Lucas 22

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sa̱ ni̱ ku̱yati va víko̱ pascua, tá seí na̱ Israel pan, ña̱ ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chía̱n.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Ta ra̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley nándukú rá ndi kee ra kaꞌání rá Jesús, tído yuꞌú ra̱ kée ña̱yuu ñoo ñoó.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Kúú ni̱ ndu̱ꞌu ña̱ uꞌu̱ ini nío̱ Judas, ta̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Iscariote, táꞌa̱n ra̱ nákaa̱ tein ndin uxi̱ uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Dá ni̱ saꞌa̱n ta̱ yóꞌo ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱a saꞌándá choon no̱ó ra̱ ndaá yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano ñoó, chi̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ ndi kee ra naki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ rá.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Ta kúú ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini ta̱a ñoó, dá ni̱ ka̱ndo̱o ra ña̱ ki̱ꞌo ra di̱ꞌón noo̱ Judas.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Ta kúú ni̱ ka̱ndía ra tiin ra di̱ꞌón ñoó. Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá ndúkú rá ndi kee ra naki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a ñoó, dá ná o̱ kándaa̱ ini na̱ ñoo ñoó.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Kúú ni̱ kasa̱ndaá va kuu̱ seí na̱ Israel pan ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chía̱n, ta dóko̱ taꞌani na iin léko noo̱ Ndios, kirí kúú kuendá víko̱ pascua.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon noo̱ Pedro xíꞌín Juan, ta kaá na̱ xíꞌín rá:
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Dá ni̱ kaa na̱:
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 dá kaa ndo̱ xíꞌín ta̱ kúú satoꞌo veꞌe ñoó: “Diꞌa kaá maestro nduꞌu̱ xíꞌín ní: ¿Ndi káa iin cuarto ki̱ꞌo ní noo̱ kadínii kuendá víko̱ pascua xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌíín?”, kaa ndo̱ xíꞌín rá.
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Dá ná dánaꞌa̱ ra̱ iin cuarto káꞌano kánóo dikó ñoó, ta sa̱ ió nduu vaan. Ta ñoó kenduu ndo̱ ña̱ꞌa ná kadíni yó ―kaá na̱.
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱. Ta ni̱ ndoꞌo ra táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá. Ta ñoó ni̱ kenduu ra̱ ña̱ kadíni ra xíꞌín ná kuendá víko̱ pascua.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Tá ni̱ kasa̱ndaá hora kasáꞌan na, dá ni̱ sa̱ ko̱o Jesús mesa xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Dá chi̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ o̱ nándió ko̱o ka̱i̱ kadínii nda̱ ná xi̱nko̱o kuu̱ kadíni tukui xíꞌín ndó noo̱ dándáki Ndios.
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Dá ni̱ tiin na copa. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios, dá ni̱ kaa na̱:
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Chi̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ o̱ nándió ko̱o ka̱ yuꞌu̱ koꞌi ndutá uva yóꞌo nda̱ ná kasandaá kuu̱ kasaa̱ Ndios dándáki na ña̱yuu na̱.
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Dá ni̱ tiin na pan ñoó, dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios. Dá ni̱ saꞌanda dao na̱án, dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱a ñoó. Dá ni̱ kaa na̱:
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ta dión taꞌani ni̱ kee na xíꞌín copa ñoó tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sa̱díni na, dá ni̱ kaa na̱:
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Tído kanaꞌá ndó ña̱ iin ta̱a sásáꞌan nduú xíꞌín yuꞌu̱ mesa yóꞌo koꞌo̱n naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a xiní uꞌu̱ ñaá.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Ta miía̱n ndaa̱ ndoꞌo na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo táto̱ꞌon ni̱ chi̱kaa̱ ini Ndios koo nda̱ míí saꞌa̱. Tído ndaꞌí ta̱a koꞌo̱n naki̱ꞌo ñaá no̱ó ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá ―kaá Jesús.
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá ndátóꞌón táꞌan mií rá, nde̱ꞌá ndi káa iin ra kakuu ra̱ kee dión.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó ndátóꞌón kuáchi̱ ra̱, nde̱ꞌá ndi ndáa ra kakuu ta̱a ndáya̱ꞌi cháá ka̱ tein mií rá.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Tído ko̱ káni taꞌan vaan kee ndó dión tein mií ndó. Ndi ndáa ndoꞌó kúú ta̱a ndáya̱ꞌi cháá ka̱ tein mií ndó, diꞌa ndee ndó mií ndó kakuu ndó táto̱ꞌon ta̱ lóꞌo̱ cháá ka̱. Ta ndi ndáa ndoꞌó kúú ta̱a íin noo̱, diꞌa ndee ndó mií ndó kakuu ndó ta̱a koni kuáchí noo̱ dao ka̱ ndo̱.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Chi̱, ¿ndi káa na̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱, á na̱ ió mesa o na̱ chíki̱ꞌo ña̱ꞌa sasáꞌan na? ¿Á o̱ du̱ú na̱ ió mesa kúú na̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱? Tído kanaꞌá ndó ña̱ nákaa̱ yuꞌu̱ tein ndó kúúí iin na̱ xínkuáchí diꞌa noo̱ ndo̱.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 ’Ta ndoꞌó kúú na̱ daá kuití ni̱ sa̱ ndei xíꞌín yuꞌu̱ tein ta̱ndóꞌó ndóꞌi,
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 sa̱ꞌá ño̱ó ki̱ꞌo yuꞌu̱ choon noo̱ ndo̱ ña̱ dándáki ndó táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ xi̱ꞌo tatái̱ choon noo̱í ña̱ dándákii,
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 dá kasáꞌan dáó ndó xíꞌín yuꞌu̱, ta koꞌo nduú ndo̱ xíꞌín yuꞌu̱ noo̱ dándákii, ta kandei iin rá iin ndó noo̱ téi̱ keyíko̱ ndo̱ saꞌa̱ ndin uxi̱ uu̱ tuꞌu de̱ꞌe na̱ veꞌe Israel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Dá ni̱ kaa taꞌani satoꞌo yo̱ Jesús:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Tído sa̱ ni̱ seí ndaꞌávíi̱ noo̱ Ndios sa̱ꞌo̱n, dá kía̱n ná dáꞌa ni ndiꞌi ña̱ kándéé ino̱n yuꞌu̱. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱ndió ko̱o tukón noo̱ yúꞌu̱, dá chindeéón ñano̱n, dá ná kuita ndaa̱ na̱ xíꞌín to̱ꞌon yuꞌu̱.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Dá ni̱ kaa Simón xíꞌín ná:
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná:
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Dá chi̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ miía̱n xi̱nko̱o ña̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios sa̱ꞌí, dá chi̱ kaáa̱n diꞌa: “Ni̱ ndee ñaá ná iin ta̱a kómí kua̱chi.” Ta dión koo, chi̱ ndidaá ña̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kía̱n ndoꞌi, kánian xi̱nko̱oan ―kaá na̱.
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Dá ni̱ keta Jesús kuaꞌa̱n na̱ yúku̱ naní Olivos táto̱ꞌon ki̱ꞌo sá kée na dao ka̱ kuu̱ ñoó. Dá ni̱ kee ta̱ xíonoo xíꞌín ná tákuei ñaá rá kuaꞌa̱n ra̱.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ ñoó, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Dá ni̱ kana xoo na kuaꞌa̱n na̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo xíká dáyaa̱ yo̱ iin yuu̱. Dá ñoó ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí ná, ta ni̱ ka̱sáꞌá ná káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 ta kaá na̱:
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ángel ni̱ kii chí induú, ta ni̱ xi̱ꞌo na ndée̱ noo̱ Jesús.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Ta sa̱ꞌá ña̱ ndaꞌí kúu ini na̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ndu̱ndeé cháá ka̱ ini na̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios. Ta tee̱n ná kúú táto̱ꞌon yúyó náꞌano nii̱, ta kuéi rá nda̱ no̱ñóꞌo̱.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Tá ni̱ na̱kuíi̱n ndichi na̱ ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ noo̱ ndéi ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó. Tá ni̱ saa̱ na̱, kúú sa̱ kídi̱ va ra ndéi ra, chi̱ ni̱ kuitá vá rá ni̱ kee ña̱ kúndaꞌí ini ra̱.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Káꞌa̱n i̱í vá Jesús íin na, kúú sa̱ ni̱ ka̱sáa̱ va iin tuꞌu ña̱yuu. Ta Judas, táꞌa̱n ra̱ kúú kuendá ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús, kúú ra̱ xíonoo ve̱i no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó. Dá ni̱ na̱tuu yati ra noo̱ íin Jesús, dá ni̱ chitó rá noo̱ ná.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Tá ni̱ xini ta̱a xíonoo xíꞌín ná ña̱ ni̱ ka̱sáꞌá ta̱a ñoó tíin ñaá rá, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Ta iin ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñoó ni̱ da̱rkueꞌe̱ iin ta̱ kéchóon no̱ó ta̱ duti̱ kúú no̱ó, chi̱ ni̱ saꞌanda ra̱ do̱ꞌo xoo kuáꞌa ra̱.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ saꞌándá choon no̱ó ra̱ ndaá yéꞌé ño̱ꞌo, xíꞌín ta̱ sáꞌano ni̱ ka̱sáa̱ tiin ñaá ñoó:
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Ta ndidaá kuu̱ vá ni̱ sa̱ káa̱i̱ xíꞌín ndó yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano, ta ko̱ ní tiin ndó yuꞌu̱. Tído hora yóꞌo ni̱ niꞌi̱ ndo̱ kee ndó dión xíꞌíín, dá chi̱ hora yóꞌo kúú hora dándáki ña̱ uꞌu̱ ―kaá na̱.
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Dá ni̱ tiin ra Jesús ndáka ra kuaꞌa̱n ra̱ chí veꞌe ta̱ duti̱ kúú no̱ó. Ta xíká xíká tákaa ñaá Pedro kuaꞌa̱n ra̱.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Dá ni̱ na̱kaꞌon ta̱a ñoó ñóꞌo̱ yéꞌé veꞌe ñoó. Ta ni̱ kao̱ noo ra ndéi ra nádaa̱ rá. Ta ñoó taꞌani ni̱ sa̱ ko̱o Pedro tein ta̱a ñoó.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Ta kúú ni̱ xini iin ñáꞌa̱ kéchóon no̱ó ta̱ duti̱ ña̱ ñoó ió Pedro nádaa̱ rá, dá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé va̱ꞌa ñaáán, dá ni̱ kaaa̱n:
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Tído ni̱ ndata̱ vá rá, ta kaá ra̱ xíꞌán:
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Ta kúú tóó vá, ta kúú tuku va ni̱ xini ñaá iin ka̱ ta̱a. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá:
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Tá ni̱ ya̱ꞌa táto̱ꞌon iin hora, dá ni̱ kaa iin ka̱ ta̱a:
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Dá ni̱ kaa tuku Pedro:
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o satoꞌo yo̱ Jesús ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná noo̱ rá. Ta kúú ni̱ ndu̱sáa̱ va ini ra̱ táto̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n satoꞌo yo̱ xíꞌín rá, chi̱ ña̱ yóꞌo kía̱n ni̱ kaꞌa̱n na̱: “Tá ko̱ ñáꞌa̱ kana chéli, ta kúú sa̱ ndata̱ yo̱ꞌó oni̱ taꞌándá saꞌa̱ yúꞌu̱.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Dá ni̱ keta ra sata̱ véꞌe, ta kúú ndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ ndeiꞌi̱ ra̱.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Ta ra̱ ndíta ndaá Jesús, ro̱ón kúú ra̱ ni̱ kedi̱ki ndaa ñaá, ta ni̱ kani ñaá rá.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Ta ni̱ sadi ra̱ iin dáꞌo̱n noo̱ ná, dá ni̱ kani ra noo̱ ná. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá, ta kaá ra̱:
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Ta kúú kua̱ꞌá ka̱ ví ña̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ni̱ kedi̱ki ñaá rá.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Tá ni̱ tu̱u noo̱, dá ni̱ na̱taka ndidaá ta̱ sáꞌano ñoo, xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná kandaka ra Jesús saa̱ ra̱ noo̱ ndéi ra néꞌe ra choon. Dá tá ni̱ saa̱ na̱, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 ―¿Á miía̱n ndaa̱ mií ní kúú Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá? Kaꞌa̱n ní xíꞌín nduꞌu̱.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Tá ná ndato̱ꞌín mií ní, ta o̱ nándió néꞌe taꞌon ní ña̱ ndato̱ꞌón ñaá yuꞌu̱, ta ni o̱ dáyaa̱ taꞌon ní yuꞌu̱.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Tído kanaꞌá ní ña̱ nda̱ kuu̱ víti ná ko̱o na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo xoo kuáꞌa Ndios noo̱ ió na̱ dándáki na.
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Dá ni̱ kaa ndidaá ta̱a ñoó xíꞌín ná:
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Dá ni̱ kaa ra̱:
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.