Lucas 18
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC
1 Dá ni̱ da̱kíꞌin táꞌan Jesús dao to̱ꞌon xíꞌín ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ na̱, dá ná kandaa̱ ini ta̱a xíonoo xíꞌín ná ña̱ daá kuití xínñóꞌó rá kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín Ndios, ta ná dáꞌa ni katuu ra ña̱ kee ra dión,
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 ta kaá na̱:
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Ta ñoo ñoó taꞌani ió iin ñáꞌa̱ kuáa̱n. Ta tóo tóo sa̱ sáꞌa̱n no̱ó ta̱ néꞌe choon ñoó, ta kaáa̱n xíꞌín rá: “Keyíko̱ va̱ꞌa ní sa̱ꞌí xíꞌín ña̱yuu naá táꞌan xíꞌíín.”
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Tído sa̱ ni̱ ku̱naꞌá vá ko̱ ní kékuendá taꞌon ra ña̱ káꞌa̱n ñáꞌa̱ yóꞌo. Tído ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ na̱kani ini ra̱, ta kaá ra̱: “Va̱ꞌará ko̱ yuꞌíi̱ Ndios, ta va̱ꞌará ko̱ó ña̱ñóꞌín noo̱ ni iin ña̱yuu,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 tído sa̱ꞌá ña̱ tóo tóo kásaa̱ ñá kuáa̱n yóꞌo dátaꞌán yuꞌu̱, sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa ka̱a̱n ná koꞌi̱n keyíko̱i̱ sa̱ꞌa̱n. Dá chi̱ tá ko̱ó, dá kasaa̱ tóo tóo tukuán dándíꞌi inia̱n yuꞌu̱.”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Dá ni̱ kaa taꞌani satoꞌo yo̱ Jesús:
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Ta, ¿á káꞌán ndó ña̱ o̱ kéyíko̱ ndaa̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu ni̱ ka̱xi mií ná, táꞌa̱n ña̱yuu seí ndaꞌí noo̱ ná nduú ñoó? ¿Á káꞌán ndó ña̱ kueé va na, dá chindeé ná ña̱yuu na̱? Ko̱ó.
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Yuꞌu̱ kúú ra̱ káꞌa̱n xíꞌín ndó ña̱ yachi̱ va chindeé ná ña̱yuu na̱. Tído tá ná kasandaá kuu̱ nandió ko̱o na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo kasaa̱ na̱, ¿á naniꞌi̱ ná ña̱yuu kándéé ini ñaá no̱ñóꞌo̱ yóꞌo? ―kaá na̱.
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Ta ñoó ndéi dao ña̱yuu káꞌán ña̱ kúú ná ña̱yuu ndaa̱, ta kénóo na dao ka̱ na̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱kíꞌin táꞌan Jesús to̱ꞌon yóꞌo xíꞌín ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ noo̱ ná, ta kaá na̱:
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 ―Iin kuu̱ dá ni̱ kee uu̱ ta̱a kuaꞌa̱n ra̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌano yó kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín Ndios. Iin ra̱ kúú ta̱ fariseo, ta iin ka̱ ra̱ kúú ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Ta̱ fariseo ñoó kúú ra̱ íin ndichi káꞌa̱n ra̱ xíꞌín Ndios, ta kaá ra̱ diꞌa xíꞌín mií rá: “Tatá Ndios, náki̱ꞌo yuꞌu̱ ndivéꞌe noo̱ ní, chi̱ ko̱ kée taꞌon yuꞌu̱ táto̱ꞌon kée dao ka̱ ta̱a, táꞌa̱n ra̱ kíꞌin kuíꞌíná, o ra̱ kée ña̱ kini, o ra̱ kée kua̱chi xíꞌín na̱ ko̱ kúú ñadiꞌí ra̱. Ta ni ko̱ kée taꞌon yuꞌu̱ táto̱ꞌon kée ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱ káa.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Chi̱ sa̱ néꞌe ii̱ yuꞌu̱ uu̱ taꞌándá iin iin semana, ta dóko̱ yuꞌu̱ uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa níꞌí kéchóoin”, kaá ra̱.
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Tído ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱ ñoó, xíká vá ni̱ sa̱ kuíi̱n ra̱ íin ra. Ta ni ko̱ kóni̱ ra̱ ndaneꞌe noo̱ rá chí induú. Ta káni ndáꞌa̱ rá yuꞌú ndíká ra̱ íin ra, dá kaá ra̱: “Tatá Ndios, kuꞌu̱ káꞌano ini ní sa̱ꞌí, chi̱ kúúí iin ta̱a kómí kua̱chi.”
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ni̱ xi̱ꞌo káꞌano ini Ndios sa̱ꞌá kua̱chi ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱ ñoó tá o̱ ñáꞌa̱ keta ra noꞌo̱ ra̱ veꞌe ra. Tído ko̱ ní kúꞌu̱ káꞌano taꞌon ini na̱ saꞌa̱ iin ka̱ ta̱a ñoó. Chi̱ ndi ndáa na̱ chíndaya̱ꞌi mií, no̱ón diꞌa kúú na̱ kando̱o nóo. Ta na̱ kénóo mií, no̱ón diꞌa kúú na̱ kandaya̱ꞌi kee Ndios ―kaá na̱.
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Ta ndáka ña̱yuu ñoó takuálí ve̱i na noo̱ Jesús, dá chinóo na ndáꞌa̱ ná dini̱ xí. Tído tá ni̱ xini ta̱a xíonoo xíꞌín ná ña̱ kée ña̱yuu ñoó dión, dá ni̱ da̱náni ñaá rá.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Dá ni̱ kana Jesús ta̱a ñoó, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ndi ndáa na̱ ko̱ kándía ña̱ dándáki ñaá Ndios táto̱ꞌon kándía takuálí ña̱ dándáki ñaá tatá xi̱, no̱ón kúú na̱ o̱ ko̱ní ndu̱ꞌu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios ―ka̱á na̱.
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá iin ta̱a ndáya̱ꞌi, ta kaá ra̱ xíꞌín Jesús:
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Sa̱ náꞌá vá yoꞌó ndi kuaꞌa̱n choon ni̱ saꞌanda Ndios: o̱ sa̱ kéeón kua̱chi xíꞌín iin ñáꞌa̱ ñá ko̱ kúú ñadiꞌóo̱n, ta o̱ sa̱ kaꞌánóo̱n ndi̱i, ta o̱ sa̱ kíꞌin kuíꞌínón, ta o̱ sa̱ káꞌo̱n ña̱ to̱ꞌón saꞌa̱ dao ka̱ ña̱yuu, ta koo ña̱ñóꞌó noo̱ tatóo̱n xíꞌín noo̱ nanóo̱n.
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó:
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Tá ni̱ seídóꞌo Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Tá ni̱ seídóꞌo ta̱a yóꞌo ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús dión xíꞌín rá, kúú nda̱á ndaꞌí va ni̱ kuu ini ra̱, chi̱ ta̱ kui̱ká nda̱ꞌo kúú rá.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Tá ni̱ xini Jesús ña̱ ni̱ ku̱ndaꞌí ini ra̱, dá ni̱ kaa na̱:
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Kaon cháá ka̱ chikaꞌanda iin camello yái̱ iin ión tu̱kú o̱ du̱ú ña̱ ndu̱ꞌu iin na̱ kui̱ká ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Tá ni̱ seídóꞌo ña̱yuu ñoó to̱ꞌon yóꞌo, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ná Jesús:
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná:
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín ná:
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 na̱ yóꞌo kúú na̱ naniꞌi̱ kua̱ꞌá ka̱ ña̱ꞌa ñayuú yóꞌo. Ta iin ka̱ ñayuú sa̱á koo chí noo̱ niꞌi̱ ná ña̱ kataki chíchí ná ―kaá na̱.
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Dá ni̱ taó xóo Jesús ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñóó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Dá chi̱ iin ta̱a kúú ra̱ naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ tu̱kú, dá kedi̱ki ndaa ñaá rá. Ta kendava̱ꞌa ra xíꞌín ná. Ta tuu ndaa di̱í ñaá rá.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kani ñaá rá, dá kaꞌání ñaá rá. Tído ti̱xi kuu̱ óni̱, dá nataki na̱.
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Tído ko̱ ní kándaa̱ kuiíó ini ra̱ ndi kóni̱ kaa to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá, chi̱ ndadí va ña̱xintóni̱ rá no̱ó to̱ꞌon yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní kándaa̱ ini ra̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Dá ni̱ ku̱yati Jesús ñoo naní Jericó, ta yuꞌú íchi̱ ñoó ió iin ta̱a ko̱ túu noo̱ sáti ra.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ra ña̱ yáꞌa ña̱yuu kuáꞌa̱ kuaꞌa̱n na̱ noo̱ ió ra̱ ñoó, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Dá ni̱ kaa ña̱yuu ñoó ña̱ Jesús, na̱ ñoo Nazaret, kúú na̱ yáꞌa kuaꞌa̱n ñoó.
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ta̱a ñoó káyuꞌú rá:
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Dá ni̱ da̱náni ñaá dao ña̱yuu xíonoo kuaꞌa̱n ñoó, dá ná kutádi̱ rá, káꞌán ná. Tído ni̱ꞌi cháá ka̱ ví ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú rá ió ra̱:
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Dá ni̱ sa̱ tuu tóo Jesús, dá ni̱ saꞌanda na̱ choon no̱ó ña̱yuu ñoó ña̱ ná kandaka na ta̱a ñoó saa̱ na̱ noo̱ ná. Dá tá ni̱ saa̱ ra̱ noo̱ íin Jesús, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná:
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 ―¿Ndí ki̱án kóno̱n keei xíꞌón?
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Kúú vitíꞌón vá ni̱ na̱tu̱u noo̱ rá. Ta kúú ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ xíꞌín Jesús, ta kékáꞌano ra Ndios kuaꞌa̱n ra̱. Tá ni̱ xini ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó ña̱ ni̱ kuu dión, dá ni̱ ka̱sáꞌá taꞌani na kékáꞌano na Ndios.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.