Lucas 11
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ACF
1 Diꞌa ni̱ kuu tá nákaa̱ Jesús káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios iin xíán. Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, dá ni̱ kaa iin ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñóó:
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 Ta ki̱ꞌo ní ña̱ xínñóꞌó nduꞌu̱ keí ndú iin iin kuu̱ kuu̱.
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Ta káꞌano koo ini ní sa̱ꞌá kua̱chi ndu táto̱ꞌon ki̱ꞌo xíꞌo káꞌano taꞌani ini nduꞌu̱ sa̱ꞌá na̱ yáꞌa noo̱ ndú.
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Dá ni̱ kaa taꞌani na:
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 dá chi̱ ni̱ ka̱sáa̱ iin amigoi̱ veꞌi, ta xíká ni̱ kii ra, ta ko̱ ta̱ꞌón ña̱ꞌa ki̱ꞌoi keí rá.”
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 Dá kaa na̱ xíꞌín ndó nda̱ ma̱á ini veꞌe na: “O̱ sa̱ dátaꞌóo̱n yuꞌu̱, chi̱ sa̱ ndadí vá yéꞌí, ta sa̱ kánduꞌu̱ váí kídi̱i̱ xíꞌín de̱ꞌi noo̱ xíto. Sa̱ꞌá ño̱ó o̱ kúu taꞌon nako̱oi ki̱ꞌoi ña̱ noo̱o̱n.”
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Tído va̱ꞌará ná o̱ náko̱o na ki̱ꞌo naa̱n noo̱ ndo̱ sa̱ꞌá ña̱ kúú ná amigo ndo̱, tído sa̱ꞌá ña̱ káꞌa̱n téí ndo̱ ndíta ndó, sa̱ꞌá ño̱ó nako̱o na ki̱ꞌo na ña̱ xínñóꞌó ndó.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Tído yuꞌu̱ káꞌa̱n xíꞌín ndó, kaka̱ ndo̱ ña̱ xínñóꞌó ndó noo̱ Ndios, ta kúú niꞌi̱ vá ndóa̱n. Nandukú ndóa̱n, ta kúú niꞌi̱ vá ndóa̱n. Dákásá ndó yéꞌé, ta kúú nono̱ váán noo̱ ndo̱.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Dá chi̱ ndidaá na̱ xíka̱a̱n, ta niꞌi̱ náa̱n. Ta ndidaá na̱ nándukú ñá, ta niꞌi̱ náa̱n. Ta ndidaá na̱ dákásá yéꞌé, ta nono̱án noo̱ ná.
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 ’Ta ndi ndáa ndoꞌó, na̱ kúú tatá, tá xíka̱ de̱ꞌe ndó pan keí xí noo̱ ndo̱, ¿á xíꞌo ndó iin yuu̱ noo̱ xí? O, tá xíka̱ xi̱ iin ti̱yaká keí xí, ¿á xíꞌo ndó iin koo̱ noo̱ xí?
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 O, tá xíka̱ xi̱ iin nduu̱ keí xí, ¿á xíꞌo ndó iin ti̱dóꞌo̱ma̱ noo̱ xí?
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Ko̱ó, dá chi̱ va̱ꞌará kúú ndó ña̱yuu kíni, tído ti̱ꞌa ndó ki̱ꞌo ndó ña̱ va̱ꞌa no̱ó de̱ꞌe ndó. ¿Á ko̱ náꞌá taꞌon ndó ña̱ sa̱ kaá ka̱ ví tatá Ndios, na̱ ió induú? Chi̱ ki̱ꞌo na Espíritu ii̱ ná noo̱ ndi ndáa na̱ xíka̱ ñaá noo̱ ná ―kaá Jesús.
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Iin kuu̱ nákaa̱ Jesús taó na̱ iin espíritu kini, táꞌa̱n ña̱ ni̱ keñíꞌi̱ iin ta̱a. Dá tá ni̱ keta espíritu kini ñoó kuaꞌa̱n, kúú ni̱ na̱kaꞌa̱n va ta̱a ñoó. Kúú ni̱ naá ndava̱ꞌo iní ña̱yuu ndéi ñoó.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Tído dao ña̱yuu ñoó ni̱ kaa:
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Ta dao ka̱ ña̱yuu ñoó kátoó korndodó ná Jesús, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ xika̱ na̱ ña̱ ná kee na iin ña̱ꞌa ndato chí induú.
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Tído sa̱ náꞌá vá Jesús ndi nákani ini na̱. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ná:
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 Ta dión taꞌani ndoꞌo ña̱ uꞌu̱ mií no̱ó tá kasáꞌá taꞌa̱nda̱ táꞌan xíꞌín ña̱ kéchóon noo̱án, chi̱, ¿ndi koo kaka choon néꞌan? Tído ndoꞌó kúú ra̱ káꞌa̱n ña̱ xíꞌín choon ni̱ xi̱ꞌo Beelzebú taó yuꞌu̱ espíritu kini kéchóon noo̱án.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Chi̱ tá taó yuꞌu̱ espíritu kini xíꞌín choon ni̱ xi̱ꞌo Beelzebú noo̱í, dá kía̱n, ¿ndá yoo ni̱ xi̱ꞌo choon noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ ñoo mií ndó ña̱ taó rá espíritu kini, tá dáá? Tído ta̱a ñoó kúú ra̱ náꞌa̱ ña̱ o̱ du̱ú ña̱ ndaa̱ kía̱n káꞌa̱n ndo̱ sa̱ꞌí.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Tído tá taó yuꞌu̱ espíritu kini xíꞌín choon ni̱ xi̱ꞌo Ndios noo̱í, dá kía̱n kanaꞌá ndó ña̱ miía̱n ndaa̱ kuiti sa̱ ni̱ kasa̱ndaá va kuu̱ ndu̱ꞌu ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 ’Tá ió iin ta̱a ndakí ndaá ra̱ veꞌe ra xíꞌín espada, dá kía̱n ni iin tóꞌón ña̱yuu o̱ kúu ku̱ꞌu kiꞌin kuíꞌíná ná ña̱ꞌa ió noo̱ rá.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Tído tá ni̱ ka̱sáa̱ iin ka̱ ta̱a ndakí cháá ka̱ noo̱ ió ra̱, dá kía̱n vaá óon va kandeé rá xíꞌín rá, ta kuio ndaa ndiꞌi ra espada ra̱, táꞌa̱n ña̱ sa̱ ka̱ndeé iní ra̱ sa̱ chindeé ñaá, ta dasá ndíꞌi ra ña̱ sa̱ komí ta̱a ñoó.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Ta na̱ ko̱ ndíta xoo yuꞌu̱, no̱ón kúú na̱ xiní uꞌu̱ ñaá. Ta na̱ ko̱ chíndeé yuꞌu̱ xíꞌín ña̱ kéei, no̱ón kúú na̱ dátu̱ú diꞌa ñaá.
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 ’Tá kéta iin espíritu kini ini iin ta̱a, dá kía̱n kuaꞌa̱n iin xíán no̱ó i̱chí ndukúán noo̱ naniꞌi̱ ndée̱án. Tído tá ko̱ náni̱ꞌán noo̱ naniꞌi̱ ndée̱án, dá kásáꞌá nákani inia̱n: “Nandió ko̱o tukui noꞌi̱ veꞌe no̱ó ni̱ ketai ve̱ii”, kaáa̱n.
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Tá ni̱ na̱sáa̱a̱n ni̱ ndu̱ꞌan ini ta̱a no̱ó ni̱ sa̱ ioa̱n, kúú ndato ni̱ na̱tuꞌán, ta ñóchí vii káaan.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Dá kuaꞌa̱n kuakaan usa̱ ka̱ espíritu kini cháá ka̱ o̱ du̱ú miíán, dá nasaa̱a̱n ndu̱ꞌan kañoꞌan ini ta̱a ñoó. Ta kúú kaꞌí ka̱ ví kasáꞌá ndoꞌo nío̱ rá o̱ du̱ú táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ sa̱ ndoꞌo nío̱ rá sa̱ kee espíritu kini mií no̱ó ñoó ―kaá Jesús.
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Tein káꞌa̱n na̱ to̱ꞌon yóꞌo, kúú ni̱ ka̱yuꞌú vá iin ñáꞌa̱ tein ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó:
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Dá ni̱ kaa Jesús:
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá sóꞌóní táꞌan ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó kuaꞌa̱n na̱ noo̱ íin Jesús. Dá ni̱ ka̱sáꞌá Jesús káꞌa̱n na̱ xíꞌín ná:
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Chi̱ táto̱ꞌon ni̱ kee Ndios iin ña̱ ndato xíꞌín Jonás tá ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá ná ni̱ saꞌa̱n na̱ ñoo káꞌano naní Nínive, ki̱ꞌo dión taꞌani kee na iin ña̱ ndato xíꞌín na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo noo̱ ndo̱ꞌó, na̱ ndéi tiempo viti.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 ’Ta nakuii̱n ndichi ñáꞌa̱ sa̱ da̱ndáki chí Sur diꞌa tá ná kasandaá kuu̱ keyíko̱ Ndios saꞌa̱ ndidaá ña̱yuu, ta kaꞌa̱n kua̱chián sa̱ꞌá ña̱yuu ndéi tiempo viti, dá chi̱ nda̱ noo̱ xíká cháá ka̱ ñayuú yóꞌo ni̱ kixián ni̱ seídóꞌán ña̱ ndi̱chí rey Salomón. Ta iin ta̱a ndáya̱ꞌi cháá ka̱ kúú na̱ íin káꞌa̱n xíꞌín ndó vitíꞌón o̱ du̱ú rey Salomón ñoó.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Ta dión taꞌani nakui̱ta ndichi ña̱yuu ni̱ sa̱ ndei ñoo Nínive tá ná kasandaá kuu̱ keyíko̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu, ta kaꞌa̱n kua̱chi na sa̱ꞌá ña̱yuu ndéi tiempo viti. Dá chi̱ tá ni̱ da̱náꞌa̱ Jonás to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Ndios noo̱ ná, ta kúú ni̱ na̱ndikó vá iní na̱ sa̱ꞌá kua̱chi sa̱ kee na. Ta iin ta̱a ndáya̱ꞌi cháá ka̱ kúú na̱ íin káꞌa̱n xíꞌín ndó vitíꞌón o̱ du̱ú Jonás ―kaá Jesús.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 ―Ni iin tóꞌón taꞌon ña̱yuu ko̱ chíñóꞌo̱ iin íti̱, dá chikaa̱ de̱ꞌé na̱án, ta ko̱ chíkaa̱ na̱án ti̱xi iin sato̱. Diꞌa chínóo naa̱n noo̱ dikó, dá ná katoo̱a̱n no̱ó ña̱yuu kásaa̱ veꞌe na.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Ta nduchí nóó ndo̱ kúú táto̱ꞌon iin ñóꞌo̱ nákaa̱ tóo̱n ñíi̱ ndo̱, ña̱ dátoo̱n nío̱ ndo̱. Sa̱ꞌá ño̱ó tá va̱ꞌa nduchí nóó ndo̱, dá kía̱n iin níí vá túu noo̱ ndo̱. Tído tá ko̱ váꞌa nduchí nóó ndo̱, dá kía̱n iin níí vá ñíi̱ ndo̱ íin naá.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Sa̱ꞌá ño̱ó kaon koo ndó, dá kía̱n ná dáꞌa ni ndaꞌo̱ ña̱ tóo̱n nákaa̱ ini nío̱ ndo̱, chi̱ oon ni nakuii̱n naá noo̱ ndo̱.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Dá chi̱ tá iin níí ñíi̱ ndo̱ tóo̱n, dá kía̱n ni lúꞌu̱ ví ña̱ íin naá koo noo̱ ndo̱, chi̱ ndato náyeꞌe̱ iin níí nío̱ ndo̱, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndato tóo̱n iin íti̱ ―kaá Jesús.
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n Jesús, dá ni̱ seí ndaꞌí iin ta̱ fariseo noo̱ ná ña̱ ná koꞌo̱n na̱ xíꞌín rá kasáꞌan na veꞌe ra. Dá tá ni̱ saa̱ na̱, dá ni̱ ku̱ꞌu na ni̱ sa̱ ko̱o na mesa.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Ta kúú ni̱ naá vá iní ta̱ fariseo ñoó tá ni̱ xini ra̱ ña̱ ko̱ ní nákata na ndáꞌa̱ ná xíꞌín ña̱ñóꞌó táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée mií rá, dá kasáꞌan na.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Dá ni̱ kaa satoꞌo yo̱ Jesús xíꞌín rá:
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 ¡Nandeé ka̱ vía̱n xi̱xi ndó! ¿Á ko̱ náꞌá ndó ña̱ Ndios, na̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa ñíi̱ ndo̱ sata̱ véꞌe, no̱ón taꞌani kúú na̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa nío̱ ndo̱?
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Sa̱ꞌá ño̱ó ndinoꞌo ini ndo̱ ki̱ꞌo ndó ña̱ꞌa xínñóꞌó na̱ kúndaꞌí, ta ki̱ꞌo dión, dá naꞌa̱ ndo̱ ña̱ kómí ndó iin nío̱ vií.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 ’Ndaꞌí kúu ví ndo̱ꞌó, ta̱ fariseo xaa̱n, dá chi̱ xíꞌo ndó noo̱ Ndios uxi̱ nduꞌú mi̱no noo̱ iin iin ciento nduꞌú ña̱ kána no̱ñóꞌo̱ ndo̱. Ta dión taꞌani kée ndó xíꞌín yuku̱ lo̱tá xíꞌín dao ka̱ yuku̱ xíti ndó. Tído dánkoo xoo ndó ña̱ kee ndó ña̱ ndaa̱ xíꞌín ña̱yuu xi̱ꞌín ndó, ta ko̱ kóni̱ ndo̱ Ndios. Chi̱ ña̱ yóꞌo taꞌani kánian kee ndó, tído ná dáꞌa ni dánkoo xoo ndó kee ndó dao ka̱ ña̱ kée ndó ñoó.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 Ndaꞌí kúu ví ndo̱ꞌó, ta̱ fariseo xaa̱n, chi̱ kátoó ndo̱ kánde̱i ndó noo̱ téi̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱ ini veꞌe noo̱ nátaka yo̱, ta kátoó ndo̱ kaꞌa̱n ña̱yuu ndisáꞌán xíꞌín ndó xíꞌín ña̱ñóꞌó noo̱ xíonoo ndó noo̱ yáꞌi.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 ¡Ndaꞌí kúu ví ndo̱ꞌó, ta̱ dánaꞌa̱ ley, xíꞌín ndoꞌó, ta̱ fariseo xaa̱n! ¡Ndoꞌó kúú ta̱a uu̱ noo̱! Chi̱ kúú ndó táto̱ꞌon iin yái̱ ndi̱i ko̱ túu nákaa̱, ta chíkaꞌanda ve̱i kúu ña̱yuu sata̱án, ta ko̱ xíꞌo na kuendá ña̱ nákaa̱a̱n ―kaá na̱.
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Dá ni̱ kaa iin ta̱ dánaꞌa̱ ley ñoó:
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 Ndaꞌí kúu ví ndo̱ꞌó, chi̱ káva̱ꞌa ndó náo̱ sa̱á kañoꞌo lásá profeta, na̱ ni̱ saꞌání na̱ yatá veꞌe ndó.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Ña̱ yóꞌo xíꞌo ña̱ kándaa̱ inio̱ ña̱ nátaꞌan vá ini ndo̱ xiní ndo̱ ña̱ ni̱ kee na̱ yatá veꞌe ndó xíꞌín na̱ ni̱ sa̱ kuu profeta Ndios, dá chi̱ miía̱n ndaa̱ ndisa no̱ón ni̱ saꞌání ñaá, ta ndoꞌó ndéi káva̱ꞌa náo̱ ná.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Ta sa̱ꞌá ña̱ ndi̱chí Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaa na̱ diꞌa saꞌa̱ ndo̱: “Tandaꞌá yuꞌu̱ profeta xíꞌín apóstol kii na, dá kaneꞌe na to̱ꞌin no̱ó ña̱yuu. Ta kaꞌání ña̱yuu ñoó dao na, ta kendava̱ꞌa na xíꞌín dao ka̱ na̱”, kaá na̱.
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Sa̱ꞌá ño̱ó ndaka̱ Ndios kuendá no̱ó ña̱yuu ndéi tiempo viti sa̱ꞌá nii̱ ndidaá kúú profeta na̱, táꞌa̱n kirá ni̱ xita̱ nda̱ ni̱ ka̱sáꞌá saꞌa̱ ñayuú yóꞌo.
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Chi̱ kánian ki̱ꞌo ndó kuendá sa̱ꞌá nii̱ Abel, ta nda̱ sa̱ꞌá nii̱ Zacarías, na̱ ni̱ xiꞌi̱ yéꞌé ño̱ꞌo, yati noo̱ náa̱ noo̱ dóko̱ ta̱ duti̱ ña̱ꞌa noo̱ Ndios. Miía̱n ndaa̱ kuiti káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ndaka̱ Ndios kuendá no̱ó ña̱yuu ndéi tiempo viti saꞌa̱ ndidaá profeta ni̱ xiꞌi̱ sa̱ naꞌá.
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 ’Ndaꞌí kúu ví ndo̱ꞌó, ta̱ dánaꞌa̱ ley, dá chi̱ sadí ndo̱ no̱ó ña̱yuu ña̱ natiin na ña̱ ndichí xíꞌo Ndios, chi̱ ni mií ndó ko̱ kómí ña̱ ndi̱chí Ndios, ta sadí ndo̱ no̱ó ña̱yuu natiin naa̱n ―kaá na̱.
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ ña̱ yóꞌo, kúú ni̱ ka̱ryíí nda̱ꞌo ta̱ dánaꞌa̱ ley xíꞌín ta̱ fariseo. Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá dátaꞌán ñaá rá, chi̱ ni̱ ka̱sáꞌá ndáto̱ꞌón ndichí ñaá rá sa̱ꞌá kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ꞌa,
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 chi̱ ndúkú rá ndi kee ra dátu̱ú ñaá rá, dá ya̱ꞌa na no̱ó to̱ꞌon káꞌa̱n na̱, dá niꞌi̱ rá ndi koo kaꞌa̱n kua̱chi ra saꞌa̱ ná no̱ó ta̱ néꞌe choon.
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.