ noo va ta̱a tíin ti̱yaká ini ra̱ nakata ra ñóno̱ rá.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Dá ni̱ kaa na ini iin barco ñoó, ta yiróón kúú ña̱ꞌa Simón, dá ni̱ xika̱ na̱ ña̱ mani̱ noo̱ rá ña̱ ná tandaꞌá rá barco ñoó koꞌo̱n ra̱ lúꞌu̱ ka̱ ini ta̱kui̱í. Dá ni̱ sa̱ ko̱o na ió na̱ ini ra̱, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná dánaꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ da̱náꞌa̱ na̱, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Simón:
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Dá ni̱ kaa Simón xíꞌín ná:
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Ta dión ni̱ kee ra. Kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ti̱yaká ni̱ tiin ra, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱sáꞌá ndáta̱ ñóno̱ rá.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Dá ni̱ ka̱sáꞌá kúu ndáꞌa̱ rá kána ra dao ka̱ ta̱a néꞌe táꞌan xíꞌín rá, táꞌa̱n ra̱ ñóꞌo ini iin ka̱ barco ñoó, ña̱ ná saa̱ ra̱ chindeé ñaá rá. Ta kúú ndin nduú barco ni̱ da̱kútí rá xíꞌín ti̱yaká. Sa̱ꞌá ño̱ó i̱oa̱n ke̱ta kaꞌani barco ini ta̱kui̱í sa̱ꞌá ña̱ ni̱ chití rá xíꞌín ti̱yaká.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Tá ni̱ xini Simón Pedro ña̱ ki̱ꞌo dión ni̱ kee Jesús, dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná, dá ni̱ kaa ra̱:
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Dión ni̱ kaa ra̱, dá chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kua̱ꞌá ti̱yaká ni̱ taó rá, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo ra xíꞌín ndidaá ka̱ ta̱a néꞌe táꞌan xíꞌín rá ñoó.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Ta dión taꞌani ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo Jacobo xíꞌín Juan, táꞌa̱n ra̱ kúú de̱ꞌe Zebedeo, ta̱ kéchóon dáó xíꞌín Simón. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín Simón:
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Dá ni̱ taó rá barco ra̱ ni̱ ka̱ndo̱o rá ndíta rá yuꞌú ta̱ñoꞌo̱. Ta ni̱ da̱nkoo ra ndidaá kúú ña̱ꞌa ra, dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ xíꞌín Jesús.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Iin kuu̱ nákaa̱ Jesús iin ñoo káꞌano. Ta ñoó ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a ndóꞌo kueꞌe̱ téíꞌi̱ ñíi̱. Tá ni̱ xini ra̱ Jesús, kúú ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ ná. Ta ni̱ xino̱ ví taan ra̱ nda̱ no̱ñóꞌo̱. Dá ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ ná, ta kaá ra̱ xíꞌín ná:
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Dá ni̱ chi̱nóo na ndáꞌa̱ ná sata̱ rá, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon noo̱ rá ña̱ ná dáꞌa ni nakani ra xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu ña̱ ni̱ kee na xíꞌín rá, chi̱ diꞌa ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Tído ni̱ na̱ka̱ꞌani cháá ka̱ to̱ꞌon káꞌa̱n sa̱ꞌá ña̱ kée Jesús. Sa̱ꞌá ño̱ó kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ na̱taka kueídóꞌo ñaá, ta nduva̱ꞌa taꞌani na kee Jesús.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Tído sa̱ keta xoo va Jesús sa̱ sáꞌa̱n na̱ dao ka̱ xíán no̱ó ko̱ íin ndéi. Ta ñoó sa̱ káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Iin kuu̱ nákaa̱ Jesús dánaꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu ini iin veꞌe. Ta ñoó ndéi ta̱ fariseo xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley, táꞌa̱n ra̱ ni̱ kii ñoo ñóꞌo chí kuendá Galilea xíꞌín kuendá Judea, xíꞌín ra̱ ni̱ kii ñoo Jerusalén. Ta ió choon satoꞌo yo̱ Ndios noo̱ ndáꞌa̱ Jesús, sa̱ꞌá ño̱ó kándéé ná ndúva̱ꞌa na na̱ kúꞌu̱.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Dá ni̱ ka̱sáa̱ dao ta̱a, ta yíꞌi ra iin xi̱to noo̱ kánóo iin ta̱a ni̱ na̱tií saꞌa̱, ta kóni̱ ra̱ chiꞌi ñaá rá ini veꞌe, dá chinduꞌu̱ ñaá rá noo̱ Jesús, káꞌán rá.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Tído ko̱ níꞌi̱ rá ndi kee ra ku̱ꞌu ra ini veꞌe ñoó, chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ñóꞌo ñoó. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱káa ñaá rá dini̱ véꞌe. Dá ni̱ sonó rá iin yái̱. Dá ni̱ da̱nóo ra xi̱to noo̱ kánóo ta̱ kúꞌu̱ ñoó me̱ꞌí noo̱ ió Jesús.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Tá ni̱ xini Jesús ña̱ kándéé nda̱ꞌo ini ñaá ta̱a ñoó, dá ni̱ kaa na̱:
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Dá ni̱ ka̱sáꞌá nákani ini ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés xíꞌín ta̱ fariseo ndíta ñoó. “¿Ndá yoo kúú ta̱a káa, xiní ra̱, chi̱ káꞌa̱n ndava̱ꞌa ra xíꞌín Ndios xíꞌín to̱ꞌon káꞌa̱n ra̱? Chi̱ iin tóꞌón dini̱ vá Ndios kúú na̱ kuu dándóo kua̱chi ña̱yuu.”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Kúú ni̱ ka̱ndaa̱ ini Jesús ña̱ ki̱ꞌo dión nákani ini ra̱. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná:
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 ¿Ndí ki̱án ko̱ úꞌu̱ cháá ka̱ kaꞌi̱n xíꞌín ta̱a yóꞌo, káꞌán ndoꞌó: “Sa̱ ni̱ ndoo va kua̱chón”, o kaꞌi̱n xíꞌín rá: “Ndakuii̱n ndichi, ta kuaꞌán nóꞌo̱n”?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Tído viti dá ná koꞌi̱n dánaꞌi̱ noo̱ ndo̱ ña̱ kómí ndisa na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo choon ña̱ dándóo na kua̱chi kómí ña̱yuu.
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Ta kúú vitíꞌón vá ni̱ na̱kuíi̱n ndichi ra̱ noo̱ ndidaá kúú ña̱yuu ñoó. Ta kúú ni̱ na̱kiꞌin ra xi̱to no̱ó ni̱ sa̱ nóo ra. Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá veꞌe ra, ta sá kékáꞌano ra Ndios kuaꞌa̱n ra̱.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Ta ndidaá kúú ña̱yuu ñoó ni̱ naá nda̱ꞌo iní, ta ni̱ ka̱sáꞌá ná kékáꞌano na Ndios. Ta yu̱ꞌú nda̱ꞌo na, ta kaá na̱ diꞌa:
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kuu dión, dá ni̱ keta Jesús veꞌe ñoó kuaꞌa̱n na̱. Ta kúú ni̱ xini na̱ ió iin ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱, ta naní rá Leví. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Dá ni̱ nda̱kuíi̱n ra̱. Ta kúú ni̱ da̱nkoo ra ndidaá kúú ña̱ꞌa ra, dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ kanoo ra xíꞌín ná.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Dá ni̱ kee ra iin víko̱ veꞌe ra kekáꞌano ra Jesús. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱, xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu ndéi mesa sásáꞌan dáó xíꞌín Jesús.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Kúú ni̱ ka̱sáꞌá ta̱ dánaꞌa̱ ley xíꞌín ta̱ fariseo káꞌa̱n kuáchi̱ ra̱ xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús, ta kaá ra̱:
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Ta dión taꞌani yuꞌu̱, ko̱ véi taꞌon yuꞌu̱ nakanai na̱ káꞌán ña̱ kúú ná ña̱yuu ndaa̱. Diꞌa ve̱i yuꞌu̱ nakanai na̱ nákoni ña̱ kómí ná kua̱chi, dá ná nandikó iní na̱ sa̱ꞌán.
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Tído kasandaá iin kuu̱, dá nakiꞌin ra tono̱ kaneꞌe ra koꞌo̱n ra̱. Nda̱ daá ví, dá kía̱n kánian kaneꞌe ii̱ ña̱yuu ñoó.
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Dá ni̱ da̱kíꞌin táꞌan tuku Jesús dao ña̱ꞌa xíꞌín to̱ꞌon dánaꞌa̱ na̱ noo̱ rá, ta kaá na̱:
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Ta ko̱ íin taꞌon taán vino sa̱á ini ñíi̱ yátá, dá chi̱ tá ná kee na dión, dá dákaꞌándí va vino sa̱á ñíi̱ yátá ñoó, ta kúú ndiꞌi vino ñoó kuita̱, ta kúú tu̱ú vá ñíi̱ ñoó.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa cháá ka̱ ná taán yó vino sa̱á ini ñíi̱ sáá, dá kía̱n ni iian ná o̱ túú.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Ta ña̱yuu xíꞌi vino yatá, ko̱ kóni̱ ka̱ na̱ koꞌo na vino sa̱á, dá chi̱ kaá na̱ ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ sáꞌa̱n vino yatá ―kaá Jesús.
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.